Tussen Hemel en Hel: Niels Destadsbader, Ruth Becquart en Gilles Van Bouwel

Deze week in Tussen Hemel & Hel: de Monopoly Pub Crawl en hoe ’m te overleven, een op z’n zachtst gezegd opmerkelijke poging om te stoppen met roken, en de vervelendste horrorfanaat ter wereld. Én een Vlaamse zanger die het echt niet over zijn liefdesleven wil hebben. Maar wat is dat dan met die Nona? Lees verder!

'Mijn favoriete onenightstand is een goeie vriend van m'n eigen vent. Een beetje raar, maar voor één keer moet dat kunnen'


Niels Destadsbader ‘Nooit meer cavia eten’

‘Zeker geen vragen stellen over zijn liefdesleven!’ drukte Kevin, de sympathieke manager en oudere broer van Niels Destadsbader, ons tot twee keer toe op het hart voor we ons met zijn razend succesvolle poulain mochten onderhouden. Ja kijk, daar worden wij natuurlijk nieuwsgierig van.

HUMO Waarom mag ik niet naar je liefdesleven vragen?

Niels Destadsbader «Omdat ik daar al veel miserie mee gehad heb. Een jaar of tien geleden deed ik mee aan ‘Steracteur, sterartiest’. Ik had toen een vriendinnetje, en ik heb haar eens meegetroond naar een première, omdat ik dacht dat ze dat wel leuk zou vinden. Het wás ook leuk, alleen stond ze de volgende ochtend met haar foto en een bijtend commentaar in zo’n ‘hot or not’-rubriek in de krant. Bij de ‘not’ dus, hoewel ze er die avond fantastisch uitzag. Toen heb ik besloten om niks meer over mijn liefdesleven te delen. Het heeft niks te maken met wat ik doe, en het zorgt alleen maar voor ergernis.»

HUMO Waar erger je je nog meer aan?

Destadsbader «Aan afgunst. Iemand bewonderen om wat hij of zij kan, is alleen maar goed. Maar iemand z’n succes niet gunnen... Ik begrijp niet dat mensen zich daarmee vermoeien.»

HUMO Kom jij veel afgunst tegen?

Destadsbader «Af en toe. Sommige collega-zangers vragen zich weleens hardop af waarom ik zoveel werk heb, en zij niet. Tot een paar jaar geleden gebeurde het ook weleens dat gasten van mijn leeftijd schunnige gebaren maakten of bier over me gooiden als ik ergens aan het optreden was. Een paar keer stonden ze me zelfs aan mijn auto op te wachten om me een pak rammel te geven, en moest de organisatie tussenbeide komen. Plezierig was dat allemaal niet. Het gekke is dat ik datzelfde type gasten nu vooraan zie staan bij mijn optredens. Wellicht kijken ze nu gewoon anders naar mij. Vroeger was ik dat gastje van Ketnet dat ook eens een liedje wilde zingen. Nu denken blijkbaar veel mensen: ‘Hmm, die jongen doet dat niet slecht.’

»Ik kom van ver, hè? Toen ik jaren geleden Studio 100 verliet om mijn kans te wagen als Nederlandstalige zanger, was bijna niemand in mij geïnteresseerd. Maar ik weigerde op te geven, en die koppigheid loont. Eind oktober treed ik twee keer op in het Sportpaleis: een lang gekoesterde droom die uitkomt.»

HUMO Is dit dan de gelukkigste periode van je leven?

Destadsbader «Nét niet, denk ik. In het vijfde leerjaar was ik nog gelukkiger.

»Ik heb ADD, een aandachtsstoornis, en dat zorgde op school weleens voor problemen. Zonder dat ik dat wilde, zat ik vaak de lessen te verstoren. Mijn toenmalige lerares Viviane kreeg toen een geweldig idee, waar ik haar nog steeds dankbaar voor ben. Zij heeft van mijn ‘beperking’ een kwaliteit gemaakt, door te zeggen: ‘Als jij de hele week lang je best doet, mag je iedere vrijdagnamiddag tijdens het laatste kwartier naar voren komen, en doen wat je wil: iets zingen, iets voordragen, om het even wat.’ Naar die vrijdagnamiddagen keek ik de hele week uit, en ik praatte er het hele weekend over na. Dankzij juf Viviane heb ik me toen ongelooflijk goed gevoeld.»

HUMO Weet ze dat?

Destadsbader «Ja, ik ga af en toe een pint met haar drinken in mijn stamcafé in Deerlijk. Ik waardeer haar enorm: zij is één van de weinige mensen die met recht kunnen zeggen dat ze altijd in mij geloofd hebben – nu het goed gaat met mijn carrière, zegt iedereen dat, natuurlijk.»

HUMO Wanneer in je leven was je het ongelukkigst?

Destadsbader «Toen mijn kameraad Robbie stierf, nu zesenhalf jaar geleden. Robbie was van in het prille begin mijn bassist, en heeft dus de moeilijke tijden meegemaakt. Ik herinner het me alsof het gisteren was: net toen we wat succes begonnen te kennen en de radio voor het eerst een singletje oppikte, verongelukte hij op weg naar huis van een feestje voor z’n 24ste verjaardag. Ik heb het daar zo moeilijk mee gehad dat ik een tijdlang geen muziek meer heb willen maken. Dat wat altijd mijn grote passie was geweest, interesseerde me gewoon niet meer. Het heeft lang geduurd voor ik uit dat dal geklauterd ben, al is het altijd blijven hangen. Daarom geeft het me nu zo’n dubbel gevoel dat ik in het Sportpaleis ga optreden. Dat was onze gezamenlijke droom. Maar op een bepaalde manier zal Robbie er toch bij zijn: ik zal sowieso ‘Speeltijd’ brengen, het nummer dat ik over hem geschreven heb.»

