null Beeld

Tom Lenaerts & Herwig Ilegems over 'Clinch': 'Als je tv maakt, mag je tijdelijk ontoerekeningsvatbaar zijn'

De nieuwe tragikomische reeks ‘Clinch’ is wondermooi, en in al haar waanzin zó raak dat ik opeens schaterlachend voor de televisie zit. Hoelang was dát geleden?

'In de vijfentwintig jaar dat we elkaar kennen, is onze vriendschap nooit op de proef gesteld.'

Ilegems herinnert zich hun eerste ontmoeting nog levendig. Die vond plaats op de Groenplaats. Lenaerts werkte nog als headhunter, maar amuseerde zich na zijn uren in het improvisatietheater. Daar had Mark Uytterhoeven hem weggehaald om mee te doen aan ‘Onvoorziene omstandigheden’. Lenaerts: ‘Ik dacht toen nog dat het leven zo in elkaar zat: je werkte en daarnaast deed je datgene waar je hart écht lag.’ Ilegems was al aan zijn wonderlijke weg in het theater begonnen. Van ‘De mol’, laat staan van een rel errond, was er nog geen sprake. En Lenaerts en Ilegems hadden er nog geen idee van dat ze ooit samen de klassieker die ‘Clinch’ nu al is, zouden maken.

HUMO Het begon dus vijfentwintig jaar geleden.

Herwig Ilegems «Tineke (Van Cauwenberghe, nu mevrouw Lenaerts, red.) was goed bevriend met mijn vriendin Elke (Dom, toen al zijn wederhelft, red.), en zij had gezegd: ‘Er is een jongen die achter mijn gat zit. Ik ga die ’ns meebrengen.»

Tom Lenaerts «Wát? Ter goedkeuring? Ga je me nu zeggen dat ik het aan jullie te danken heb dat ik gelukkig getrouwd ben?»

Ilegems «Dat zal wel geheel je eigen verdienste zijn, maar ik weet nog dat ik het een geestige situatie vond. Het was nog voor ‘Morgen maandag’, en Het Geluidshuis had je gevraagd als zakelijk leider. Maar Mark Uytterhoeven had je in diezelfde maand ook een plek aangeboden in de redactie van ‘Morgen maandag’. Die jobs waren voor jou duidelijk een duik in het onbekende en je hebt toen gepraat over welke beslissing je het best zou nemen. Elke en ik kenden je helemaal niet, maar opeens kregen we te maken met de vraag of je zou worden goedgekeurd als vriend, en met de beslissing over je verdere carrière. Tegelijk was het duidelijk dat wij louter toeschouwers waren, dat jullie al heel goed wisten wat jullie wilden.

»Ik weet ook nog dat het meteen klikte. Dat had te maken met humor, met jouw alertheid en openheid, en ook – en dat is een kwaliteit die mannen minder vaak hebben – met het feit dat je kon luisteren. Ik vond je ook een heel beleefde jongen – nóg zo’n kwaliteit die weinig mensen hebben. Al die dingen frapperen me trouwens nog steeds in jou.»

Lenaerts «Amai, merci! Het verbaast me eigenlijk niks dat Tineke jouw oordeel wou. Je had een maturiteit en een onthechtheid, waardoor ik meteen ook veel waarde hechtte aan jouw mening. Je bent één en al overgave. Als je ergens aan begint – of dat nu een project is of een gesprek – dan doe je dat met je hele gewicht. Je hebt Herwig altijd helemáál. Dat onze vriendschap in die vijfentwintig jaar nooit op de proef is gesteld, heeft ook daarmee te maken: Herwig durft zich kwetsbaar op te stellen en we kunnen echt álles tegen elkaar zeggen.

»We zijn kort na die eerste ontmoeting ook al meteen samen op vakantie gegaan. Naar Guatemala. Daar hebben we zes weken rondgetrokken met een budget van 5 dollar per persoon per dag om te slapen en te eten. We sliepen altijd met vier op een kamer – als we al een kamer hadden. We zochten in de Lonely Planet alleen maar naar slaapplaatsen onder het hoofdstuk ‘Very, very cheap’. En dan moesten we nog over de prijs onderhandelen om binnen het budget te blijven. Uiteindelijk hebben we de helft van de tijd buiten geslapen.»

Ilegems «Terwijl er vanwege het eten altijd wel iemand diarree had.»

Lenaerts «Zo krijg je onherroepelijk een ongelofelijke band.»

