Tom Boonen, één jaar na het afscheid. 'Met mijn conditie zit het nog helemaal goed. Een comeback is perfect mogelijk.'

Een jaar geleden stopte Tom Boonen met wielrennen. Hij nam afscheid na Parijs-Roubaix, zijn favoriete klassieker. Heel Vlaanderen prevelde gebedjes voor Toms vijfde kassei, maar het draaide uit op een anticlimax. Naast de treurnis om het gemiste record kwam bij de fans het besef dat ze de beste Belgische renner van deze eeuw kwijt waren. Of toch niet?

'Ik doe niet aan pronostieken, maar ik gun Philippe Gilbert de winst in Parijs-Roubaix'

Een dinsdagnamiddag in Balen. Een bijzonder scherp ogende Tom Boonen schuift in de tearoom aan met een groene thee. ‘The king is gone, but he’s not forgotten,’ zingt Neil Young door de luidsprekers. Een strofe op bestelling, want al is Tom Boonen geen renner meer, in zijn immense populariteit is nog geen enkele barst te bespeuren. Televisiezenders willen hem als commentator, wielerploegen als adviseur. Quick•Step en Lotto bikkelden om zijn diensten en tot ieders verbazing trok niet Patrick Lefevere, vijftien jaar Boonens ploegleider, maar Paul De Geyter, de kersverse CEO van Lotto Soudal, aan het langste eind.

TOM BOONEN «Het was kiezen tussen mijn twee wielervaders. Paul is al twintig jaar mijn manager, mijn band met hem is nauwer dan die met Patrick. En mijn echte vader werkt bij Ridley, de fietssponsor van Lotto. Die vraagt al jaren om iets voor zijn werkgever te doen.»

HUMO Patrick Lefevere reageerde in De Standaard nogal zuur op je keuze.

BOONEN «Niet tegen mij. Ik heb hem ondertussen gesproken en dat verliep gemoedelijk. Patrick kon drie keer een deal met mij afronden, maar stelde het telkens uit. Ik ben niet de persoon die hem dan blijft achternalopen.

»Toegegeven, het voelt wat vreemd aan. Quick•Step was mijn ploeg. Maar bij Lotto is de uitdaging veel groter. Het bulkt er van jonge Belgen die hongerig zijn naar mijn advies. Met de ploegtactiek bemoei ik me niet, maar ik probeer wél tussen de oren van de renners te kruipen. Gedaan met achterbaks koersen, het mes moet tussen de tanden. Ik denk dat je dat de laatste weken ook kon merken.»

HUMO Je werd onlangs ook medezaakvoerder van Iconiccars, dat exclusieve wagens aan de man brengt. Wat moet ik me daarbij voorstellen? Een showroom vol Ferrari’s?

BOONEN (glimlacht) «Dat zijn de kleine garnalen, vandaar dat we maar een handvol wagens in ons aanbod hebben. Ons paradepaardje is de Bugatti Veyron. Die haalt 100 km per uur in 2,4 seconden en heeft een topsnelheid van 420 km per uur.»

HUMO Heb je zelf één van die kleppers in je garage staan?

BOONEN «Neen. Ik heb een oldtimer Porsche 912 uit 1966, een Porsche 997 GT3 en mijn favoriet, de Porsche 964 Turbo 3.6. Mijn Ferrari heb ik lang geleden al verkocht. De tijd dat ik een zware bak wilde om eens goed mee op te trekken, is voorbij. Hoe meer ik op het circuit rijd, hoe rustiger ik op de openbare weg word. Ik rijd als een bompa.»

HUMO ‘Ook in het autoracen zal Tom de beste willen worden,’ vertelde je vriend Tijs Vanneste alias Van Echelpoel in een interview. Heb je grote ambities?

