Thibaut Courtois, Rode Duivel in Madrid

Gisteren won Thibaut Courtois met zijn ploeg Atlético Madrid de Europa League. Enkele weken geleden sprak (svb) met de negentienjarige doelman.

Druk bijgewoonde persconferentie in het Vicente Calderón-stadion van Atlético Madrid, aan de vooravond van de clash met stadsgenoot Real. Een zwarte kuif torent boven alles en iedereen uit.

'Ik stofzuig hier zelfs'

De honderdnegenennegentig centimeters van Thibaut Courtois zitten wat onhandig in het zwarte pak, maar verder beweegt de negentienjarige doelman zich met rustige zwier tussen de journalisten, medespelers, sponsors en clubfunctionarissen. Het Spaans vloeit uit zijn mond, zijn glimlach is er één die elke gesprekspartner spontaan imiteert, en uit al zijn poriën ademt rust. Een volwassen vent, goed in zijn vel.

In acht maanden tijd is Courtois hier een held geworden, iemand wiens naam met bewondering wordt uitgesproken. Toen hij pas in Madrid was, werd hij nog Taran Tula genoemd, omdat iedereen dacht dat hij acht armen had. Maar die bijnaam is nu al geruime tijd vervangen door die van Belgiës sympathiekste exportproduct: Tintin.

Na de persconferentie rijden we met Courtois naar huis: twintig kilometer buiten Madrid, in het slaapstadje Majadahonda, heeft hij een bescheiden rijtjeshuis. Het is drie uur en hij zucht: 'Lange dag.' Hij was van tien uur op de club. 'Valt toch mee,' opper ik, 'vijf uur?' Hij lacht: 'Je vergeet dat ik nog een lang interview te doen heb.' We besluiten door te gaan tot hij exact zeven uur en zesendertig minuten heeft gewerkt.

HUMO Twee zondagen geleden had je nog maar pas 2-0 om de oren gekregen van Levante, of je zat al naar Parijs-Roubaix te kijken. Je twitterde tot twee keer toe je bewondering voor Tom Boonen: 'Hier zijn geen woorden voor.'

Thibaut Courtois «Eigenlijk heb ik de wedstrijd niet eens gezíén. Ik raakte met mijn tablet-pc niet op de livestream, dus heb ik gevolgd via de tijdsbalk op de site van Sporza.

»Ik kijk vaak wielrennen: thuis, of op hotel. Veldrijden volg ik ook. Sven Nysvind ik echt chic. Hoe die op zijn leeftijd nog volop voor zijn sport leeft, dat is gewoon chapeau.»

HUMO Ben je ook fan van Boonen?

Courtois «Toen ik jonger was, was ik fan van Quick·Step. Vraag me niet waarom, maar ik had het voor die mannen. En vaak wás het natuurlijk Boonendie won. Maar ik heb evenveel bewondering voor Philippe Gilbert. Wat hij vorig seizoen gedaan heeft, en wat Boonen nu doet: dat is genieten. Daar kijk ik wel naar op.»

HUMO Is het makkelijker om naar hen op te kijken dan naar pakweg Ronaldo of Messi?

Courtois «Natuurlijk: ik speeltegen die mannen, dat zijn concurrenten geworden. Ik vind het nog altijd ongelofelijk chic wat Messidoet, maar een idool kan hij niet meer zijn. Vorig jaar hemelde ik hem nog op, net als iedereen, nu gaat dat niet meer. Sommige fans zouden het niet pikken - je moet opletten wat je in de kranten zegt - en ook voor mezelf kan het niet meer. Als ik zou blijven denken dat Messi onhoudbaar is, houdt het op. Ik moet focussen op manieren om hem af te stoppen.»

HUMO En, hoe doe je dat?

Courtois (lacht) «Snel zijn, vooral. Snel kijken, snel denken, snel handelen. En dan lukt het soms - niet altijd.

»Bij Ronaldo net hetzelfde. Je wéét dat je moet opletten als hij de bal krijgt, hoe ver hij ook van het doel staat. Maar soms is er niks aan te doen (Ronaldo trakteerde Courtois vorige woensdag op twee niet te stoppen afstandschoten, red.).»

HUMO Sommige sporters hebben het nodig om van de tegenstander een vijand te maken. Jij ook? Denk je: 'Die kleine met zijn grote neus die vindt dat hij alles kan, die maak ik vandaag belachelijk'?

