Tourist LeMC over zijn hemel en hel: 'Geef mij maar een mooie voorgevel'

Waar is de tijd dat een mens onbescheiden en grootsprakerig moest zijn om als Antwerpenaar niet door de mand te vallen? Johannes ‘den Tourist’ Faes, nochtans een sinjoor tot in z’n haarvaten, is juist opvallend bescheiden en verlegen. Misschien zelfs iets té.

Johannes Faes «Mijn vrouw ergert zich weleens aan mij omdat ik zowat het tegendeel ben van een spraakwaterval. Mannen gebruiken sowieso al veel minder woorden dan vrouwen om te communiceren, maar in mijn geval is het toch wel extreem. Marta zou graag eens met me over koetjes en kalfjes kunnen babbelen, maar bij mij zit dat er gewoon minder in. Onze oudste, Gabriël, heeft dat ook: die zegt enkel het broodnodige. Maar dat is er dan wel vaak boenk op.»

HUMO Waar erger jij je zelf zoal aan?

Faes «Aan stadsduiven. En aan wielertoeristen. En aan het huidige politieke klimaat. ’t Is hard tegen hard tegenwoordig, en dat weegt weleens op mijn gemoed.»

HUMO Wat stoort je zo aan stadsduiven en wielertoeristen?

Faes «Voor stadsduiven moet je altijd remmen of uitwijken, want ze willen nooit aan de kant gaan. Ze schijten ook alles onder, en ze zitten al om halfzes ’s ochtends te roekoeën dat het geen naam heeft. Vroeger, toen ik nog in de Seefhoek woonde, zat er een nest vlak aan mijn slaapkamerraam in de klimop: elke morgen werd ik er wakker van. Een paar keer heb ik ernstig overwogen om mijn buurman, die duiven at, er eens bij te roepen, zodat hij ze in de soep kon draaien. Maar uiteindelijk heb ik ze toch maar braaf laten zitten – typisch ik.

»En wat die wielertoeristen betreft… Jij bent er zelf toch geen?»

HUMO Zie ik er zo slecht uit?

Faes «Oké dan: ik heb het niet zo voor die mannen in hun lycrapakjes die denken dat ze bij het echte peloton horen, en niets of niemand ontzien wanneer ze in volle vaart door de stad komen geracet. Soms heb ik zin om een tak tussen het wiel van één van die gasten te steken. Maar bon, ik heb nu eenmaal niks met de wielersport in het algemeen. Waarschijnlijk denkt de andere helft van Vlaanderen hetzelfde over voetbal, terwijl ik daar dan weer wel in meega.

»Een voetbalstadion is één van de weinige plekken in de maatschappij waar je nog eens de oermens kunt uithangen. De kippenvelmomenten die sommige mensen bij mijn optredens zeggen te beleven, die heb ik op de Bosuil. Al gaat het er daar wel wat ruwer aan toe: je vloekt op je tegenstander en maakt obscene gebaren, en de groep rondom je versterkt dat alleen maar. Ik weet dat ik de stap naar fysiek geweld nooit zou zetten, maar het overkomt me weleens dat ik op de tribune sta en denk: ‘Nu één verkeerde trigger en het spel zit op de wagen.’ Voer voor sociologen, dat groepsgebeuren.»

HUMO Is het ooit close geweest?

Faes «In mijn tienerjaren wel, ja. Mijn vrienden en ik kwamen toen altijd pas in de tweede speelhelft het -stadion binnen, omdat je dan niks meer moest betalen. Doorgaans stond het dan al 0-2 voor de bezoekers, en als het er in de tweede helft niet beter op werd, zag je een kwartier voor het einde al veel volk naar beneden lopen om de tegenpartij te gaan opzoeken. Mijn maten en ik gingen altijd mee, door het bosje achter tribune 4, maar daar stond de politie te paard ons dan op te wachten en werden er van die grote watersproeiers ingezet. Misschien maar goed, want vechten is niks voor mij.»

HUMO Hoe ziet jouw hemel op aarde eruit?

Faes «Had je me deze vraag vijf jaar geleden gesteld, dan had ik je geantwoord: een koffietje in de morgen. Ik verheugde me vaak de avond voordien al op die geur, en op de kick die de cafeïne me gaf. Maar ik ben er min of meer mee gestopt toen ik me realiseerde dat ik verslaafd was.

»Een paar jaar geleden ben ik ook drastisch geminderd met alcohol, ik weet eigen-lijk niet eens meer goed waarom. Achteraf bekeken ben ik blij met die beslissing, want ik ben best vatbaar voor verslavingen. En in het circuit waarin ik me beweeg, wordt er altijd en overal drank aangeboden.»

HUMO Eten ben je wel altijd blijven doen?

Faes «Ja, nog chance. Maar ik ben geen fijnproever. Van een eenvoudig stoofpotje kan ik evenveel genieten als van iets verfijnds bij de Japanner.