HUMO Tom, was jij degene die het budget in de gaten hield?

Lenaerts «Nee, dat deden Tineke en Elke, denk ik. Ik weet dat je mijn moeder kent, die na haar jaren als journaliste nog een mooie carrière als consultant heeft gehad in de bedrijfswereld, en dat je daardoor misschien denkt dat ik een soort van zakelijk gen heb meegekregen, maar ik vrees ervoor. Panenka zou bijvoorbeeld nooit mogelijk zijn geweest zonder het zakelijke inzicht van Kato (Maes, medeoprichtster, red.). Mijn vader was weliswaar bankier, maar is socioloog van opleiding en zijn kantoor was in Antwerpen Noord. Hij heeft daar veel sociaal werk verricht.»

null Beeld

Ilegems «Het valt me op dat Toms vader een empathische man is. Bij mij is dat mijn moeder. Maar zijn vader heeft, net als de mijne, vooral een heerlijk gevoel voor humor.»

undefined

HUMO Je ouders begrijpen dus wel iets van jouw universum?

Ilegems «Ik denk het wel. Maar op zich vind ik dat niet belangrijk. Ik ben niet zo getrouwd met de mening van anderen. Wat je maakt en denkt, moet zijn oorsprong vinden in jezelf, en niet in anderen. Want als je te veel belang hecht aan wat anderen vinden, zullen de dingen die je maakt, onherroepelijk een imitatie worden. Veel mensen doen dat en voelen zich daar ook comfortabel bij, maar ik zie het als mijn plicht om alles wat er is en al bestaat, níét ook nog eens te bevestigen. Dat brengt een zekere eenzaamheid mee, dat weet ik, maar dat vind ik oké. Als mensen mijn werk niet goed vinden, trek ik me dat niet altijd aan. Sterker nog: als veel mensen wat ik maak wél goed vinden, kan dat me benauwen. Ik vraag me bij al die bijval ook altijd af: ‘Wat ben ik ermee?’ Moet ik voortaan met hen rekening houden? Ook al merk ik dat andere mensen vinden dat ze wél iets opschieten met die publieke bevestiging.»

undefined

'Herwig is de meest onderschatte voetballer van zijn generatie: niemand die met zoveel overgave zoveel kilometers aflegt'

HUMO Is Tom zo iemand?

Ilegems «Dat weet ik niet. Ik weet wél dat hij realistischer is, en beter weet hoe de mechanismes in de wereld werken. Hij gaat ook beter met die mechanismes om, al zou hij nooit iets maken louter om anderen te behagen. Wat hij maakt, maakt hij op gevoel. Hij moet ergens helemaal in geloven, anders begint hij er niet aan.»

Lenaerts «Als je met iets bezig bent, moet je je daar tijdelijk helemaal in kunnen verliezen. En dat gaat niet als je er niet met je hele hart achter staat.

»Ik heb in mijn leven niet zoveel grote professionele keuzes moeten maken. De eerste was om met Uytterhoeven voor ‘Morgen maandag’ te gaan werken. Als zakelijk leider bij Het Geluidshuis had ik misschien rustiger gezeten; Uytterhoeven bood me núl zekerheid. En toch koos ik dáárvoor, omdat die job me nauwer aan het hart lag. En bij de grote Uytterhoeven, bovendien! De volgende keuze was om met Woestijnvis in zee te gaan, en de laatste om daar weer te vertrekken. Drie ingrijpende professionele keuzes, en ik heb ze allemaal op het gevoel genomen.»

HUMO Dat jij, in tegenstelling tot Bart De Pauw, wél mede-eigenaar werd toen Woestijnvis werd opgericht, was financieel een slimme keuze.

Lenaerts «Nú, achteraf, kun je dat zeggen: die Lenaerts heeft dat toen goed gezien. Maar indertijd wisten we helemaal niet hoe het zou uitdraaien. Voor mij was mede-eigenaar worden toen vooral een noodzakelijke, gevoelsmatige keuze. Als ik iets maak, moet ik weten dat het resultaat ook mee van míj is. Anders voel ik niet de betrokkenheid die nodig is om ergens echt voor te gaan. Dat is ook waarom ik met Kato Panenka heb opgericht.»

undefined

null Beeld

undefined

'Ze tonen de drie manieren waarop je als mens kunt reageren in een noodlottige situatie.' Roy Aernouts, Wim Helsen en Nico Sturm in 'Clinch'


Schaapje op het droge

HUMO Panenka maakt nu net genoeg programma’s om, zo zei je, ‘de stabiliteit te bieden waar creatievelingen naar snakken’.

