null Beeld AFP
Beeld AFP

de ronde van ItaliëThomas De Gendt

Thomas De Gendt wint opnieuw in de Giro. ‘Eigenlijk had ik vorig jaar willen stoppen met wielrennen’

Tien jaar na de mooiste overwinning van zijn carrière, op de flanken van de Stelvio, heeft Thomas De Gendt (35) vandaag opnieuw een rit in de Ronde van Italië gewonnen. In de afgelopen tien jaar klom hij in onder meer de Tour naar grote successen, maar ging hij buiten het oog van de camera ook door een diep en donker dal. Nu hij zijn depressie uit het wiel heeft gereden, is ook de goesting terug. ‘Soms trok ik ten aanval omdat ik weg wilde. Wég.’

Jan Hauspie

Het heeft Thomas De Gendt nog niet meegezeten dit jaar. Covid, bronchitis en opstandige darmen hielden hem aan de kant. Van een gesmeerde voorbereiding kwam weinig in huis.

HUMO Voor de start van het seizoen zei je: ‘In de Giro wil ik in topvorm zijn.’

THOMAS DE GENDT (lachje) «Dat zal niet meer lukken. Ik zal mijn ambities moeten bijstellen, de conditie is niet goed genoeg. De eerste week zal ik vooral in dienst van Caleb (Ewan, sprinter van Lotto Soudal, red.) rijden. Hopelijk raak ik verderop in de Giro beter in vorm, tegen de tijd dat er kansen komen op een lange ontsnapping.

 ‘Ik trok altijd maar in de aanval puur omdat ik weg wilde. Wég’ Beeld Geert Van de Velde
‘Ik trok altijd maar in de aanval puur omdat ik weg wilde. Wég’Beeld Geert Van de Velde

»Vooral die bronchitis heeft me onderuitgehaald. Aanvankelijk was het niet zo erg. Gewoon wat last aan de longen, geen hoge koorts – wat Sonny Colbrelli (renner van Bahrain-Victorious, red.) wél had. Na Parijs-Nice pikte ik nog Nokere Koerse mee. Maar na twee dagen in de Ronde van Catalonië voelde ik me steeds slechter worden. Een soort van reutel op de longen bij het uitademen. Ik kreeg koorts en ben afgestapt. Wéér zes dagen zonder fiets, iets wat ik me – zo dicht bij de Giro – niet meer kon veroorloven.»

HUMO Sonny Colbrelli kreeg een hartstilstand na de tweede rit in de Ronde van Catalonië.

DE GENDT «In Parijs-Nice heeft hij het hele peloton bij elkaar gehoest. Daar heeft hij ons allemaal ziek gemaakt, verscheidene renners hebben de wedstrijd toen ook verlaten. Zelf heb ik het pas in de laatste rit gevoeld. Ik ben nog gestart, in de regen, maar ben uiteindelijk ook afgestapt.

»Wie corona krijgt en daardoor 10 procent longinhoud verliest, merkt daar niets van in zijn dagelijkse leven. Maar voor een sporter maakt het een wereld van verschil. Blijf je doorgaan en slaat het op je hart, dan is je carrière voorbij. Kijk maar naar Tim Declercq (renner van Quick·Step Alpha Vinyl die na een coronabesmetting een ontsteking kreeg aan het hartzakje, red.): veel heeft het bij hem niet gescheeld. Toen het ook Colbrelli overkwam, werd ik erg bang, ja.»

HUMO Hoe blij ben je dat Remco Evenepoel, na zijn sterke nummer in Luik-Bastenaken-Luik, de Giro niet rijdt?

DE GENDT «Er blijven genoeg renners over die beter zijn dan ik (lacht)

HUMO Wat dacht je toen je hem onbevreesd naar Luik zag afdalen, anderhalf jaar na zijn afschuwelijke val in de Ronde van Lombardije?

