Tijgermama's: buitenlandse moeders in België vinden westerse opvoeding te laks

Enkele seismische trillingen had de Chinees-Amerikaanse rechtenprofessor Amy Chua ongetwijfeld ingecalculeerd toen ze 'Battle Hymn of the Tiger Mother' schreef: een strijdlustige ode aan haar opvoedingsmodel (extreem streng in onze ogen, superieur in de hare)­, en een radicale afwijzing van alles wat ze soft en weak vindt aan het westerse opvoedingssysteem.


.... Het boek leidde in de VS tot een pittig debat over de clash der opvoedculturen, over falen, succes en moederliefde. Het boek is nog niet in het Nederlands vertaald, maar Humo legde het oor alvast te luisteren bij vier Belgische tijgermama's waaronder Adolphine Bolingoli, de moeder van Romelu Lukaku.

Adolphine Bolingoli (Congo), de moeder van Romelu Lukaku

Vader Roger vatte het opvoedingsmodel ten huize Lukaku in een interview ooit samen als 'la dictature congolaise'. Dat wil zeggen: de ouders dicteren de wet, de kinderen - in dit geval Romelu en Jordan, allebei voetballers bij Sporting Anderlecht - gehoorzamen. Of niet?

Adolphine Bolingoli (moeder Lukaku) «In Congo is kinderen krijgen een soort pensioenplan: zij kunnen je later helpen als je oud en hulpbehoevend bent. En tot die tijd hebben ze naar je te luisteren: de ouders zijn God.

.... »Wij Congolezen zijn hard voor onze kinderen, vind ik. Romelu heeft geen vrienden. Hij gaat voetballen, en na het voetbal komt hij naar huis. Uitgaan mag hij niet. Als er jongens voor hem aan de deur komen, kijken we eerst wie het is. Is het ???Vin, dan doen we open. Anders niet (lacht). Zelfs als ze weten dat wij thuis zijn!

.... »Ik denk wel dat het hard is voor Romelu en Jordan. Ik heb het onlangs nog tegen mijn man gezegd, maar die zegt dan: 'Tja, spijtig, maar je moet daar niet te veel mee inzitten. Laisse tomber.'»

Is dat typisch voor een Congolese opvoeding?

Bolingoli «Nee, dat is typisch voor ónze opvoeding. Stel je voor dat Romelu met verkeerde vrienden begint om te gaan, dat hij begint te drinken en te roken. Dan is zijn carrière om zeep!»

HUMO Amy Chua vindt westerse ouders maar slappelingen, die veel te laks met hun kinderen omspringen.

Bolingoli «Sommige westerse ouders misschien. Op het voetbal zien we soms Belgische kinderen tegen hun ouders zeggen: 'Laat mij met rust!' Of zelfs: 'Zwijg!' Als je dat bij ons probeert, oeioei, c'est grave! Dan krijg je thuis een pak slaag. Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar ik héb mijn kinderen geslagen. Romelu zelfs heel hard. Nu niet meer, natuurlijk. Als ik kwaad ben, plaagt hij me daar wel eens mee: 'Allez, sla me dan' (lacht). Dan zeg ik: 'Dankzij die tikken ben je wel geworden wie je bent!'»

HUMO Amy Chua gaat nog een stapje verder. Haar stelling is: 'Als je kinderen laat doen, zitten ze tien uur per dag op Facebook.' Dus kiest zij de hobby's voor haar dochters: viool en piano.

Bolingoli(knikt) «Jordan was liever met boeken bezig, maar ik heb gezegd: 'Jij gaat voetballen!' En als ik op het veld zag dat hij moe werd, of slecht speelde, dan keek ik hem streng aan: dúrf het niet op te geven, of je krijgt er straks van langs (lacht). Nu kan hij daarmee lachen. En nu voetbalt hij graag. En goed.»

HUMO Maar waarom moest hij van u per se voetballen?

Bolingoli «Vanwege het geld. Ik wilde niet dat Romelu veel geld zou verdienen met voetballen en Jordan niet. Hij mag niet van zijn broer afhankelijk worden.»