BOONEN «Absoluut. Over twee jaar wil ik in de Europese Nascar meedraaien aan de top. Ik train daar hard voor: geen enkele Belgische piloot reed dit jaar al meer kilometers dan ik. In het autoracen kun je door te trainen enorm verbeteren, zelfs de toppiloten kunnen nog groeien. Bij de Belcar, een uithoudingsrace, komt veel tactiek kijken, je moet je auto sparen. Maar Nascar, dat is een halfuur plankgas geven. Je mag zelfs tikken uitdelen aan andere wagens, dat doe ik natuurlijk het liefst (lacht).»

HUMO En je vrouw Lore kon nu net opgelucht ademhalen omdat je met dat gevaarlijke wielrennen was gestopt. Draag je nog gevolgen van je doodsmak in Abu Dhabi in 2016?

BOONEN «Ik ben aan één kant 40 procent doof en hoor voortdurend een zoemtoon. Maar ik heb er weinig last van, tenzij iemand me eraan doet denken. (Zwijgt even) Zonder die gehoorschade zat ik hier wellicht niet. Omdat de schedelbreuk door mijn oor liep, kon het bloed naar buiten en kreeg ik geen druk op mijn hersenen. Daardoor liep ik geen blijvende hersenschade op en genas ik snel. Maar ik ben wel mijn radar kwijt: op de fiets waarschuwt je linkeroor je voor achterliggend verkeer. Toen ik opnieuw begon te koersen, was ik angstiger. Ik liet me voortdurend wegduwen. Toen ben ik voor het eerst in mijn carrière met een psycholoog gaan praten.»

HUMO Volgens Patrick Lefevere vertoonde je na die val een soort euforisch gedrag. Hij had dat eerder bij Johan Museeuw gezien. Die stond na zijn motorongeval op tafel en riep dat hij de Tour de France ging winnen. Jij beweerde dat je nog drie klassiekers op je palmares zou schrijven.

BOONEN (lacht) «Ik herinner me dat voorval. Dat was tijdens een contractbespreking in een Antwerps restaurant. We hadden allebei behoorlijk diep in het glas gekeken, dus begonnen we elkaar te overbluffen. Volgens Patrick zou ik geen enkele koers meer winnen, het was voorbij. Wat had ik moeten antwoorden? ‘Juist, Patrick, je hebt gelijk, ik ga geen platte prijs meer pakken?’ Ik geloofde écht dat ik sterk zou terugkeren. En zie, een paar maanden later won ik bijna Parijs-Roubaix.»

HUMO Die spurtnederlaag tegen Mathew Hayman in 2016 staat op ieders netvlies gebrand.

BOONEN «Het lijkt wel het hoogtepunt uit mijn carrière. De spannendste koers die ik ooit heb gereden. Iedereen zat helemaal kapot, waardoor het een tactisch steekspel met open vizier werd. Ik heb me toen rot geamuseerd. Helaas kreeg ik op mijn donder in de sprint.»

'Valentine en Jacqueline zijn de voornaamste reden voor mijn wielerpensioen. Ik wil een aanwezige vader zijn.'

HUMO Je raakte op de wielerpiste ingesloten omdat Sep Vanmarcke boven jou ging rijden. Volgens Patrick Lefevere maakte je een inschattingsfout omdat je het reglement niet kende: ‘Tom wist niet dat je bij een wegwedstrijd wél onderaan op de blauwe band mag sprinten. Een duik naar beneden kúnnen pakken of omhoog móéten klimmen, dat is een wereld van verschil.’ Klopt dat?

BOONEN «Ja, tijdens een wegwedstrijd vervalt het pistereglement. En in de fractie van een seconde waarin ik niet naar beneden duik, word ik opgehouden en verlies ik de koers. Achteraf zag ik beelden van de sprint van Eddy Planckaert tegen Steve Bauer uit 1990 terug. Eddy zat ook ingesloten, maar hij dook wél naar beneden. Hij won met een paar millimeter verschil. Je ziet dat je als renner je klassiekers moet kennen.»

HUMO Is die koers de grootste ontgoocheling uit je carrière?