DE GENDT «Hij is jong: dan zet je je daar sneller over. Ik ben ook eens gevallen in een afdaling. Mijn voorband raakte oververhit door het vele remmen en ontplofte: dat is achteraf nog een tijdje door mijn hoofd blijven spoken tijdens afdalingen. Remco maakte een verkeerde inschatting aan een brugje, dat is iets anders. Hooguit zal hij iets voorzichtiger zijn als hij weer eens een brugje ziet. Volgens mij zal hij het lastiger hebben de dag dat hij een grote val met zestig man met 70 kilometer per uur meemaakt. Dat draag je langer mee.»

HUMO Die grote val wás er in Luik, met zijn ploegmaat Julian Alaphilippe als grootste slachtoffer.

DE GENDT «Remco reed helemaal vooraan en ontsnapte aan die valpartij. Maar het schuren van wielen en frames tegen het asfalt maakt een immens lawaai: dat heeft hij zeker gehoord.»

HUMO Romain Bardet ontfermde zich over de gevallen Alaphilippe en was zwaar aangeslagen achteraf. Verkleint dat zijn winstkansen in de Giro?

DE GENDT (schudt het hoofd) «Ik heb in mijn carrière al zoveel renners vreselijk gehavend op de grond zien liggen. Cru gezegd: als ze niet dood zijn, vergeet je het snel. Veel renners hebben lang een slecht gevoel overgehouden aan wat er gebeurd is met Bjorg (Lambrecht, zijn jonge ploegmaat die in de Ronde van Polen om het leven kwam door een val, red.). Maar dat was omdat ze hem hebben zíén sterven.»

HUMO Zijn doodsprentje staat thuis op je kast, net als dat van Kristof Goddaert. ‘Thomas heeft moeten leren zijn angst te overwinnen,’ zei je vrouw Evelyn twee jaar geleden in Humo, ‘anders kon hij niet blijven koersen.’

DE GENDT «Ik kende die jongens goed. Goddaert was een jeugdvriend, van de kleuterklas tot we samen zijn beginnen te koersen. Ontelbare keren hebben we bij elkaar gelogeerd. Hij is aangereden door een bus die hem inhaalde, dat kan iedereen overkomen. Ik maak het elke dag mee op training. Het heeft me heel lang niet losgelaten: ik zat voortdurend over mijn schouder te kijken.

»Dat het op zo’n banale manier gedaan kan zijn met een jong mensenleven, is nauwelijks te vatten. Bjorg viel tegen een betonnen duiker: hoe belachelijk kan het zijn? In februari viel mijn Australische ploegmaat Jarrad Drizners in de UAE Tour. Net als Bjorg liep hij een scheur in de lever op. Bij Bjorg zat die onderaan, bij Jarrad bovenaan. Het verschil tussen leven en dood: het scheelde maar een paar millimeter of Jarrad was er ook niet meer.

»Als je jong bent, sta je er niet bij stil dat een domme val je dood kan betekenen. Maar na veertien jaar in het profpeloton heb ik zoveel renners zien doodgaan dat ik me zeer bewust ben van het gevaar. Met 80 per uur naar beneden razen op van die dunne bandjes die door het kleinste steentje kunnen ontploffen. Hoe hard ik ook probeer om het op de fiets van mij af te zetten, het blijft door mijn hoofd spoken. Ik wil niet doodgaan in mijn sport.»

HUMO Zonder risico’s geen lauwerkrans.

DE GENDT (knikt) «Door almaar te remmen, win je niets.»

HUMO Is de angst voor de val de reden waarom jij van de lange ontsnapping je handelsmerk hebt gemaakt?