Courtois «'Ik ga de nul houden': dáár begin ik elke wedstrijd mee. Negatieve gevoelens heb ik niet nodig. De sfeer, het publiek, het belang van de wedstrijd: dat stimuleert mij al genoeg.

»Als ik goed aan het spelen ben, komt daar soms nog een prikkel bij: het gevoel dat niemand me die dag nog zal passeren. In de titelwedstrijd met Racing Genk tegen Standard, vorig jaar, heb ik dat gehad. Na de goal van Mangala dacht ik: 'En dit was de laatste.' (Courtois was nadien nog goed voor drie supersaves, Kennedy maakte gelijk, en Genk werd kampioen, red.)»

HUMO Dat gevoel zal je ook weleens bedriegen.

Courtois «Natuurlijk. Maar van Guy Martens (keeperstrainer Racing Genk, red.) heb ik geleerd om die teleurstelling dan meteen van me af te zetten. Ik kan dat redelijk goed: 'Je m'en fous' - en dan er weer tegenaan gaan. Doe je dat niet, dan ben je meer met jezelf bezig dan met de wedstrijd en wordt de kans op een nieuwe fout alleen maar groter.»

HUMO Wanneer is dat je voor het laatst niet gelukt?

Courtois «In de Europa League-wedstrijd tegen Lazio heeft een foutje van mij ons een doelpunt gekost (Courtois liet een afstandsschot uit zijn handen botsen, red.). Daar zat ik toch effe mee in mijn hoofd: 'Shit, shit, waarom heb ik dat nu gedaan?' Maar na een minuut of zes maakten we al gelijk, en toen keek de trainer (Diego Simeone, red.) meteen naar mij en stak zijn duimen omhoog. Zo van: 'Het is rechtgezet, hou je nu goed.' Op slag was dat slechte gevoel over.

»Vertrouwen van de trainer is erg belangrijk voor mij, weten dat je niet op één foutje afgerekend zal worden. Van Simeone weet ik dat ondertussen.»

Thibaut Courtois: Rode Duivel in Madrid

HUMO Voel jij hier veel meer druk dan in Genk?

Courtois «Natuurlijk. De aandacht voor het voetbal is hier enorm. Op televisie, in de sportkranten, in de stadions zelf - wij spelen bijna nooit voor minder dan vijfentwintigduizend mensen.

»De doelstellingen verschillen ook. Met Genk wilden we vorig seizoen wel kampioen worden, maar het hoefde niet per se. We waren een jonge ploeg, er werd veel door de vingers gezien. Maar Atlético móést de Champions League halen - al wordt dat nu wel heel moeilijk (bij het ter perse gaan stond de club op acht punten achter van de vierde in het klassement, met nog zes matchen te spelen, red.) - en de finale van de Europa League is wél een uitgesproken doel.»

HUMO Nu heb je uitgelegd dat er meer druk is, maar mijn vraag was: voel jij die ook? Ben je zenuwachtiger, pieker je vaker over het werk, eet je slechter?

Courtois «Eigenlijk niet. Een match tegen Real Madrid - voor onze supporters toch dé afspraak van het seizoen - bereid ik niet anders voor dan één tegen Zulte Waregem. Als die druk al een effect heeft, dan alleen een positief: hij maakt me nog scherper.»

HUMO Je bent hier zelfs zo graag dat je Chelsea, dat jou vorig jaar bij Genk weghaalde en vervolgens aan Atlético uitleende, gevraagd hebt om te mogen blijven. Waarom?

Courtois «Ik heb me net helemaal aangepast, het gaat goed, en daar wil ik graag op voortbouwen. Als ik volgend seizoen weer ergens anders speel, moet ik nog eens van nul af aan beginnen.

»Bovendien is Madrid een leuke stad, en is de sfeer in de groep super. Dat heb ik in die vier jaar bij de eerste ploeg van Genk nooit meegemaakt. Hier heb je geen gemekker over de trainer, geen achterklap, geen ruzie...»

HUMO En, mag je blijven?

Courtois «Dat is nog niet uitgemaakt. Misschien word ik uitgeleend aan een club in de Premier League. We zien wel.»

HUMO Ben jij hier van jezelf geschrokken?

