‘Alles wat vóór Marta kwam, beschouw ik niet als een serieuze relatie. ‘Houden van’ kende ik niet. Pas met Marta dacht ik: nu kan ik aan iets serieus beginnen.’ Beeld Guy Kokken
‘Alles wat vóór Marta kwam, beschouw ik niet als een serieuze relatie. ‘Houden van’ kende ik niet. Pas met Marta dacht ik: nu kan ik aan iets serieus beginnen.’Beeld Guy Kokken

De 7 Hoofdzonden

Tourist LeMC: ‘Sinds ik ben doorgebroken, heb ik meerdere biologische vaders’

Voor het eerst nemen we de biecht af van een heilige, of zo bestempelen de naasten van Tourist LeMC (36) de bekendste hiphopper van Antwerpen en omstreken toch: als een sterveling aan wie weinig zonden blijven plakken. De heilige Johannes Faes is het daar, in al zijn bescheidenheid, mee eens: ‘Ik ben goed in balans, ook wat zonden betreft.’ Gelukkig heeft een brave ziel interviewen ook zo zijn voordelen: hij heeft netjes zijn huiswerk gemaakt.

JOHANNES FAES «Ik heb ter inspiratie nog eens de aflevering van ‘De 7 Hoofdzonden’ met Jan Paternoster gelezen. Hij vertelt dat hij weleens met drugs heeft geëxperimenteerd. Interessant, maar daar heb ik dus niks over te vertellen.»

HUMO Bestaat het risico dat je bij elke zonde het vakje ‘niet van toepassing’ aanvinkt?

FAES «Misschien wel. Nee, serieus: ik ben geen heilige en ook geen duivel. Ik ben goed in balans, ook wat zonden betreft.»

HUMO Religieus ben je niet. Je noemt jezelf veeleer spiritueel.

FAES «Thuis heb ik geen godsdienst meegekregen, maar ik ben wel opgegroeid in een omgeving waarin religie een rol speelde. Bij ons in de Seefhoek leefde ik mee met de ramadan van mijn moslimvrienden, terwijl mijn Afrikaanse maten wekelijks naar de kerk gingen. Mijn vrouw Marta is Poolse en ging vroeger ook naar de kerk.»

HUMO Het verklaart waarom er toch religie in je muziek sluipt, met songtitels als ‘Klein gebedje’ en ‘OLV’.

FAES «Voor mij heeft godsdienst iets weg van fantasy. Ik hou wel van een veeg magie in de literatuur. De Bijbel als het betere fictiewerk.»

HUMO Stel dat je toch een zonde op jezelf zou moeten kleven, welke dan?

FAES «Dan zijn het er twee: hoogmoed en traagheid. Daar kan ik me wel iets bij voorstellen.»

TRAAGHEID

FAES «Ik ben té gejaagd.»

HUMO Terwijl een toerist – of een paradeur, zoals de andere bijnaam uit je jeugd luidt – door het leven slentert.

FAES «Ik doe het allebei: jagen en slenteren.»

HUMO Wanneer ben je gejaagd?

FAES «Elke dag. Het begint al bij het opstaan: bed uit, ontbijt maken, de kinderen klaarmaken, de oudste naar school brengen… Tussendoor krijg ik telefoontjes en mails. Ik ben constant bezig.»

HUMO Ben je een vroege vogel?

FAES «Ik sta vroeg op – met een beetje geluk zijn de kinderen pas om 7 uur wakker – maar toch ben ik geen vroege vogel. Ik heb tijd nodig om mijn gezicht in de plooi te krijgen.

»Om mijn gejaagdheid te counteren las ik bewust momenten van luiheid in. Dan zegt een stemmetje in mijn hoofd: ‘Ga nu maar even naar buiten.’ Even de teller op nul zetten. Dan neem ik al dan niet één van de kinderen mee en gaan we op een bankje zitten en rondkijken, zoals ik vroeger vaak heb gedaan. Ik heb dat nodig om de drukte te compenseren.»