BOONEN «Neen. Ik was nooit ontgoocheld als ik verloor door mijn eigen schuld, wel als ik mijn kansen niet kon verdedigen. Mijn grootste ontgoocheling was het WK in Qatar. Als ik niet kan sprinten zoals ik wil, dan erger ik me te pletter. Tom Leezer viel aan in de laatste kilometer en mijn treintje reed zich kapot om hem terug te pakken. Daardoor moest ik zelf de sprint aangaan en konden Peter Sagan en Mark Cavendish vanachter mijn rug komen. Met mijn grote lijf zette ik die kleine mannen helemaal uit de wind. Ze hoefden zich maar te laten meezuigen. Met Oscar Freire en Robbie McEwen ging het ook altijd zo: als ik vóór hen moest vertrekken, was ik geklopt.»


zes uur koersen

HUMO Jouw relativeringsvermogen is legendarisch. ‘Ach, het is maar koers,’ zei je diezelfde avond in Qatar nog.

BOONEN «Twee uur voelde ik me slecht over die gemiste wereldtitel, dat moet zowat mijn record geweest zijn. Wat meespeelde, was dat ik al een palmares had. Als ik nog nooit een wereldtitel of klassieker had gewonnen, dan zou ik toen vast mijn helm opgevreten hebben.

»Eén verloren wedstrijd bleef lang hangen, dat was de Omloop Het Nieuwsblad van 2015. We hebben ons toen met drie renners van Quick•Step door Ian Stannard in de luren laten leggen. Normaal hadden mijn ploegmaats Niki Terpstra en Stijn Vandenbergh op kop moeten rijden en zou ik in de sprint winnen, maar plots zei Niki: ‘We gaan demarreren.’ Het ging helemaal de mist in. Vandenbergh ging zelfs achter Terpstra aan. Man, ik heb die twee toen de huid vol gescholden. Nooit ben ik kwader geweest na een koers.»

HUMO Kon jij met Niki Terpstra door één deur? Hij heeft niet de naam een makkelijke jongen te zijn.

BOONEN «Hij is één van mijn beste vrienden in de wielerwereld. We konden elkaar voor rotte vis uitmaken, maar een halfuur later gaven we elkaar een knuffel en was alles vergeten en vergeven. Topkerel. Net als Nikolas Maes en Iljo Keisse, mijn kamergenoten. Ik was hen graag in Roubaix komen aanmoedigen, maar ik ga in Zolder racen in de Belcar.

»Ik heb er nochtans zin in. Helikopters boven je hoofd, duizenden supporters met vlaggen, de geur van bier en frieten – ik wil dat eens vanuit een ander perspectief meemaken. Ik had daarom graag het parcours afgesneden. Mijn ouders waren daar cracks in, ze zagen me soms veertien keer voorbijkomen.»

HUMO Maak eens een pronostiekje, wie wint dit jaar Parijs-Roubaix?

BOONEN «Pronostieken zijn voor in de cafés, daar doe ik niet aan mee. Maar ik gun het Philippe Gilbert, een generatiegenoot van me. Heel sterke renner, hoor. Waar hij start, maakt hij kans om te winnen. Ook al is hij niet echt een kasseispecialist, toch moet je altijd rekening met hem houden. Als hij mee is in de finale, mogen zijn tegenstanders zich zorgen maken.»

HUMO Sagan is opnieuw topfavoriet. Al moet de beste renner ter wereld zijn eerste kassei nog winnen.

BOONEN «Hij moet nog véél koersen winnen, hoor. Want zoveel wint hij niet, hè? Hij is een heel fijne kerel, maar ik vind zijn gespeelde je-m’en-foutisme maar flauwtjes. In het zicht van de camera’s en de fans doet hij alsof verliezen hem niet deert, maar ik weet dat hij bij een nederlaag de teambus zowat afbreekt. Het wordt tijd dat hij Roubaix wint. Beter zal hij niet meer worden en de concurrentie neemt toe. Van Oliver Naesen, bijvoorbeeld. Hij wordt een grote. Hoe hij vorig jaar in de E3 Harelbeke vanachter de rug van Gilbert en Greg Van Avermaet de sprint aanging, dat zag ik heel graag.»

