Thrillen met Humo: Donna Leon

Death in Venice is al lang niet meer het monopolie van Thomas Mann. De Amerikaanse schrijfster Donna Leon laat in haar bestsellers al meer dan twintig jaar de schoonheid van Venetië contrasteren met de lelijkheid van de misdaad. Haar nieuwste boek is net wat u deze zomer nodig hebt: ‘Het onbekende kind’.

We ontmoeten elkaar bij Rosa Salva op het Campo Santi Giovanni e Paolo, een patisserie (sinds 1879) waar ook haar geliefde Commissario Brunetti vaak komt. Niet toevallig is naast Rosa Salva ook La Serenissima – Onoranze e trasporti funebri’ gevestigd, een begrafenisonderneming. En om de hoek kijk je uit over San Michele, het dodeneiland.

Op het plein staan twee carabinieri. Ik overweeg één seconde om als practical joke zelf, met ketchup besmeurd, op de grond te gaan liggen terwijl de twee agenten mijn ‘moord’ onderzoeken. Maar ik zie er meteen van af: Donna Leon is een ernstige vrouw die dat soort studentikoze grapjes ongetwijfeld niet zou waarderen.

HUMO Canaletto heeft in 1725 dit plein geschilderd, en sindsdien is hier letterlijk niets veranderd. Dat bevalt me zo aan Venetië: stap weg van de ­vulgaire souvenirs aan de Rialto en je waant je in de 16e of 17e eeuw. Ook al omdat je, uniek voor een stad, nergens verkeerslawaai hoort.

Donna Leon «Ik probeer dat gevoel nog te versterken door omhoog of omlaag te kijken. Op ooghoogte kruist je blik toeristen of etalages van winkels, die ooit woonhuizen waren. Tegenwoordig is de gelijkvloerse verdieping nog zelden bewoond omwille van het aqua alta, ’t is er door al die overstromingen veel te vochtig.»

HUMO Het aantal moorden in jouw boeken ligt veel hoger dan de werkelijke misdaadstatistieken in La Serenissima. Dit is de enige stad ter wereld waar ik me nog nooit onveilig heb gevoeld, zelfs niet als ik ’s nachts alleen door de stad dwaal. Wat zijn mijn blinde vlekken?

Leon «Venetië is al bij al zeer veilig. Maar je hebt wel horden zakkenrollers en oplichters, en er wordt meer dan ooit ingebroken in winkels en woonhuizen. Door Italianen, maar ook door Roemeense bendes, die vaak hun kinderen laten inbreken, in de wetenschap dat die niet worden gestraft. Moorden zijn hier schaars, maar toch. Er vallen niet dagelijks doden, zoals in Londen of New York, maar toch een handvol per jaar. Het zijn bijna altijd moorden uit passie, die het clichébeeld van de licht ontvlambare, ziekelijk jaloerse Italiaan bevestigen. Meestal worden die moorden snel opgelost, omdat motief en hoofdverdachte voor de hand liggen. Recent sloeg een ­jaloerse Venetiaan met een wijnfles de kop van zijn vrouw in, en nog diezelfde dag werd hij gearresteerd.

»Een paar jaar geleden was er een écht mysterie. In San ­Leonardo werd een fruitverkoper gevonden met ingeslagen schedel. Hij was gekneveld, handen en voeten achter de rug vastgebonden, zoals een te slachten geit. Men ­vermoedde een afrekening, een conflict tussen dealers, maar de misdaad was slordig gepleegd – de maffia levert meestal preciezer werk af. De inspecteur die de zaak heeft opgelost, zei me dat ze drie jaar lang in alle stilte de telefoon van de hoofdverdachte hadden afgeluisterd. Die man was naar Moldavië gevlucht, en waande zich daar veilig. Pas toen hij opnieuw in Venetië opdook, werd hij gearresteerd.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234