Tom Barman: 'Zodra ik voelde: 'Dit hebben we al gedaan,' moest het weg. Been there, done that'

Barman en Robin ride again! ‘Artificial Horizon’ is de derde plaat op vijf jaar voor het TaxiWars van Tom Barman, Robin Verheyen, Antoine Pierre en Nicolas Thys. Opgenomen in mei 2018, afgemixt in december en sindsdien al ruim acht maanden op (behoorlijk) sterkwater, in afwachting van de release op vrijdag 6 september. Een gesprek over Turkse prêt-à-porter en glibberig willen zijn, over midlife en hakenkruisen, over Kentucky Fried Chicken en de recente dEUS-concerten in de Ancienne Belgique. ‘Een oer-Vlaming, ik?’

HUMO Een typische Barman-quote uit de perstekst: ‘I wanted TaxiWars to be sharp, to the point, punky & trashy – much like Morphine.’

Tom Barman «Jeeezes, is dat een perstekst uit 2003?»

HUMO Nee, gewoon die van ‘Artificial Horizon’.

Barman (schouderophalend) «Ik ben een grote fan van Morphine, maar Robin en de andere mannen hadden daar nog nooit van gehoord. Ach, als er sax in een nummer zit, beginnen sommige mensen altijd over Morphine. Een orgel? The Doors! En zodra er cowbell te horen is, krijg je opmerkingen over ‘Saturday Night Live’.

»Maar Mark Sandman van Morphine zit natuurlijk wel in mijn DNA. Net zoals Tom Waits, JJ Cale en Iggy Pop uit de tijd van The Stooges

HUMO Van die vier was je alleen met Mark goed bevriend.

Barman «Ik was er niet goed van toen hij stierf, op zo’n dwaze manier dan nog. Een fucking grave gast, en voor mij een beetje een oudere broer. Op het laatst was hij 49, ik 29.

»Gelukkig zijn hun platen nog altijd superbeluisterbaar. Omdat ze goed zijn opgenomen en geproducet, maar ook omdat Mark slimme dingen vertelde. Het klonk ook heel sensueel en – hoewel hij best wel een manneke-manneke was – erg vrouwelijk in zijn observaties. Hij blijft een invloed in alles wat ik doe, ik heb zelfs een dEUS-nummer voor hem geschreven.

»Hij is natuurlijk veel te fucking jong gestorven. Een gevaarlijke leeftijd. Ik heb veel vrienden zien gaan toen ze rond de vijftig waren.»

HUMO Jij bent nu 47.

Barman «Ja. Opletten geblazen.

»Het is geen mákkelijke leeftijd, dat kan ik je meegeven. Gebruik alsjeblieft het woord ‘crisis’ niet, maar ik zit wel duidelijk in mijn midlife. Dat hoor je ook in ‘Artificial Horizon’. Niet dat ik me oud of versleten voel, maar er borrelen bepaalde vragen op. Vragen die ik me tien jaar geleden nog niet stelde. Daarnaast zijn er dingen gebeurd in mijn privéleven waarover ik niet ga uitweiden, en natuurlijk sluipt dat in mijn teksten. Write what you know. Ik schrijf dus niet meer over om zes uur ’s ochtends op café proberen één of andere knappe griet uit te vijzen, want dat doe ik niet meer. Ik schrijf over volwassen keerpunten, beslissingen, twijfels... Zet je een (lacht) bij ‘volwassen’?»

HUMO Geef eens een voorbeeld van de vragen die je je de laatste jaren stelt?

Barman «Het zit in mijn teksten! Damon Albarn zegt: ‘If they didn’t get it the first time, you didn’t say it loud enough.’ (lachje) Als ik op plaat een diagnose stel, wil ik het er in interviews niet nog eens therapiegewijs over hebben.

»Ik vind het dus geen toffe leeftijd, zo van mijn 44 tot mijn 47, maar wel een interessante. En ik heb het geluk dat ik er in mijn songs iets mee kan aanvangen.»