HUMO Je was 27 toen je eerste plaat uitkwam. Op die leeftijd lagen Jimi Hendrix, Kurt Cobain en Amy Winehouse al onder de groene zoden.

FAES «Wat als de bekendheid vroeger was gekomen? Moeilijk te zeggen. Ken je de film ‘The Butterfly Effect’? Ashton Kutcher reist daarin naar het verleden om drama’s in het heden recht te zetten. Maar één klein ding naar je hand zetten – een vlinder uit de lucht plukken – kan je hele toekomst veranderen. Alles heeft gevolgen. Nu het even heel hard gaat, zeggen mensen: ‘Jij bent altijd jezelf gebleven.’ Misschien was dat anders uitgedraaid als ik niet eerst de tijd had gekregen om mijn koers te bepalen. Dan was ik misschien wel naast mijn schoenen gaan lopen. Nu heb ik tot mijn 30ste alles rustig kunnen uitzoeken: pas bij ‘En route’, mijn tweede plaat, ging het opeens snel.»

HUMO Dan ben je veeleer een diesel in het leven.

FAES «Misschien wel. Ik rijd ook met een diesel. In het verkeer kan ik wel gejaagd zijn. Ik kom niet graag te laat. Terwijl ik iets te hard het gaspedaal indruk, roep ik mezelf tot de orde: ‘Doe nu toch eens op ’t gemak.’ Ik vind theorieën als mindfulness prachtig, ik pas ze alleen te weinig toe.»

HUMO Je combineert muziek en nu ook tv met je job als maatschappelijk assistent in een zorgcentrum voor kwetsbare gezinnen. Lui kun je jezelf niet noemen.

FAES «Die job valt mee: ik heb er twee nachten per week permanentie. Soms word ik uit mijn bed geroepen, maar vaak ook niet. (Denkt na) Valt dat niet onder luiheid?»

HUMO Slapend rijk worden is vast een zonde.

FAES (lacht) «Rijk word ik er niet van. Net na het hoogtepunt van ‘En route’ – ik had drie jaar opgetreden met die plaat – heb ik een sabbatjaar ingelast. Ik miste toen al snel de structuur van een gewone job. Die twee nachten vallen perfect te combineren met het artiestenleven.

»’s Nachts werken zou ook niks voor mij zijn: ik leef met de zon. Tegen de avond is mijn energie op. Als ik niet op een podium sta en de adrenaline niet voel, gaat het licht snel uit.»

HUMO Ben je een harde werker?

FAES «Ik weet niet of je muziek maken hard werken mag noemen. Het is mijn passie. Het wordt pas moeilijk als je ook een gezinsleven hebt en moet beginnen te plannen. Als ik aan een plaat werk, probeer ik toch minstens een uur of twee per dag een aanzet tot een song te vinden. Lukt het niet, dan ga ik iets anders doen. Bij mij komen de songs er niet zomaar uit gerold. Komt het wél vlotjes, dan heb ik de neiging te blijven schaven en herschrijven tot elk woord klopt.»

HUMO Je liep in je tienerjaren al met pen en papier rond, voor het geval het perfecte woord op je pad kwam.

FAES «Dat doe ik nog altijd, maar dan digitaal. Interessante woorden, concepten, flarden uit gesprekken of citaten: ik probeer het allemaal bij te houden. Ik ga door het leven als een spons.

»Dat vond ik het moeilijkst aan de lockdown: niet het thuiszitten, wel dat er veel minder gebeurde rondom mij. De inspiratie kwam niet zomaar aanwaaien als ik de deur opentrok. Daarom zit er ook meer introspectie in ‘Niemandsland’, mijn nieuwe plaat: de wereld was op slot, ik moest wel diep in mezelf graven.»

HUMO De verwachtingen lagen hoog.

FAES «Voor de druk van buitenaf ben ik redelijk immuun. Als er al druk is, dan komt die van binnenuit. Met ‘En route’ hadden we de lat hoog gelegd. Daar gaan we niet meer onderdoor.»