»Maar om nog eens op die hemel op aarde terug te komen: Rock Werchter afsluiten in The Barn, een paar weken geleden, dat kwam wel in de buurt. Twee jaar geleden stonden we ook al eens op Werchter, en toen waren de recensies eerder lauw: ’t was zeker niet slecht, was de algemene teneur, maar ook niet denderend. Nu hadden we er echt kéíhard naar toegewerkt, omdat we voor laaiende recensies wilden gaan. Dat is ons gelukt, de show was dan ook super.»

HUMO Wat is voor jou de hel op aarde?

Faes «Veel Vlamingen investeren in vastgoed: ons huisje, dat is ons pensioen. Voor de mensen in Syrië was dat waarschijnlijk ook zo, alleen is daar in een paar jaar tijd alles weggeblazen. Dat kun je je toch niet voorstellen, dat je plots op straat staat? Begin er maar aan, hè, zeker als je ook nog eens kinderen hebt.»

HUMO Zelf ben je een paar jaar geleden met je gezin naar Hoboken verhuisd. Mis je de stad soms niet?

Faes «Ik mis de drukte, ja, de betonnen jungle. Al begin ik de voordelen van Hoboken wel meer en meer in te zien: ’t is er groen en rustig, en er is weinig geluidsoverlast. Zeker voor -iemand als ik, die veel in het geluid zit, is dat wel prettig. Maar wat ik misschien nog wel het meest mis, is de brul van de leeuw.»

HUMO De brul van de leeuw?

Faes «In mijn tijd in de Seefhoek kon ik vanuit mijn slaapkamer de dieren van de Zoo weleens horen, als de wind goed stond. Ik ben daar zelfs eens wakker van geworden: heel raar.»

HUMO Hoe ben jij op gees-telijk gebied tot het zenit te voeren?

Faes «Door te lezen. Als ik een boek heb gevonden dat me boeit, dan laat ik het binge-watchen voor wat het is. Ik ben een schrijver, als ik mezelf zo mag noemen, en boeken inspireren me veel meer dan tv-series.

»Een tijd geleden stootte ik in de bibliotheek op ‘De vergeten kronieken van Tstadt’, een roman van een zekere Lou -Geluyckens over de geschiedenis van Antwerpen. ’t Is zeer grappig, en je leert er ook nog wat van bij over het dialect dat hier eeuwen geleden gesproken werd. In plaats van ‘vriend’ gebruikt hij bijvoorbeeld het woord ‘amice’. Ik vond dat zo’n goed woord dat ik het gebruikt heb op mijn laatste plaat, in ‘Alles komt terug’, en nu opnieuw in een liedje dat ik aan het schrijven ben.»

HUMO Ben je een kunstliefhebber?

Faes «Bwa. Ik hou van de mooie gevels in de stad, en de geschiedenis erachter. Maar verder ben ik een beetje een cultuurbarbaar. Schilderijen, of sculpturen van pakweg -Panamarenko, het zegt me allemaal weinig. Neen, geef mij maar muziek: dat dóét iets met me.

»Onlangs reed ik terug naar huis van een optreden en hoorde ik op Radio 1 een nummer van een artieste die ik nog niet kende, -Kate -Tempest. Heel speciaal. Ik heb haar laatste album dan eens beluisterd (‘The Book of Traps and Lessons’, red.), en ik was zwaar onder de indruk, vooral dan van het nummer ‘Hold Your Own’. Ik dacht: ‘Dit is zo goed, misschien moet ik ook eens iets schrijven rond dat thema’. Het probleem was alleen dat ik ‘hold your own’ niet vertaald kreeg.

»Nu wil het geval dat mijn vrouw en ik onlangs in Engeland zijn geweest, waar we scones hebben ontdekt: zeer lekker. Toen we vorige week in Oostende waren, is mijn vrouw dus een Brits winkeltje binnengestapt, waar ze een tijdje met de uitbater heeft staan praten, een halve Engelsman, en weer is buitengekomen met verse -scones. De volgende dag zat ik in m’n auto na te denken over die vertaling, toen ik opeens op een idee kwam: waarom bel ik eens niet naar dat winkeltje? Die mens was heel vriendelijk, en heeft vervolgens tien minuten mee zitten zoeken naar een goeie vertaling. Uiteindelijk zijn we uitgekomen bij ‘standhouden in moeilijke tijden’. Daar valt iets mee te doen, denk ik, al moet ik er wel nog eens goed over nadenken.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

Faes «Seks, sowieso. Al is het ook geweldig om op een warme zomerdag een tijdlang op een Zuid-Frans strand te zitten – mijn bobonne woont daar – en dan in de Middellandse Zee te springen.»

HUMO Tijd voor de hamvraag, Johannes.

Faes «Mijn ultieme onenightstand? Geen vanzelfsprekende vraag voor een getrouwde mens. Maar kom, ik ga voor Scarlett Johansson: die komt zo nu en dan weleens in mijn gedachten op. Ze is half Slavisch, misschien is dat wat me zo in haar aantrekt – mijn vrouw is ook een Poolse.»

HUMO Scarlett Johansson, half Slavisch?

Faes «Welja, haar mama is Joods-Amerikaans, dus oorspronkelijk zal haar familie wel van Polen komen. Hé, we gaan niet moeilijk doen, hè?»

HUMO We begrijpen mekaar.

Faes (lacht) «’t Is dat.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234