null Beeld ANP KOEN VAN WEEL
Beeld ANP KOEN VAN WEEL

cherchez la femme

Truus, de vrouw van Louis van Gaal: ‘Mijn eerste man had heel lang een verhouding met mijn tennispartner. Iedereen wist ervan, behalve ik’

‘Louis is net een oud wijf. Hij merkt alles op. Dat er verse bloemen in de vaas staan, welke panty’s ik aanheb. Hij weet nog dat het donkere waren toen we elkaar voor het eerst ontmoetten.’ Niet alleen bij Oranje, maar ook thuis ontgaat de Nederlandse bondscoach Louis van Gaal (71) niets, zo mag echtgenote Truus (68) dagelijks ondervinden. Al 27 jaar delen ze lief en leed, en dat is niet altijd eenvoudig aan de zijde van een toptrainer: ‘Ik ga liever alleen winkelen, in welk land we ook zijn. Anders begint iedereen tegen hem te ouwehoeren en doen we er drie keer zo lang over.’

Antoinnette Scheulderman

Truus van Gaal – witte blouse, fleurige lange rok, witgouden sieraden – gaat voor in het royale, sfeervol ingerichte appartement aan het strand van Noordwijk. Ze wijst: ‘Daar de duinen, waar elke ochtend de reeën en vossen lopen, daar de zee.’ In de kast rondom de televisie staan alle jaargangen van de Snoecks almanak, dikke boeken over Romy Schneider, Mick Jagger en Jane Fonda, en het werk van fotograaf Jimmy Nelson. Veel kristal ook: beeldjes, karaffen gevuld met sterke drank en lijstjes met privéfoto’s.

HUMO Toen ik uw man interviewde, noemde hij zichzelf een romantische jongen.

TRUUS VAN GAAL «Louis is romantischer dan ik. Hij wil altijd alles vieren. We zijn op 22 december 1995 gaan samenwonen. Ik vergeet dat nog weleens, hij niet. Voor hem is die datum een soort trouwdag. Dan zegt hij ’s ochtends: ‘Heb je al onder je kussen gekeken?’ Ligt er weer een cadeautje. Sowieso verwent hij me graag.»

HUMO Wat is het mooiste dat u al hebt gekregen?

VAN GAAL «De lange ketting met grijze parels toen hij me ten huwelijk vroeg. We waren al dertien jaar samen, en ik had dat halssnoer bij Gassan Diamonds gezien. Echt prachtig. Hij had toen gebeld om te vragen of ze het konden achterhouden. Met Kerstmis legde hij het onder de boom en zei hij dat hij met me wilde trouwen. Hij had toen net een dubbele beenbreuk en zat tot aan zijn lies in het gips. ‘Wel eerst op je knieën!’ zei ik (lacht)

HUMO Hij noemde u in dat interview ook ‘merkengeil’.

VAN GAAL «Ik hou van mooie dingen, ja. Ik herinner me nog hoe mijn baas bij Nationale Nederlanden opkeek toen ik voor een belangrijk evenement met een nieuwe jurk aankwam. ‘Koop de mooiste die je kunt vinden,’ had hij gezegd, dus ik had er eentje bij Leeser uitgezocht, met een boothals en een bontrand. Toen hij het bonnetje zag, zei hij: ‘Ik wist niet eens dat er zulke dure jurken bestónden!’

»Voor Louis was dat wennen. Ik kocht veel kleding – ook omdat ik er voor mijn werk altijd representatief moest uitzien. Van mij hoeft er trouwens niet altijd een merk op te staan, hoor. En sommige dingen vind ik bespottelijk duur, zoals een linnen tas van Chanel voor 2.500 euro. Dan zeg ik: ‘Misschien kán ik het wel betalen, maar dat wíl ik dan niet.’