Lenaerts «Ja, je moet klein genoeg zijn om wendbaar en flexibel te zijn, maar groot genoeg om rust te creëren. Een veilig nest is essentieel.»

HUMO Hoe creëer jij, Herwig, de stabiliteit die een creatieve geest nodig heeft?

Ilegems «Dat doe ik niet, denk ik (lacht).»

Lenaerts «Je creëert die wél – door, zoals nu, opeens zot te zijn van een idee van Roy Aernouts (die ‘Clinch’ mee schreef, red.) en naar mij te bellen en te vragen: ‘Ken jij een goed productiehuis, want we zitten met een goed idee.’»

Ilegems «Ja, dat klopt in dit geval wel. Maar het is niet zo dat ik dingen uitstippel. Ik kan niet op voorhand zeggen: in 2017 maak ik dít en in 2018 dát. Ideeën moeten plots en om de juiste reden ontstaan. Ik moet echt zin hebben, én een zeer goeie reden, om me ergens in te smijten.»

HUMO Hoe hou je dat onthechte, ongeplande leven vol?

Ilegems «We zullen zien of ik dat volhoud. Ik heb ook twee dochters. Als speler gebeurt het weleens dat ik voor rollen kies waarbij ik die strengere criteria wat laat varen. Maar dan nóg moet ik ergens een reden vinden om ervoor te gaan, een manier zien om er toch iets van te maken en ook voor de andere spelers iets te betekenen. Op die manier zorg ik ervoor dat mijn gezin kan overleven. Maar een eigen productiehuis opzetten? Neen. Je moet die verantwoordelijkheid ook willen dragen. Ik waardeer het enorm dat Tom dat kan. Het vraagt heel veel moed, want je weet: nu móét ik productief zijn. Die druk zou ik niet aankunnen. Ik ben ook te autistisch om zo vooruit te plannen: ik kan maar met één ding tegelijk bezig zijn.»

Lenaerts «Tot je je op een project stort. Nu ook: voor ‘Clinch’ selecteerde je zelf de acteurs en alle medewerkers: de schminkster, de kleedster, de cameraman. Je bent zelf alle locaties gaan zoeken, en liep met chronometers afstanden te timen.»

Ilegems «Eén project kan ik overzien. Maar van iets wat in de toekomst nog gemaakt moet worden, denken: ‘Dat komt wel in orde.’ Dát kan ik niet. Er zijn tekstschrijvers die nog scènes schrijven terwijl ze de serie al aan het opnemen zijn. Ik vertrouw dat niet. Tekst is zó belangrijk. Elk woord moet juist zijn, en die perfecte tekst moeten alle acteurs volledig vanbuiten kennen – pas dan zijn ze vrij om zich echt over te geven aan het spelen. De tekst moet geboren worden op hun tong. Alles moet juist zijn. Het geheim zit in het detail. Als één van de drie auto’s die elkaar in de vierde aflevering van ‘Clinch’ op een desolaat kruispunt tegenkomen, niet juist is, dan is die aflevering voor mij waardeloos.»

HUMO Dat schaap dat in de aflevering ‘Lift’ door het beeld loopt?

Ilegems «Dat loopt daar perfect. Ik heb daarvoor een man aangesproken die schapen temt.»

HUMO Het is een prachtig beeld, dat beest dat door die stijlvolle hal wandelt.

Ilegems «De hal is een ontwerp van de architect Renaat Braem, die nog les heeft gehad van Le Corbusier. Dat ik in dat gebouw film, is een ode aan hem.»

undefined

'Ik zie het als mijn plicht om wat er al is, níét ook nog eens te bevestigen'

HUMO Je zweert bij schoonheid, zei je al vaak. Wat dat betreft heb je jezelf weer overtroffen.

Ilegems «Net als bij ‘Duts’ is dat ook de verdienste van mijn cameraman Danny Elsen. In ‘Duts’ wilde ik de schoonheid van de lelijkheid tonen, in ‘Clinch’ is de esthetiek nog meer uitgepuurd. Nog meer zin voor abstractie. Schoonheid is normaal gezien het láátste waar men aandacht aan besteedt bij een komische reeks – omdat het toch maar om te lachen is. Maar voor mij is ze essentieel, omdat het een interessante spanning geeft.»

