'Thuis' – De seizoensfinale: 'Een heerlijke Tindermatch tussen Sodom en Gomorra'

Er waren de verwachtingen. De seizoensfinales van ‘Thuis’ presenteerden zich de afgelopen jaren als druggy dia-avonden vol menselijk leed. Frauduleus verkregen baby’s! Plots zingende bloedfonteinen! Waldek, gegijzeld in een kelder, maar nog steeds creatief met tweeklanken! De seizoensfinale was een heerlijke Tindermatch tussen Sodom en Gomorra geworden.

Voor wie ‘Thuis’ dagelijks naar rechts swipet – ik, om maar eens zo’n burger te noemen, ook al is het dan vooral omdat ik stekelverliefd ben op Olivia – was het dus duidelijk: in de laatste aflevering van seizoen 24 gingen de scenaristen zich weer bezuipen. De hoogzwangere Tamara zou een kleine Inuit uit het geboortekanaal ploppen. Er zou een filmpje uitlekken dat dokter Ann ontmaskerde als IS-onthoofdingsbeul. Aliens zouden komen aanreizen, en bekennen dat zij het waren die het suffige sulletje Stan in een kleine-piemel-psychopaat veranderd hadden. En Olivia zou eindelijk – ein-de-lijk – opbiechten aan haar Lowie dat ze al jaren smoorverliefd is op de schrijver van dit matige opstelletje.

En toch, hier de realiteit: de finale van ‘Thuis’ werd dit jaar niet bedacht na negen lauwe gin-tonics op het eindeseizoensfeestje. Het was allemaal eerder ingetogen en voorspelbaar – en dat bedoel ik vooral als een compliment.

Jazeker, er was de verwachte confrontatie tussen Joren en Stan – wie na die scène zijn hart niet aan stukken gefuckt terugvond, heeft bijstand nodig van een gediplomeerde arts (gewoon even langsgaan bij dokter Ann, of bij dokter Judith - ze nemen nogal vlotjes elkaars shift over) – en toen moest het slechte nieuws over Jorens vader Bill nog komen.

En natuurlijk, er was Bob, die op trouwen stond met de bezitterige, haar neus in de eigen anus wringende Christine, en het noodlottige ‘ja’ niet uit de bek gewrongen kreeg – Tamara, zijn échte geluk, lag op dat moment in een ziekenhuisbed de vrucht van hun ware liefde eruit te proesten.

Maar dat was het wel zo’n beetje. En dat is prima, want er was doorheen het jaar al zoveel gebeurd. ‘Thuis’ versnelde dit seizoen weer: de tijd dat er in een soap een jaar lang gezapig ontbeten, plichtsbewust geluncht en dromerig gedineerd werd, om dan in de seizoensfinale plots elk ennui met veel lawaai te verdrijven, is duidelijk voorbij. De ongelukkig afgevuurde politiekogel die de kleine Sandrine doodde, de euthanasie van de door ALS gedribbelde Steven, de twee miskramen en de uit haar lichaam gejatte baarmoeder van Paulien: de ellende kwam dit seizoen in een rotvaart, en vaak deed ze zelfs niet de moeite om te wachten op de vrijdagse cliffhanger.

Maar wat de makers van de soap wel siert: dat ze tegelijk vertragen, en complexe thema’s niet op een drafje afwerken. Depressie en suïcidale wanhoop, bijvoorbeeld: de psychische lijdensweg van Paulien kreeg detail, nuance en lengte – en een verijdelde zelfmoordpoging in de slotaflevering.

En zeker, wat was het tussen al dat geaborteerde geluk weer heerlijk genieten van de bemoeizuchtige nukkigheidjes van Marianne, de romige goeiigheid van Leo, en de patserigheid-met-whiskyadem van Tom. Mijn wishlist voor het volgende seizoen: opzienbarende onthullingen. Want ik wil het nu wel eens weten, waar die gigantische ochtendlijke appetijt van al die ‘Thuis’-personages vandaan komt: dagelijks smullen zij van monsterlijk grote ontbijten. Moeten ze – eventueel als gevolg daarvan – nooit eens dringend kakken? Alsook: gaat Kobe weer bilaterale gesprekken aan met de flamoes van Kaat – the artist formerly known as Franky? En vooral: krijgt Pol Goossen eindelijk zijn Oscar? De beste acteur van Vlaanderen speelt in een soap.

Aan Olivia: mijn gegevens zijn verkrijgbaar bij de redactie.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234