»Ik koop wel altijd goede producten voor mijn huid. Die zijn duur, maar ik heb echt het gevoel dat ze werken. Op een gegeven moment had Sisley een dagcrème voor mannen, dus koop ik die voor Louis. Hij is een Nivea-man, omdat zijn moeder dat altijd gebruikte. Die Sisley smeerde hij op zijn ruwe ellebogen, in plaats van z’n gezicht. 145 euro voor een potje! ‘Truus, dat jij in die sprookjes gelooft,’ zegt hij dan. Bij Ici Paris in Noordwijk lachen ze er nog om: ‘Zijn de ellebogen van uw man nog lekker glad?’ Maar Louis zegt altijd: ‘Zag je mijn moeder liggen, in haar kistje?’ Ze is 83 jaar geworden, had negen kinderen opgevoed en had nog altijd een gladde, strakke huid met zo’n couperoseblos, net als Louis. ‘Jij hebt meer rimpels, met je dure tubetjes,’ zei hij. Nou, bedankt, hè? (lacht en zet de koffie neer in de serre) Ga jij maar daar zitten, dan heb je het mooiste uitzicht op de zee.

»Toen we eens bij vrienden waren, lieten ze hun collectie auto’s zien: zeven Ferrari’s. Daar begrijpt Louis oprecht niets van. ‘Waarom zou je zeven dezelfde auto’s kopen? Je kunt er toch maar in eentje tegelijk rijden?’»

HUMO Hoe is het om de vrouw van Louis van Gaal te zijn?

VAN GAAL «Ik vind het heel leuk. We zijn hartstikke gelukkig samen. Mensen zeggen weleens dat hij geen humor heeft, maar we lachen váák. Bijvoorbeeld als ik een avondje niet thuis ben. Dat vindt hij zó ongezellig. Dan zegt-ie: ‘Nou, dan ga ik wel naar mijn minnares.’ En ik: ‘Zorg je dan wel dat je daar niet indut op de bank, zoals hier?’

»We hebben de grootste lol samen. Maar met vreemden kijkt hij de kat uit de boom. Zijn houding is dan een soort schild, en ik ben er om het ijs te breken. Mensen denken altijd dat ik de gezellige en toegankelijke van het stel ben en Louis de narrige, stugge man. Maar in werkelijkheid is Louis veel liever. Ik kan op een gegeven moment echt klaar zijn met iemand. Louis vindt dat zwart-wit: hij geeft iedereen altijd een tweede kans. Hij is ook heel goedgelovig, zelfs een beetje naïef. Hij heeft zich wel een paar keer laten vangen.»

HUMO Financieel?

VAN GAAL «Ja. Dat iemand geld van hem wilde lenen, en Louis niets liet vastleggen. ‘Als het goed met je gaat, krijgen we het wel terug.’ En dan komt er nooit meer iets terug. Ik word dan kwaad, maar Louis haalt zijn schouders op. ‘Dat heb ik dan verkeerd ingeschat.’ Hij vindt geld gewoon niet zo belangrijk.»

HUMO Hoe komt dat?

VAN GAAL «Misschien omdat hij al vroeg het overlijden van zijn vader en zijn eerste vrouw heeft meegemaakt? Op zulke momenten heb je niets aan geld.

»Ik weet nog dat Manchester United interesse had in Louis. Ed Woodward, de grote baas, wilde met Louis en zijn zaakwaarnemer in een hotel afspreken. Louis zei: ‘Ik heb geen zaakwaarnemer en je kunt gewoon bij me thuis in Noordwijk komen.’ Dus die man zit hier, waar jij nu zit, ik zet een kop koffie en een plakje cake voor hem neer en ga het dorp in. Louis was in die tijd al gestopt met werken, dus ik hoopte dat ze er niet uit zouden komen – ik vond het juist zo gezellig samen. Maar ik kom ons appartement binnen en Louis staat me al op te wachten. Met een trots gezicht en z’n armen wijdopen roept hij: ‘Hier staat de nieuwe manager van Manchester United!’ Hij trok zelfs champagne open, terwijl we daar allebei niet zo van houden. Op een gegeven moment zeg ik: ‘En, wat gaan we verdienen?’ Heb je háár weer, vond hij, daar was dus nog niet over gesproken. Hij vindt dan dat ik dollartekens in mijn ogen heb. Een paar dagen later belt die Woodward terug, en Louis grapt: ‘Mijn vrouw wil weten wat ik ga verdienen, haha.’ En vervolgens onderhandelt hij niet. Hij schaamt zich gewoon bijna voor het bedrag dat hij krijgt.»