Lenaerts «Zijn grote kracht is dat hij enorm diep gaat en zich ongelofelijk kan focussen. Herwig, ben je eigenlijk nog altijd zo zenuwachtig als je in het theater moet spelen? Vroeger begon je je de avond vóór de voorstelling al te focussen, en kon je niet meer slapen.»

Ilegems «Dat is een probleem, ja.»

Lenaerts «Ik heb ook niet graag het gevoel dat ik de dingen niet onder controle heb. De avond voor de eerste opname van ‘Onvoorziene omstandigheden’ lag ik blètend in bed. Uytterhoeven heeft toen mijn vrouw moeten inschakelen om mij de studio in te krijgen.»

undefined

null Beeld

undefined

null Beeld

undefined

'In alles wat je maakt, moet je je even helemaal kunnen verliezen.'

HUMO Jullie hechten allebei wel aan een zekere mate van controle.

Lenaerts «Ja, als ik schrijf, mag er geen afleiding zijn.»

Ilegems «Dan heb je plaats in je hoofd en kun je creatief zijn en je helemaal daarop focussen.»

Lenaerts «Wat jij niet weet, is dat Herwig ook de meest onderschatte voetballer is van zijn generatie. We hebben samen veel gevoetbald.»

Ilegems «En Tom gaat op het veld voor de efficiëntie: hij gaat met een minimum aan inspanning recht op het doel af.»

Lenaerts «Er is niemand die tijdens een wedstrijd met zoveel overgave zoveel kilometers aflegt als Herwig. Ondertussen probeer ik op het juiste moment op de juiste plaats te staan, wachtend op een pass waarmee ik kan scoren.»

Ilegems «Prima combinatie, toch?»

HUMO Wel ongelofelijk, Herwig, dat je al zoveel jaar zo gefocust en gedreven in het leven staat zonder in te storten. Hoe hou je dat vol?

Ilegems «Ik kan ook heel goed relativeren.»

HUMO Dus je maakt ‘Clinch’ met hart en ziel, en denkt daarna: ‘Het is maar dát.’

Ilegems «Ik blik heel zelden terug. Nooit, eigenlijk. ‘Duts’, bijvoorbeeld, heb ik nooit meer gezien.»

Lenaerts «Dat kan ook niet anders. Als je zonder ophouden zo hard in de dingen opgaat als Herwig, dan verlies je elke verbintenis met alles en iedereen.»

Ilegems «Nou, je moet wel contact proberen te houden met wat er om je heen gebeurt.»

Lenaerts «Je mag als maker wel tijdelijk ontoerekeningsvatbaar zijn, maar niet de hele tijd.»

Ilegems «En je moet jezelf ook niet de hele tijd serieus nemen. Alleen terwijl je regisseert, mag er geen moment zijn dat je aan jezelf twijfelt. Want dan slaat de twijfel ook toe bij de cast om je heen.»

HUMO Het luistert allemaal misschien iets minder nauw als je een quiz maakt.

Lenaerts «Hoewel, ik kan bij het concipiëren van ‘Kalmte kan u redden’, gigantisch moeilijk doen over hoe ver een publiek van mij vandaan zit. Voor anderen is dat een pietluttigheid, maar mijn contact met het publiek is dan even van levensbelang.»

Ilegems «Ik ben geen spelletjesman, dus ik heb ook niet zoveel met quizzen. Dat ik Tom zijn quizpogramma’s goed vind, heeft niks te maken met het spel, maar met Toms enthousiasme.»


De jus is eraf

HUMO Herwig, kijk jij naar ‘De mol’?

Ilegems «Neen.»

HUMO Waarom niet?

Ilegems «Omdat ik er vijftien jaar geleden graag naar heb gekeken. Als ik nu kijk, ben ik bang dat dat afbreuk zal doen aan hoe ik het toen beleefd heb.»

HUMO Tom, heb jij al gekeken?

Lenaerts (plechtig) «Ja, ik heb al naar ‘De mol’ gekeken. Niet naar alle afleveringen, maar wat ik gezien heb, vond ik goed.»

HUMO Volg je de kijkcijfers die ze halen?

Lenaerts «Tuurlijk. En dan denk ik: ‘Goed gedaan!’»

HUMO Je denkt niet: ‘Met die GoPro’s kan iedereen het.’

