Tom Holland (21) is de nieuwe Spider-Man (en de leukste tot nu toe)

Hoofden intrekken: volgende week zwiert de kakelverse Spider-Man de multiplexen binnen. ‘Alwéér een nieuwe Spider-Man?!’ horen we u vertwijfeld uitroepen. Jazeker, maar de fans mogen op beide oren slapen: ‘Spider-Man: Homecoming’ is de vermakelijkste episode sinds het spetterende ‘Spider-Man 2’ uit 2004, en Tom Holland is zelfs de leukste Spidey tot nu toe. Holland-Maguire: 1-0!

'Ik háát spinnen. Zodra ik het woord 'spin' hoor, voelt het alsof ze met honderden over mijn lijf kruipen'

De Marvelstudio gunt de populaire webslingeraar geen rust: sinds 2002 werd de Spider-Man-franchise al drie keer heropgestart. In ‘Spider-Man’, ‘Spider-Man 2’ en ‘Spider-Man 3’ was het Tobey Maguire die op de muren plakte, in ‘The Amazing Spider-Man’ en ‘The Amazing Spider-Man 2’ hing Andrew Garfield aan de draden, en nu is het dus de beurt aan Tom Holland, een piepjonge Britse acteur die eerder bijrollen speelde in ‘The Lost City of Z’ en ‘In The Heart of the Sea’. Eigenlijk maakte de nieuwe Peter Parker zijn intrede vorig jaar al in ‘Captain America: Civil War’, waarin hij op het tarmac van de luchthaven van Berlijn heel even mocht meevechten aan de zijde van Iron Man, om vervolgens weer snel uit het verhaal te verdwijnen. Een ietwat ongelukkig voorproefje, zo blijkt nu, van een meer dan geslaagde ‘Spider-Man’-solofilm. Humo ging aan tafel zitten met de 21-jarige Tom Holland en met regisseur Jon Watts, die met ‘Clown’ en ‘Cop Car’ twee weinig geziene maar bijzonder stijlvolle thrillers draaide en nu met ‘Spider-Man: Homecoming’ een bruisend spinsel aflevert.

HUMO Jon, jij zegt dat Spider-Man de beste superheld van allemaal is. Volgens mij vergis je je en valt Batman niet te overtreffen, maar los daarvan: waarom vind jij Spidey de beste?

Jon Watts «Toen Stan Lee en Steve Ditko in 1962 Spider-Man bedachten, deden ze dat met de uitdrukkelijke bedoeling om een superheld in het leven te roepen met wie we ons allemaal kunnen identificeren. Alle andere helden uit het Marvel-universum waren volwassen kerels die voortdurend in een krankzinnige wereld rondflitsten. En ineens verscheen Peter Parker in die wereld: een heel gewone schooljongen die nog bij zijn tante in Queens woont, die worstelt met groeipijnen en die moet leren omgaan met superkrachten waar hij niet om heeft gevraagd. Precies daarom is hij volgens mij de beste superheld: omdat we onszelf in hem kunnen herkennen. Zijn leven is niet perfect, hij maakt er vaak een potje van en hij is nog volop op zoek naar zijn eigen plekje in het leven. Dat is trouwens ook de reden waarom Peter nooit zou kunnen worden vertolkt door een onwerkelijk knappe superster. Peter moet eruitzien als een heel gewone jongen, niet als een filmster.»

Tom Holland «Bedankt, hé.»

Watts «Oké, dat had ik niet hardop mogen zeggen (lacht). Maar je begrijpt wat ik bedoel: Tom Cruise zou als Spider-Man totaal ongeloofwaardig zijn.

»Hoewel: Cruise in zijn ‘Risky Business’-periode had hem misschien nog kunnen spelen (lacht).»

HUMO Tom, waarom heet de film eigenlijk ‘Homecoming’?

Holland «De titel verwijst naar de homecoming dance, het jaarlijkse schoolbal, waar Peter zich voor klaarmaakt. Maar je krijgt ook te zien hoe Spider-Man eindelijk zijn plaatsje vindt in de wereld van de Avengers, waar hij thuishoort.»

Watts «De vorige Spider-Man-films waren standalone films waarin je Spider-Man op z’n eentje aan het werk zag, zonder de andere Avengers in de buurt. In ‘Spider-Man: Homecoming’ geven we Peter eindelijk weer zijn plaats terug in het grotere Avengers-universum, precies zoals Stan Lee en Steve Ditko het in 1962 hadden bedoeld. En geef toe: hoe cool is het niet dat Spider-Man vanaf nu écht deel uitmaakt van hetzelfde universum als de Guardians of the Galaxy?»