HUMO Grote voetballers verdienen tegenwoordig een paar honderdduizend euro per week en zijn ook bijna allemaal influencer. Iemand als Memphis Depay heeft zestien miljoen volgers op Instagram.

VAN GAAL «Memphis had een keer tegen Louis gezegd: ‘Trainer, ik ben ook artiest.’ Louis antwoordt dan: ‘Prima, maar ik hoop dat je in de eerste plaats voetballer bent.’ Hij snapt het wel, dat die jongens tegenwoordig meer dan alleen speler zijn. Mij valt het vooral op dat de huidige generatie zo gewóón is. Totaal geen kapsones. En ontzettend lief toen afgelopen voorjaar bekend raakte dat Louis prostaatkanker had. Ook tegen mij – zoveel spelers staken me een hart onder de riem: ‘We zullen goed voor hem zorgen, hoor.’»

HUMO Hoe kijk u naar hem als hij tijdens een persconferentie weer eens uit zijn vel springt?

VAN GAAL «Ik heb zo vaak gezegd: ‘Louis, beheers je, je hebt het niet nodig. Je hebt alles al bereikt wat je wilde bereiken, je bent één van de grootste trainers ter wereld. Sta erboven, ze lachen je nog uit ook.’ Ik kan weleens iets zeggen om leuker over te komen, maar hij doet daar niet aan. Dat is niet altijd slim, maar wel eerlijk.»

HUMO U vertelt in de film ‘Louis’ van Geertjan Lassche dat u al 26 jaar een dagboekje bijhoudt. Na het WK in Brazilië, waar hij veel negatieve pers kreeg, schreef u: ‘Wat er ook gebeurt, Louis mag nooit, nooit, nooit meer in Nederland werken.’ Inmiddels is hij voor de derde keer bondscoach.

VAN GAAL «Toen ik merkte hoeveel zin hij erin had, dacht ik: wie ben ik om te zeggen dat het niet mag?»

HUMO Hoe is het om altijd eerst naar uw man te worden gevraagd? U had zelf een schitterende carrière.

VAN GAAL «Daar heb ik aan moeten wennen. Ik was 39 toen we elkaar in 1994 ontmoetten en ik had jarenlang bij ING en Nationale Nederlanden als hoofd evenementen gewerkt. Ik had twaalf man onder me, ik vloog de hele wereld rond, had een mooie auto van de zaak, een prachtig salaris en mijn kleding werd betaald.

»Toen ik Louis net kende, won hij met Ajax de Champions League. Daarna wilde hij heel graag in het buitenland gaan werken, en hij vroeg of ik mee wilde. Dat betekende: die mooie baan opgeven, terwijl ik best wel een workaholic was. Organiseren is een vak, en ik was daar goed in. De kick dat je iets goed hebt gedaan, mis ik weleens, maar ik heb nu ook geen saai leven, hè? Never a dull moment met Louis.»

‘Ik heb zelf nooit een kinderwens gehad, en de dochters van Louis hebben me uitgetest. Vooral de jongste zei geregeld: ‘Mama was heel anders.’’ Beeld Roger Neve
‘Ik heb zelf nooit een kinderwens gehad, en de dochters van Louis hebben me uitgetest. Vooral de jongste zei geregeld: ‘Mama was heel anders.’’Beeld Roger Neve

HERSENINFARCT

HUMO U bent in 1954 in Rotterdam geboren als jongste dochter in een echt Feyenoord-gezin.

VAN GAAL «Ik was een echt moederskindje. Op woensdagmiddag gingen we vaak samen de stad in. Dan kocht mijn moeder mooie hoedjes en leren handschoenen bij modehuis Gerzon en ik mocht daarna bij Scheffers op de Lijnbaan een gebakje uitzoeken. Dat was elke keer feest. Ze was een echte moeder. Na schooltijd kwam ik aanfietsen, ik zag de lichten gezellig branden en zij had een plateau klaarstaan met thee, pindarotsen en Verkade-koekjes.