HUMO Wat betekent het voor jou om een goed mens te zijn?

FAES «Bewust zijn van het feit dat je zelf een aandeel hebt in hoe positief je omgeving is. Daar gaat ‘Niemandsland’ ook over: opstaan en meteen met de juiste intenties starten. Beleef je dag in plaats van hem te ondergaan. Stap in de auto en denk: we gaan het vandaag op ’t gemakske doen.»

HOOGMOED

HUMO Het is geen geheim dat de makers van ‘Liefde voor muziek’ en ‘The Voice van Vlaanderen’ lang aan je mouw hebben moeten trekken.

FAES «Ik durf mezelf weleens te onderschatten. En wie zichzelf te veel relativeert, steekt stokken in zijn eigen wielen.»

HUMO Bescheiden is een woord dat wel vaker valt, als het over jou gaat.

FAES «Nu heb ik er weinig last meer van, maar in mijn puberjaren had ik een grote onzekerheid te compenseren. Dat deed ik met hoogmoed. Ik was een echt showmanneke. Op de één of andere manier heb ik een paar pakken slaag weten te ontwijken, en ben ik tot het besef gekomen dat ik mijn onzekerheid beter anders kon camoufleren dan met show te verkopen. De enige momenten dat ik nu nog bevangen kan worden door een vlaag van hoogmoed, is als het over mijn Antwerpse identiteit gaat. Dan kan ik me nog de beste voelen, want ‘wij zijn van Antwerpen’.»

HUMO En hoe zijn jullie precies beter dan de parking?

FAES (lacht) «Ik zeg het met een kwinkslag. Wij zijn niet écht de beste. Behalve in het voetbal, dan: den Antwerp is nummer één.»

‘Wat me ook over de streep heeft getrokken, was dat ze zeiden: ‘Alleen artiesten die het Sportpaleis gevuld hebben, mogen op zo’n stoel zitten.’ Tja, daar hoor ik bij (lacht).’ (Foto: in ‘The Voice van Vlaanderen’.) Beeld VTM
‘Wat me ook over de streep heeft getrokken, was dat ze zeiden: ‘Alleen artiesten die het Sportpaleis gevuld hebben, mogen op zo’n stoel zitten.’ Tja, daar hoor ik bij (lacht).’ (Foto: in ‘The Voice van Vlaanderen’.)Beeld VTM

HUMO Wat trok je over de streep om mee te gaan in de grote machinerie van ‘The Voice’?

FAES «IJdelheid zal er wel iets mee te maken hebben. Wat me tegenhield, was de vraag: zou ik aan geloofwaardigheid inboeten als ik in die televisiewereld stap? Ik ben pas overstag gegaan toen ik van de programmamakers de garantie kreeg dat ik volledig mezelf kon blijven. Het valt ook reuze mee. Als de camera’s draaien, zeg ik wat ik denk en doe ik waar ik me goed bij voel. Wat me ook wel over de streep heeft getrokken, was dat ze zeiden: ‘Alleen artiesten die het Sportpaleis gevuld hebben, mogen op zo’n stoel zitten.’ Tja, daar hoor ik bij (lacht).»

HUMO Volgens je vriend en producer Youssef Chellak kon hij je in het Sportpaleis uitzonderlijk betrappen op een krop in de keel. Heb je gehuild?

FAES «Ik huil niet snel. Ik ben ook geen open boek. In een groep ben ik de verlegen observator, niet de flapuit. Ik hou mijn woorden en gevoelens liever voor mezelf, en gooi ze er pas later uit.»

HUMO Voor een vol Sportpaleis?

FAES «Ja. In zekere zin voel ik me wel thuis op een podium. Ik heb me lange tijd ongemakkelijk gevoeld: shit, wat doe ik hier? Maar in het Sportpaleis ging het anders. Daar was ik vanaf minuut één in mijn element. Ik had er zo lang naartoe gewerkt, en plots stond ik daar, in mijn eigen achtertuin.»

HUMO Herinner je je nog op welk podium je voor het eerst voelde: dit is het?