HUMO Krijgen we opnieuw te zien hoe Peter aan zijn superkrachten komt?

Holland «Nee, absoluut niet: ‘Spider-Man: Homecoming’ is géén origin story. De spinnenbeet, de dood van oom Ben, de ‘with great powers comes great responsibility’-uitspraak: dat hebben we intussen al genoeg gezien en gehoord. Onze film begint op het moment dat Peter al ongeveer anderhalf jaar Spider-Man is.»

Watts «Ik vond het net heel bevrijdend om die hele ontstaansgeschiedenis niet opnieuw te hoeven oprakelen en onmiddellijk aan de fun beginnen.»


Beckham of Spider-Man

HUMO Tom, was jij een kenner van de Spider-Man-mythologie?

Holland (knikt) «Spider-Man betekent al mijn hele leven alles voor me – en dat is geen flauwe promopraat. Toen ik 5 jaar oud was, hing mijn slaapkamer al vol Spider-Man-posters. En toen ik klein was, wilde ik niet de nieuwe David Beckham worden, maar Spider-Man. Het is alsof ik me al sinds mijn geboorte aan het voorbereiden ben op deze ene rol. Drie jaar geleden, toen er van deze film nog helemaal geen sprake was, vroeg een journalist me naar mijn droomrol. Mijn antwoord: ‘Als Andrew Garfield het voor bekeken houdt, doe ik de ‘Spider-Man’-reboot.’ Geweldig natuurlijk dat de Marvelstudio nu zo stoutmoedig is om mij daadwerkelijk deze kans te geven. Stel je voor: ik heb mijn levensdroom kunnen vervullen. Ik ben Spider-Man! Eigenlijk leef ik al twee jaar in een voortdurende staat van verbijstering (lacht).

'Zodra ik tegenover een meisje sta, gutst het zweet uit mijn poriën en kan ik geen stom woord meer zeggen'

»Nu, de allereerste keer dat ik het Spider-Man-kostuum had aangetrokken, was ik wel wat ontgoocheld. Op vrijdag kreeg ik te horen dat ik was gecast in ‘Captain America: Civil War’, en op maandag landde ik al in Atlanta voor de opnames. Ik werd in zeven haasten naar de kleedkamer gebracht, waar ik het Spider-Man-kostuum van mijn stunt double moest aantrekken. Nu moet je weten dat die stunt double een kop groter en een stuk breder was dan ik, waardoor dat pak natuurlijk veel te wijd rond mijn lijf zat. Maar er was geen andere optie: de tijd ontbrak om me een eigen pak te laten maken. Het resultaat was dat ik eruitzag als een oude, doorzakkende, nogal triestige Spider-Man (lacht).»

Watts «In ‘Spider-Man: Homecoming’ hebben we daar zelfs een gag van gemaakt: wanneer Peter in die steeg snel zijn ‘Spider-Man’-outfit aantrekt, oogt het kostuum veel te groot en ziet hij eruit als een flodderige jute zak. Tot hij op die knop op zijn borstkas drukt en het pak zich automatisch rond zijn lijf aanspant.»

HUMO Zoals jullie wellicht weten is dit al de derde keer in vijftien jaar dat er op de rebootknop wordt gedrukt.

Watts «Wacht even! Wat?!’ (lacht)»

Holland «Laat me toch even duidelijk stellen dat ik een heel grote fan was van de vorige Spider-Man-films. Tobey en Andrew hebben het fantastisch gedaan, maar ik vond het ontzettend belangrijk om een nieuwe Spider-Man op het scherm te brengen. Mijn research, de loodzware trainingen: alles wat ik heb gedaan, vloeide voort uit de drang om anders en uniek te zijn. Ik zou me echt schuldig voelen als ik de fans naar een doorslagje van de vorige films zou sturen.

»Het grote verschil tussen ‘Spider-Man: Homecoming’ en de films met Tobey en Andrew is dat Peter in onze film nog maar een knaap is: een aardige jongen uit de buurt die af en toe een rood-blauw kostuum aantrekt, oude besjes de straat helpt oversteken en katten uit bomen redt. Maar Peter wil bij de grote jongens horen. Hij droomt ervan om een Avenger te worden en wil absoluut bewijzen dat hij het in zich heeft om deel uit te maken van het team. En wanneer de zware criminaliteit in zijn buurt toeneemt, ziet hij zijn kans schoon om in het superheldenlicht te stappen. Alleen blijft hij vergeten dat hij nog maar een melkmuil van 15 is, terwijl de Avengers doorgewinterde soldaten zijn.»