»Ik heb tien jaar pianoles gehad en als er bezoek kwam, riep mijn vader: ‘Truusje gaat iets voor jullie spelen!’ Dat was altijd ‘Für Elise’. We hadden een heel gezellig gezin. Maar van het ene op het andere moment werd alles anders.»

HUMO U was pas 15 toen uw moeder midden in de nacht een herseninfarct kreeg.

VAN GAAL «Die avond hadden we samen naar ‘Peyton Place’ gekeken, één van de allereerste soaps. We lagen samen op de bank, tegen elkaar aan. Mijn vader zei nog: ‘Truusje moet naar bed.’ Maar van mijn moeder mocht ik blijven kijken.

»De volgende dag zouden we samen mijn boeken kaften, het nieuwe schooljaar zou beginnen. Die ochtend maakte mijn vader me wakker: ‘Mama is niet lekker, dus je moet jezelf even op weg helpen.’ Ik ging naar haar toe en zag een verwrongen gezicht. Ik begreep niet waarom ze zo raar deed. Later bleek dat ze een herseninfarct had gekregen. Ze werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht en overleed daar pas vijftien maanden later, maar we hebben nooit meer een woord met haar kunnen wisselen. Telkens als we dachten dat ze opknapte, kreeg ze een nieuw infarct. Mijn wereld stortte in, ik was zo gek op haar.

»De week erna gingen we naar de kerk. De dominee vertelde hoe dankbaar we moesten zijn dat zuster Lena Hendrika Opmeer-Van Nes weer terug was in de schoot van de Heer. ‘Bedoelt hij nou dat-ie blij is dat mama dood is?’ vroeg ik aan mijn vader. Wat Louis later heeft gevoeld toen zijn vrouw Fernanda stierf – als iemand zo moet lijden, kan er geen God bestaan – had ik op dat moment.»

HUMO Hoe veranderde jullie leven?

VAN GAAL «Voor mijn gevoel waren we het ene moment nog met zes mensen thuis, en ineens met z’n tweeën. Mijn oudste zus was net getrouwd, m’n ene broer was voor militaire dienst in Duitsland gestationeerd, en de andere ging bij de politieacademie. Ik bleef met mijn vader over, die ik eigenlijk nauwelijks kende, omdat hij altijd aan het werk was. De spreekwoordelijke man die op zondag het vlees kwam snijden.

»Ik werd één van de eerste kinderen met een sleutel om de nek. Ik weet nog hoe erg ik het vond om in de herfst en winter naar huis te fietsen en niet meer die gezellige lichtjes te zien branden. Maar uiteindelijk werden mijn vader en ik de grootste vrienden. Hij was 57 en kon niks, omdat mijn moeder altijd alles had gedaan. Nu stonden we samen in het ‘Margriet Kookboek’ te lezen hoe je aardappels moest koken.

»Na een paar jaar kreeg mijn vader een brief in de bus: of hij wel wist dat zijn oude schoolvriendin Nel weduwe was geworden? Later bleek dat Nel eenzelfde brief had ontvangen – we weten nog steeds niet van wie. De eerste keer ben ik met mijn vader meegegaan naar Nel, een echte lieverd. Ze zijn tot aan haar dood nog 23 jaar samen geweest. Nel zei altijd: ‘Ik ben blij dat het zo klikt tussen ons, maar ik wil je vriendin zijn, niet je moeder. Je hebt maar één moeder en die moet je in ere houden, al is ze er niet meer.’ Precies hetzelfde heb ik later tegen de dochters van Louis gezegd. Renate was even oud als ik toen zij haar moeder verloor.»

HUMO Toen uw vader ging samenwonen met Nel, trouwde u.

VAN GAAL «Met Gerard, die toen net als ik bij de verzekeraar RVS werkte. Mijn vader vond hem niet bij me passen en vroeg een paar weken vóór ons huwelijk nog: ‘Weet je het wel zeker?’ Gerard was een vlotte kerel met een grote zwarte snor, die erg voor de buitenwereld leefde. Voorzitter van de tennis- en hockeyvereniging, vaak met vrienden bridgen of op vakantie, en later een goedbetaalde baan bij een Amerikaans computerbedrijf. Had hij een nieuwjaarsreceptie in Boston, dan vlogen we first class heen en weer. Maar op een gegeven moment ging het steeds slechter met dat bedrijf en werd mijn werk steeds leuker en drukker. Mijn vader waarschuwde me nog: ‘Truus, let je wel op? Dat vindt Gerard niet leuk, hoor.’