FAES «Ik heb jarenlang op kleine, krakkemikkige podia gestaan. Eén keer is de tent zelfs weggewaaid. Er had die avond al iemand Bengaals vuurwerk afgestoken in de tent. De studenten die het optreden organiseerden, waren half aan het genieten, half aan het panikeren, en ik was zelf toch ook wat bang: straks staat het hier in de fik en is het mijn schuld. En toen vloog die tent weg, door één of andere rare zomerstorm. Best spectaculair. Maar zelfs toen ben ik van het podium gestapt met een goed gevoel. Ik wilde op een podium staan, het maakte me niet uit hoe of waar.»

HUMO Op ‘Niemandsland’ laat je Meskerem Mees zingen: ‘Vandaag ben ik iemand in dees niemandsland’. Heb je bereikt wat je wilde bereiken?

FAES «Dat is wat ik mezelf in dat liedje probeer te zeggen: wees je bewust van alle mooie dingen die je al hebt. Waar blijf je zo naar hunkeren? Het is goed om te blijven zoeken, maar af en toe moet ik tegen mezelf zeggen: je bent er geraakt, het is goed zo. Je hebt een gezin, een auto, een huis, een tuin. Enjoy life.

»Gisteren had ik nog zo’n moment. Ik zat ’s avonds in de zetel tv te kijken. Buiten scheen de lentezon nog – ik ben een tussenseizoensmens, té warm of té koud vind ik maar niks – en ik probeerde dat gevoel van gelukzaligheid op te roepen. Te vaak zijn we alleen bezig met hoe goed we het hebben als er iets begint te haperen. Dat zou niet mogen.»

HUMO Eén van je bekendste nummers is ‘Spiegel’, waarop Raymond van het Groenewoud ook tierlantijnt. Kijk je vaak in de spiegel?

FAES «Een spiegel is verslavend. Zodra je begint te kijken, kun je niet meer stoppen. Nu heb ik er wel minder tijd voor: ik heb het te druk met pannenkoeken bakken en soldaatjes maken. Maar het nummer ‘Spiegel’ gaat eigenlijk over the man in the mirror: als je de wereld wilt veranderen, begin dan bij jezelf. Als ik in mijn liedjes over spiegels zing, dan heb ik het daarover. Niet over mijn grijze haren.»

HUMO Je hebt er niet eens!

FAES «Jawel! Als je van dichtbij kijkt, kun je ze zien. Maar als je vraagt of ik het moeilijk heb met ouder worden, dan antwoord ik: ja en nee. De vrees om niet meer relevant te zijn, die ken ik wel. Ik wil geïnspireerd genoeg blijven om goeie muziek te maken. Maar er zijn genoeg voorbeelden die hebben aangetoond dat het kan. Daarvoor hoef ik maar naar de stoelen naast me in ‘The Voice’ te kijken. Waar maak ik me druk over?»

HUMO Ben je veel bezig met je lichaam?

FAES «Te weinig. Ik heb vroeger van alles gedaan: voetbal, gevechtssporten… Vorig jaar heb ik me voor het eerst sinds lang weer ingeschreven bij een voetbalploeg. Een simpele caféploeg, want ik kan eigenlijk niet zo goed sjotten.»

HUMO Je vroegere voetbaltrainer zei van wel: ‘Johannes, jij zou echt iets kunnen bereiken in het voetbal, maar dan moet je stoppen met roken.’

FAES «Misschien moet ik voor mezelf toegeven dat hij dat alleen zei om me van de sigaretten af te krijgen. Sport is altijd al in mijn leven geweest, maar op een veel te laag pitje. Al tien jaar vraag ik me af: hoe zou het leven zijn mét een goeie conditie? Nu wilde ik er eindelijk werk van maken, en kwam corona ertussen gefietst. Wéér niks.»

GRAMSCHAP

HUMO Je vrouw heeft je nog nooit boos gezien, zegt ze. Hoe kan dat nu?

