null Beeld

Tom Schoepen over docu 'Bobbejaan': 'Alles wat je ziet, komt rechtstreeks uit het immense familie-archief, dat teruggaat tot 1939'

Je zou ‘Bobbejaan’, de zielsaangrijpende documentaire van Benny Vandendriessche en Tom Schoepen, een portret van de Belgische muzikant en entrepreneur Bobbejaan Schoepen kunnen noemen.

vvp

Een leugen is dat niet, want we leren alle facetten van de in 2010 overleden Bobbejaan kennen – de zanger-componist, de acteur, de kunstfluiter, de pretparkuitbater en vooral de vader en familieman. Maar meer nog is het een film over onvoorwaardelijke liefde en vergankelijkheid, over vasthouden en loslaten en andere universele thema’s waar u morgen misschien al iets aan hebt. Een harde film ook, af en toe, maar een noodzakelijke. Een film tjokvol liefde.

'Tom Schoepen: 'Alles wat je ziet, komt rechtstreeks uit het immense familie­archief, dat teruggaat tot 1939.'

Tom Schoepen «Alles wat je ziet, komt rechtstreeks uit het immense familiearchief, dat teruggaat tot 1939: elk beeld is 100 procent authentiek. Sommige scènes waren gefilmd op oude 8mm-film die onherroepelijk is aangetast door de tijd, maar we hebben die er gewoon tussengezet: zo wordt het nog meer een reis door zijn leven. Het is echt een een werk van jaren geweest, niet zomaar iets dat we snel-snel in elkaar hebben geflanst. De film is eigenlijk ook gemaakt om in de cinema te ervaren, maar ja (lachje).»

HUMO Het moet voor jou wel loodzwaar geweest zijn om de documentaire te maken.

Schoepen «Ja, dat was het ook wel, maar tegelijk is de film heel natuurlijk gegroeid. Op ‘Bobbejaan’, de comebackplaat uit 2008, staat een nummer dat mijn vader en ik samen hebben geschreven: ‘Verankerd’. We hebben daar toen een clip bij gemaakt, waarvoor we Benny Vandendriessche hebben aangetrokken. Uit die clip en dat nummer is ‘Bobbejaan’ als het ware voortgevloeid. Die ene zin in ‘Verankerd’, ‘Nergens leg ik mij bij neer’: die zegt eigenlijk alles wat je over de film moet weten. We hebben mijn vader gebruikt als metafoor voor wat er in een mensenleven gebeurt.»

HUMO Waar ik van schrok: in zijn oude dag blijkt hij spijt te hebben dat hij ooit met Bobbejaanland is gestart.

Schoepen «Ik zou dat een beetje willen relativeren. Ik weet perfect over welk fragment je het hebt, ik heb het zelf opgenomen. Maar ik ben er bijna zeker van dat dat gewoon zijn manier was om duidelijk te maken dat het keihard werken was. Je moet weten: hij gaf in Bobbejaanland, dat vroeger rond het strand en – vooral – rond het theater draaide, zes à zeven shows per dag. Met vaak ook nog eens een nachtshow om één uur. Je kunt je dat niet voorstellen: dat was waanzin.

»Dat fragment is opgenomen toen hij weer volop met muziek bezig was: ik denk dat hij daar toen graag de nadruk op wilde leggen. Als je 43 jaar lang een pretpark hebt gerund en opeens is er weer ruimte om creatief bezig te zijn, dan ga je weleens nadenken.»

HUMO Hij heeft een paar keer in de Grand Ole Opry in Nashville gestaan. Ik kan me wel voorstellen dat je dan denkt: ‘Wat als ik me daar ten volle op had toegelegd? Wat had ik in Amerika nog kunnen bereiken?’

Schoepen «Klopt, maar ik heb ’m die vraag ook eens gesteld aan tafel, en hij antwoordde, een beetje berustend: ‘Goh ja, als het zo was gegaan, dan was het misschien na vijf jaar ook alweer gedaan.’ Zowel mijn vader als mijn moeder hadden een enorme realiteitszin.»

HUMO Over je moeder gesproken: de film gaat eigenlijk evenveel over haar als over Bobbejaan.

Schoepen «Dat was een bewuste beslissing, omdat ik vond dat haar rol getoond moest worden. Josée Schoepen was de motor van het hele gebeuren. Maar: ze stonden niet boven elkaar, ze stonden naast elkaar.»

HUMO Weet je op welke prestatie Bobbejaan op het eind van zijn leven het fierst was?

Schoepen (blaast) «Moeilijke vraag. Hij zou zeggen: ‘Op het maken van onzen Tom.’ (lacht luid) Nee, nee, dat is niet waar, zet dat er niet in, hè!

»Goh, er zijn zoveel dingen; ik kan daar geen antwoord op geven. Ik heb Toots Thielemans eens geïnterviewd en hij zei: ‘Bobbejaan was a total performer.’ Want hij spreekt dan Engels, hè. Maar zo noemde men dat vroeger: een totaalartiest. Hij kon liedjes schrijven, hij was een entertainer, hij had ondernemerstalent… Hij was een veelzijdige figuur en je kon hem nooit helemaal vatten. Alleszins kon hij wel – samen met mijn moeder – tevreden terugkijken op wat ze samen allemaal bereikt hadden: misschien dat hij dat het belangrijkste vond.»


Bekijk hier de trailer

undefined

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234