Courtois «Toch wel. Ik stond er onlangs nog bij stil: amper acht maanden geleden heb ik beslist om naar hier te komen, zonder de garantie dat ik een basisplaats zou krijgen, zonder de taal te kennen, zonder ooit langer dan twee weken zelfstandig te hebben gewoond - dat had ik alleen al gedaan terwijl mijn ouders op vakantie in Frankrijk waren.

»En zie me nu: ik sta in de ploeg, op de club hebben ze me graag, fans en journalisten appreciëren me, ik spreek Spaans... en ik woon helemaal alleen, zonder heimwee. Ik heb geen seconde zitten janken omdat ik mijn thuis miste, ik kook mijn eigen potje, ik trek mijn plan. Dat vind ik eigenlijk wel chic van mezelf.»

HUMO Maakt dat meer indruk op je dan je prestaties als keeper?

Courtois «Op die prestaties ben ik ook wel trots, maar voetballen is niet nieuw voor mij. Helemaal alleen wonen is dat wel.

»Vorig jaar, bij Genk, stond ik op om acht uur, ik was om negen uur op de club, om tien uur trainde ik, nadien ging ik naar school of had ik een tweede training, dan deed ik nog huiswerk, en de dag zat er zo op. Hier sta ik op om tien uur, train ik om halfelf, ben ik vaak rond halftwee al thuis, en heb ik vervolgens niks te doen tot 's anderendaags.

»Welnu: ik heb me nog geen seconde verveeld. Ik maak eten, ruim op, regel mijn papieren, ga al eens shoppen, spreek eens af. Oké, soms heb ik de hulp van papa of mama nog nodig - voor een recept of voor bankzaken en zo - maar ik trek mijn plan.

»Het is ook wel grappig: thuis liet ik mijn spullen overal slingeren, nu kan ik er niet meer tegen als het een boeltje is. Thuis had ik de pest in afwassen, hier doe ik het bijna met plezier. Ik stofzuig zelfs! Niet dat ik vroeger lui was, maar ik deed niks zonder dat het me gevraagd werd. En ik mopperde altijd. Ondertussen vind ik die dingen vanzelfsprekend.

»Nee, dat ik als keeper klaar was voor een stap hogerop, voelde ik gewoon: ik was niet zeker of ik dat niveau ook aankon, maar ik móést het proberen. Die zelfstandigheid was toch een groter vraagteken.»

HUMO Geniet je van de vrijheid?

Courtois «Het is wel fijn om alles te kunnen doen op het moment dat het jou het beste uitkomt. Als ik zin heb om een halve namiddag op de bank te liggen, kan dat: niemand zal me komen vragen om het gras te maaien (lacht)

HUMO In Madrid is er ook wel elke nacht een leuk feestje.

Courtois «Ik ben hier nu acht maanden. Weet je hoe vaak ik al ben gaan stappen? Acht keer. Eén keer per maand, en alleen als het kan. Niet twee dagen voor een wedstrijd. En ik ben geen uitzondering in de ploeg: het is een verstandige, rustige groep. En dan zeker de jongens met wie ik optrek: de oudere spelers, de mannen tussen vijfentwintig en dertig jaar.»

HUMO Waarom zoek je niet vaker je leeftijdgenoten op?

Courtois «Geen idee. Bij Genk was het ook al zo: ik kwam heel goed met Jelle (Vossen) overeen, maar de gasten waar ik het vaakst bij was, waren toch Köteles, Barda, Pudil en Tözser. Jonge gasten hebben toch de neiging om vaker te gaan stappen. Je moet weten: ik zat al sinds mijn zestiende in de eerste ploeg van Genk - ik denk dat ik gewoon wat sneller volwassen ben geworden.»

HUMO En toch had je er na vorig seizoen de pest in dat je niet samen met Jelle Vossen en Kevin De Bruyne een weekje naar Chersonissos kon.

Courtois (lacht) «Als het kán, ga ik graag stappen.

»Het ging vorig jaar gewoon niet omdat ik nog examens moest afleggen. Ik heb in 2011 gewoon géén vakantie gehad. Dit jaar wordt het weer moeilijk, maar ik ga toch al een dag of vier naar Boedapest, op bezoek bij Tözser

Thibaut Courtois: Rode Duivel in Madrid

HUMO Blij dat je van school af bent?