HUMO Artificial horizon is eigenlijk een pilotenterm.

Barman «Het instrument dat piloten vertelt of hun vliegtuig nog recht vliegt als ze de horizon niet meer kunnen zien. Ik vond dat een prachtige metafoor voor wat ik net zei, het kalibreren van bepaalde realiteiten. Als alles cloudy wordt, ga je op technologie vertrouwen. Vul dat verder in zoals je wilt, maar ik had mijn titel.

»Ik vind het fijn om te werken met vliegmetaforen. Een vliegtuig maakt alles mee wat ook in een mensenleven zit: hoogtes en laagtes, luchtzakken, drukverlies...»

HUMO Nu ik eraan denk: heeft Sam Louwyck, die al een tijdje voor zijn pilotendiploma studeert, je al meegenomen op een pleziervlucht?

Barman «Zijt ge zot? Dat zou ik nu eens nooit doen.»

HUMO Was ‘Artificial Horizon’ een moeilijke plaat om op te nemen?

Barman «Ja! Robin is uit zijn pijp moeten komen. We hadden al twee platen gemaakt, deze moest weer anders. Zodra ik voelde: ‘Dit hebben we al gedaan,’ of ‘Dit klinkt als wat iemand die ons nog nooit gehoord heeft zich bij TaxiWars voorstelt,’ moest het weg. Been there, done that. Volgende, volgende, vólgende! Tot Verheyen bijna van het Empire State Building wilde springen. Bovendien hebben we het instrumentarium verbreed. Piano, een beetje Fender Rhodes, in elk geval wég van de hele tijd saxofoon. ‘Artificial Horizon’ is ook een stuk songgerichter dan wat voorafging.»

HUMO Bij ‘Safety in Numbers’ dacht ik inderdaad: dit had op een dEUS-plaat kunnen staan.

Barman «Grappig dat je dat nummer noemt, dat is er toevallig één van Antoine en Nic. Natuurlijk zou het kunnen dat die dingen door elkaar beginnen te lopen. (Denkt na) Mogelijk zal de volgende plaat van TaxiWars daar dan weer een reactie op zijn. Dat we ineens heel vrij en ongebreideld gaan spelen, met alle kwalijke gevolgen van dien (lacht).»

HUMO ‘Artificial Horizon’ is al bijna anderhalf jaar geleden opgenomen. Stephen Malkmus van Pavement zei me ooit dat hij een hekel heeft aan de periode tussen het moment dat de plaat is afgewerkt en de releasedatum. ‘Geen mogelijkheid om nog iets te veranderen, maar ook nog geen feedback van de fans.’

Barman «Oké. Mij maakt het niet uit wanneer een plaat precies uitkomt. Ik hoor het wel.»

HUMO Is wat Malkmus voelt dan een neveneffect van onzekerheid?

Barman «Nee, dat is het neveneffect van iemand die geen nevenprojecten heeft (lacht hard). Dat veel muzikanten voor nevenprojecten kiezen, is, behalve om rond te komen, precies om dat soort gezeik te voorkomen. Om bezig te blijven. Ik ben ook geen 22 meer: op die leeftijd wil je nog elk klein detail controleren, maar dat heb ik al lang opgegeven. Zolang ik kan beslissen over de muziek, de hoes en de productie is het voor mij goed. Voor alle andere dingen zijn er mensen die daarvoor betaald worden én het beter weten.»

HUMO ‘They’ll Tell You You’ve Changed’ is één van de nieuwe songs. Zeggen mensen dat vaak tegen jou, dat je veranderd bent?

Barman (vaag) «Nu ga je ervan uit dat dat een persoonlijk nummer is. Ik máák weliswaar vaak persoonlijke nummers, maar niet altijd.

