null Beeld

Tom Helsen (Het Depot)

Tom Helsen is terug, en er is - zo bleek op zijn albumvoorstelling in Het Depot - geen enkele reden om daar rouwberichten over te verspreiden.

Zeven jaar was het geleden dat Tom Helsen een plaat had gemaakt. Ten tijde van 'Five-Oh' had Bart De Wever nog een pens en u nog nooit een selfie genomen. Helsen crawlde zich een depressie door, en komt nu met een samenscholing van beleefde, tere liedjes: 'Unbreakable'. En eigenlijk is er niets veranderd. Wat er overblijft van zijn gemalen zieltje is geen industriële préparé: Tom Helsen doet alleen aan echt, en dus lagen ontroering, verlangen en verdriet dinsdagavond, op de albumvoorstelling in in Het Depot in Leuven, zusterlijk naast elkaar.

'Het Depot was een vrolijk eenzame hartenbureau, en Tom Helsen uw Cupido'

Helsen - bestudeerd los dasje, wit hemd om het godenlijf gedrapeerd - weet nog altijd dat een song oren en poten verlangt, maar toch vooral een ziel. En dat je opgroeiende kinderen óók nog graag moet zien. 'Slowly' had de kauwgomadem van een vakantieliefde, 'Sun In Her Eyes' is de lentebries die Helsen ooit uitgevonden heeft, 'Change Yourself' klonk aandoenlijk doorleefd, en 'When Marvin Calls' bleek nog altijd dezelfde aimabele oorwurm als toen-ie zich vijftien (!) jaar geleden handjesschuddend kwam voorstellen.

Maar het ging natuurlijk om de nieuwe nummers, en weet u wat: die klonken góéd. 'Unbreakable' zal geen revoluties ontketenen en geen levens omverbulderen - je kan er vermoedelijk zelfs niet op neuken. Maar dat is niet erg: schoonheid behoeft niet altijd hoofdletters en uitroeptekens. Helsen heeft gewoon kleine, fijne kunststukjes gemaakt. De bewijzen leverde hij met een driekoppige band: 'Lonely Boy' was een vakantiehuisje voor melancholici, 'Heartbroken' een weerloos miniatuurtje, 'New Story' een geloofwaardige beginselverklaring, en 'I Can't Fall In Love If It Doesn't Feel Right' een romantisch spiegelpaleis.

Wat er dan niet spoorde? Dat gesteggel met slecht gestemde gitaren en dat gehark met klungelige bindteksten kon eerst nog voor charmant stoethaspelen doorgaan, maar werd algauw vervelend klieren. De zenuwen, meneer: Helsen had duidelijk moeite met de kwetsbaarheid van zijn nieuwe kroost, en probeerde die te counteren met vermoeiende humor. Op die momenten werd hij zijn Twitterpersona - op het sociaal netwerk van de blauwe vogel is hij een moestuinier die zijn eigen radijsjes onderschijt. Vaak zeer funny, maar op het podium van Het Depot ronduit storend. Magie heeft geen masker nodig, en al zeker geen masker van ironie. De twijfelaar zou trotser moeten zijn op zijn liedjes. Dat vond duidelijk ook zijn toetsenist, op wie de singer-wongwriter dankbaar leunde.

Het kost hem een halve ster, maar passons: Helsen is nog altijd de tere troubadour met een hart dat zwartgeblakerd uit de toaster is komen springen. Misschien is de geest van John Lennon in hem gevaren, misschien heeft hij tot bloedens toe naar Nick Drake geluisterd, misschien weet hij wel even veel van de wereld als Elvis Costello. Het kan allemaal, maar het is niet belangrijk: hij is Tom Helsen uit Bertem, en dat is ons geluk.


Het moment

Als je bij de inzet van 'Home', het laatste nummer, breekt en begint te huilen, dan is het niet erg dat je niet Tom Waits bent. Dan ben je gewoon de mooiste, eerlijkste Tom Helsen die er is.


Het publiek

In de toiletten stonden mannen met onbetrouwbare bakkebaarden en rode schoenen smalend te fluisteren over Helsen - arme loopjongens van de ironie. In de zaal gelukkig wél een mooi fragmentje mensheid: Het Depot was een vrolijk eenzame hartenbureau, en Tom Helsen uw Cupido.


Quote

Iets met tetten.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234