Courtois «Wie niet? Al besef ik nu dat ik ook daar een goeie tijd heb gehad: elke dag samen met de vrienden, weinig zorgen, veel plezier... Alleen die examens waren er te veel aan. Ik was geen slechte student, wel een luie. Ik heb het een paar keer verkloot voor mezelf: mijn laatste jaar heb ik moeten overdoen.»

HUMO Gelukkig maar.

Courtois «Hoezo?»

HUMO Het was de zomer van 2010, die voor je doorbraak bij Genk. Als je toen geslaagd was, was je toch weggegaan? Je kon naar het Duitse Hoffenheim en ook naar een bescheiden Belgische eersteklasser. Dan had je hier wellicht niet gezeten.

Courtois «De eerste week van de voorbereiding bij Genk liep zo goed dat ik er toen al aan dacht om toch te blijven, ook al wist ik nog niet zeker dat ik gebuisd zou zijn - een voorgevoel had ik wel al. Echt: ik weet niet wat ik zou hebben gedaan als ik geslaagd was.»

HUMO Het toeval heeft wel vaker een rol gespeeld in jouw korte carrière. Toen je twaalf was, moest je van Genk kiezen: nam je vrede met je statuut van keeper, dan mocht je blijven; wilde je ook als linksachter voetballen, dan moest je een andere club zoeken. Dat heb je ook gedaan, alleen: ook die club vond jou niet goed genoeg als voetballer. Hadden ze je wel genomen, dan zat je hier óók niet.

Courtois «In diezelfde periode heb ik er zelfs aan gedacht om helemaal met voetballen te stoppen. Ik wilde volley gaan spelen, zoals mijn ouders en mijn zus. Maar ik was net te laat om me nog in te schrijven.»

HUMO Nog meer toeval: begin vorig seizoen waren er problemen met de papieren van Laszlo Köteles, de eerste doelman van Racing Genk. Daardoor heb jij je kans gekregen.

Courtois «Dat klopt niet helemaal. Voor het seizoen had Vercauteren (toen nog Genk-trainer, red.) gezegd dat we met z'n drieën voor onze plaats moesten knokken: Laszlo, Koen Casteels en ik. Misschien zou ik toch gespeeld hebben, hè - dat weet je niet.

»Toch ben je met al dat toeval niks als je er niet klaar voor bent: je moet er stáán op het moment dat je die kans krijgt. Vanaf mijn veertiende zat ik op de topsportschool: twee keer per dag trainen. Vanaf mijn zestiende kwam daar ook nog eens de eerste ploeg bij. Om maar te zeggen: ik heb er hard voor moeten werken.»

HUMO Maar voelde het ook als hard werken? Heb je afgezien, of ging het spelenderwijs?

Courtois «Afzien en spelen gaan goed samen. Bij Genk, bij de nationale ploeg, ook hier: er wordt wat afgelachen. Keihard werken, dood zitten en dan lol trappen: het hoort gewoon bij elkaar. Als het plezier zou wegvallen, zou ik het echt niet meer graag doen.»

HUMO Heb je het ook mentaal lastig gehad?

Courtois «Ik heb één zwaar moment gekend, in de winter van 2009, net na het vertrek van Hein Vanhaezebrouck (voorganger van Vercauteren bij Genk, red.). Ik was derde of zelfs maar vierde keeper, moest met de min 19- of soms de min 17-jarigen spelen, bij de club had ik niet iedereen meer achter me, op school ging het ook al niet goed... Toen heb ik me een beetje laten gaan.

»Ik liet me meeslepen door spelers die voortdurend kritiek hadden op van alles en nog wat, en begon er zelf met de pet naar te gooien. Tot Guy Martens tegen me zei: 'Als je zo verder doet, gooi je je eigen ruiten in. Je moet je herpakken en de gasten die negatief doen links laten liggen.' En dat heb ik gedaan.»

HUMO Je was toen zeventien. Wat dacht je dat de toekomst voor je in petto had?

Courtois «Ik had geen flauw idee. Ik durfde niet eens hardop te zeggen dat ik het ooit als keeper in eerste klasse zou maken. Ik droomde er wel van om ooit mijn kans te krijgen bij Genk, en daar dan drie, vier seizoenen onder de lat te staan, maar ik kende er genoeg die nooit verder dan derde klasse geraakt zijn. Op de topsportschool bereiden ze je voor op een leven als prof, maar hoeveel jongens máken het ook? Twee, drie per jaar, hooguit.