»Het is wel een goed voorbeeld van een titel die er eerder was dan de song. ‘Sharp Practice’: idem. Die truc is zo oud als de straat: een goede titel helpt je op weg. Ik ben er pas vrij recent mee begonnen, maar heb nu al een heel lange lijst liggen, en het wérkt. ‘They’ll Tell You You’ve Changed’ is trouwens ook de titel van een dEUS-nummer waaraan ik werk. Ik zal het dan ‘Part Two’ noemen, of zo.»


Geen laptopmuziek

HUMO Op Pukkelpop had Tom Morello van Prophets of Rage een sticker met een doorstreept hakenkruis op zijn gitaar geplakt. Bij dat soort statements heb ik lang mijn schouders opgehaald: zo vanzelfsprekend. Tegenwoordig heeft zo’n sticker weer meer betekenis.

Barman «Ja. Maar verandert het iets? Het is in elk geval niet mijn ding.

»Bob Dylan is eens kwaad geworden omdat ze hem ‘topical’ (inspelend op de actualiteit, red.) hadden genoemd, en ik begrijp dat. Als songschrijver wil je glibberiger zijn, je wilt de boel vóór zijn en je wilt zéker niet dat je teksten herleidbaar zijn tot een krantenbericht. Het marcheert tóch niet. Mensen willen niet betutteld, beleerd of geïndoctrineerd worden. Oké, als het gepaard gaat met een shit hot riff als die van Rage Against the Machine, pakken we er de boodschap wel bij. Maar ik heb nog nooit iemand zijn stemgedrag weten aanpassen door een songtekst.»

HUMO Ten tijde van de 0110-concerten in 2006 was je meer met politiek bezig.

Barman «Dat was tóén. Ik krijg daar nog steeds vragen over, terwijl ik al lang een andere persoon ben. Ik geloof nog steeds in het belang van 0110, maar de manier waarop was echt van díé tijd. Van wie ik toen was. En ik ben blij dat het geen politieke songs opgeleverd heeft.»

'Tom Barman: ‘Gebruik alsjeblieft het woord ‘crisis’ niet, maar ik zit wel duidelijk in mijn midlife.’'

HUMO Maak je in je midlife nog weleens iets voor het eerst mee?

Barman (denkt na) «Ik ben geïnterviewd voor het Radio 1-programma ‘Dubbelbloed’, over mensen met een dubbele afkomst. In mijn geval: Belgisch en Noors. Dat werd vooraf aangekondigd op hun social media, en in de reacties stond onder meer: ‘Dat had ik niet gedacht van Barman. Hij lijkt mij net zo’n oer-Vlaming.’ Een oer-Vlaming, ik? That was a first (lacht).

»Tijdens de ‘Ideal Crash’-tour van dEUS zijn we in Istanbul gepasseerd. Voor de show daar hebben we gewerkt met Turkse dansers, en tijdens de soundcheck had één van de mannelijke dansers een rok aan. Ik zeg: ‘Wacht eens, ik draag óók een rok tijdens het concert. Twee mannen met een rok op het podium gaat niet.’ En dus volgde een lange, grappige discussie over mannenrokken – dat was ook een primeur.»

HUMO De ‘Ideal Crash’-tour loopt nog steeds en telt in totaal 43 optredens. In België was het meeste te doen om de Ancienne Belgique-concertreeks in mei. Hoe was dat voor jou, en welke vond je de beste van de acht?

Barman «Ik vond het echt super. Maar ook ráár. Vooral omdat het publiek elke avond zo verschillend was. Je weet dat dat mijn stokpaardje is: een concert wordt voor een groot deel mee gemaakt door het publiek. Wel, het klinkt gek, maar ik heb niet zo’n band met het Ancienne Belgique-publiek. Dat is een heel chique, propere, keurige zaal, misschien zijn de mensen daardoor altijd een beetje geïmponeerd.»

HUMO Op welke manier verschilde het dan van dag tot dag?