DE GENDT «Nee, hoor: als jeugdrenner deed ik het al. Ik heb nooit geleerd om met honderd man op een kluitje samen te rijden, schouder aan schouder. Tot het bij de profs niet meer lukte om van alles en iedereen weg te rijden. Dus reed ik helemaal voorin, vol in de wind, of verborg ik me in de staart, ver weg van alle miserie. Nu rijd ik alleen nog op kop voor een sprinter. Soms smijt ik me er nog eens tussen, maar meestal vertrouw ik het niet en heb ik te veel stress. Ik doe graag onnozel en wil niet de oorzaak van een valpartij zijn.»

HUMO Over Evenepoels stuurvaardigheid bestond ook lang twijfel. Net als jij ging hij er bij de junioren vaak direct na de start vandoor, waardoor hij nooit in peloton heeft leren rijden.

DE GENDT «Ik ga me zeker niet vergelijken met Remco (lacht). Maar het klopt wel: in het begin had ik ook mijn twijfels. Maar zoals ik hem nu in alle nervositeit richting La Redoute op de eerste rij zag zitten, weet ik: met zijn wringen is niets mis. Die twijfel heeft hij helemaal weggefietst.»

HUMO Met Evenepoel, Wout van Aert en Mathieu van der Poel zijn renners opgestaan die volop voor het avontuur durven te kiezen. Ben jij een wegbereider voor deze generatie geweest?

DE GENDT (denkt na) «Ik deed het vooral omdat ik niet goed genoeg was om het in de finale op te nemen tegen de grote mannen. Het was de enige manier om toch iets van een palmares uit te bouwen. Bij Van Aert en co. ligt het anders: zij doen het uit luxe. Omdat ze zo goed zijn en zich vervelen. Van der Poel is eens op 90 kilometer van de finish gedemarreerd omdat hij het kóúd kreeg! (lacht) Hij won nog ook.»

HUMO Jij hebt ook meer dan eens een schijnbaar kansloze missie tot een goed einde gebracht.

DE GENDT «Helaas begonnen ze het rap door te hebben. Nu zitten ze van bij de start met drie, vier man in mijn wiel. Wat ik ook probeer: ik raak niet meer weg. Toch niet op de ouderwetse manier (grijnst)

‘De Stelvio is een mytische col, een zege op die berg vergeten de Italianen niet. Om die reden is mijn biografie ook vertaald in het Italiaans.’ Beeld Corbis via Getty Images
‘De Stelvio is een mytische col, een zege op die berg vergeten de Italianen niet. Om die reden is mijn biografie ook vertaald in het Italiaans.’Beeld Corbis via Getty Images

Oh Oh stelvio

HUMO Van je palmares gesproken: wat vind je ervan?

DE GENDT «Ik ben altijd voor kwaliteit boven kwantiteit gegaan. Het maakte niet uit hoeveel wedstrijden ik won, als het maar schone koersen waren. Ik heb ritten gewonnen in de drie grote rondes én in zowat elke kleinere ronde. Zestien koersen, en niet op de makkelijkste manier: daar ben ik fier op.»

HUMO Was de Giro van 2012 je grootste succes? Je won de monsterrit naar de Stelvio en eindigde op het podium in het eindklassement.

DE GENDT «Qua beleving sla ik mijn ritzege in de Tour van 2019 hoger aan. Vooral omdat Pinot en Alaphilippe nog zo dicht kwamen: het werd een razend spannende ontknoping.

»Maar goed, niets kan tippen aan de Stelvio. Vanwege de mythische berg én omdat het één van de zwaarste bergritten in de geschiedenis van de Giro was. Dat blijft plakken, vooral bij de Italianen. Weet je dat mijn biografie om die reden ook in het Italiaans vertaald is?»

HUMO Met die ene zege heb je jezelf in de Italiaanse wielergeschiedenis verankerd.

DE GENDT «Én omdat ik op een Bianchi-fiets reed! Zestig jaar voor mij had Fausto Coppi op diezelfde berg hetzelfde gepresteerd, óók op een Bianchi. Dat ik dat nog eens overdeed, was ongelooflijke reclame voor het merk. Had ik toen een Ferrari gevraagd als beloning, ze hadden hem mij gegeven (lacht)

HUMO Toch noem je je derde plaats in het eindklassement ‘een vergiftigd geschenk’ in je biografie.

