null Beeld

Toro Y Moi - Anything in Return

Ter zake: er is een tijd geweest – ervaringsdeskundigen noemen het de nineties – dat een groep of muzikant in de eerste plaats kwaad moest zijn om ernstig genomen te worden. Die onbestemde, gespeelde woede hééft topplaten opgeleverd, maar het vet was van de soep toen de nu metal minder goede acteurs bleek te leveren.

Andere tijden, andere temperamenten: twaalf jaar later lijkt vooral mellow de na te streven state of mind. Zie: chillwave en de druk bewandelde hangbrug tussen indie en milde r&b.

Toro Y Moi (en nu zijn we er) heeft zijn sporen in voorgaande genres al lang verdiend, en op zijn derde – het funky, half achter opkringelende tuinkruiddampen verborgen gaande ‘Anything in Return’ – slaagt hij er opnieuw in zijn clubsongs lomer (en dus: sexyer) te maken dan die van de concurrentie.

Toro Y Moi is het pseudoniem van een Filippijnse Amerikaan die Chazwick Bundick heet - en dus een pseudoniem nódig heeft. Hij zet voor nagenoeg elke plaat en elk project een nieuwe pet op, maar wij vonden ‘m vooral geweldig toen hij – ter hoogte van zijn vorige, ‘Underneath the Pine’ (2011) – zijn laptop het raam uit gooide, zijn grooves en melodieën met krautrock versmolt en daarbij ineens échte instrumenten gebruikte.

Maar nu is er dus ‘Anything in Return’. De laptop is terug, Bundicks warme stem wordt gestut door tegelijk speels en weelderig klinkende samples, en er mag gedanst worden, zij het alleen in slow motion.

Toro Y Moi (afwisselend Spaans en Frans voor ‘Stier en Ik’, en nu ú) heeft bovendien de ingebakken neiging om, van zodra iets te commercieel gaat klinken, stoorzender te spelen op de eigen frequentie. Wat tot gevolg heeft dat zijn airplay wellicht ook nu weer beperkt zal blijven tot de late uren op StuBru.

De songs doen soms denken aan Everything But the Girl met hoge koorts, en koppelen elders op succesvolle wijze hiphop en disco op succesvolle wijze aan elkaar – samen een geluidstrip die u al voor middernacht de absurde polsslag van een ontwakende stad zal doen voelen. ‘Cola’, ‘Studies’ en ‘So Many Details’ vallen onder de afdeling slimme, sfeervolle popmuziek – dat Dan Snaith van Caribou hem als een van zijn poulains beschouwt, mag wat dat betreft als keurmerk gelden.

Bundick, nog steeds maar zesentwintig, heeft behalve zijn drie langspelers ook al een lange reeks remixen, enkele ep’s én een stuk of wat nevenprojecten op zijn naam staan. Niet slecht, voor iemand wiens meest geciteerde lyric deze is: ‘I found a job I do it fine / Not what I want but still I try’.

Niet álles op ‘Anything in Return’ is overigens even dwingend, en het geheel reikt niet helemaal tot aan het hoge niveau van zijn vorige, maar dat mag niet deren: als Toro Y Moi zijn werkritme een beetje aanhoudt, is daartoe over enkele maanden alweer een nieuwe kans. Zet alvast uw wekker.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234