Trigger Happy

Ik ben geen graftak maar helaas ook geen lachebek. Ik kan komisch bedoelde televisieprogramma's uitzitten zonder een krimp te geven en me ondertussen heel erg over de lachband verwonderen. Ook de meeste stand-up comedians laten me onverschillig: vroeger stonden die praatzieke jokers gewoon aan de tapkast, waar ze eigenlijk thuishoren. Je kon door hun heen pointes nog met enig misbaar pilsjes bestellen.

Er is één soort humor die ik onweerstaanbaar vind: de intelligente practical joke waarbij uiteraard iemand anders dan ik de klos is. 't Is vast een kinderlijk en wellicht ook een kinderachtig trekje, maar ik ga er niet onder gebukt. Ik moet ook lachen om gewiekste verstoringen van de alledaagse werkelijkheid: Noël Godin, de roemruchte taartengooier, vertelde me ooit dat hij er als scholier in geslaagd was een duivenmand met inhoud binnen te smokkelen in een bioscoop waar 'The Birds' van Hitchcock op de affiche stond. Hij had plaatsgenomen op het zo goed als lege balkon. De parterre daarentegen zat goed vol. Toen de vogels in de film voor het eerst angstaanjagend opvlogen, loste Godin zijn duiven in het duister van de bioscoopzaal. Het denkproces dat aan deze actie voorafging, verdient mijn grootste bewondering.

'200'

'Trigger Happy', een snel programmaatje, doet in kwajongensstreken voor gevorderden, en is daarin zo nu en dan erg goed. Behalve dat ik erom moet lachen, heb ik me ook al kunnen verbazen over de reactie van de slachtoffers: een man in gevechtskleding, een soort drilmeester, die in een metrostel opeens begint te brullen dat híj, en niemand anders, voor de veiligheid van de reizigers instaat. En of ze dat begrepen hebben. Die reizigers blijken dat meteen te accepteren: ze lijken veeleer murw dan verbaasd. In ieder geval houden ze zich op slag gedeisd. Dat er altijd wel een toevallige voorbijganger te vinden is die gelooft dat een duidelijk opgezette herdershond echt leeft, en een hoge boom is ingeklommen om een eekhoorn beet te krijgen, is nog verbazender.

Het meest heb ik me totnogtoe geamuseerd met Tom Waes - de rol van linkerd zit 'm als gegoten - die op de Groenplaats voor politieagent speelde. Als een voorbijganger hem een inlichting vraagt, geeft die agent te kennen dat hij geen Nederlands spreekt; één tel later blijkt hij ten overstaan van diezelfde voorbijganger wél Nederlands te spreken, en het volgende ogenblik alweer niet meer. En dan die korte scène die na de eerste aflevering als toetje werd opgediend: in een Antwerpse wijk komt Tom Waes, tot in de puntjes verkleed als torero, opeens met een wapperende capote de hoek omgestoven; hij rent als een bezetene en roept: 'Pas op, een stier!' Als ik zin heb om even te lachen hoef ik dat beeld maar op te roepen.

De Bekende Vlamingen die in 'Trigger Happy' in de maling worden genomen, zijn met zorg uitgekozen: totnogtoe waren dat dokter Beaucourt, Hugo Coveliers en Jef Geeraerts, types die thuis misschien om hun gevoel voor humor bekendstaan, maar nergens anders. 'Ze vrágen erom,' kon je denken, en die gedachte droeg bij tot de amusementswaarde van 'Trigger Happy'.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234