»We waren inmiddels twaalf jaar getrouwd en ik zou op een avond niet thuis slapen, omdat ik voor Nationale Nederlanden een groot evenement in het Kurhaus in Scheveningen moest begeleiden. Maar ik werd ziek en toen ik thuiskwam, was Gerard er niet. Pas uren later kwam hij binnen en hij schrok zich rot toen hij mij zag. Hij was bij Ingrid geweest, zei hij. Mijn tennispartner, met wie ik in competitieverband speelde. Toen bleek dat ze al heel lang een verhouding hadden. Dat vond ik achteraf nog het ergste: dat iedereen ervan wist, behalve ik. Ik voelde me zó dom. De volgende ochtend heb ik hem eruit gezet.

»Ik had ook nog veel wasgoed van hem – het was een meneertje, hoor, hij verkleedde zich soms wel drie keer per dag – en stopte die in een vuilniszak. Zegt hij: ‘Ik kan toch niet met mijn vuile was bij Ingrid aankomen, kun jij dat niet even doen?’ Ik antwoordde: ‘Ik héét wel Truus, maar ik bén geen Truus, hoor.’

»Daarna hebben we heel lang geen contact gehad, tot bekend werd dat ik met Louis ging. Toen wilden ze ineens dingen uitpraten. Ik schreef terug: ‘Het ga jullie goed.’ De dag voor ons huwelijk kreeg ik weer een bericht: ‘In gedachten zijn we bij je.’ Ik lees dat voor aan Louis en zeg: ‘Dan ben je toch wel heel brutaal, hè.’ Maar Louis vond dat juist heel lief. ‘Truus, ze gunnen je het geluk.’ Dat is het verschil tussen hem en mij: hij gelooft dat ze het oprecht menen, terwijl ik denk: als ik met Jan Modaal was getrouwd, hadden ze niks laten horen.»

HUMO Van voetballers wordt ook gezegd dat ze vaak vreemdgaan.

VAN GAAL «Louis heeft daar een stelregel voor: zin maak je maar thuis. Natuurlijk lopen er nog meer leuke vrouwen rond, maar je hebt toch een keuze voor iemand gemaakt? Hij drukt ze ook altijd op het hart dat iedereen tegenwoordig een smartphone heeft. Maar zeker in Engeland was vreemdgaan schering en inslag. Zelfs jongens van wie je denkt: als die in de open haard kijkt, gaat-ie uit, hadden de mooiste vrouwen om zich heen.»

‘Louis wil dat ik leer golfen, maar daar vind ik niets aan. En hij houdt van musicals, terwijl dat mijn smaak niet is. Ik denk altijd: je kunt het toch ook gewoon zéggen, waarom dan zingen?' Beeld Roger Neve
‘Louis wil dat ik leer golfen, maar daar vind ik niets aan. En hij houdt van musicals, terwijl dat mijn smaak niet is. Ik denk altijd: je kunt het toch ook gewoon zéggen, waarom dan zingen?'Beeld Roger Neve

LOUIS DE EIKEL

HUMO U leerde Louis kennen toen u voor Nationale Nederlanden een gastspreker zocht die tijdens het WK 1994 in de VS voor jullie relaties drie keer een praatje kon houden. U had Dick Advocaat vastgelegd, maar die was ineens niet meer beschikbaar, omdat hij bondscoach werd.

VAN GAAL «Dick zei toen tegen mij: ‘Denk eens aan Louis van Gaal, die zou dat ook goed kunnen.’ Ik antwoordde meteen: ‘No way.’ Toen Louis nog trainer van Ajax was, ergerde ik me kapot als hij werd geïnterviewd. Zelfs als zijn elftal dik had gewonnen, had hij altijd iets te zeuren. Wát een eikel, dacht ik toen telkens.