FAES «Dat komt weer door die zelfrelativering. Om boos te zijn moet je een gevoel van bestaansrecht hebben: ik mag boos zijn, want ik ben wie ik ben. Ik héb het recht te bestaan en natuurlijk word ik ook weleens boos. Maar echt pissed op iets of iemand? Nee, dat zit niet in mij.

»Het enige wat in de buurt van woede komt, is de voetbaltribune. Mensen die al in mijn buurt hebben gestaan tijdens een match, zullen dat beamen. Het zit er vol met mensen die doorgaans gemoedelijk zijn, maar op die tribune staan ze te roepen en te vloeken. Ik heb dat ook. Alle emoties worden uitvergroot, maar daar mag het. Het is mijn uitlaatklep, net als muziek. Ik krop heel veel op. Misschien doe ik het zelfs bewust. Ik laat die storm vanbinnen woeden, en gebruik hem dan als brandstof om te schrijven of om op een podium te gaan staan.»

HUMO Heb jij jezelf zo goed in de hand dat je dat potje dicht kunt houden?

FAES «Pff, ik denk niet dat er zoveel in mijn potje zit. Of misschien is het een heel grote pot, waar genoeg in kan.

»Het gevoel van haat ken ik ook alleen van het voetbal. Nog goed dat er hekken tussen ons en de tegenpartij staan. Maar zelfs dan roept mijn brein me tot de orde: pas op, dit is een gevaarlijke situatie. Eén kleine vlam en de boel ontploft. Ik zou mezelf er nooit door laten meeslepen.»

'Ik kan niet goed tegen drugs. Dat is mijn grote geluk, want ik ben gevoelig voor verslavingen' Beeld Guy Kokken
'Ik kan niet goed tegen drugs. Dat is mijn grote geluk, want ik ben gevoelig voor verslavingen'Beeld Guy Kokken

HUMO Ook niet toen je jong was?

FAES «Als jonge gast liep ik mee met de hooligans. Dan liepen we na de match rond het stadion om de tegenpartij op te zoeken. Maar ik was een te grote angsthaas om mee te vechten. Ik liep alleen mee voor de spanning. Meestal stond de politie al klaar met het waterkanon. Dan moesten we gaan lopen en verloor ik weleens een schoen. Ik leende altijd de schoenen van mijn grote broers, een tweeling van vier jaar ouder. Zij hadden meer stijl, vond ik.»

HUMO En ik maar denken dat jij de grote verzoener van de Seefhoek was.

FAES «Het voetbal is een verhaal apart. Als het op straat of op een feestje dreigde te escaleren, dan was ik wel degene die de boel kalmeerde. Ook al omdat ik geen grote drinker ben en vaak de nuchterste van de bende was.»

HUMO Liep het nooit fout?

FAES «Ik heb weleens klappen gekregen. Zoals iedereen, zeker?»

HUMO Wat zeiden je ouders dan?

FAES «Ik sprak er thuis niet over, ook niet met mijn broers. Wij zijn niet zulke grote praters. Ik ging hun echt niet vertellen wat ik buiten allemaal deed. Het hoort bij opgroeien in een stad. Als ik de deur achter me dichttrok, klonk het altijd: ‘Voorzichtig, hè.’ Dat zeg ik nu zelf ook, heb ik al gemerkt.»

HUMO In het begin schreef je weleens een protestlied tegen de flikken.

FAES «Voor de jongens in de straat waren zij dé vijand, maar in mijn geval was het eerder een fictieve vijand. Het leeft natuurlijk in de hiphop: nique la police

HUMO Tegenwoordig is er veel te doen over politiegeweld.

FAES «Ik werd nooit gecontroleerd: de flikken keken zelfs niet naar mij. Ik ben eens met een Marokkaanse vriend naar een discotheek gegaan. Voor de deur sprak hij een bende jongens aan: ‘We gaan met jullie mee naar binnen.’ Aan de deur werd hij er als enige uit geplukt voor een controle. Die andere jongens reageerden verontwaardigd – ‘Dat is niet fair!’ – maar ik keek er zelfs niet meer van op. Het is misschien niet mooi van mij dat ik het als normaal beschouwde, maar voor ons in de wijk was het dagelijkse kost.»

