LuizenmoedersTine Embrechts

Tine Embrechts: ‘Mijn kinderen mogen me zien worstelen’

Beeld Geert Van de Velde / HUMO / 2020

‘De luizenmoeder’ op VTM illustreert voortreffelijk in welke mallemolen de moderne moeder zich staande moet houden. Ze hoort zich te engageren voor elke klasuitstap en voorleesmiddag, ze is kandidaat voor de ouderraad en holt van de ene baby-yogasessie naar het volgende verjaarpartijtje, terwijl ze haar Facebookpagina volstouwt met foto’s van haar kinderen met zelfgebreide mutsjes en glutenvrije muffins. Humo onderschepte zes ploeterende moeders voor een gesprek over de luizige kanten van hun bestaan. Deze week laten we er elke dag een aan het woord, met vandaag Tine Embrechts.

Wanneer Tine Embrechts (44) de telefoon opneemt, zit ze in de auto - op de achtergrond loeit smurfenmuziek. Een mama die tinnitus wil riskeren om haar kroost te entertainen: zou zij de perfecte moeder zijn?

HUMO Jij hebt vier jongens tussen 2 en 16 jaar.

TINE EMBRECHTS «Mijn oudste zonen zijn 13 en 16 jaar, de jongste 2 en 4. Mijn grootste denkoefening is op dit moment: hoe hou ik die twee generaties tevreden? Pubers hebben op een andere manier aandacht nodig dan kleuters. Soms vergen de kleintjes zoveel van mij en Laurent (Bailleul, alias Guga Baúl, red.), dat ik geen tijd of energie meer heb om nog iets met de grote jongens te doen. Daarom ben ik van plan om deze zomer een reis naar Thailand te maken met hen, met de rugzak.»

HUMO Nemen de oudste jongens ook taken van je over?

EMBRECHTS «Jawel. Ik eis het niet, ze hebben tenslotte niet gevraagd om grote broer te worden. Als de kleintjes lastig doen, durven ze weleens een schampere opmerking te maken: ‘Jij wilde per se nog baby’s.’ (lacht) Maar ze helpen wel mee. Aan tafel, bijvoorbeeld, brengen ze de kleintjes tafelmanieren bij, en ze baby-sitten soms ook. Ik heb het hun niet makkelijk gemaakt, maar eigenlijk is het ook een fijne leerschool.»

HUMO Voed je de jongsten anders op?

EMBRECHTS «Ik voel bij hen wel dat ik het allemaal al een keer heb gedaan. Vroeger zat ik met mijn neus in de boekjes van Kind en Gezin, nu denk ik: ach, het loopt wel los. Ik koop niet meer van die dure groeimelk, met gewone volle melk worden ze ook wel groot. En af en toe een koek is niet het einde van de wereld, zelfs niet als er chocolade op zit.»

Beeld Geert Van de Velde / HUMO / 2020

HUMO Jij doet niet mee aan lactose- of glutenvrije diëten?

EMBRECHTS «Nee. Ik zorg er wel voor dat mijn jongens gezond en gevarieerd eten, met voldoende fruit en groenten, maar ze moeten vooral kunnen genieten van een maaltijd. De oudsten pakken soms de trein naar Brussel, om naar Kentucky Fried Chicken te gaan. Ik laat hen begaan. Als ze drie dagen na elkaar ongezond eten, grijpen ze wel van de buikpijn naar een stuk fruit.»Source:Caption     

HUMO Ben jij al luizenmoeder geweest op school?

EMBRECHTS «Ik ben al meermaals gevraagd voor het kriebelteam (dat kinderen controleert op luizen en neten, red.). Ik haal er mijn neus niet voor op, maar het is me voorlopig nog niet gelukt om eraan mee te doen. Organisatorisch is ons huishouden soms een ramp, waardoor ik vaak de activiteiten op de kleuterschool vergeet. Gelukkig bestaat er nu een WhatsApp-groep voor de ouders. Papa’s en mama’s die beter opletten dan ik, posten dan: ‘Volgende week inschrijven voor het paaskamp!’ Dat is wel een gigantische hulp.»

HUMO Zo’n WhatsApp-groep drukt je ook met je neus op de feiten: andere ouders benaderen de perfectie misschien meer dan jij.

EMBRECHTS «In elke klas heb je een perfecte moeder of vader. De knoeiers, dat zijn Laurent en ik: wij komen altijd nét te laat op school aan. Maar wij kunnen die perfecte ouders alleen maar dankbaar zijn: we volgen gewoon in hun kielzog.

»De strijd om de perfectie heb ik al lang geleden opgegeven. Mijn mama was vroeger heel betrokken op school, en als we thuiskwamen, stond het eten op tafel, was er vers fruit en had ze een lekkere taart gebakken. Toen ik pas moeder werd, wilde ik mijn kind dezelfde opvoeding geven, maar door mijn drukke job huppelde ik constant achter de feiten aan. Lekker en gezond koken probeer ik nog wel, maar de mama zijn die ook nog koekjes bakt en een verjaardagskroon in elkaar knutselt? Nee, dat lukt niet. Dat is oké, hoor: mijn kinderen mogen me zien worstelen.

»Ik heb het ook afgeleerd me schuldig te voelen. Bij de oudsten huldigde ik nog het principe dat ze niet naar de crèche gingen als ik een dag niet moest werken. Nu breng ik de jongsten ook als ik wil gaan joggen, of gaan lunchen met een vriendin. Ik ben milder geworden voor mezelf. Er ontbreekt vaak wat structuur in ons huishouden, maar ik vind het belangrijk dat ze zien dat ik ook mijn passie mag hebben. Ik doe mijn werk ontzettend graag en dat mogen mijn kinderen ook weten. Veel vrouwen zetten tien stappen terug na hun bevalling en hebben daar vervolgens veel spijt van, maar ik wil niet alles opgeven voor het moederschap.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234