HUMO Er is ook Wout van Aert, van wie we nu weten waarom zijn veldritseizoen niet denderend was. Hij bereidde zich voor op de weg.

BOONEN «Juist. Die gemengde voorbereiding verklaart waarom Van Aert het zo vaak tegen Mathieu van der Poel moest afleggen. Hij zou kunnen winnen, al vrees ik voor de laatste twintig kilometer. In het laatste halfuur wordt Roubaix beslist. De renners die zich in een Spaans zonnetje op die koers hebben voorbereid, zullen dan frisser zijn. Meer dan zes uur koersen, dat is uitzonderlijk. En je moet tempo blijven maken: een helling kun je in een lagere versnelling oprijden, maar op kasseistroken is vertragen stilstaan.»

HUMO Met welke versnelling vlamde jij zo’n strook als Carrefour de l’Arbre op?

BOONEN «Altijd op het binnenblad, dan ligt je ketting rechter en is de kans dat ze eraf valt kleiner. Om toch voldoende snelheid te ontwikkelen, kozen we wel voor een binnenblad met 46 tanden, wat meer is dan de normale 39. Doorgaans reed ik in versnelling 46/14 over de kasseien.»


slechte verliezer

HUMO In je laatste seizoen ergerde je je soms aan het wedstrijdgedrag van anderen. ‘Er is geen metier meer in het peloton,’ foeterde je na een valpartij in de Omloop Het Nieuwsblad. Denk je er nog zo over?

BOONEN «Absoluut! Renners willen in een gat duiken dat er niet is en plots ligt het halve peloton op de keien. Ik beschouw het als onkunde. Elke generatie had zijn cowboys, maar nu heb je renners die vijftien à twintig keer vallen in één seizoen. In hun plaats zou ik me dan afvragen of ik wel geschikt ben voor de job.

»Er staan nu ook telkens honderd renners aan de start die allemaal denken dat ze de koers kunnen winnen. In de jaren 70 had je twintig ploegen met twintig kopmannen. Geen enkele van de knechten haalde het in zijn hoofd om bij de eerste vijftien te rijden. Deed er één dat wel, dan gooiden ze hem buiten. Zo was het voor de toppers makkelijker om te koersen.»

HUMO Roger De Vlaeminck zal het graag horen.

BOONEN «Het niveau ligt nu gewoon hoger. Vroeger kwam drie vierde van het peloton vanonder de Vlaamse kerktoren, nu gaan ploegen de beste renners uit alle uithoeken van de wereld halen.»

'In het zicht van camera's en fans doet Peter Sagan alsof verliezen hem niet deert, maar ik weet dat hij bij een nederlaag de teambus zowat afbreekt ''

HUMO Maar was de vorige generatie niet veelzijdiger? De Vlaeminck kon zijn mannetje staan in Lombardije én in Luik-Bastenaken-Luik.

BOONEN «De parcours waren toen minder zwaar dan nu. Luik-Bastenaken-Luik in de jaren 70, dat was om te lachen: zeven hellingen en een vlakke aankomst. Roger De Vlaeminck was een fantastische renner, maar het heeft geen enkele zin om generaties te vergelijken. De omstandigheden zijn totaal anders.

»Nu rijden in sommige ploegen alleen nog toppers. Weet je nog dat Team Sky de Ronde van Vlaanderen zou komen winnen? Hun zes renners die toen op kop reden, kostten meer dan onze hele ploeg. Toch liep het fout. Bij Team Sky bereiden ze alles tot in de puntjes voor, maar ze wijken nooit af van het scenario. Terwijl je in de klassiekers net moet kunnen verrassen. Maar daar heb je een échte kopman voor nodig. Iemand die goed kan communiceren en in wie de ploegmaats blind vertrouwen hebben. Als ik tijdens de Ronde van Vlaanderen op de Muur in de oortjes roep: ‘Nu gaan we vol door!’, dan moet de rest van de ploeg in dat plan geloven. Als er één twijfelt, gaat het feest niet door.»