Watts «Met de vorige Spider-Man-films was helemaal niks mis, maar het was tijd om eens iets totaal anders uit te proberen. Ter voorbereiding heb ik trouwens niet alleen de films opnieuw bekeken, maar ook de tekenfilms. En ik heb alle stripverhalen opnieuw gelezen. Eigenlijk alles waar ik de hand op kon leggen.»

Holland «Ook de televisiereeks uit de jaren 70?»

Watts «Uiteraard.»

Holland «Onze gevechtscoördinator liet me een onafgewerkte versie van ‘Spider-Man: Homecoming’ zien waarin hij gevechtsscènes uit die televisiereeks had gemonteerd. Ik dacht: ‘Huh? Dit ziet er wel héél slecht uit.’ Het was gelukkig maar om te lachen.»

Watts «Die reeks komt vandaag inderdaad nogal melig en gedateerd over, maar er zitten indrukwekkende scènes in, hoor.»

''Tom Cruise zou als Spider-Man totaal ongeloofwaardig zijn. Hij moet eruitzien als een heel gewone jongen, niet als een filmster.'' Regisseur Jon Watts

Holland «Het meest hilarische aan die serie is wanneer Spider-Man zijn web afschiet. Je moet het maar eens op YouTube bekijken: het is alsof er een gigantisch wit visnet over de booswichten neervalt (lacht).»

Watts «Het geweldige aan die reeks is dat ze de stunts écht uitvoerden, zonder speciale effecten. Dat is dus écht een stuntman die je daar de zijkant van het Empire State Building ziet opkruipen of op de rand van een gevel ziet balanceren. Die mensen moeten enorme risico’s hebben gelopen. In zekere zin heb ik daar iets van gestolen: ik wilde dat de stunts in ‘Homecoming’ de toeschouwer écht duizelingen zouden bezorgen en dat je écht het gevoel hebt dat de personages hun levens op het spel zetten.»

Holland «Ik heb ongeveer 70 procent van mijn stuntwerk zelf gedaan. Om te trainen hadden ze me een geweldig stuk speelgoed gegeven: een AirTrack, een soort springkasteel waarin ik elke dag nieuwe sprongen, landingmanoeuvres, coole poses en nieuwe trucjes kon oefenen. Nog goed dat ik in mijn kinderjaren turnlessen heb gevolgd: die basistraining kwam tijdens de opnames bijzonder goed van pas.»

HUMO Je hebt nog gedanst in de musicalversie van ‘Billy Elliot’. Kwam die ervaring ook van pas?

Holland «Ja: als danser begrijp ik veel beter dan iemand anders hoe mijn lichaam werkt. Ik kan mijn lijf houdingen laten aannemen die ik zelf nooit zou gebruiken, maar Spider-Man wel. Ik moet wel zeggen dat ik de zwaarste stunts overliet aan mijn stunt double, Dave – een echt stuntbeest. Crashdummy Dave noemden we hem.»


Versiertruc

HUMO ‘Spider-Man: Homecoming’ trekt meer dan ooit de komische kaart. Dat ruikt naar een zet om een nóg breder publiek aan te trekken.

Holland «Luister, Peter is nog een jochie. Hij zit op de schoolbanken, maakt zijn rekenoefeningen en struikelt over zijn woorden wanneer hij met meisjes praat. Wat dat laatste betreft, kon ik me erg goed met hem identificeren: ook ik ben niet bepaald de vlotste jongen van de wereld. Tegenover journalisten kan ik leuteren als een ekster, maar zodra ik tegenover een meisje sta, gutst het zweet uit mijn poriën en kan ik geen stom woord meer zeggen. Om zo’n doordeweekse jongen dan superheld te zien worden is niet alleen prachtig, het is ook pure fun. En wanneer Peter al stumperend en stuntelend met zijn nieuwe web shooters leert omgaan, mag er al eens gelachen geworden.»

HUMO Wat het versieren van meisjes betreft: vanaf nu beschik je natuurlijk wel over een fantastische pick-up line.