GULZIGHEID

FAES «Ik ben een jaar of zeven vegetariër geweest. Een half jaartje was ik zelfs veganist, maar dat is moeilijk vol te houden. Tegenwoordig noem ik mezelf flexitariër.»

HUMO Waarom begon je weer vlees te eten?

FAES «Ik was lange tijd iemand van alles of niks. Nu hoeft het niet meer zo zwart-wit te zijn, maar ik kan het wel raar vinden dat ik op een stuk vlees zit te kauwen. Vroeger at ik weleens een kippenbout, maar nu vind ik dat je te veel ziet dat het van een dier komt. Met een worst heb ik minder moeite.»

HUMO Kwam die vegetarische invloed van je moeder? Ze was verpleegster, maar ze had ook een natuurwinkel.

FAES «Zij haalde soms veggieburgers in huis, ja. We aten ook weleens biologisch, maar het was te duur om het elke dag met het hele gezin vol te houden. Mijn groottante had wel één van de eerste biowinkeltjes van Antwerpen. De kikkererwten en linzen kreeg ik met de paplepel mee.»

HUMO Je hebt geen grote drugsverhalen. Geen uitspattingen voor jou?

FAES «Ik kan er niet goed tegen. Dat is mijn grote geluk, want ik ben wel gevoelig voor verslavingen, denk ik. Ik heb tien jaar gerookt. Als het niet zo ongezond was, zou ik nog roken.»

HUMO Heb je als jonge gast niet geëxperimenteerd?

FAES «Nooit met harddrugs. Wel met jointjes en alcohol, maar ik was niet de grote consument: ik had niet veel nodig om tipsy of stoned te zijn.»

HUMO Je hebt er nog nooit over geschreven.

FAES «Te banaal, vond ik. Ik sta met mijn voeten in de hiphop. Daar verwacht iedereen dat je over alcohol, drugs en chique auto’s zingt. Net die vanzelfsprekendheid heb ik altijd willen vermijden.»

HEBZUCHT

HUMO Jij hebt geen chique bak?

FAES «Het zit in de mens ingebakken om altijd maar meer te willen. Terwijl ik naar hier reed, moest ik denken aan de bitcoins. Daar is iedereen nu mee bezig. Maar dan begin je geld als een doel te zien, niet meer als een middel. Het is een slechte insteek, maar het is wel o zo plezant om te gokken met die bitcoins.»

HUMO Terwijl jij dweept met de uitspraak van Gandhi: ‘Er is genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor hebzucht.’

FAES «Heb ik dat gezegd? Klopt helemaal, maar er gaapt weer een kloof tussen de theorie en de praktijk. Ik had vroeger niet veel en ik kan nog altijd tevreden zijn met kleine dingen, maar je wordt luxe snel gewoon. Ik zou het moeilijk vinden om nu weer in een studiootje te wonen, en niet in een huis met een tuintje. Met onze drie kinderen zou dat ook niet lukken. Ik ben blij dat ik zo ben kunnen groeien. Het is een stuk comfortabeler om niet meer elke frank te moeten omdraaien.»

HUMO Wat is nu de grootste rijkdom die je vroeger moest missen?

FAES «De grootste rijkdom is dat je tijd kunt stoppen in familie en vrienden. Niet iedereen heeft die keuze: ze moeten te veel uren kloppen of hebben niet de financiële ruimte om leuke dingen te doen met de mensen die ze graag zien. Maar als ik dan toch iets van luxe moet noemen: ik reed vroeger altijd in een kruiwagen van een auto. De banden stonden kadul en ik moest elke maand naar de garage. Ik was ongelofelijk trots toen ik me mijn eerste degelijke auto kon permitteren. Niet dat ik nu in een patserbak rijd – het is nog altijd een bescheiden model – maar voor mij voelt het machtig.»