HUMO Over de Muur gesproken: de verhalen dat Cancellara je daar in 2010 klopte met een motortje in zijn fiets, blijven opduiken. Ook de Amerikaanse ex-prof Phil Gaimon schreef het in zijn boek. Geloof jij die hypothese?

BOONEN (haalt schouders op) «Ik kan daar niks over zeggen, hè.»

HUMO Je hebt er toch een mening over?

BOONEN «Ik zeg daar liever niets over. Zonder bewijzen móét je zwijgen. Zeker ik, anders ben ik een slechte verliezer.»

HUMO Een week na de Ronde won Cancellara Parijs- Roubaix. Het gerucht doet de ronde dat een paar teams – waaronder Quick•Step – zijn fiets toen op de piste wilden laten aanslaan... maar die bleek ineens bliksemsnel verdwenen. Wist jij dat?

BOONEN «Ik ken alle geruchten, mensen komen me vanalles vertellen. Maar dat zijn geen bewijzen.»

HUMO Op helikopterbeelden van Parijs-Roubaix 2010 is te zien hoe Cancellara als een speer uit jouw groepje wegrijdt. Dat is misschien geen bewijs, maar toch op zijn minst bijzonder?

BOONEN «Ik vond dat toen niet zo indrukwekkend. Een beetje wind in de rug en ervandoor gaan in het zog van een motor, dat heb ik er veel zien doen. Dat zijn voorsprong groeide, kwam vooral omdat de renners die hem samen met mij achtervolgden, zoals Thor Hushovd, al blij waren dat ze tweede konden worden.

»Ook in de Ronde had ik toen niet het gevoel dat hij sterker was. Op alle hellingen kon ik hem makkelijk volgen, tot dat steile stuk vóór café ’t Hemelrijck. Daar snelt hij ineens van me weg. Ja, je kunt je afvragen of dat normaal was. Maar ik ga het antwoord niet geven (lacht).»

HUMO Heb jij het YouTube-filmpje van Jacky Durand gezien? ‘Cancellara n’a pas tout dit,’ zegt hij. Men focust in die Ronde van 2010 op een bizarre fietswissel in Mater. De mecanicien van Cancellara gaat er met zijn fiets vandoor, snijdt een lus af en reikt hem dezelfde fiets een paar kilometer verderop terug aan. Waarom doe je zoiets?

BOONEN «Tja, ik stel voor dat je dat aan Cancellara zelf vraagt. Neen, zolang niemand me zwart op wit bewijst dat er gefraudeerd is, doe ik daar geen uitspraken over.»


de boel belazeren

HUMO Zondag is er Parijs-Roubaix, voor het eerst weer zonder jou. Heb je het wielrennen de voorbije maanden gemist?

BOONEN «Neen, echt niet. En zeker het trainen niet. Als ik ’s ochtends uit het raam kijk en het zie miezeren, dan denk ik: liever zij dan ik. Vijf à zes uur op een fiets zitten, dat is afzien. Ik had die uren in het zadel er alleen voor over omdat ik een doel had: koersen winnen.»

HUMO Waarom plan je geen comeback? Pak het aan zoals Gilbert Duclos-Lassalle: focus op Parijs-Roubaix. Hij won die koers nog op zijn 39ste. Je hebt dus nog twee jaar.

BOONEN (grijnst) «Met mijn huidige conditie is het mogelijk. Ik schrok hoe ik afgelopen winter het mountainbikegroepje van Tiesj Benoot en Maarten Wynants kon volgen. Ik had een maand niet op mijn fiets gezeten, maar af en toe reed ik er zelfs iemand af. Een koers van vijf uur is natuurlijk nog een ander paar mouwen, maar in zo’n tochtje van 40 kilometer drijft de intrinsieke klasse boven. (Slaat op zijn dijen) Die benen zijn nog altijd dezelfde, hè.