»Maar ook mijn directeurs wilden Louis. Dus moest ik toch naar hem toe. Mantelpakje aan, die zwarte panty’s, pumps. Louis was ernstig en stelde goede vragen. Omdat zijn vrouw kort ervoor was overleden, bood ik aan dat ook zijn dochters mee konden reizen. En ik vroeg wat zijn honorarium zou zijn. Van mijn bazen had ik een budget van 10.000 gulden (4.500 euro, red.) per presentatie gekregen. Louis zei: ‘Ik heb met mijn consultant overlegd en die zei dat ik 5.000 gulden (2.250 euro, red.) per optreden kan vragen.’ Ik antwoordde: ‘Dat is wel veel geld, maar ik zal het bespreken.’

»Toen we afscheid namen, wilde ik ook eens vlot doen en ik zei: ‘Nou, zullen we elkaar vanaf nu dan maar tutoyeren?’ ‘Nee,’ antwoordde Louis, ‘daar vind ik het nog te vroeg voor.’ Hij lacht zich daar nog steeds rot om, dat ik toen heel geschrokken keek.

»Voor zijn eerste optreden in Amerika haalde ik hem op. Hij stond al keurig te wachten in de hal van het hotel. Een mooi licht zomerkostuum aan, de oranje zijden Nationale Nederlanden-stropdas om die ik had opgestuurd. Ik vond hem aandoenlijk. Maar toen hij die ochtend naar het podium liep met de lampen op hem gericht, zag je ineens heel goed dat hij onder zijn lichte pak een donkere onderbroek droeg. ‘Je houdt je mond, hoor!’ fluisterde mijn baas Willem meteen. Maar ik vertelde het Louis wel, omdat ik aanvoelde dat hij niet voor gek wilde lopen. De volgende ochtend kwam hij met een grote grijns aanlopen: ‘Heb ik nu wél de goede onderbroek aan?’»

HUMO Wanneer sloeg de vonk over?

VAN GAAL «Pas later. Louis was nog echt in de rouw, omdat zijn vrouw vijf maanden eerder was overleden. Hij werd eerder een soort maatje, al zei Rinus Michels (oud-trainer, red.) tijdens dat WK een paar keer tegen me dat Louis en ik wel bij elkaar zouden passen. Terug uit Amerika nodigde hij me uit voor een Champions Leaguewedstrijd van Ajax. ‘Zie je ook eens goed voetbal,’ zei hij er nog bij. Een paar weken later zouden we gaan eten, samen met mijn baas Willem, als een soort afsluiting van dat leuke WK. Ik mocht kiezen waar, en wilde naar De Bokkedoorns in Overveen.

»De avond ervoor belde Willem: ‘Ik ben hondsberoerd.’ Later heeft hij toegegeven dat hij helemaal niet ziek was, maar dat hij dacht dat het kon klikken tussen Louis en mij. Ik belde Louis om te zeggen dat Willem ziek was. ‘Dan gaan wij toch samen?’ antwoordde hij meteen. Op de parkeerplaats van De Bokkedoorns kreeg ik mijn eerste zoen, maar pas een paar weken later belde hij weer: ‘Ik denk veel aan je, hoor. Zou je me willen vergezellen naar een diner van Ajax?’»

‘Ik kan enorm genieten van de absolute luxe van een privéjacht.’ Beeld privé archief
‘Ik kan enorm genieten van de absolute luxe van een privéjacht.’Beeld privé archief

MANNETJE IN DE KEUKEN

HUMO Uiteindelijk zijn jullie gaan samenwonen. Hoe was het om in te trekken bij een man die al twee dochters had?

VAN GAAL «Dat was niet altijd even makkelijk. Ik heb zelf nooit een kinderwens gehad, en die twee hebben me best uitgetest. Vooral de jongste zei geregeld: ‘Mama was heel anders.’ Dan antwoordde ik: ‘Gelukkig maar dat niet iedereen hetzelfde is.’ Uiteindelijk heeft Renate heel mooi en oprecht gespeecht bij ons huwelijk en ze maakte haar excuses, omdat ze me destijds verdriet had gedaan.»

HUMO De indruk is altijd dat Louis zijn dochters heel streng heeft opgevoed.

