null Beeld

Tom Petty - Highway Companion

'Ik ben u allen zeer dankbaar', sprak de oude krijger Tom Petty eind vorig jaar in zijn acceptance speech voor één of andere Lifetime Achievement Award Voor Muzikanten Die Vroeger Beter Waren, 'maar mag ik er u toch even op wijzen dat dit voor mij geen eindpunt is? Voor diegenen die eraan mochten twijfelen: I can still kick some ass.'

't Klonk verrassend fris en veelbelovend uit de mond van de inmiddels 55-jarige Amerikaanse bard, en mochten we een Duvel te veel ophebbben, we hadden het nog geloofd ook. Hoe jammer dat we in een poging af te kicken van de Gentse Feesten al een week lang niks dan groentensapjes nuttigen! De bittere waarheid is immers dat Tom Petty er - althans op plaat - al bijna 15 jaar niet meer in slaagt om wiens ass dan ook te kicken, en dat die non-ass-kicking-politiek helaas ook weer op 's mans jongste worp 'Highway Companion' wordt voortgezet.

undefined

Akkoord, de twaalf roadsongs op deze Heartbreakers-loze plaat zijn allemaal met grote vakkundigheid gespeeld, en een valse noot is met geen vergrootglas te bespeuren, maar, om met Ella Fitzgerald te spreken, it don't mean a thing if it ain't got that swing. Om eerlijk te zijn: wij snákten de hele cd lang naar die ene valse noot, dat ene afwijkende orgelriedeltje of die ene volkomen ontsporende drumsolo, maar helaas: van opener 'Saving Grace' (dat overigens wel héél erg aan Canned Heat's 'On The Road Again' doet denken) tot hekkensluiter 'The Golden Rose' blijft het allemaal keurig in de maat, toonvast, goed gecoiffeerd en netjes in het pak.

Nummers als 'Night Driver', 'Damaged By Love' en 'Down South' (waarop Petty meer Dylan klinkt dan Baawb zelf) bijvoorbeeld, dichten we een grote toekomst in 'De Nacht van Radio 1' toe: men valt nog net niet in slaap achter het stuur, maar men krijgt nu ook weer geen zin om head first het nachtleven in te duiken, het op een onwezenlijk brassen te zetten, en 's morgens wakker te worden met minstens twee tatoeages meer dan de avond ervoor. En laat dat nu net zijn wat wij van echte rock-'n-roll verwachten.

De schaarse krenten uit de pap dan maar? Het speelse 'Jack' heeft wel iets (al zijn we er nog niet helemaal uit wát), de Americana -tjoen 'Flirting With Time' kunnen wij op een mooie zomerdag als vandaag wel pruimen, en 'Square One' zouden we zelfs een erg mooi en bijzonder ontroerend nummer durven te noemen. Zeker na drie Duvels.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234