»Alleen mentaal zie ik een comeback niet zitten. Duclos-Lassalle lieten ze met rust, maar als ik opnieuw zou koersen, begint het hele circus weer. Mijn status laat het me ook niet toe om maar op één koers te focussen. Gewoon in het peloton peddelen was er nooit bij: als ik de Ronde van Zwitserland reed, deed ik kilometers kopwerk voor Tony Martin. Dat hoorde erbij, maar als je 36 bent, denk je: ‘Is het al die opofferingen nog wel waard?’ Daarom heb ik mijn contract vorig jaar vroeger beëindigd dan gepland. Al had ik het beter anders aangepakt. Ik had nooit op voorhand mogen zeggen dat ik na Parijs-Roubaix zou stoppen. Het hele voorjaar was één langgerekte afscheidstournee, de aandacht was overdreven. Ik had iedereen in de waan moeten laten dat ik nog een jaar zou koersen. En dan op de piste in de microfoon van Renaat Schotte zeggen: ‘Ciao, jongens, ik stop ermee.’»

HUMO Jouw afscheid was ongezien in de wielergeschiedenis. Aan de start in Compiègne werd je overrompeld door hordes fotografen en cameraploegen. Speelde al die heisa niet mee in je prestatie die dag?

BOONEN «Neen, ik had niet meer stress dan anders. Die koers was gewoon niet wat ik ervan verwacht had. Ik had geen superdag.»

HUMO Tot 40 kilometer voor de streep dacht iedereen nog dat je met die vijfde kassei aan de haal zou gaan. Tot je plots Van Avermaet en Zdenek Stybar liet rijden.

BOONEN «Ik kon ernaartoe springen, maar aangezien ik geen meter vrijheid kreeg, zei ik tegen Stybar: ‘We kunnen maar één ding doen, jij demarreert. Dan moeten de anderen achter je aan komen.’ Dat was een gok, want ofwel rijdt dat groepje met Van Avermaet en Stybar zich leeg en kan ik het achteraf afmaken, ofwel blijven ze voorop. Het was helaas het tweede. Vooral omdat Trek met John Degenkolb helemaal niets deed in de achtervolging. Maar ik geef toe, ik zat maar op 95 procent van mijn kunnen. Als ik me zo goed had gevoeld als in de Ronde van Vlaanderen, was ik zelf wel naar hen toe gereden.»

HUMO Veel wielerliefhebbers vragen zich nog steeds af waarom je in je laatste Ronde tot twee keer toe stilstond op de Taaienberg.

BOONEN «Er zaten verkeerde tandwielen op mijn fiets. Mijn eigen fout. Ik had een binnenblad laten monteren dat niet helemaal compatibel bleek met het buitenblad. Normaal is dat geen groot probleem, maar als je ketting onder grote spanning staat, durft ze naast het tandwiel te vallen. Wat op de Taaienberg is gebeurd – twee keer, ook bij mijn reservefiets .»

HUMO Je sprak je uit tegen de komst van dopingzondaar Lance Armstrong naar de Ronde van Vlaanderen. ‘Geen goed signaal voor de jeugd,’ zei je. Ook zijn troonopvolger Chris Froome ligt onder vuur voor het gebruik van salbutamol. Krijgen we die doping er dan nooit uit?

BOONEN «Momentje, salbutamol doping noemen, is belachelijk. Mijn dochtertjes moeten elke dag puffen, daar kan al eens een fout mee gebeuren. Ik krijg de indruk dat de renners van Team Sky vogelvrij zijn verklaard. Ze zijn té goed, hun kop moet eraf.»

HUMO Maar er is altijd wel ‘iets’ met Team Sky. Er waren de geruchten over testosteronpleisters, de medische uitzonderingsattesten van Wiggins en nu het puffertje van Froome.

BOONEN «Tot nu toe zijn er toch weinig harde bewijzen. Pas op, ik heb écht een degout van mannen die de boel belazeren, die mogen ze levenslang schorsen. Maar je zou ervan schrikken hoeveel sporters met ademhalingsproblemen salbutamol nodig hebben om hun sport te kunnen beoefenen. We gaan hen toch niet over dezelfde kam scheren als epogebruikers?»


geen playboy

HUMO In plaats van wakker te worden met kameraden in een rennershotel, staan er nu elke ochtend twee jengelende peuters aan je bed. Valt het familieleven mee?