»Ik weet wel nog dat ik toen de Europa League-finale van Atlético Madrid tegen Fulham op televisie zag (in mei 2010, de Spanjaarden wonnen met 2-1 in de verlengingen, red.) en dacht: 'Voor Atlético spelen, dat moet chic zijn.' Maar geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht dat het ooit zou kunnen.»

HUMO David de Gea, nu bij Manchester United, stond toen bij Atlético in doel. Hij was negentien.

Courtois «Ongelofelijk vond ik het: dát niveau, zó'n club, op díé leeftijd...»

HUMO Nu sta je er zelf, als zijn opvolger. Het kan haast niet anders of die weg naar de top is makkelijker verlopen dan je zelf had kunnen vermoeden.

Courtois «In mei 2011 dacht ik nog: 'Over een jaar of twee zou ik dat niveau toch moeten aankunnen.' Maar je hebt niet zo veel om je op te baseren, hè. Je moet gewoon die stap zetten, en dan merk je vanzelf of je tegen je plafond aanbotst.

»Tijdens mijn eerste trainingen bij Atlético ben ik toch geschrokken: de ballen vlogen langs alle kanten binnen. Links in 't hoekje, rechts in 't hoekje, lobjes... Die gasten scoren zo makkelijk. Bij Genk was de afwerking een pak minder.

»Maar ik heb me snel kunnen aanpassen. Ik wil niet pretentieus klinken, maar je moet het talent hebben. En vervolgens moet je met dat talent iets dóén. Ik heb me moeten ontwikkelen. Was ik dezelfde speler gebleven als begin vorig seizoen bij Genk, dan stond ik nu niet waar ik sta.»

HUMO Domme vraag misschien, maar is keepen hier echt zo veel moeilijker dan in België?

Courtois «Absoluut. Als een spits in België snel op doel moet trappen, komt de bal in zeventig procent van de gevallen in het midden van het kader terecht. Hier is dat netjes verdeeld: links, rechts, midden.

»De spelers in deze competitie hebben meer techniek, denken sneller en kiezen beter. Met corners en vrije trappen is het net zo. Veel preciezer, veel gevaarlijker. Dat is aanpassen: je moet sneller handelen, en vooral ook sneller denken.»

HUMO Wat vind jij je belangrijkste evolutie?

Courtois «Dat ik mondiger ben geworden. Bij Genk heeft het een hele poos geduurd eer ik in de groep iets durfde te zeggen - dat liet ik aan oudere spelers over. Hier durfde ik al veel sneller mijn mond open te doen. Als de verdediging nu fouten maakt, wijs ik hen daarop. En dat wordt ook aanvaard. Ze luisteren zelfs naar wat ik zeg (lacht). Ook tijdens de wedstrijd durf ik spelers op hun plaats te zetten, letterlijk en figuurlijk.»



Thibaut Courtois: Rode Duivel in Madrid

HUMO Je bent met Atlético Madrid bij de paus op bezoek geweest.

Courtois «Dat doe je toch niet elke dag? Niet dat die ontmoeting zo speciaal was, maar ik vond het leuk om mee te maken.»

HUMO Sommige mensen zouden de paus liefst nooit ontmoeten.

Courtois «Doel je nu op de pedofilieschandalen in de kerk? Daar kan de paus niets aan doen. Pedofilie zit overal in de samenleving, en in elke beroepscategorie vind je mensen die zwaar in de fout gaan. Je mag niet iedereen over dezelfde kam scheren.

»En oké, de paus heeft meningen waar ik het ook niet altijd mee eens ben, maar ik ben wel katholiek opgevoed, en als gelovige heb ik respect voor die man. Ik ga niet meer naar de kerk, maar voor elke wedstrijd zeg ik toch nog het onzevader op. Vooral voor mij opa, die vorig jaar is gestorven.»

HUMO De paus keert zich fel tegen homoseksualiteit.

Courtois «Bijvoorbeeld, ja.»

HUMO Terwijl jij je nog maar pas als homo hebt geout.

Courtois «Ik?! Néén! Waar héb je het over?!»

HUMO 'Het is altijd fijn om de ballen van Falcao te pakken,' zei je tegen Filip Joos op Sporza, na de wedstrijd tegen Hannover.