DE GENDT «Derde in de Giro, op 1 minuut 38 seconden van de winnaar: dan kun je net zo goed winnen. Voor menigeen stond het vast dat ik ooit een grote ronde zou winnen. Terwijl ik besefte dat het een atypische Giro was geweest. De grote namen op de deelnemerslijst waren op hun retour en er werd defensief gekoerst, wat in mijn voordeel speelde. Maar goed, als iedereen het zegt, ga je het zelf geloven. Dus probeerde ik het jaar nadien ook in de Tour voor het klassement te rijden. Dat bekwam me slecht: na drie dagen stond ik al op 40 minuten. Ik kon niet om met de druk. We hebben toen onmiddellijk beslist dat ik geen klassementsrijder meer zou zijn.

»(Veert plots op) Ik heb gehoord dat ze overwegen om de Giro van 2025 te laten eindigen met een aankomst op de Stelvio! Als dat waar is, wil ik mijn carrière graag tot dan rekken. Nog twee en een half seizoen, dat moet lukken.»

HUMO In 2016 won je de Tourrit met aankomst op de Mont Ventoux. Ook niet mis, toch? Wout van Aert verwierf er vorig jaar een godenstatus mee.

DE GENDT «Ja, maar in mijn geval was de aankomst niet helemaal op de top. Door het slechte weer hadden ze de rit ingekort en de finish naar het lager gelegen Chalet Reynard verlegd. Dat scheelde een slok op de beleving, ik had niet eens in de gaten dat ik onder de vod van de laatste kilometer was gereden. Bovendien moest Wout twéé keer over de Ventoux. Een ware martelgang! Ik heb nooit zo hard afgezien als die dag. Ik heb renners gezien met een zonneslag, renners die moesten overgeven. Maar hij reed bijna fluitend omhoog. Stérk.»

‘Meedoen aan die proef in ‘De mol’ was een interessante ervaring. Omdat mijn vrouw fan is van het programma, had ik als voorwaarde gesteld dat ze mee mocht.’ Beeld SBS
‘Meedoen aan die proef in ‘De mol’ was een interessante ervaring. Omdat mijn vrouw fan is van het programma, had ik als voorwaarde gesteld dat ze mee mocht.’Beeld SBS

Depressie

HUMO ‘Solo’ heet je biografie. Vanwaar die titel?

DE GENDT «Een ideetje van de uitgeverij. Ik vond het wel kloppen: de meeste van mijn overwinningen zijn solo tot stand gekomen.»

HUMO Ben je ook een solist naast de fiets?

DE GENDT «Met mijn gezin erbij dan toch. Wij doen alles samen én zoals wij het willen. Eigenwijs noemen ze dat, maar dat hoor ik niet graag.»

HUMO Je omschrijft jezelf als ‘een autist’.

DE GENDT «Het is nooit officieel vastgesteld, maar ik heb wel het gevoel dat ik tot op zekere hoogte autistisch ben. Er is ook een voorgeschiedenis in mijn familie. Nu, volgens mij geldt dat voor veel renners. Elke dag eten we hetzelfde, zijn de trainingen hetzelfde, wegen we alles minutieus af... Laat een normaal mens dit doen en na een week geeft hij het op. Maar wij houden dit vijftien jáár vol. Verder leg ik wel degelijk contact met mensen. Maar ook daar geldt: kwaliteit boven kwantiteit. Aan een paar goede vrienden heb ik genoeg.»

HUMO ‘Solo’ verscheen in 2020, het vreemdste wielerjaar aller tijden. Toeval?