Lenaerts «Ze zouden wel gek zijn om al die middelen niet te gebruiken. Wij wilden vroeger, in het diepst van onze gedachten, ook al heuse filmscènes in ‘De mol’ stoppen. Daar staken we heel veel tijd in. Met die nieuwe technologie kun je je voor een paar uur Steven Spielberg wanen. De openingsscène met die boten, dat is echt graaf gedaan.»

HUMO Jullie zijn na drie seizoenen met ‘De mol’ gestopt omdat jullie dachten dat de jus eraf was. Ondertussen zitten ze in Nederland aan hun zestiende seizoen en scoort ‘De mol’ in België ook weer. Hebben jullie je vergist?

Lenaerts «Neen. We zijn niet met ‘De mol’ gestopt omdat we twijfelden of het concept nog wel zou werken, maar omdat we zin hadden ons in weer eens iets anders te verliezen. Je moet het jezelf af en toe moeilijk maken als je creatief wil blijven.»

Ilegems «Op het juiste moment stoppen kan heel belangrijk zijn. En je moet een heel goeie reden hebben om iets wat je ooit hebt stopgezet, weer nieuw leven in te blazen.»

Lenaerts «Nostalgie is soms een slechte raadgever. Met vriendschappen is dat net zo. Vriendschappen worden vaak aangehouden op basis van wat geweest is, terwijl er van die vriendschap in feite niet veel meer over is. Nostalgie is troost.»

HUMO Bedoel je dat het soms beter is met mensen te breken, ook al waren er jarenlang sterke banden?

Lenaerts «Ik bedoel dat je moet aanvaarden dat mensen en dingen veranderen, en dat je je niet wanhopig moet vastklampen aan relaties die niet meer werken of omgevingen die je niet meer voeden.»

HUMO Blijf je dan soms achter met het gevoel dat je je vergist hebt in mensen?

Lenaerts «Neen. Mensen evolueren gewoon. Ik vind het niet erg als mensen tegen mij zeggen: ‘Je bent de laatste vijfentwintig jaar veel veranderd.’ Ik hoop écht dat ik over belangrijke vraagstukken uit het leven nu anders denk dan vijfentwintig jaar geleden. En ja, soms evolueren vrienden een heel andere kant op.»

undefined

null Beeld

undefined

'De avond voor de eerste opname van 'Onvoorziene omstandigheden' lag ik blètend in bed'

HUMO Dat is wat er gebeurd is in de vriendenclub van Woestijnvis.

Lenaerts «Ja. Bij een aantal mensen toch.»

HUMO Wist je, toen je ‘De parelvissers’ schreef, dat het zaad voor die groei in verschillende richtingen er al was?

Lenaerts «Die kans bestaat altijd.»

HUMO En dan schrijf je iets als ‘De parelvissers’, over enkele vrienden die terugblikken op de op- en ondergang van hun productiehuis, omdat dát je angst is.

Lenaerts «Precies, en die probeer je misschien zo te bezweren. Je denkt: als ik het al geschreven heb, dan zal het me wel niet meer overkomen, zeker?»

HUMO Helaas. En dan gaan die vrienden ook nog eens aan de haal met iets – ‘De mol’ – wat jullie samen hebben gemaakt.

Lenaerts «Je moet het me niet kwalijk nemen, maar die periode is zó verschrikkelijk geweest dat ik het er niet meer over wil hebben.»

Ilegems «Het leven is alleen maar interessant als je genereus bent. En dingen moeten je gegund worden. Ik heb vannacht de hele nacht niet geslapen omdat ik las dat Jan Decorte een negatief advies heeft gekregen van de subsidiecommissie. In de beoordeling stond iets wat neerkwam op: ‘U bent er in al die jaren niet in geslaagd mainstream te worden.’ Dat is een bijna misdadige uitspraak tegenover een kunstenaar als Decorte, vind ik.»

Lenaerts «Ja. Hij is net bij Panenka geweest voor een opname van ‘Winteruur’. En ik was weer zó onder de indruk. Hij is een man die we heel erg moeten koesteren, één van de beste theatermakers die we hebben: wat hij maakt is bijna altijd even relevant.»

HUMO Ongemerkt hebben we het eigenlijk al de hele tijd over ‘Clinch’, dat zoals elk wezenlijk kunstwerk gaat over De Mens en Het Leven. De drie mannen die elke aflevering in een penibele situatie met elkaar worden geconfronteerd, zijn eigenlijk drie afsplitsingen van één mens.