Courtois «Dat ging over voetbal, hè! (lacht) Ik ben honderd procent hetero.»

HUMO In een gesprek met Frank Raes na de heenmatch tegen Hannover ging het niet uitsluitend over voetbal: je moest uitleggen waarom het met je lief uit was. Hoe vervelend vond je dat?

Courtois «Héél vervelend. Al die aandacht, terwijl er elke dag mensen uit elkaar gaan.

»Maar ik heb mijn lesje geleerd: als ik een nieuwe relatie heb, zal ik er alles aan doen om die zo lang mogelijk stil te houden.»

HUMO 'Meisjes zijn bijzaak, voetbal is het belangrijkste,' zei je in dat interview.

Courtois «Eigenlijk is dat niet helemaal waar. Vorig jaar had ik ook een vriendin, en dat ging heel goed. Bij haar kon ik rust vinden na een match of training, dat deed zelfs deugd. Maar nu is het moeilijk: ik ben vaak weg met de club, dat gaat wegen op een relatie, en dan zit je daarmee in je hoofd.

»En dat is dodelijk voor een keeper. Mocht het een meisje van hier zijn, dan zou dat misschien nog lukken, maar mijn laatste vriendin woonde in België, en dat maakte het helemaal ingewikkeld.»

HUMO Romelu Lukaku zei ooit in Humo: 'Het is moeilijk om een relatie te beginnen: ik weet nooit of een meisje in de voetballer geïnteresseerd is of in mij.' Vadis Odjidja twitterde ooit iets van soortgelijke strekking.

Courtois «Het ís ook moeilijk, maar ik denk dat ik dat toch redelijk snel doorheb. Wat al veel zegt is de plaats waar ze de eerste keer wil afspreken: is dat in het centrum van Hasselt, dan is de kans groot dat ze met jou gezien wil worden. Is het ergens waar geen kat komt, dan wil ze jou zien.

»Maar dat is niet alleen met meisjes zo. Ook mannen die je amper kent, nodigen je weleens uit om samen eens iets te gaan doen: gewoon om daar later over te kunnen stoefen tegen vrienden. Veel mensen willen je gewoon gebruiken. Niet leuk, maar ik blijf altijd vriendelijk, anders word je nog eens als een arrogante dikkenek afgeschilderd ook.»

HUMO Is dat het vervelendste aan je leven als bekende voetballer?

Courtois «Ja. Mensen onderschatten dat soms, denk ik.

»Natuurlijk hebben wij een mooi leven: we verdienen goed ons geld, we trainen meestal maar één keer per dag, maar er zijn komen ook een pak minder leuke aspecten. Dat je vaak weg bent en weinig tijd hebt voor vrienden of familie, dat je voortdurend herkend en aangeklampt wordt, dat sommige mensen je willen gebruiken...»

HUMO Voor jouw leeftijd verdien jij uitzonderlijk veel. Maar wat betekent geld voor jou?

Courtois «Op zich niet zo veel, nu. Ik heb een tv van duizend euro en een iPad gekocht, maar voor de rest? Ik rij met een Volkwagen Beetle van de club, naar mijn bankrekening kijk ik nooit... Mij pa beheert mijn geld, samen met een bankier. We investeren het in vastgoed - zeg ik dat goed: vastgoed? Ja, hè?

»Later, als ik een huishouden heb, zal geld wellicht meer voor me gaan betekenen. En als alles goed gaat, zal ik na mijn carrière ook niet meer hoeven te werken - al kan ik me daar nu nog niet veel bij voorstellen, eerlijk gezegd.»

HUMO Je zus Valérie, die in Gent studeert en voor eersteklassevolleybalclub VDK speelt, woont in een appartement dat met jouw geld is gekocht.

Courtois «Dat vind ik wél heel fijn: dat was mijn allereerste investering. Valérie heeft harder moeten werken dan ik, maar ze verdient een pak minder. Terwijl zij ook Europees speelt, en ook in de nationale ploeg zit.»

HUMO Ze heeft harder moeten werken?

Courtois «Ze traint elke dag vier uur en doet er nog eens universiteit bij. Dan heb ik het makkelijk. Maar ze houdt van haar sport en daarom doet ze het. Mijn moeder en vader hebben ook allebei op het hoogste niveau gevolleybald, en zij zijn daar ook nooit rijk van geworden.»

