The Who - The Who Sell out

'The Who Sell Out' verscheen in december 1967, na zeven maanden opnames in studio's in Londen en de Verenigde Staten, waar The Who middels korte en middellange tournees tussen de sessies door munt probeerde te slaan uit de verpletterende indruk die ze op Monterey Pop Festival hadden nagelaten.

1967 was a good year. Eerder dat jaar verschenen: 'Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band', 'The Piper at the Gates of Dawn', 'Are You Experienced?' en 'Axis: Bold As Love' (Hendrix had geen tijd te verliezen), 'Disraeli Gears', 'Forever Changes', 'Velvet Underground & Nico', 'John Wesley Harding', 'Safe As Milk', 'The Doors' en 'Strange Days' (Morrison had dezelfde trein te halen als Jimi).

Met een luide knal veranderde pop in rock, werd peace and love een T-shirt, en consumeerden de hippies hun lsd niet langer in het geniep en met hun broek aan.

Ondanks dat gulle overaanbod (er zouden nog een paar gouden jaren volgen) zijn er genoeg redenen om 'The Who Sell Out' in het eindejaarslijstje van 1967 in de Top Drie te mikken.

1. Het concept. Door Pete Townshend bedacht toen hij bij een bezoekje aan zijn Londense platenfirma comanager Chris Stamp aantrof bij het samenstellen van de nieuwe Who-plaat, de opvolger van 'My Generation' en 'A Quick One', die intussen al veel te lang op zich liet wachten. Townshend schoot in paniek - Stamp wilde gewoon een hoop lukraak gekozen songs uit de sessies van het voorbije jaar samensmijten om de fans niet langer te laten wachten - en verzon ter plekke het concept met de piratenradio's: 'The Who Sell Out' zou zogezegd worden uitgezonden van op het piratenschip Radio London. Als antwoord op de rigide, aan wetten en regeltjes onderhevige BBC, was in 1964 voor de kust van Essex van op een schip Radio Caroline in de ether gegaan. De piratenzenders - Radio Caroline kreeg al vlug navolging, in het bijzonder van Radio London - draaiden de muziek die de BBC niet mocht of durfde te draaien. De gevaarlijke muziek, de muziek van de tegencultuur, de muziek die The Who had gevormd en die ze nu zelf speelden. Vier maanden voor de release van 'Sell Out' werden de piratenzenders door de Marine Broadcasting Offences Act verboden.

2. Townshend koppelde het idee van de piratenzender aan iets waarmee hij al langer in zijn hoofd zat: commercials. Behalve songs had The Who in 1967 ook een stel reclamespots opgenomen, sommige op vraag en tegen betaling (zo liet bassist John Entwistle zich in ruil voor een levenslange gratis toelevering voor de kar van Rotosound-snaren spannen - 'The sound that keeps your band together!'), andere puur voor de lol (Coca-Cola, Heinz...). Een grap die voor hoes (prachtige popart van David Montgomery) en titel werd doorgetrokken. Chris Stamp ging nog een stapje verder en trok een week voor de release naar het hoofdkantoor van multinationals Coca-Cola en Heinz, klopte er op tafel en zei met luide stem: 'Dokken of we halen de commercials eraf!' Niemand betaalde, maar Stamps plannetje had gewerkt: The Who mocht de merknamen gebruiken en niemand spande een rechtszaak in.

3. De songs. 'Armenia City in the Sky', 'Mary Anne with the Shaky Hand' (een heerlijke ode aan zelfbevrediging - videoclips bestonden destijds helaas nog niet), 'Odorono', 'I Can't Reach You', 'Relax', 'Silas Stingy' en het machtige 'I Can See for Miles': allemaal dingen die op geen enkele zichzelf respecterende The Who-compilatie mogen ontbreken. 'Sell Out' werd afgesloten met 'Rael 1 & 2', na 'A Quick One, While He's Away' Townshends tweede schuchtere doch uitermate geslaagde poging tot rockopera, en een voorbode van bigger things to come (zie uiteraard 'Tommy' en 'Quadrophenia').

4. De outtakes. Met de outtakes hier gepresenteerd kan men moeiteloos een plaat samenstellen die in de eindejaarslijsten van de laatste vijf jaar zonder tegenspraak op één had gestaan. De machtige psychedelische kopstoot van John Entwistle genaamd 'Someone's Coming', Roger Daltreys voortreffelijke eerste songschrijfpoging 'Early Morning Cold Taxi', 'Jaguar', het oorspronkelijk als eerste single aangedragen 'Glittering Girls', een moordende versie van Eddie Cochrans 'Summertime Blues', en 'In the Hall of the Mountain King' van klassiek componist Edvard Grieg, dat in handen van The Who ergens tussen Jimi Hendrixen The Mars Volta belandt. Met Keith Moon op drums.

In 1995 verscheen al eens een uitstekende geremasterde versie van 'The Who Sell Out'. De nieuwe versie bevat nóg meer outtakes (onder andere alternatieve versies van 'Rael 1 & 2', 'Relax' en 'Glittering Girl'), een dikker boekje en nóg meer foto's. Wij zien geen enkele reden om 'm niet voor de derde keer in huis te halen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234