HUMO Wanneer is de opvoeding van uw zonen geslaagd, vindt u?

Bolingoli «Als zij geslaagd zijn in hun leven. En als ze een goede vrouw vinden. Een vrouw die naar hen luistert. Een stabiel gezin, dat is belangrijk. Ik wéét dat Romelu veel geld gaat verdienen, maar stel dat hij trouwt met een meisje dat hem bedriegt, dat hem pijn doet: dan betekent al dat geld niks.»

HUMOHet zou natuurlijk ook kunnen dat hij later zijn vrouw bedriegt.

Bolingoli «Neenee! Hij heeft een goed hart. Hij is ook ernstig. Té ernstig: er wordt van hem geprofiteerd.»

HUMO Vindt u dat Belgische ouders te snel tevreden zijn?

Bolingoli «Misschien. Wij niet - enfin, wij tonen niet aan onze kinderen dat we tevreden over hen zijn. Dan doen ze minder hun best. Als ze jong zijn, moet je véél druk zetten. Later, als je kan inschatten wat ze aankunnen, kan je de lat nog altijd wat lager leggen.

.... »Ik heb Romelu nog maar één keer een compliment gegeven. Dat was nadat hij een goeie match had gespeeld tegen Bilbao (in februari vorig jaar, red.). Toen heb ik gezegd: 'Nu ben je vertrokken, nu ga je niet meer op de bank moeten zitten.' En hij wás vertrokken. Daar moet hij het voorlopig mee doen. Later zullen we nog tijd genoeg hebben om hem complimenten te geven.»

HUMO Als Belgische jongeren een jaar of veertien zijn, mogen ze wat rebelleren. Puberen, noemen we dat. Drinken, experimenteren met drugs en seks.

Bolingoli «Oeioei, bij ons bestaat dat niet! Vroeger woonde er tegenover ons een jongen die marihuana rookte. Die vroeg soms aan Romelu: waarom doe je niet mee? Maar hij moest daar niks van hebben: dat zou geen goeie vriend voor hem zijn geweest, en dat wist hij.

.... »Ik begrijp niet dat je kinderen van veertien zomaar hun zin geeft. Als onze kinderen koppig zijn, dan zijn wij koppig terug. En omdat zij de kinderen zijn en wij de ouders, winnen wij (lacht)

HUMO Als kinderen echt weigeren om te luisteren, sta je als ouder toch machteloos?

Bolingoli «Romelu luistert altijd goed. Jordan is wel eens koppig, maar dan praat ik met hem. Dan leg ik hem uit waarom ik hem vraag wat ik vraag, net zo lang tot hij het begrijpt.

.... »In mijn tijd was dat anders, hoor. Toen werd er niet gediscussieerd! Als je vader iets tegen je zei, dan dééd je dat. Er waren ook onderwerpen waar je niet met je ouders over sprak: vriendjes en vriendinnetjes bijvoorbeeld. Ik praat daar bewust wél over met mijn zonen. Dat heb ik van jullie Belgen geleerd - ik kies het beste uit de twee opvoedingsmethoden. Weet je dat Afrikaanse jongens al tegen Romelu zeggen dat hij een Vlaming is? Dat is ook wel een beetje zo. Hij is iets meer gesloten, iets minder impulsief dan Afrikaanse jongens.

.... »Stilaan mag hij wel een beetje mee beslissen. 'Ik moet dat leren,' zegt hij, 'voor als ik binnenkort helemaal alleen in het buitenland zit.' Hij heeft gelijk. Ik vertrouw hem nu ook. Hij ging eens mee met de nationale ploeg - wij waren er niet bij. Toen vroegen ze hem: 'Romelu, waarom ben jij altijd zo serieus? Waarom ga je nooit eens mee uit? Je moet je wat amuseren: het leven is kort.' Weet u wat hij antwoordde? 'Een voetbalcarrière is ook kort.' Dan ben ik trots op hem. En als ik dat dan tegen hem zeg, dan zegt hij: 'Ik ben wel niet dóm, hè mama' (lacht)

In Humo 3680 van dinsdag 15 maart 2011 kunt u ook de interviews met de drie andere tijgermama's lezen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234