BOONEN (glimlacht) «Wat de nachtrust betreft, heb ik inderdaad betere tijden gekend. Om zeven uur ’s ochtends wakker worden is al uitslapen, maar ik geniet ervan om een familieman te zijn. Vaak neem ik de meisjes mee naar mijn werk. Je zult het niet geloven, maar ze zijn dol op een bezoekje aan de autogarage.

»Valentine en Jacqueline zijn de belangrijkste reden voor mijn wielerpensioen. Ik wil een aanwezige vader zijn en als renner is dat niet evident. Ik had nog twee jaar kunnen koersen, maar ik voelde dat ze mijn afwezigheid opmerkten. Of er nog een derde kind komt, weet ik niet. Ik wilde er altijd vier, maar er twee in één keer krijgen zet je toch even met je voeten op de grond (lacht). We zijn nu gelukkig en hebben twee gezonde kinderen. Iedereen kent onze voorgeschiedenis (Lore kreeg twee miskramen, red.), en ik wil het lot niet tarten.»

HUMO Kun je al buitenkomen zonder om de haverklap aangeklampt te worden voor een selfie?

BOONEN «Neen, da’s nog steeds hetzelfde als vroeger. Maar ik heb daar al lang geleden mee leren leven. Ik kan gaan en staan waar ik wil en dat is het belangrijkste. Alleen als ik de Kennedytunnel doorrijdt is het om zeep (lacht). in Oost- en West-Vlaanderen roept iedereen me na. Daar is wielrennen iets sacraals. Volwassen mannen doen het bijna in hun broek als ze me zien. In de Kempen zijn we nuchterder.»

HUMO Je zou in de anonimiteit kunnen verdwijnen, maar je gaat voor Eén een human interestprogramma maken.

BOONEN «Ik heb er lang over getwijfeld. De spotlights heb ik nooit bewust opgezocht. Ik kwam op tv omdat ik goed koerste. Punt. Bij de VRT lag al een tijdje een contract voor me klaar. Voor het eerst moest ik beslissen of ik de aandacht zelf zou opzoeken of niet. Ik vond het voorstel te mooi om het niet te doen. Het wordt een programma over hoe de fiets naar een beter leven leidt, zoals bij fietsambulanciers in Malawi die hiv-patiënten thuis gaan verzorgen. Veel meer kan ik er nog niet over kwijt, het programma zit nog in de researchfase.»

'Ik ga een tv-programma maken voor de VRT. Ik heb lang getwijfeld of ik het zou doen, maar het voorstel was te mooi om te weigeren.'

HUMO Het valt me op dat je een paar voornemens hebt bijgesteld. ‘Ik word zeker geen koerscommentator,’ zei je, maar je ging op VTM wel Milaan–Sanremo verslaan.

BOONEN «Ik word ook geen commentator, dat was iets eenmaligs. Ik wilde een aantal dingen uitproberen, zoals mijn wielercolumns voor Het Laatste Nieuws. Ik zag me dat eerst niet doen, maar nu vind ik het best fijn. Ik wil mijn horizon verruimen, daarom heb ik in een aantal projecten geïnvesteerd: in de horeca, de autohandel, de wielersport, en ook in vastgoed.»

HUMO Dokter Yvan Van Mol vertelde in het wielerblad Bahamontes dat jouw interesses die van een gemiddelde sportman overstijgen. Zo heb je conceptuele kunstwerken van Eric Van Hove, lees je wetenschappelijke magazines en ben je verslaafd aan Discovery Channel. Zit hier een nieuwe Slimste Mens ter Wereld voor me?

BOONEN «Laat maar, anders krijg ik weer telefoon van Erik Van Looy (lacht). Het is niet omdat je National Geographic en Science leest, dat je een Einstein bent, hè? Ik weet vooral veel over nutteloze zaken.