VAN GAAL «Nee, juist niet. Hij heeft ze uiteraard normen en waarden meegegeven, maar bij hem ging het verder vrij los. Ik ben zelf streng opgevoed en kreeg van mijn vader weleens een draai om de oren, ook nadat mijn moeder was overleden. Louis zegt soms dat ik niet van deze tijd ben met mijn mening over opvoeden. Hij is zo gek op zijn kinderen en kleinkinderen dat het bij hem allemaal meer met de mantel der liefde ging.»

HUMO In de film ‘Louis’ zie je dat u een echte steun voor hem bent, maar u komt ook wel opvallend vaak in beeld als iemand die vooral kopjes koffie aan haar man serveert.

VAN GAAL «Ik vond het een mooie film, maar op sommige momenten kom ik er wat zakelijk in voor, ja. Eerder als zijn personal assistant, terwijl we toch al 27 jaar liefdevol ons leven met elkaar delen.»

HUMO Doet Louis überhaupt iets in het huishouden?

VAN GAAL «Hij doet alle administratie en de technische dingen, daar heb ik niks mee. Ik weet nog net hoe ik een bericht moet mailen, maar dat is het dan. En voorts ben ik een zorgzaam type en heb ik het ook een beetje zelf in de hand gewerkt. Ik was gestopt met mijn baan en hij werkte zich juist een slag in de rondte. Moet ik dan nog vragen of hij de boodschappen wil doen als hij laat thuiskomt? Bovendien: als hij wél meegaat naar de supermarkt, is het ook geen pretje. Iedereen begint tegen hem te ouwehoeren, in welk land we ook zijn. Dan doe je er drie keer zo lang over.

»Soms moet ik zo om hem lachen. Dan zit hij hier: ‘Ik lust wel koffie, hoor.’ ‘Nou,’ antwoord ik dan, ‘ik ook!’ Staat hij op: ‘O, o, dan zal het mannetje het maar weer doen.’ Wéér: één keer in de drie maanden, hè. Vervolgens hoor ik het gestuntel in de keuken. We hebben hier een Lavazza-apparaat, in onze huizen in Zwitserland en Portugal staat een Nespresso. Daar moeten de capsules andersom in. Dus roept hij: ‘Truus, ik krijg de capsule er niet in.’ Dan zet ik alsnog de koffie.»

HUMO Afgelopen zomer zijn jullie gaan varen.

VAN GAAL «Dat doen we elk jaar een week, op uitnodiging van een dierbare vriend. Dan vliegen we in een privévliegtuig naar zijn schip, waar het personeel ons in de watten legt. Ik kan enorm genieten van zulke absolute luxe, van mij mag zo’n trip gerust nog twee weken langer duren. Louis vindt het ook leuk, maar hij vindt het ook prima dat we weer thuis zijn en ik runderlapjes met preistamppot voor hem klaarmaak. Daar geniet hij evenveel van.»

HUMO Louis zorgde als trainer van Bayern München voor hilariteit bij de media toen hij vertelde dat hij een Feierbiest was, een feestbeest, en over jullie zei: ‘Wir schlafen immer Löffel an Löffel.’ Is het nog steeds lepeltje-lepeltje ten huize Van Gaal?

VAN GAAL (grijnst) «Altijd, behalve als hij knoflook heeft gegeten. Of als het écht te warm is.»

HUMO Is hij bijgelovig?

VAN GAAL «Ik heb hem ooit voor de grap een oranje boxershort van Björn Borg gegeven. Toen ik hem erop betrapte dat hij voor belangrijke wedstrijden op zoek ging naar die onderbroek, vroeg ik: ‘Ben je soms bijgelovig?’ Hij ontkende dat: ‘Hoe kom je dáár nou bij?’»

OPVLIEGERS

HUMO Louis staat bekend als een emotionele man, die volschiet zodra ‘Kleine jongen’ van André Hazes wordt gespeeld.

VAN GAAL «De tranen biggelen over zijn wangen bij die muziek, terwijl ik helemaal niet van het Nederlandse lied houd. Hij huilt ook bij van die zielige films, vooral als er iemand aan kanker doodgaat.

