Thurston Moore - The Best Day

Thurston Moore is weg bij zijn vrouw, en omdat die vrouw Kim Gordon heet, was dat in rockland groter nieuws dan daarbuiten. Gordon vormde samen met Moore de ruggengraat van Sonic Youth, een groep die nu dus ondanks het complete gebrek aan muzikale meningsverschillen niet meer bestaat.

Schrijf maar op ‘Sonic Youth: 1981-2011’. Of zoals Lee Ranaldo, die andere essentiële halswervel, het in voortreffelijke vaktaal officieel mededeelde: ‘on indefinite hiatus’. In ons jargon: a bloody shame.

Niemand heeft sindsdien stilgezeten want dat doen New Yorkers niet. Gordon toog na de echtbreuk op tournee met de Japanse percussioniste Ikue Mori en richtte het noiseproject Body/Head op, Lee Ranaldo maakte soloplaten met Sonic Youth-drummer Steve Shelley, en Thurston Moore – bloemen noch kransen, hij heeft al een nieuw lief – speelde bij- en hoofdrollen op acht à tien platen die zijn dan wel andermans naam droegen (exacte cijfers werden door het Internationaal Instituut voor de Statistiek nog niet prijsgegeven).

Zijn vorige officiële soloplaat was ‘Demolished Thoughts’ uit 2011, een grotendeels akoestisch gegeven dat hij opnam bij Beck thuis. Geen nieuwe methode voor Moore, die vier jaar eerder ‘Trees Outside the Academy’ al was gaan opnemen ten huize van

J Mascis. Als Thurston op bezoek komt, stuur je de kanariepieten best op visite bij liefhebbende buren of familieleden.

De nieuwe soloplaat van Thurston Moore wijkt danig af van de laatste paar voorgaande. ‘The Best Day’ werd opgenomen in zijn nieuwe hometown Londen met volk dat hij daar tegen het lijf liep: gitarist James Sedwards, bassiste Debbie Googe van My Bloody Valentine, en Steve Shelley (in Londen op citytrip in het spoor van Ranaldo). Het is een plaat waarop goed te horen is dat hij geen materiaal meer hoeft te bewaren voor een volgende Sonic Youth, waardoor het akoestische aandeel erg beknopt is. Behalve het behoorlijk futloos meanderende ‘Tape’ staan er op ‘The Best Day’ alleen maar gitaarstoten die zo uit de tank van Sonic Youth hadden kunnen komen. De ‘Daydream Nation’-achtige, langzaam opbouwende opener ‘Speak to the Wild’, de staccato, ‘Goo’-achtige swing van titeltrack ‘The Best Day’, het zenuwachtige ‘Detonation’, of de instrumentale aanslag genaamd ‘Grace Lake’. ‘The Best Day’ is een plaat met een positieve boodschap, aldus Moore, maar dan wel eentje van het soort dat je tot bij de buren van de buren kunt horen.

Het elf minuten durende centrumstuk van de plaat heet ‘Forevermore’: Sonicdreun en love song in één handige voordeelverpakking. ‘Animals they sing and adore you / A spirit language of perfect freedom / They meet your gaze in ancient mind love / That’s why I love you forevermore’. Afscheidslied voor Kim of een ode aan zijn nieuwe vlam? We hebben er het raden naar en het maakt uiteraard ook geen ene fuck uit.

’t Is niet de allerbeste Sonic Youth die we op ‘The Best Day’ aantreffen en al helemaal niet de volledigste, maar een halve Sonic Youth is beter dan helemaal geen. Echt waar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234