'Third Person' krijgt Adrien Brody op de knieën

Vreemd tafereel in Oostende onlangs: Hollywoodster Adrien Brody zat er op z’n knieën en met z’n blote handen de zeedijk schoon te vegen. Brody, in 2002 nog winnaar van een Oscar voor zijn fenomenale vertolking in ‘The Pianist’, was naar de badstad afgezakt voor de voorstelling van zijn nieuwste film: ‘Third Person’, een melodrama van regisseur Paul Haggis (‘Crash’).

Vandaag is hij een alom gerespecteerd, veelgevraagd acteur, maar Brody heeft lang voor die status moeten knokken. Zeventien jaar lang zwom hij rond in een zee van anonimiteit; zeventien jaar van audities, afwijzingen en bittere ontgoochelingen. In 1999 dacht hij dat hij de hoofdrol speelde in ‘The Thin Red Line’ – om tijdens de wereldpremière tot zijn verbijstering te ontdekken dat regisseur Terrence Malick zijn personage nagenoeg helemaal uit de film had geknipt. Maar in 2002 was zijn moment eindelijk aangebroken, toen hij een Oscar won voor zijn indrukwekkende vertolking in ‘The Pianist’ van Roman Polanski. Sindsdien kennen we Brody als een absolute topacteur; een intense, veelzijdige artiest die bekendstaat om zijn doorgedreven voorbereidingen. Voor zijn rol in ‘The Pianist’ leerde hij Chopin spelen en verloor hij twintig kilo, voor ‘The Jacket’ liet hij zich in een dwangbuis hijsen en opsluiten in een mortuarium, en voor ‘Predators’ bouwde hij vijftien kilo spiermassa op en leefde hij enkele weken moederziel alleen in een tropisch regenwoud. Brody is the real thing, zoveel is duidelijk.

Het gesprek vindt plaats op een schitterende locatie: het naast de Koninklijke Gaanderijen gelegen Thermae Palace Hotel. De Noordzee fonkelt onder de middagzon, maar het gezicht van de acteur staat op onweer. ‘Het leven ligt bezaaid met valkuilen en misverstanden,’ mompelt hij, en de diepe zucht die hij hierop laat volgen, overstemt zelfs het gekrijs van de meeuwen.

HUMO Wat ligt er op je lever, Adrien?

Adrien Brody «De vrouw die me zonet interviewde, confronteerde me met een bepaalde uitspraak van me: blijkbaar had ze ergens gelezen dat ik in de toekomst ‘meer commerciële films wil draaien’. Alleen: ik heb dat nooit gezegd. En ik heb er een hekel aan wanneer iemand me de verkeerde woorden in de mond legt. Voor alle duidelijkheid: ik wil in de toekomst vooral blijven experimenteren en kleine, diepzinnige, onconventionele films draaien. Maar af en toe eens meespelen in een grote studiofilm moet zeker kunnen. Uiteindelijk draai ik mee in een business waarin slechts één ding telt: de box office. En wie in die business aan het werk wil blijven, wie op de contactlijsten van de studio’s wil blijven staan, die móét af en toe in een grote commerciële film verschijnen. Je kunt niet de héle tijd de artiest uithangen en kleine onafhankelijke films draaien – zo begraaf je jezelf.»

HUMO ‘Predators’ was zo’n grote commerciële film. Maar dat is alweer vier jaar geleden.

Brody «Ik zou graag eens meespelen in iets als ‘Iron Man’ – geweldige film, trouwens. Maar dat soort rollen is slechts weggelegd voor een handvol acteurs. Ik ben wel blij voor Robert Downey Jr. dat hij tot dat kransje behoort: hij is een geweldige acteur die het jarenlang verschrikkelijk moeilijk heeft gehad. En nu is hij de grootste box office-magneet ter wereld. Er is hoop (lachje).»

HUMO ‘Third Person’ is een mozaïekfilm met drie door elkaar geweven verhalen. Wat trok u er in aan?

Brody «Ik wilde altijd al eens samenwerken met Paul Haggis: hij is één van de interessantsteverhalenvertellers in Hollywood. Ik kijk altijd uit naar personages die een zekere diepte en complexiteit hebben, en naar verhalen die intelligent geschreven zijn, en die kwaliteiten vond ik allemaal terug in zijn script. ‘Third Person’ is in essentie een verhaal van beschadigde liefde, een thema dat me wel beviel. Dat het zich onder andere in Rome afspeelt, een stad waar ik erg veel van hou, was natuurlijk ook mooi meegenomen (lacht).»

HUMO Het is wel alweer een tijd geleden dat we u nog eens in een rol hebben gezien van het kaliber van ‘The Pianist’.

Brody «Ik wil niets liever, maar die rollen liggen niet voor het grijpen. Grote, laagdrempelige spektakelfilms: ziedaar de prioriteit van Hollywood de laatste jaren. In het huidige klimaat is er nu even geen plaats voor het betere drama. Er lopen daarbuiten heel veel geweldige acteurs rond die smachten naar goede rollen, maar het aanbod is nu eenmaal heel erg beperkt.