DE GENDT «Door de lockdown hebben we er versneld werk van gemaakt. We konden toch nergens naartoe. En zeg nu zelf: hoe cool is het om een autobiografie te hebben? (lacht)

»Nu, mocht ik nog midden in mijn depressie en huwelijksproblemen hebben gezeten, had ik nee gezegd tegen de uitgeverij. Maar die waren voorbij. Misschien zouden mensen met soortgelijke problemen kracht putten uit mijn verhaal: ‘Ik ben niet alleen!’ Daarom heb ik toegezegd. Ook wie succesvol lijkt, kan met dergelijke problemen kampen. Dat wilde ik bespreekbaar maken.»

HUMO Niemand had die bekentenis zien aankomen. Van je prestaties viel niets af te lezen.

DE GENDT «Die hebben er inderdaad niet onder geleden. De pijn die ik voelde op de fiets, maakte me gedachteloos. Om het in mijn hoofd stiller te maken, ging ik steeds meer en harder trainen. Ergens rond mei 2017 had ik een maand geen koers. Thuis werd ik toch maar geconfronteerd met mijn problemen. Daar had ik geen zin in, dus ging ik drie weken in een hoogtetent zitten in Spanje. Doodongelukkig. Ik trainde zo veel en zo hard dat ik ’s avonds als een blok in slaap viel. De helft van de tijd at ik niet eens genoeg. De kilo’s vlogen eraf, ik stond super mager: 68 kilo woog ik nog maar, 3 kilo onder mijn competitiegewicht. Toch won ik meteen de eerste rit in de Dauphiné. Ik stond te lachen op het podium, terwijl mijn leven zich op een dieptepunt bevond. Maar door het succes kon ik het wegsteken. Stel dat ik toen over mijn mentale problemen had gepraat: wie zou me geloofd hebben?»

HUMO Je voerde een theaterstuk op.

DE GENDT «Wat doet een coureur 90 procent van de tijd? Theater spelen. De wielrenner Thomas De Gendt is niet dezelfde als de huisman Thomas. Zelfs mijn kinderen noemen me Thomas De Gendt zodra ik een bril en helm opzet. Als coureur heb je meer zelfvertrouwen. Met zo’n bril op je neus trek je toch een beetje een façade op. En dan zeg ik dingen die ik anders niet zou durven te zeggen.

»Na de Dauphiné reed ik de Tour. Ook die verliep voorspoedig. Ik zat constant in de vroege vlucht: van de twaalf dagen dat het mocht van de ploeg, trok ik er elf in de aanval. Puur omdat ik weg wilde. Wég.»

HUMO Weg van de problemen thuis. Maar die verdwenen natuurlijk niet door ervan weg te fietsen.

DE GENDT (knikt) «Het zwaarste wat ik Evelyn heb moeten zeggen, is dat ik mijn gevoelens voor haar was verloren. Maar doordat ik zo weinig thuis was, moest ik er niet ten gronde over praten. In de koers bleef het me ondertussen voor de wind gaan: ook in de Vuelta won ik een rit. Ik was blij. Maar toen ik thuiskwam, was voor Evelyn de maat vol: ‘We moeten beslissen wat we gaan doen, nú.’ Ze had gelijk, zo kon het niet verder.»

HUMO In je boek vertel je hoe een droom je tot inzicht bracht.

DE GENDT «Na dat seizoen was ik op winterstage in Spanje. Alleen, Evelyn zou pas later afreizen. Op een nacht droomde ik dat ze de deur van de slaapkamer opentrok. Ze kwam binnen, zette haar koffer neer en sprak: ‘Maak je geen zorgen, ik ben er en ga niet meer weg.’ Ze verliet de kamer weer langs het terras. Terwijl de deur in het slot viel, schrok ik wakker. Mijn hart bonsde supersnel. Op dat moment wist ik: zij zal er altijd zijn voor mij. Enkele dagen later vertelde ik haar mijn droom: ‘Ik ben eruit: wij moeten samenblijven.’ We zijn gestopt met elkaar tegen te werken en hebben samen het probleem aangepakt.»