HUMO Verder wil je niks? Geen vakantie op een tropisch eiland?

FAES «Marta en ik willen zeker nog verre reizen maken, maar nu zijn de kinderen te klein.»

HUMO Als kind ging jij elke zomer naar je oma in Zuid-Frankrijk.

FAES «Dat doen Marta en ik nog altijd. Of we gaan naar Polen, waar haar familie woont. Een prachtig land: op sommige plekken word je terug in de tijd gekatapulteerd, alsof je in een film over de Tweede Wereldoorlog bent beland. Het oogt er wat grauw en je hebt er nog van die typische Oostblok-flatgebouwen. Alles draait er rond de familie. En als ze met zijn allen aan een lange tafel zitten, dan gaat het over het eten, niet over het chique bestek.»

AFGUNST

FAES «Ik denk niet dat ik afgunstig ben. Ik gun iedereen alles.»

HUMO Ben jij nooit jaloers op de lyrics van een ander?

FAES «Telt dat ook als jaloezie? Van artiesten naar wie ik opkijk, kan ik weleens denken: fuck, dat is goed gevonden. Orelsan is zo’n artiest met geweldig goeie teksten – je kent hem van ‘La pluie’, met Stromae. Bij de Franse rapper Youssoupha heb ik dat ook. Als artiest moet ik wel naar anderen blijven kijken: zij vormen mijn input.

»Ik kan ook met bewondering kijken naar een goeie gitarist of pianist. Er zitten ongelofelijk getalenteerde instrumentalisten tussen mijn bandleden. Niet dat ik hun niveau wil bereiken, maar ik ben nu toch begonnen met op een gitaar te tokkelen.»

HUMO Hebben je ouders je nooit naar de muziekschool willen sturen?

FAES «Jawel. Mijn broers kregen een viool in hun handen geduwd, ik mocht aan de piano gaan zitten. Vroeger heb ik best veel gespeeld, maar ik ben het verleerd. Mijn ouders lieten me mijn zin doen. Wilde ik voetballen? Oké. ‘Pas op voor uw knieën,’ zei mijn vader wel. Hij heeft op provinciaal niveau gevoetbald, en nu zijn zijn knieën kapot. Wij behoorden niet tot de rijke middenklasse, al hadden we het beter dan de meesten in de wijk. Daar opgroeien bood me een spiegel, waarvoor ik nog altijd dankbaar ben. Het heeft me gemaakt tot wie ik ben: iemand die met beide benen op de grond staat.»

HUMO En toch stuurden je ouders je in het vierde middelbaar naar een school buiten de wijk.

FAES «Dat was de periode waarin ik te veel show verkocht en wat minder presteerde op school. Ik vond het best een slimme zet van mijn moeder. De jeugdwerking zou er vaker op moeten inzetten: jongeren uit hun omgeving plukken en laten kennismaken met iets totaal anders. Het loont om hun horizon te verbreden. Mij heeft het in elk geval deugd gedaan.»

HUMO Was jij geen buitenbeentje op die nieuwe school?

FAES «Jawel. Ik was het stadsmanneke. Dat hoorde en zag je aan mij, maar dat vond ik cool. Dan voelde ik me beter dan de rest (lacht).»

HUMO Je keek niet met afgunst naar wat je rijkere klasgenoten hadden?

FAES «Nee. Ik leerde er ook jongens kennen die in een grote villa woonden, maar veel minder hadden dan ik. Op ‘Hou stand’ zing ik erover: ‘Ze zien het liever gebeuren in andere postcodes / Maar je moet toegeven dat het iedereen wel overkomt / Dure buitenwijk, niets tekort, sociale drama’s, gouden kooi’. Of je nu in een villa woont of in een piepkleine studio in Stuivenberg, het maakt niet uit. In een moeilijke thuissituatie is het nergens plezant.»

HUMO Hoe bekijken vrienden van vroeger je nu?