HUMO Begrijp je dat veel mensen het oneerlijk vinden dat jij zo veel verdient?

Courtois «Natuurlijk. Als ik keihard zou moeten werken en amper zou rondkomen, zou ik ook jaloers zijn op zo'n snotaap die een beetje kan keepen, twee uur per dag traint en daar duizenden euro's mee verdient. Dan zou ik ook denken: 'Waar gaat het naartoe met de wereld?' Maar daar kan ík niks aan veranderen, hè?

»Het enige wat ik minder goed begrijp, is dat ik nooit iemand hoor klagen dat een acteur of een zanger stukken van mensen verdient. Is dat omdat iedere man denkt dat hij óók kan voetballen? Over golfers hoor ik zoiets ook nooit.»

Thibaut Courtois: Rode Duivel in Madrid

HUMO Zeg nu niet dat je golft.

Courtois «Nog niet, maar ik wil het wel leren. 't Is wel een cliché, de golfende voetballer, maar het lijkt me toch fijn: drie uur in de buitenlucht tegen een balletje kloppen met vrienden, dat lijkt me heel ontspannend.

»Simon Mignolet doet het trouwens ook.»

HUMO 'Ik vind het logisch dat Simon Mignolet eerste doelman bij de Rode Duivels is,' heb jij al vaak gezegd. Is hij zo veel beter dan jij?

Courtois «Simon heeft gewoon nooit teleurgesteld, en het is volgens mij niet verstandig om dan van keeper te wisselen. Toch niet tijdens een EK-campagne.»

HUMO Dat is een belangrijke nuance: die EK-campagne is namelijk achter de rug, en straks start die voor het WK. Zou het nog altijd logisch zijn mocht bondscoach Leekens voor Mignolet kiezen?

Courtois «Absoluut. Maar het zou net zo logisch zijn als hij voor Gillet of voor mij zou gaan. Dat heeft Leekens trouwens zelf aangegeven: 'Jullie beginnen alle drie weer vanaf nul.' En hij heeft een luxeprobleem: zijn keepers doen het stuk voor stuk goed in moeilijke competities.

»En nog een voordeel: de band tussen Simon, Jean-François en mij is uitstekend. Wij werken heel graag samen. Wie er ook in doel staat, hij zal gesteund worden door de andere twee, en die zullen er alles aan doen om klaar te zijn mocht de nummer één uitvallen.»

HUMO Bijna elke Rode Duivel beweert met een goed gevoel aan de WK-campagne te beginnen. Waarom? En zeg nu niet: 'We hebben de kwaliteit.'

Courtois «Toch wel: omdat we de kwaliteit hebben (lacht). Die was er vorig jaar ook al, kan je zeggen, maar je denk eens goed na: waar speelde Witsel vorig seizoen? Defour? Ikzelf? Wij hebben belangrijke ervaring opgedaan: de kwaliteit is toegenomen. Zelfs Kompany knokt nu voor het eerst voor de titel in de Premier League. Dat maakt je alleen maar beter.

»Maar ik zeg niet dat het makkelijk wordt. Servië, Kroatië, Wales, Schotland... Het lijkt een beetje op de play-offs in België: iedereen zou van iedereen kunnen winnen. De eerste wedstrijden worden de belangrijkste. Zo zijn we met Genk vorig jaar ook kampioen geworden: als je een goeie start neemt, hoef je nooit achter de feiten aan te hollen.»

HUMO Welke speler bij de nationale ploeg heeft jou het meeste verrast? Kompany mag je niet noemen, want van hem wist je hoe goed hij was.

Courtois «Van Witsel heb ik toch opgekeken. Ik had met Genk tegen hem gespeeld, maar toen had ik nog niet gezien dat hij zo goed was. Fellaini is ook een hele goeie, en Van Buyten.

»En toch ga ik ook Kompany noemen. Heel serieus met zijn vak bezig, een echte leider, praat met iedereen, heel vriendelijk, nooit uit de hoogte... Als jonge gast ben je daar echt onder de indruk van.

»Dat is trouwens de sfeer van de hele nationale ploeg geworden: hard werken en goed met elkaar opschieten. Wij zijn gráág samen.»

HUMO Tot slot: vat jouw ambitie eens samen.

Courtois «Met de Rode Duivels het WK halen als eerste doelman, en eerste doelman van Chelsea worden.»

HUMO Succes!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234