Ilegems «Ja. Ze tonen de drie manieren waarop je als mens kunt reageren in een noodlottige situatie. Nico (Sturm) is het ‘Es’, om met Freud te spreken: het kind in ons, de impulsieve die niet nadenkt over consequenties, en gewoon ja zegt. Wim (Helsen) is het ‘Über-Ich’, de kop, de man die verbiedt, de nee-zegger. Maar onder die ogenschijnlijke vastberadenheid en intolerantie, zelfs fascistoïde ideeën, zit natuurlijk vooral een enorme kwetsbaarheid, en angst. Gewapend met weetjes, meninkjes en vooroordelen gaat hij toch de strijd genaamd het leven aan. Voor hem is ‘Clinch’ horror: met twee onbekende mensen in een oncontroleerbare situatie zitten, terwijl hij juist de man is die de controle wil houden. Roy (Aernouts), het ‘Ich’, is de bemiddelaar, de ideale schoonzoon, hij die zich in iedereen kan verplaatsen, maar daar zover in gaat dat hij niet meer weet wie hij zélf is. Dat leidt tot verlamming, en je zou hem zelfs van een soort lafheid kunnen verdenken.»

Lenaerts «Terwijl je kijkt, betrap je jezelf erop dat je je afwisselend in de één en dan in de ander herkent, omdat je van allemaal wel iets in je draagt.»

HUMO ‘Clinch’ is ook heel spannend.

Lenaerts «Ja, dat is omdat je het gevoel hebt dat er ieder moment iets kan gebeuren.»

Ilegems «Vanuit dat idee heb ik indertijd met Mark Verstraete en Bart Meuleman het gezelschap De Zweep opgericht. Ik ergerde me er blauw aan dat ik in het theater altijd na tien minuten al wist hoe het verdere verloop zou zijn – ik zag het zelfs al aan het decor. Met De Zweep maakten we voorstellingen waarin je nooit wist wat er ging gebeuren. En dat sloeg aan. We mochten een marathonversie van ‘De smerige trilogie’ komen spelen in de KVS. We kregen steeds meer aandacht. Maar toen begonnen mensen het onverwachte te verwachten, en dat haalde ons uitgangspunt onderuit. Op een gegeven moment leken we zelfs in aanmerking te komen voor structurele subsidies. Dat was de druppel (lacht). En een signaal om er zo snel mogelijk mee op te houden.»

HUMO Door jullie hang naar controle hebben jullie enerzijds wel wat weg van de man die Wim Helsen speelt. Anderzijds heb jij, Herwig, al dikwijls verteld dat je een aversie hebt van macht, en eigenlijk bang bent van autoriteit.

Ilegems «Ik ben bang voor de autoriteit die je cadeau krijgt bij, bijvoorbeeld, een uniform. Ik heb al vaak verteld over de rijkswacht in ons dorp: als er een auto werd gestolen, gaven ze mij de schuld, puur omdat ze me wat zonderling vonden.

»Ik geloof wel in natuurlijke autoriteit. Autoriteit die je verdient doordat je bijzonder bent, of iets bijzonders doet. Als ik voel dat iemand het beter kan en weet, door zijn gedrevenheid of zijn inzicht, dan leg ik me graag bij dat meesterschap neer. Ik kan het heel prettig vinden om op televisie mensen bezig te horen die een autoriteit zijn in een bepaald gebied en met veel passie en kennis over hun vak praten. Ik hoop dat ik voor de mensen met wie ik ‘Clinch’ heb gemaakt, even zo’n autoriteit was.»

HUMO Tom, jij wilde als producent natuurlijk jouw kant van de zaak onder controle houden.

Lenaerts «Dat die productie zo vlekkeloos verliep, is niet mijn verdienste maar die van Kato. Sowieso: als je met vrienden samenwerkt, loop je natuurlijk het risico dat er momenten zijn waarop je moet zeggen: ‘Sorry, maar dit gaat niet.’ Maar wij zijn het zó gewend om alles tegen elkaar te zeggen dat we elke ergernis of ontevredenheid ook meteen op tafel konden hebben gelegd, mocht dat nodig zijn geweest.

»Herwig komt graag bij Panenka. Hij kwam er op den duur ook zitten terwijl hij er helemaal niet meer moest zijn – gewoon, om aan tafel in z’n eentje een koffie te drinken.»

Ilegems «Ik vind het even moeilijk nu ‘Clinch’ af is. Ik heb er afstand van moeten nemen en blijf nu een beetje verweesd achter. Ik ben hier zo veel en graag geweest dat ik de weg naar huis nog niet goed vind.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234