HUMO In Humo vertelde Evelyn dat je je nog altijd graag terugtrekt in je mancave.

DE GENDT «Ik moet me af en toe kunnen afzonderen, dat klopt. In de koers ben je nooit alleen. Je leeft met een kamergenoot, zit met acht renners op de bus, baant je een weg tussen supporters die allemaal iets van je willen, en in het peloton probeer je overeind te blijven tussen een meute wringers en duwers. De koers is een uiterst stressvolle omgeving. Dan wil ik als ik thuiskom niet van het ene familiefeest naar de andere bomma hollen. En ja, soms trek ik dan naar boven om PlayStation te spelen en even overal aan te ontsnappen. Evelyn weet dat ik dat nodig heb. Maar ik weet ook dat ik het niet van ’s morgens tot ’s avonds of dagen aan een stuk moet doen, zoals weleens is gebeurd. Het mag niet altijd alleen maar míjn goesting zijn.»

HUMO In de lente van 2020 ging het land – het wielrennen incluis – in lockdown.

DE GENDT «Drie maanden samen thuis, daar keken Evelyn en ik niet naar uit. Onze problemen lagen nog vers in het geheugen. Maar goed, eraan ontsnappen kon niet. En uiteindelijk is het erg goed gegaan. Zo goed zelfs dat we tegen elkaar hebben gezegd: ‘Nu zijn we van niks nog bang.’ Ook niet van de dag dat ik zal stoppen met wielrennen. De lockdown is een zegen voor ons geweest, we zijn elkaar geen enkele keer naar de keel gevlogen (lacht). Raar, hè?»

‘Het zwaarste wat ik mijn vrouw Evelyn ooit heb moeten vertellen, is dat ik mijn gevoelens voor haar was verloren. Maar we hebben het probleem samen aangepakt. Beeld BELGA
‘Het zwaarste wat ik mijn vrouw Evelyn ooit heb moeten vertellen, is dat ik mijn gevoelens voor haar was verloren. Maar we hebben het probleem samen aangepakt.Beeld BELGA

Omerta

HUMO Geluk in de liefde, ongeluk in de koers: sportief was vorig jaar geen hoogvlieger.

DE GENDT «Toen in maart 2020 alles werd stilgelegd, hadden we direct drie weken van de fiets moeten blijven. Dat hebben we niet gedaan. Omdat niet duidelijk was hoelang de onderbreking zou duren, zijn we blijven trainen. Uiteindelijk is het hele seizoen nog in een paar maanden samengebald, van augustus tot november. Toen het voorbij was en we nood hadden aan vakantie, stond het nieuwe seizoen al voor de deur. Na een korte winterstop waren we in februari al opnieuw aan het koersen. In dertien maanden tijd heb ik 132 koersdagen gehad, inclusief vier grote rondes. Véél te veel, dus. Die opeenvolging heeft me fysiek gekraakt. Waarschijnlijk draag ik er nog altijd de gevolgen van.»

HUMO Toen het tijdens de Tour voor geen meter liep, deed je een opmerkelijke uitspraak: ‘Normaal rijd ik de boel aan stukken, nu kan ik niet volgen.’

DE GENDT «Ik trapte dezelfde wattages als het jaar voordien. Maar terwijl ik er toen met de vroege vlucht vandoor ging, bleef er nu een peloton van 70 man in mijn wiel hangen en werd ik zelfs gelost. Daar kon ik niet bij. Aan overtraining dachten we toen nog niet. Misschien kwam het door de nieuwe manier van koersen van de nieuwe generatie? Alleen, dat verklaarde nog niet waarom ik niet meer recupereerde na 10 minuten mijn wattages te hebben getrapt. Pas later zijn we erachter gekomen dat het een kwestie van frisheid was. Een ploeg als Jumbo-Visma had wel direct de fiets aan de kant gezet toen de pandemie uitbrak. Daardoor stonden zij vorig seizoen veel frisser aan de start.»