»Louis wil dat ik leer golfen, maar daar vind ik niets aan. En hij houdt van musicals, terwijl dat mijn smaak niet is. Ik denk altijd: je kunt het toch ook gewoon zéggen, waarom dan zingen? Maar hij geniet er ongelofelijk van. Ik wilde onlangs de film ‘House of Gucci’ zien. Dan moet ik hém overhalen om mee te kijken. Het is nou eenmaal geven en nemen in een relatie, hè?

»Nu hij weer aan het werk is, ben ik veel alleen. In Nederland is dat makkelijker, omdat ik genoeg mensen ken. Maar in een nieuw land moest ik steeds in mijn eentje opnieuw mijn draai vinden. Ik zeg altijd: ‘Hij heeft er gewerkt en ik heb er geleefd.’ Louis gaat gewoon van acht tot acht naar de club en belt tussendoor alleen als hij weet dat het wat later wordt. Maar goed, gelukkig kan ik goed alleen zijn. Ik lees graag, of ik rommel wat in huis.»

HUMO In de film ‘Louis’ zegt u op een gegeven moment: ‘Ik heb verder niemand. Uiteindelijk is Louis voor mij alles.’

VAN GAAL «Mijn broers en zus zijn er nog, maar die hebben hun eigen leven. Ik realiseer me steeds vaker hoezeer mijn leven op Louis is ingericht. Ik heb mijn baan opgegeven en het gaat altijd over zijn carrière, zijn kinderen, zijn familie. Van hem hoeft dat niet, hij vindt dat ik vaker met vriendinnen op pad moet gaan. Laatst zei hij: ‘Die kanker is nog niet uit mijn lijf, ik kan nog steeds doodgaan. En dan laat ik je heel goed achter, dus je hoeft je nergens zorgen over te maken.’ Maar wat heb ik aan dat geld, als hij er niet meer is? Ik wil hem niet missen. Louis is heel nuchter, hij vindt dat hij een mooi leven heeft gehad. Maar ik lig er ’s nachts wakker van als de controles in het ziekenhuis er weer aan komen. Hij lacht mijn zorgen het liefst weg: ‘Zo gauw ben je niet van me af, hoor.’»

HUMO U moet hem aansporen om gebruik te maken van zijn netwerk en een bevriende arts te bellen om zo eerder behandeld te kunnen worden. Het lijkt zo tegenstrijdig: aan de ene kant heeft hij vaak iets irritant arrogants, maar tegelijk wil hij zich op zo’n moment níét laten voorstaan op zijn statuur.

VAN GAAL «Er was een wachtlijst van drie weken voor de eerste scan en Louis zegt dan: ‘Iedereen moet momenteel lang wachten. Waarom zou ik voorrang moeten krijgen, alleen omdat ik Louis van Gaal ben?’»

HUMO In de film is hij ook openhartig over de katheter die hij door de prostaatkanker heeft en de injecties die hij na de bestralingen kreeg, waardoor zijn libido verdwijnt. ‘Dan is het moeilijk om de liefde te bedrijven,’ zegt hij.

VAN GAAL «Dat is typisch Louis, om zoiets eerlijk te vertellen. Hij heeft ook opvliegers, hè? Elk kwartaal krijgt hij iets ingespoten om de mannelijke hormonen te remmen, kennelijk zorgt dat voor opvliegers. En ja, ook het libido is weg. Louis maakt zich daar druk over: ‘Wat heb je nou eigenlijk nog aan me?’ Ik zeg dan: ‘Hou toch op, je doet net alsof je eerst drie keer per dag van de linnenkast sprong! Je hoeft niet zo interessant te doen, hoor.’ Dan is hij beledigd: ‘Had je wat te klagen?’ Nee, dat niet, maar hij vecht tegen kanker, dan ga ik daar toch niet over zitten zeuren? We zijn 68 en 71, we slapen nog lepeltje-lepeltje en hebben nu al een fantastisch leven gehad. Misschien komt het ooit terug, maar als dat niet zo is, vind ik het ook goed.»

Dit interview verscheen eerder in Nouveau.

‘Louis’ Nog tot 20 december op VRT MAX

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234