»Weet je, mensen stellen me graag voor als de zwierige playboy die elke zondag zijn Ferrari op de dijk van Knokke showt, maar zo ben ik helemaal niet. Eigenlijk ben ik wel fier dat mensen nog steeds niet weten wie ik écht ben. Je kunt beter onderschat worden dan overschat. Ik doorgrond mensen snel. In een positie waarin bijna iedereen iets van je wil, is dat handig.»

'Salbutamol doping noemen is belachelijk. Ik krijg de indruk dat de renners van Team Sky vogelvrij zijn verklaard. Hun kop moet eraf ''

HUMO Klopt het dat duurzame ontwikkeling je stokpaardje is?

BOONEN «Ja. Ik ben milieubewust en de technologische evolutie die erachter zit, boeit me mateloos. Duurzaamheid is ook wat me aantrekt in de kunstwerken van Eric Van Hove. Hij maakt in Marokko elektrische scooters die op zonne-energie werken, met materialen van lokale ambachtslui.

»Mijn droomhuis is volledig zelfvoorzienend, waarbij ik zelf mijn elektriciteit en water genereer, met warmtepompen en zonne-energie. Ik ben nu op zoek naar een stuk grond om zo’n huis te bouwen, het enige probleem is dat ik Lore moet overtuigen om ons huidige huis te verkopen (lacht).»

HUMO Ik veronderstel dat je ook liever met een Tesla op het circuit van Zolder rondscheurt, dan in zo’n Porsche die een massa CO2 uitstoot en hectoliters benzine slurpt.

BOONEN (rolt met de ogen) «Die Tesla’s zijn de grootste klucht aller tijden. Zo’n auto is helemaal niet zo milieuvriendelijk. De batterijen zitten vol zware metalen, die belasten het milieu veel meer dan de uitstoot van benzinewagens. En kinderen uit derdewereldlanden moeten die metalen in vreselijke omstandigheden uit de mijnen halen. Bovendien produceren we niet genoeg stroom: als iedereen een Tesla koopt, zitten we een hele winter in het donker.

» Wat de groenen de mensen wijsmaken, irriteert me. Mijn BMW M5 is volgens hen heel vervuilend, maar eigenlijk is dat één van de milieuvriendelijkste wagens die er zijn. Omdat de CO2-uitstoot in labo’s wordt getest, staan die cijfer mijlenver van de échte uitstoot in het verkeer. En daar is mijn auto, die door de nette verbranding van zijn turbomotoren maar op tien procent van zijn vermogen rijdt, veel milieuvriendelijker dan zo’n 1600 cc’tje waarvan de motor op de snelweg voortdurend op volle toeren draait.»

HUMO Ben je écht geïnteresseerd in de natuur?

BOONEN «Enorm. Jij bent toch ornitholoog, hè? Wel, kom straks eens mee. Onze tuin grenst aan een natuurgebied. Ik weet een bosuil zitten. En onlangs heb ik een ijsvogel uit mijn vijver gered. Ik doe niets liever dan naar Bouillon rijden om in de Ardense bossen te gaan wandelen. Ook op reis zoek ik de natuur op. Terwijl Lore in Mauritius aan het zwembad lag, heb ik met een gids een vulkaan beklommen. ‘Hoe wil je hem beklimmen? The easy way, the hard way or my way?’ vroeg hij. ‘Your way,’ antwoordde ik natuurlijk. Die kerel bleek wereldkampioen langeafstandslopen. Nu loop ik niet onaardig, maar daar heb ik afgezien. Negen uur waren we onderweg naar de top.»

HUMO Zul je ooit zonder sport kunnen?

BOONEN «Ik denk het niet. Mijn mooiste moment dit jaar was toch het podium in de 24 uur van Dubai.»

HUMO Je gaat toch ook golfen, hoop ik? Dat doen alle gepensioneerde topsporters.

BOONEN «Wat een toeval: ik heb net beslist dat ik daar deze lente mee ga beginnen. Je kunt dat combineren met prachtige reizen. Lore en de kinderen aan het zwembad en ik ondertussen in de natuur een balletje slaan. Dat zie ik tot mijn oude dag wel zitten. Schrijf maar op, bij de eerste zonnestralen ga ik de green op.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234