Holland «Klopt: ‘Hallo, mijn naam is Spider-Man. En wie ben jij?’ (lacht) Jammer genoeg heb ik nog niet de tijd gehad om die versiertruc uit te proberen. Ik heb eerst keihard aan de film gewerkt en nu ben ik al wekenlang op promotour. Geef me een kussen, en ik slaap het klokje rond.»

HUMO De nieuwe Spider-Man is echt iemand van onze tijd: hij vlogt.

Watts «In de stripverhalen komt Peter aan de bak als persfotograaf, dus zo vergezocht is dat niet. Vandaag loopt iedereen rond met een smartphone-videocamera in zijn zak. Het leek ons dus perfect logisch dat Peter die camera nu en dan gebruikt om een paar beelden te schieten van de ongelooflijke avonturen die hij meemaakt. Het leuke voor mij was dat ik, als regisseur, geen klap hoefde uit te voeren. Ik stopte Tom gewoon een compacte hogeresolutiecamera in de hand, sloot hem op in een kamer, en liet hem zijn gang gaan. En de resultaten mogen er zijn: die geïmproviseerde videobeelden behoren tot de leukste scènes van de hele film. Ze bewijzen ook dat Tom een multigetalenteerd iemand is: een fantastische acteur én een geweldige cameraman (lacht).»

HUMO In ‘Spider-Man: Homecoming’ is een belangrijke rol weggelegd voor Tony Stark, alias Iron Man. Dat versterkt wel het gevoel dat we weer naar een Avengers-film zitten te kijken.

Watts «Ja, maar we zien Tony vanuit een leuk perspectief. Peter staat zijn videodagboek te filmen, we zitten te kijken naar korrelige amateuropnames, en plotseling verschijnt Tony Stark in beeld: ‘Hé, Iron Man zit ook in het dagboek!’ (lacht) Robert Downey Jr. is heel genereus geweest voor ons. Sinds de allereerste ‘Iron Man’ heeft hij enorm veel tijd en energie besteed aan de opbouw van dit extreem complexe en intrigerende personage. Net daarom vond hij het spannend om in onze film eindelijk eens een andere, speelsere kant van Tony te laten zien. Hij was dankbaar dat hij voor één keer niet het gewicht van de hele film op zijn schouders moest dragen, en zag z’n kans schoon om wat dingetjes uit te proberen en wat burleske fun binnen te smokkelen. Kortom: de Tony die je in ‘Homecoming’ ziet, heb je nog niet eerder gezien. Voor Peter vervult hij, een beetje tegen zijn zin, de rol van mentor en leermeester. Daarbij vergeet hij evenwel dat Peter in de eerste plaats een dolenthousiaste 15-jarige fanboy is die enorm naar Iron Man opkijkt. En dat terwijl Tony natuurlijk allesbehalve een toonbeeld is van braafheid en deugdzaamheid (lacht).»

''Als danser kan ik mijn lijf houdingen laten aannemen die ik zelf nooit zou gebruiken, maar Spider-Man wel.'' Tom Holland

Holland «Tijdens het auditieproces moest ik twee heel belangrijke screentests doen: één met Robert Downey Jr. en één met Chris Evans. De eerste, met Robert, verliep nogal grappig. Ik stapte de kamer binnen, zag hem staan en begon onmiddellijk te flippen: ‘Oh my God! Geweldig om je te ontmoeten! Je bent fantastisch! Ik ben je grootste fan!’ Toen keek ik hem eens goed aan en merkte ik dat er, zonder dat ik er mijn vinger op kon leggen, iets vreemds was aan hem. Ik zei: ‘Je ziet er in het echt wel een klein beetje anders uit dan op het scherm.’ Op dat moment stapte de échte Robert grinnikend de kamer binnen en besefte ik dat ik al die tijd tegen zijn stunt double had staan snateren (lacht).»

Watts «Downey is de enige acteur ter wereld die zijn stunt double inzet om het geratel van de fanboys op te vangen. Zo hoeft hij het zelf niet te doen (lacht).»

HUMO Wat een schitterend idee om de rol van The Vulture door Michael Keaton te laten vertolken. Keaton heeft een superheldenverleden: hij was twee keer Batman en in 2014 vertolkte hij in ‘Birdman’ een ex-superheld die zijn comeback maakt. En nu speelt hij de booswicht in een Marvelfilm: de cirkel is rond.