FAES «Niemand had ooit gedacht dat mijn amateuristische geklungel zou uitgroeien tot dit. Zelfs Marta en ik kunnen het amper geloven. Ze knijpt me soms in de arm: ‘Besef jij wel dat wij vroeger op dat zolderkamertje zaten en niks hadden? En kijk nu!’»

HUMO Je familie moet trots zijn.

FAES «Dat denk ik wel. Sinds ik ben doorgebroken, heb ik zelfs meerdere biologische vaders. Voor mijn optreden in het Sportpaleis kreeg ik opeens telefoon: ‘Er staat hier iemand aan het gastenloket die beweert dat hij je biologische vader is. Laat ik hem binnen?’ Ik denk het niet (lacht).

»Nu wil je het nog over Marta hebben, zeker?»

HUMO Als je er dan toch over begint: ben je jaloers in de liefde?

FAES «Vroeger heel erg. Dat had weer met zelfvertrouwen te maken. Nu weet ik hoe Marta is en vertrouw ik haar blindelings. Als ze nu een andere man interessant of grappig vindt, zal het hooguit wat kriebelen: wie is die gast? Een gezonde dosis jaloezie mag.»

HUMO Zij zorgt nu fulltime voor de kinderen, maar ze deed ook het artwork voor je nieuwe cd.

FAES «En de backing vocals op het nummer ‘Adem’.»

HUMO Is ze niet jaloers op jouw carrière? Ze heeft duidelijk creatief talent.

FAES «Dat denk ik niet. We werden een stel toen ik 22 was en zij 18. Ze heeft het traag en gestaag zien groeien. Ik heb haar ook nog geen reden gegeven om me niet te vertrouwen.»

HUMO Ook niet nu de vrouwen zich aan je voeten gooien?

FAES «Ik heb het me al afgevraagd: waar blijven die vrouwen toch? (lacht) Ik maak het niet mee. Misschien straal ik gewoon uit dat ze bij mij aan het verkeerde adres zijn.»

ONKUISHEID

HUMO In ‘Koning liefde’ zing je: ‘Belogen, vals bespeeld / Ik moest nog veel leren over vrouwen en respect / Ik kon het steken op mijn omgeving, allemaal piranha’s / Maar uiteindelijk heb ik gedaan wat ik gedaan heb, paljas’. Wanneer was jij de paljas?

FAES «Alles wat vóór Marta kwam, beschouw ik niet als een serieuze relatie. ‘Houden van’ kende ik niet. Pas met Marta dacht ik: nu kan ik aan iets serieus beginnen.»

HUMO Was jij, als showmanneke, populair bij de meisjes?

FAES «Niet echt. Ik viel niet op tussen de rest, denk ik. Nu zie ik mezelf niet meer verliefd worden op iemand anders.»

HUMO Nooit meer?

FAES «Dat weet ik niet. Maar het is de voorbije veertien jaar nog niet gebeurd. Dat wil toch ook iets zeggen.»

HUMO Geloof je in eeuwige liefde?

FAES «Ik denk dat Marta en ik allebei wel realistisch zijn. Als het ooit niet meer klikt tussen ons, zouden we ons daarbij neerleggen. Liefde is iets anders dan een huwelijk. Liefde kan voor eeuwig zijn, maar voor een huwelijk moet je blijven vechten. Mijn ouders zijn niet meer samen, maar dat heeft me niet opgezadeld met een groot trauma in de liefde. Ik was ook al een jonge twintiger toen ze uit elkaar gingen.»

HUMO Je bezingt Marta ook op je nieuwe plaat.

FAES «Het nummer ‘Adem’ kwam wel binnen bij haar. Het idee achter dat liedje is dat je op den duur één adem deelt. Dat gevoel van versmelten hebben wij wel.»

HUMO Hebben jullie nog tijd voor romantiek en seks, met drie kleine koters?

FAES «Soms moet je dat wat forceren. Maar met de lockdown was het geen probleem: als de klein mannen in bed zaten, wie bleef er dan nog over? Marta en ik (lacht).»

The Voice van Vlaanderen
VTM, vrijdag 28 mei, 20.40

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234