Titus Andronicus - The Most Lamentable Tragedy

Ik zie ergens ‘Friedrich Nietzsche was inspiratie’ staan, en ik wens er niks over te weten. Waarom niet? Omdat ik de punkers van het beestig goeie, uit het New Jersey van Tony Soprano en Bruce Springsteen afkomstige Titus Andronicus een beetje ken van hun platen ‘The Monitor’ (goedgekeurd) en ‘The Airing of Grievances’ (juweeltje!).

+@ – want zo heet Titus op de hoofding van het briefpapier – schuwt op die platen de grote metaforen niet, laat überpresident Abraham Lincoln en een tegenstander van de slavernij aan het woord, citeert uit ‘Titus Andronicus’ van Shakespeare, kijkt naar Brueghels ‘De val van Icarus’ en gooit een minutenlange lezing in de groep van de filosoof Albert Camus. Maar wat die hoogdravende conceptthema’s met het zeer persoonlijke, soms pijnlijk eerlijke verhaal van zanger en spilfiguur Patrick Stickles te maken hebben, is nooit helemaal duidelijk geworden.

Op het nieuwe, 93 (!) minuten lang gas gevende en bijzonder weinig vulsel bevattende ‘The Most Lamentable Tragedy’ wordt in dat verband opnieuw weinig opgehelderd. Ik raad u nog een shortcut aan: let niet te veel op de knipogen en pastiches die overal rondslingeren. ‘Stranded On My Own’ is geen cover van The Saints, ‘A Pair of Brown Eyes’ is niet van The Pogues, ‘(S)HE SAID / (S)HE SAID’ transgendert zelfs niet in de buurt van ‘Revolver’ van The Beatles.

Patrick Stickles, een anorectisch exemplaar uit de afdeling ‘Eenzaamste Jongen Ter Wereld’, heeft even in een dipje gezeten, maar iemand (waarschijnlijk hijzelf, of zijn dubbelganger – voilà, u kent meteen de plot van de plaat) moet ’m gezegd hebben dat zijn beste songs zich daar situeren waar hij tien keer ‘Your life is over’ of ‘You will always be a loser’ herhaalt. Daar ook waar het tijdens het roepen, brullen en overgeven van die zinnen wachten is tot de melodieuze gitaarchaos van The Replacements, Hüsker Dü, The Pogues, The Clash, Ramones, The Rolling Stones of Bright Eyes het weer overneemt. En kijk, dat soort songs geven opnieuw in overvloed present.

Wie zijn/haar punk bij Green Day en Maxïmo Park betrekt, zal de plaat misschien bloedneusdirect voelen binnenkomen, wie overleeft op een dieet van Lightning Bolt en Amenra zal de schouders mogelijk eens ophalen. En nieuw is het allemaal niet. Maar wat een energie komt er uit deze neuroses en psychoses gesproten, met wat een arbeidsethos worden depressies, verstandsverlies, narcismeaanvallen en kleine-teen-tegen-salontafeltje-pijn bestreden, en vooral: wat een feest barst daardoor los. Enfin, in mijn woonkamer toch.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234