Watts «Het geweldige aan Michael is dat hij zijn héle, nogal krankzinnige filmografie naar de set meebracht. Terwijl ik met hem stond te praten, zag ik nu eens Betelgeuse (uit ‘Beetlejuice’, red.) voorbijflitsen, dan weer Bruce Wayne (uit ‘Batman’, red.), Birdman... En ja, het is natuurlijk wel grappig dat The Vulture wordt vertolkt door de acteur die ook Batman en Birdman heeft gespeeld. Daardoor hangt er een soort postmodern meta-sfeertje rond zijn vertolking (lacht). Maar de waarheid is dat ik Michael vooral heb gecast omdat ik wist dat hij een zekere gravitas in de rol kon leggen. Ik heb hem uitdrukkelijk gevraagd om The Vulture niet neer te zetten als een theatrale schurk, maar als een geloofwaardige man die zelfs in zijn harnas en met zijn masker op zijn waarachtigheid behoudt. Ik wilde geen karikatuur zien, maar een booswicht met streetcredibility. En Michael heeft het niet alleen fantastisch gedaan, hij heeft er volgens mij ook enorm van genoten. Zijn spelplezier spat van het scherm.»


Bang van spinnen

HUMO Hadden jullie tijdens de opnames genoeg speelruimte? Er wordt gezegd dat de Marvelstudio zijn acteurs en regisseurs maar weinig creatieve vrijheid gunt.

Holland «Dat was me ook ter ore gekomen. Veel mensen waarschuwden me dat ze bij Marvel precies weten wat ze willen en dat je gewoon moet uitvoeren wat ze je vertellen. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik op een bruisende set terechtkwam waar het iedereen vrij stond om ideetjes op tafel te gooien. Sommige van mijn ideeën zijn zelfs in de afgewerkte film terechtgekomen. Op andere sets geven ze je vaak het gevoel dat het volstaat om op te dagen en je scène te spelen, maar hier had ik echt het gevoel dat ik betrokken was bij het máken van de film.»

Watts «Toen ik aan boord kwam, stond er nog bijna niets op papier. Ik mocht in alle vrijheid nadenken over het verhaal dat ik wilde vertellen.»

HUMO Maar heb je een persoonlijke stempel op de film kunnen drukken?

Watts «Ik meen toch te mogen zeggen dat ik ‘Homecoming’ een heel frisse toon heb meegegeven: lichter, speelser en een beetje geiniger dan de andere Spider-Man-films. Om te illustreren welke toon en sfeer ik op het oog had, had ik een neptrailer gemaakt. En ik had een kijkboek samengesteld, om aan de studio duidelijk te maken welke look me voor ogen stond en welke locaties ik wilde gebruiken. Het moet zijn dat Marvel er iets in zag, anders hadden ze me de klus waarschijnlijk niet gegeven (lacht). Nu, je kunt je ook afvragen of zo’n persoonlijke stempel wel noodzakelijk is: een Spider-Man-film is bedoeld voor een breed publiek, en is dus niet echt de plaats om een eigenzinnige stijl door te drukken.

»Maar het is zeker niet zo dat ik aan een leiband liep. Ik stond ook altijd open voor improvisatie, en als ze er zin in hadden, mochten de acteurs naar hartenlust wisecracks afvuren. Het helpt natuurlijk als je komische genieën als Downey Jr. en Jon Favreau op de set hebt staan. Als die twee samen waren, hoefde ik alleen maar de camera aan te knippen.»

HUMO Er zitten alweer twee sequels in de pijplijn. Zijn jullie allebei van de partij?

Watts «Ik weet het nog niet. Ik heb de afgelopen twee jaar dag en nacht aan ‘Spider-Man: Homecoming’ gewerkt en ga nu eerst een dutje doen (lacht).»

Holland «Ik keer terug: het contract is getekend, volgend jaar in juni beginnen we in Atlanta aan de sequel. Marvel vond het niet zo leuk toen ik me een tijdje geleden liet ontvallen dat ‘Homecoming’ de eerste aflevering is van een nagelnieuwe trilogie, maar hey, sinds wanneer beperkt Marvel zich tot één enkele film? (lacht)»

HUMO Tot slot: klopt het dat je bang bent van spinnen, Tom?

Holland «Ik háát spinnen. Zodra ik het woord ‘spin’ hoor, voelt het alsof ze met honderden tegelijk over mijn lijf kruipen. Nog goed dat ik daarnaast geen last heb van hoogtevrees, of het zou allemaal te absurd voor woorden zijn geweest (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234