HUMO Sommigen hoorden in je uitspraken de insinuatie dat er verboden middelen in het spel waren.

DE GENDT «Terwijl ik dat helemáál niet heb geïnsinueerd! Enkele renners hebben me erop aangesproken: ‘Dat had je beter niet gezegd.’ Maar ik heb niets verkeerds gezegd. Als je goed luistert, hoor je me zeggen dat ik zelf niet goed genoeg meer was om die mannen te volgen. Daar is van gemaakt: ‘Ah, ze pakken doping!’ Plots werd ik overal verkeerd geciteerd: ‘Eindelijk iemand die de omerta doorbreekt!’ (fel) Omerta?! Ik heb in een tweet de puntjes op de i moeten zetten.»

HUMO Toen je na afloop van het seizoen in september twee maanden de riem aflegde, stuurde je een veelzeggende boodschap de wereld in: ‘Luister naar je lichaam.’

DE GENDT (knikt) «Veel mensen hebben last van een burn-out door de lockdowns. Eerst móchten ze niet meer werken, plots móésten ze weer. Iedereen is direct weer in de hoogste versnelling geschakeld. Dat heeft voor veel stress gezorgd, bovenop alle geldproblemen die corona door het lange thuiszitten met zich heeft meegebracht. Ik vrees dat er nog veel geveld zullen worden als ze zichzelf niet tijdig een halt toeroepen.»

HUMO Klopt het dat je hebt overwogen om te stoppen met koersen?

DE GENDT «Ja. Maar Evelyn vroeg me om er dit jaar toch nog bij te doen en het pas daarna te bekijken. Op dit ogenblik overheerst het gevoel dat ik ermee door wil gaan. Tot 2025, en dan mijn fiets op de Stelvio aan de haak hangen (lacht). Dat zou de cirkel mooi rond maken. Maar goed, na dit jaar heb ik geen contract meer. Net zo goed kan het zonder veel boe of bah gedaan zijn.»

HUMO Waarom zou je er graag nog een vervolg aan breien?

DE GENDT «Vanwege mijn passie voor de fiets. Als je met tegenzin op de fiets kruipt wanneer het regent, is het moment rijp om te stoppen. Maar daarnet heb ik drie uur in de regen en kou getraind, en wilde ik nóg niet naar binnen. Dan zit het nog altijd goed. De goesting die er vorig jaar dikwijls niet meer was, is weer helemaal terug, omdat de burn-out weg is en ik volledig heb kunnen ontstressen.»

HUMO Had het einde er zonder corona anders uitgezien?

DE GENDT (knikt) «In 2019 voelde ik me beter dan ooit. Die Tour was ik op mijn sterkst. Vlak voor corona uitbrak, reed ik in Parijs-Nice een half uur lang met 470 watt voor het peloton uit. Het beste moest nog komen, dat gevoel had ik echt. Dat is me afgepakt. In november word ik 36, het komt dus niet meer terug.»

HUMO Het zuchten is hijgen geworden.

DE GENDT «Dat heb je uit mijn boek (lacht). Zuchten gebeurt gecontroleerd. Je ziet af, maar met een ademhaling die onder controle is. Hijgen neigt naar hyperventileren, het beste is er dan af. We hebben er de ondertitel van mijn boek van gemaakt: ‘Tussen zuchten en hijgen’. Ik hoop dat het zuchten in de Giro nog één keer terugkeert.»

'Het liefst zou ik nog twee en een half jaar koersen, en dan in de Giro van 2025 mijn fiets aan de haak hangen op de Stelvio, dan is de cirkel rond.' Beeld Geert Van de Velde
'Het liefst zou ik nog twee en een half jaar koersen, en dan in de Giro van 2025 mijn fiets aan de haak hangen op de Stelvio, dan is de cirkel rond.'Beeld Geert Van de Velde

Glaasje wijn

HUMO Wat ga je doen nadat je in 2025 op de Stelvio voor het laatst bent afgestapt?

