null Beeld

'Topdokters': nergens worden onheil en malheuren in de medische sfeer op beklijvender wijze in beeld gezet

Nergens worden onheil en malheuren in de medische sfeer op beklijvender wijze in beeld gezet dan in het geweldige ‘Topdokters’, dat alweer aan z’n derde seizoen toe is. Behalve een fertiliteitsarts, een neuroloog, een cardiologe, een hematologe, een obesitasdokter en een kinderrevalidatie-arts wisten de makers ook professor Dirk Van Raemdonck te strikken – een wereldautoriteit op het vlak van longchirurgie, verbonden aan het Transplantatiecentrum van het UZ Leuven. Stond hij te popelen om mee te werken, bijvoorbeeld omdat hij fan was van de eerste twee seizoenen?

''Tijdens een operatie wordt het alleen muisstil wanneer iets níét loopt zoals verwacht.'' Longchirurg Dirk Van Raemdonck

Dirk Van Raemdonck «Niet echt. Ik pikte hier en daar wel een stukje mee, al was het maar om in de koffiekamer te kunnen meepraten over mijn eminente collega’s Jan Deprest, Ilse De Greef, Baki Topal of Pierre Delaere. Ik wist dus wel dat ‘Topdokters’ ontzettend goed gemaakt is.»

HUMO Genieten voornoemde collega’s meer aanzien vanwege hun deelname aan het programma?

Van Raemdonck «Wel integendeel. ‘Kijk eens aan, daar hebben we onze topdokter’: dat viel weleens te horen als één van die vier de kamer binnenwandelde – de naijver is niet van de lucht in een ziekenhuis (lacht). Maar kom: als we ergens over zouden struikelen, dan alléén over de titel. Om te beginnen is elke dokter, hoe briljant ook, een mens met défauts; bovendien lijkt het nu een beetje alsof hij al dat harde werk in zijn eentje verzet. Maar met een boutade: in ons ziekenhuis zijn we allemaal toppers, niet alleen de dokters die een veelkoppig team leiden.»

HUMO ‘Topteams in de medische sector’ bekt wat minder goed.

Van Raemdonck «Vast wel, maar ik heb toch redelijk lang getwijfeld voor ik ja heb gezegd. De opnames zijn uitstekend verlopen hoor, en ik was onder de indruk van de eerste aflevering. Maar ik ben er toch niet helemaal gerust in.»

HUMO In de eerste aflevering zien we u – correctie: u en uw team – een volledige longtransplantatie uitvoeren. Tikje choquerend voor wie het niet wist: de tweedehandse exemplaren zijn afkomstig van een roker.

Van Raemdonck «Voor alle duidelijkheid: het zijn geen zogeheten rokerslongen – zieke exemplaren die zijn aangetast door jarenlang roken – maar gewoon de longen van een overleden patiënt die inderdaad heeft gerookt. Dat lijkt misschien vreemd, maar we kunnen helaas niet zitten wachten op de perfecte donor – je weet wel: 18 jaar, sportief, nooit gerookt of gedronken. Geloof me: als je alleen die donoren wil, dan kun je bijna niemand helpen. Onze donoren zijn inderdaad vaak mannen of vrouwen die zijn overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding, en zoiets kom je meestal niet tegen als je kerngezond bent – ’t zijn wel vaker rokers. Natuurlijk liggen de overlevingskansen van patiënten die perfect gezonde longen krijgen hoger, maar je moet het helaas doen met de donorlongen die voorhanden zijn. Niks doen is een veel slechtere optie, hè.

»We mogen trouwens van geluk spreken dat de donorwetgeving in ons land uitstekend geregeld is, met dank aan toenmalig staatssecretaris voor Gezondheidszorg Wivina Demeester. Zij zorgde er in 1986 voor dat er een wet kwam die het afstaan van organen vergemakkelijkt, dankzij de zogenaamde stilzwijgende toestemming. Alleen wie bij leven expliciet verzet aantekent, zal nooit orgaandonor kunnen zijn. Anderzijds kun je je ook laten registreren als orgaandonor: in dat geval kan niemand, ook je familie niet, na je overlijden verzet aantekenen tegen orgaandonatie. Heel makkelijk, zoals ik zelf jaren geleden heb ondervonden. Nu ja: op het gemeentehuis hebben ze nog serieus moeten zoeken naar het juiste formulier, zo weinig mensen laten dat blijkbaar doen. Terwijl het duidelijk mag zijn: een nieuw orgaan kan het verschil betekenen tussen leven en dood.»

HUMO Terwijl uw anesthesist lucht en bloed door de vers geplaatste tweedehandslong pompt, horen we u filosoferen over de schoonheid van die ingreep. Maar u hengelt op andere momenten ook vrolijk naar de kwaliteit van de soep in de ziekenhuiskantine, en u schept de oude long uit de borstkas met de woorden: ‘Ready for the trophy?’ Om de druk van de ketel te halen, veronderstellen we?

Van Raemdonck (grinnikt) «Heb ik dat echt zo verwoord? Nu ja, ’t zou best kunnen.

»Het is altijd een goed teken als er tijdens de operatie wat smalltalk te registreren valt, want dat betekent dat we alles perfect onder controle hebben. Het wordt alleen muisstil wanneer iets níét loopt zoals verwacht. Het enige wat je dan hoort, is de kortere toon van de chirurg – ‘Scalpel, nu.’ Of: ‘Afklemmen, hier.’ Kortom: hoe meer er tijdens het werken wordt gekeuveld, hoe beter voor de patiënt.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234