Barman «Het applaus toen we op de allereerste avond opkwamen, leek nog het meest op het applaus dat een geologieprofessor krijgt als hij na een saaie lezing van anderhalf uur het podium afstapt en dan nog even terugkomt omdat hij zijn bril was vergeten. (Klapt aarzelend in de handen) ‘Is dat...? Ha nee, da’s weer die gast van daarstraks.’ Weird.»

HUMO Ik was er in de AB op donderdag, en...

Barman «Toen begon het al pretty hot te worden. Donderdag was trouwens de enige dag dat de dansers van de oude garde erbij waren, Sam Louwyck en zo. Vrijdag vond ik zelf het leukst, omdat de mensen in de zaal duidelijk helemaal opgewarmd waren. Het weekend was begonnen, hè – soms zit het zo simpel in elkaar.»

HUMO Het viel op dat de zaal gevuld was met late dertigers en vroege veertigers.

Barman «Logisch, het ging om een plaat van twintig jaar geleden. Voor veel mensen was het een nostalgietour, maar niet voor mij. Voor mij was het gewoon: een steengoede plaat veertig keer na elkaar spelen (lachje).

»Ik heb het ook afgeleerd om op de leeftijd van het publiek te letten. Het enige belangrijke is dat het bougeert in de zaal, en dat kan met een hoop veertigers evengoed als met een bende twintigers.»

HUMO TaxiWars tourt in het najaar drie weken door Europa. Jullie spelen twee keer in Duitsland, één keer in Londen, één keer in Praag en maar liefst vijf keer in Italië. Zitten daar de rabiaatste TaxiWars-fans?

Barman «We hebben er een goede promotor. dEUS doet het ook goed in Italië, op onze eigen cultmanier, en dat straalt af op TaxiWars. En niet te vergeten: Italië is een jazzland. Net zoals pakweg Polen en Japan. Ik weet ook niet waarom precies dát jazzlanden zijn, maar het valt op. In Japan hoor je verdomme John Coltrane in de Kentucky Fried Chicken! Niet dat ik daar eet, ik hoorde het toen ik er eens voorbijstapte.»

HUMO Toen je met TaxiWars optrad op Pukkelpop 2016, sprak je het publiek vermanend toe: ‘Pukkelpop, u bent zeer woelig. Hier staan geen laptops op het podium, hè. Het is gevoelige muziek.’

Barman «Dat zou kunnen. In De Morgen hebben ze me toen wel verkeerd geciteerd. Ze schreven dat ik ook ‘Jullie hebben geen respect’ zou hebben gezegd, maar dat is echt onzin. Het ging vooral om een paar mensen die waren komen schuilen voor de regen, niet geïnteresseerd waren in de muziek en er dan maar een beetje doorheen stonden te lullen. Maar wij zijn een akoestische band, hè.

»Té beaat en stil staan luisteren is trouwens ook niet goed. Kortom: het is eigenlijk nooit goed (lacht). Maar wat ik bedoel: ik heb het meegemaakt dat een deel van ons publiek in de AB terecht werd gewezen door andere mensen... omdat ze aan het dansen waren! Dat is pas onnozel. Echt waar: ‘Sta stil,’ zeiden ze. I shit you not.»

HUMO Over ‘The Ideal Crash’, de derde van dEUS, zei je dat het de plaat was waarop de groep volwassen werd. ‘Artificial Horizon’ is de derde van TaxiWars, is dit dan ook...

Barman «Hou maar op, het zou erg zijn als we nu nog altijd niet volwassen waren. Ik vind trouwens dat de groep sowieso vrij voldragen begonnen is. Nee, dit is de plaat waarop we zeggen: we ménen het. Knipoogsmiley. En we zeggen: we amuseren ons! En vooral: come in! Ook gij, die de voorbije platen buiten aan de deur zijt blijven staan omdat ge dacht ‘Buuuh, jazz, niets voor mij.’ Come in!»



TaxiWars speelt op 10 november in de Ancienne Belgique. Info & tickets: abconcerts.be

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234