Themaweek: Canvās Do Brasil

Als trouwe Canvaskijker zou u tegen het einde van de komende televisieweek moeiteloos in staat moeten zijn om al sambadansend een caipirinha te bestellen in de taal van Gilberto Gil en in hooguit anderhalve minuut een feilloze Brazilian waxuit te voeren terwijl u uit het hoofd alle leden (inclusief de bank) van de huidige Seleção opsomt.

Naar aanleiding van de loting (op 6 december) voor het deze zomer in Brazilië plaatshebbende WK Voetbal, zal Canvas immers een week lang geel-groen-blauw kleuren: van maandag 2 tot en met zondag 8 december krijgt u een rist Braziliaans getinte films, documentaires en reisprogramma’s op uw bord, en zal de vloeiend Portugees sprekende Annelies Beck iedere dag eenreportage over Brazilië brengen in ‘Terzake’ en ‘Het journaal’. Bom dia,Annelies?

Annelies Beck «De bedoeling is dat ik in Brazilië ga kijken hoe het staat met de voorbereidingen op het WK, en in één tijd door een beeld schets van de huidige situatie van het land. Je herinnert je misschien dat er in juni grote protestmanifestaties plaatsvonden rond de Confederations Cup, een ander groot voetbaltornooi in Brazilië: veel mensen waren boos dat er zo veel geld werd uitgegeven aan stadions en infrastructuur, en niet aan bijvoorbeeld onderwijs en gezondheidszorg.

»President Dilma Rousseff heeft toen een hele lijst beloftes gemaakt, en ik zou graag eens nagaan wat daarvan is terechtgekomen. Zijn de mensen die in juni op straat kwamen intussen tevreden, of zijn ze nog altijd kwaad? En zullen er in het laatste geval opnieuw grote betogingen plaatsvinden tijdens het WK, of gaat iedereen gewoon gezellig naar de wedstrijden kijken? En nog iets: hoe zullen de Brazilianen proberen om de veiligheid van al die tienduizenden supporters te garanderen? Want Brazilië is en blijft een land dat een probleem heeft met geweld, en waar veel wapens circuleren.»

HUMO Ondanks alles hou jij van Brazilië, niet?

Beck «Ja, ‘t is een land dat me ongelooflijk fascineert. Op mijn zeventiende heb ik als uitwisselingsstudent een jaar bij een gastgezin gewoond in Juiz de Fora, een stad op drie uur rijden van Rio de Janeiro. ’t Was in de periode vóór Skype en e-mail, dus om contact met het thuisland te maken, was ik aangewezen op brieven die er een week over deden om op hun bestemming te raken. Het voordeel daarvan was dat ik een jaar lang echt ondergedompeld ben geweest in de Braziliaanse cultuur, en dat het land onherroepelijk onder mijn huid is gekropen.

»Ik ben toen echt verliefd geworden op Brazilië; op de boeiende mensen die er wonen en de mooie taal die ze spreken. Tegelijk ben ik uiteraard nooit blind geweest voor het feit dat het een land is waar vrouwen nog altijd moeten vechten voor hun rechten, en waar homo’s in elkaar worden geslagen of zelfs vermoord – je kon dat onlangs nog zien in die reportage van Stephen Fry (‘Out There’, red.). En Brazilië mag voor een buitenstaander dan een vrolijke melting potlijken; in werkelijkheid is er veel racisme. Het land zit vol paradoxen, wat het in zekere zin ook des te boeiender maakt.»

HUMO Je bent verliefd geraakt op het land, zeg je - ook op één van haar inwoners?

Beck (lacht) «Nee, ik heb nooit een Braziliaanse...euh... (Denkt na) Nee, dat is niet helemaal waar. Laten we zeggen dat ik in die tijd, euh, meermaals in mooi gezelschap verkeerd heb.»

HUMO Klinkt interessant.

Beck «Ja, maar meer ga ik toch echt niet aan je neus hangen – hier zet ik even mijn joker in.

»In ieder geval: sinds dat uitwisselingsjaar ben ik Brazilië altijd blijven volgen. Zeer boeiend, want zeker de afgelopen tien jaar heeft het land op alle gebieden een enorme ontwikkeling doorgemaakt. ’t Is een wereldmacht in opkomst, zoveel is zeker, maar dat er aan dat glossybeeld ook minder fraaie kanten zitten, mag sinds de protesten van juni wel duidelijk zijn.

»Ik ben inmiddels al een hele tijd Brazilië-correspondent voor de VRT, en de mensen vragen me weleens waarom het land nog altijd niet de grootmacht is die het nu al een tijdje pretendeert te worden, met al die natuurlijke rijkdommen die het heeft. Wel, er is een bekende Braziliaanse mop die het antwoord heel goed samenvat, en die ik voor het eerst uit de mond van mijn gastvader heb gehoord, meer dan twintig jaar geleden. Hij gaat als volgt: God is de wereld aan het scheppen, en de engelen kijken toe.

»Wanneer Hij aan Brazilië begint, worden alle registers opengetrokken: de mooiste stranden en de meest adembenemende fauna en flora tovert Hij tevoorschijn, en Hij strooit grondstoffen in het rond alsof het niks is. Op een gegeven moment zegt één van de engelen: ‘Sorry God, maar bent U niet een beetje aan het overdrijven? Is dit nog wel eerlijk tegenover de rest?’ Waarop God zegt: ‘Nee hoor. Wacht maar tot je ziet welke mensen ik op dit land ga zetten’.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234