null Beeld

Tool - 10,000 Days

Het Radiohead der nümetal, zo hebben we Tool wel eens horen omschrijven. Lulkoek, en wel omdat a) wij nooit meer aan nümetal herinnerd willen worden, en b) Radiohead zichzelf op elke plaat opnieuw uitvindt. Niemand weet hoe de nieuwe Radiohead zal klinken - zelfs Radiohead niet. Dat kan van Tool niet gezegd worden: als u ooit al een plaat van hen gehoord hebt, weet u wat u met hun nieuwe, '10,000 Days', in huis haalt: meer van ongeveer hetzelfde.

Máár: wie ooit een blowjob gehad heeft, kan beamen dat dat niet noodzakelijkerwijs a bad thing is. Toolness as usual betekent in dit geval: waar voor uw geld, in de vorm van net geen 76 minuten muziek, onderverdeeld in handige brokken metal die zelden onder de zes minuten afklokken. Imposant, nauwkeurig, op het mathematische af. Een beetje kil, zoals steeds, en dat valt des te meer op bij het titelnummer, dat - daar bestaat kritische consensus over - handelt over de 27 jaar die Keenans moeder in een rolstoel doorbracht na een beroerte. Een emotioneel, intiem en triest onderwerp, maar als er al sprake is van gevoelens, dan zitten die onder de oppervlakte, verweven in de patronen - misschien is het de bedoeling het verdriet op wiskundige manier in de hersenen van de luisteraar te programmeren.

Stand-out tracks? Wel, '10,000 Days' laat zich uiteraard het best beluisteren als één lange trip, maar als uw iPod echt bijna vol zit wijzen we u met plezier op enkele markante bezienswaardigheden onderweg: 'Jambi', verreweg het nijdigste nummer op de plaat, wordt voortgestuwd door een riff zo übermenslich dat we 'm in de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd voor Metalgitaristen verwachten. 'The Pot' bewijst dat je met weinig meer dan een Rage Against The Machine-achtige funkmetalbaslijn een puike, oerbarokke meezinger kan construeren. Verontruste ouders: als u uw kinderen 'Shit The Bed' hoort scanderen, maak u geen zorgen: in 'Rosetta Stoned' - een ware shitstorm van een nummer - wordt er in het bed gekakt. Het is u vast ook al overkomen!

Zéér indrukwekkend en bijna een plaat op zich is de traag inzettende aanzweller 'Right In Two', dat het heeft over 'angels on the sideline', die de mens observeren. Tenminste nog een beetje te volgen: de teksten van de andere nummers zijn nog steeds zo hermetisch dat ze het verzameld werk van Derrida op 'Kleuren met Nijntje' doen lijken. Heeft het miniluisterspel 'Lost Keys - Blame Hofmann' het over je sleutels verliezen op LSD en dan in het ziekenhuis belanden? Welke bezwering zingen de apache-indianen op 'Lipan Conjuring'? Consider ons geheel en al clueless - maar het staat u uiteraard vrij om uw pensioen op uw eigen manier in te vullen.

'10,000 Days' is ambachtelijke prog metal zoals u 'm dezer dagen nog maar zelden hoort. Als u niet van Tool hield dan zal deze plaat u alleen in uw overtuiging sterken, maar anders: kids, het wachten is voorbij, jullie fix ligt nu klaar in de platenwinkel. Get it while it's hot!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234