DE GENDT «Mocht ik daar nu al over nadenken, ben ik al half gestopt. Ik weet het niet.»

HUMO Wat als Lotto Soudal uit de WorldTour degradeert? Misschien slinken dan je kansen om een nieuw contract te versieren?

DE GENDT «Of misschien nemen ze dan net toe. Veel renners zullen hun neus immers ophalen voor een ploeg die niet op WorldTour-niveau rijdt. Nu, het zou van weinig respect getuigen voor wat ik de voorbije acht jaar voor de ploeg heb betekend mochten ze het daarvan laten afhangen. Ze weten welke schat aan ervaring ik nog kan doorgeven, hoe ik met de jonge renners omga en met welk métier ik nog altijd het vuile werk opknap voor Caleb. Mij moeten ze maar één keer iets zeggen en ik weet perfect wat er moet gebeuren.»

HUMO Ondanks het moeilijke seizoen waait er een nieuwe wind door Lotto Soudal. Mede door de terugkeer van Victor Campenaerts, wordt gezegd.

DE GENDT «Het moest gewoon beter na vorig seizoen. De eerste koersen waren echt leuk. Misschien doordat we voor het eerst in jaren weer een teambuilding hebben gedaan. Alles is weer losser. En het zero-alcoholbeleid in de ploeg werd aangepast: voor het personeel en de renners mag er soms weer een glaasje bij.

»Met Victor had dat niet echt iets te maken. Maar voor de ploeg en de sponsors is het wel goed dat er weer iemand bij is die de pers aantrekt. Victor houdt van aandacht, maar rijdt ook nog eens prijzen. En hij brengt zijn eigen ideeën over professionaliteit mee. Soms vind je ’t maar zever, soms ben je mee. Maar je kunt niet ontkennen dat hij onze performance managers weer heeft gepusht. Dat misten we. Zelfs al gaat het om iets onnozels als een betere ketting, Victor drukt het door. Mét wax (lacht)

HUMO Wat een rare snuiter. Een beetje zoals jij, eigenlijk.

DE GENDT «Wij zijn twee eigenwijze mensen, maar niet hetzelfde: ik ben van de klassieke aanpak, Victor is altijd op zoek naar weer iets nieuws. Hij is atypisch in zijn professionalisme.»

HUMO En altijd in voor een grap. Jij ook.

DE GENDT «We zeveren alle twee graag, dat klopt. Maar onze beroepsernst staat buiten kijf.»

HUMO Maar als ‘De mol’ een wielrenner zoekt, zijn ze bij jou aan het juiste adres. Je werd ingevlogen op Gran Canaria voor een fietsproef.

DE GENDT (droog) «Ik was niet de eerste keus. Volgens mij hebben ze gewoon naar de laatste Belgische winnaars op de Mont Ventoux gekeken. Wout van Aert kon niet, en zo kwam ik in beeld (lacht).

»Omdat Evelyn een grote fan is van het programma, heb ik als voorwaarde gesteld dat zij meemocht. Het was een korte, maar interessante ervaring. We hebben achter de schermen kunnen zien hoe zo’n programma gemaakt wordt. Onvoorstelbaar hoeveel voorbereiding erbij komt kijken, en hoeveel er last minute nog wordt veranderd. Dik drie weken zit die ploeg daar: net een wielerploeg tijdens een grote ronde. Nu, niemand wist waar we naartoe gingen. We moesten alles stilhouden, ik mocht mijn rit zelfs niet op Strava zetten. ‘We gaan naar Molland,’ hebben we tegen de kinderen gezegd. Daar moesten ze het mee doen (lacht)

‘De ronde van Italië’, Eurosport, vrijdag 6 mei tot zondag 29 mei

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234