»Ik begin me een beetje zorgen te maken over de jongeren die vandaag in de bioscoop zitten. Wie té veel spektakelfilms consumeert, zal op de duur niet meer kunnen genieten van een mooi drama. Wie te veel drek ziet, herkent geen schoonheid meer. Maar ik ben niet van plan om bij de pakken te blijven neerzitten. Ik heb onlangs een productiehuis opgericht, Fable House, en het is mijn ambitie om meeslepende, boeiende drama’s te produceren; films die de intelligentie van het publiek niet beledigen. En ik geloof écht dat het kan. In de jaren 70 stonden de mensen in dichte drommen aan te schuiven voor ‘Taxi Driver’. Misschien komt die tijd ooit terug.»

HUMO Bent u van plan om zelf te regisseren?

Brody «Ik heb die drang, ja. Ik wil ook eens de baas kunnen spelen op de set (lacht). Er zit een verhaal in mijn achterhoofd, maar het probleem is dat het zo verschrikkelijk veel tijd kost om een project te ontwikkelen. En ik heb het natuurlijk erg druk met mijn acteerwerk.»

HUMO Stop dan even met acteren. Geef toe aan uw drang.

Brody «Nee, daarvoor acteer ik veel te graag. Voorlopig kan ik echt niet zonder. Het afgelopen jaar stond ik praktisch elke dag voor de camera – niet omdat het moet, maar omdat ik het wil. Ik ben dol op acteren, en ik denk ook dat ik het – en ik wil nu echt niet arrogant klinken – steeds beter kan. Zaak is wel om je niet te laten afleiden door bijkomstigheden, zoals roem, geldzaken, familie, of relaties. Ik wil me honderd procent op mijn werk kunnen concentreren, en tot nu toe lukt dat ook. Ik ben misschien niet de sociaalste mens ter wereld, maar de mensen in mijn omgeving begrijpen gelukkig wel dat ik het nodig heb om gefocust te blijven. Ze hebben er begrip voor dat ik voor sommige rollen heel diep ga, dat ik me moet afzonderen, dat ik mentaal soms in een andere zone zit, en dat ik gedurende een bepaalde tijd een andere persoon wordt.»

HUMO Alles voor de kunst!

Brody «Ik offer veel op voor mijn vak, ja, maar ik krijg er ook veel voor terug. Je samen met een regisseur en de andere acteurs in een film smijten, en in groep naar de waarheid in het verhaal zoeken: ik ken werkelijk niets dat meer innerlijke voldoening geeft.»

HUMO U bent opgegroeid in New York, in Queens. Een ruige buurt, naar het schijnt.

Brody «Ja, zeker in de jaren 70. Als je wil weten in wat voor wijk ik ben opgegroeid, volstaat het om naar ‘Taxi Driver’ te kijken.»

HUMO Wat heeft u van uw ouders geleerd?

Brody «Vrijwel alles. Mijn ouders hebben me de juiste richting in het leven gewezen. Niet door me op een moraliserende manier de les te spellen, maar gewoon door wat ze zelf deden. Mijn moeder was, en is, een zeer begaafde fotografe: haar naam is Sylvia Plachy, en ze heeft haar eigen website. Van haar heb ik wellicht mijn artistieke gevoeligheid geërfd. Mijn vader gaf les op een probleemschool in Queens – ik heb daar ook nog gezeten. Hij is één van de meest geduldige en genereuze mensen die ik ken. Ik mag echt mijn handen toeknijpen dat ik ben grootgebracht door zulke ouders. Toen ze merkten dat de filmwereld me begon aan te trekken, hebben ze me geen strobreed in de weg gelegd. Zonder hen had ik nooit zo’n mooie filmcarrière kunnen uitbouwen.»

HUMO U komt straks naar Gent voor de opnamen van ‘Emperor’, waarin u Keizer Karel vertolkt.

Brody «Het wordt geen historische biopic, eerder een fictieve avonturenfilm. De uitdaging voor mij is natuurlijk: hoe zet ik zo’n man, over wie tientallen boeken zijn geschreven, neer? Wat weten we over zijn karakter, en welke karaktertrekken ga ik me eigen maken? Volgens mij was Keizer Karel vooral een pragmatisch iemand; een eenzame man ook, die bijna op zijn eentje een wereldrijk bestuurde. Ik vind het in ieder geval geweldig interessant om eens in die ingewikkelde zestiende-eeuwse wereld van keizers, aartshertogdommen en graafschappen te duiken.»

HUMO Het is een donker jaar geweest voor Hollywood, met de overlijdens van Robin Williams, James Gandolfini en Philip Seymour Hoffman. Met die laatste was u goed bevriend.

Brody «Ja. Ik hield van Philip. Het verlies is onbeschrijflijk (stil).»

HUMO John le Carré schreef over Hoffman: ‘Hij brandde zichzelf op waar je bijstond.’

Brody «Daar kan ik niets over zeggen, maar ik kan je wel vertellen dat acteurs vaak getroebleerde, overgevoelige mensen zijn. De schoonheid van acteren is dat het ons een prachtige uitlaatklep geeft voor onze verbeelding, onze rusteloosheid, voor onze innerlijke conflicten. We hebben een plek waar we naartoe kunnen gaan om onze emoties de vrije loop te laten. Pak die plek van ons af, en we worden heel eenzame mensen.»

HUMO Acteren is voor u een levensnoodzakelijke behoefte?

Brody «O ja. Maar voor de rest ben ik een evenwichtige jongen, hoor (lacht).»

HUMO Bedankt voor het gesprek.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234