HUMO Hou je nog van meer kunst, naast muziek?

Destadsbader «Ik ga regelmatig naar het theater. Vooral dan naar stukken waar collega-acteurs in spelen, zoals Jaak Van Assche of Tuur De Weert van ‘FC De Kampioenen’. Ik hou ook het gezelschap van Matteo Simoni in de gaten, FC Bergman. Ik ben een grote fan van Matteo, zowel van de persoon als van de acteur. Volgens mij gaat hij binnen afzienbare tijd de stap zetten die Matthias Schoenaerts al eerder gezet heeft.»

HUMO Lees je graag?

Destadsbader «Totaal niet. Ik lees alleen graag boeken over de herkomst van spreekwoorden en zegswijzen. ‘Men noemt geen koe bont of er is een vlekje aan’, bijvoorbeeld. Dat betekent hetzelfde als: ‘waar rook is, is vuur.’ Prachtig, toch? Ik doe dat ook omdat ik het leuk vind om eens een ongewone uitdrukking of een mooi woord te kunnen gebruiken in een songtekst, of wanneer ik presenteer.»

HUMO Dat stamcafé van jou, in Deerlijk...

Destadsbader «Soeur Sourire, ja.»

HUMO Drink je daar veel pintjes?

Destadsbader «Absoluut. Ik zit er vaak op donderdagavond: dan zwans ik urenlang met mijn vrienden, of we spelen chapeau, poker met dobbelstenen. En ja, dan blijft het niet bij één biertje, en ook niet bij twee. Ik heb wel een uitstekend systeem om het veilig te houden: ik ga te voet naar het café, en aangezien de cafébaas in mijn straat woont, brengt hij me altijd terug naar huis. Ik moet dan wel telkens tot vier, vijf uur ’s ochtends blijven plakken. Maar ik blijf gráág plakken.»

HUMO Eet je al net zo graag als je drinkt?

Destadsbader «Ja, al houd ik het bij simpele kost: een goeie spaghetti bolognese met een pintje. Koken kan ik echt niet. Ik heb één keer biefstuk-friet proberen klaar te maken voor mijn toenmalige vriendin. Mijn ma had gezegd dat dat bijna niet mis kon gaan. Maar mijn steaks waren aangebrand, en het frietvet heb ik over de nieuwe parketvloer gekwakt. Sindsdien heb ik me niet meer aan het kookfornuis gewaagd.»

HUMO Zijn er zaken die je echt niet lust?

Destadsbader «Nee, al zou ik toch liefst nooit meer cavia eten. Toen ik nog Ketnet-wrapper was, ben ik voor een ‘Karrewiet’-reportage eens te gast geweest bij de hooglandindianen van Peru. Hun idee om ons een warm welkom te bezorgen, was om ons een cavia te laten uitkiezen om op te eten. Ik heb altijd ingepeperd gekregen dat het onbeleefd is om een aangeboden maaltijd af te slaan, dus dat deed ik ook niet. Alleen: welke cavia kies je? De schattigste? De dikste? De lelijkste? Uiteindelijk heb ik er zonder te kijken eentje aangewezen: ‘Doe die maar.’ Op zich smaakte het niet zo slecht, maar het was toch maar een gek idee.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk genot?

Destadsbader «Mijn petekind Georges, het anderhalf jaar oude zoontje van Kevin, is dol op tractoren. Hij vindt niks leuker dan rond te rijden op de grasmachine van mijn ouders, voor hem is dat een tractor. Ik neem hem dus op schoot, en rijd dertig keer de tuin op en af. En als hij zegt: ‘Nog’, dan doe ik het zonder morren nog dertig keer. Op die momenten valt alle shit weg die ik gedurende de dag heb meegemaakt.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

Destadsbader «Ik heb een hernia in mijn nek, waarvoor ik twee keer per maand door een kinesist word behandeld met voetreflexologie. ‘Waar heb je last?’ vraagt hij dan, waarop ik de pijnlijke plek aanwijs. Vervolgens duwt hij op een bepaald punt op mijn voet, waardoor ik precies op het punt dat ik heb aangewezen een soort schok krijg. Dat doet pijn, maar tegelijk ook deugd.»

HUMO Voor de draad ermee: wie is je favoriete onenightstand?

Destadsbader «Ik heb het vooral voor rijpere vrouwen. Véronique de Kock bijvoorbeeld is voor mij een blijvertje. Al ga ik hier niet voor haar kiezen, omdat ik al eens eerder heb aangegeven dat ik haar wel te pruimen vind. Ik wil ook wel eens iemand anders een plezier doen.»

'We rookten zelfs tijdens de balletles: om negen uur 's ochtends stonden we al in ons balletpakje te paffen. Op den duur rookte ik tot wel twee pakjes per dag: echt niet oké ''

HUMO Wie o wie?

Destadsbader «Cath Luyten. Een knappe dame, en grappig bovendien. En wanneer ze lacht, knippert ze altijd een beetje met haar ogen: geweldig schattig, maar tegelijk ook wild aantrekkelijk en sexy. Ah, en wil je weten wie de eerste vrouw was op wie ik ooit verliefd geworden ben? Evi Hanssen! In ‘Samson & Gert’ speelde ze toen Sofie, het nichtje van de burgemeester dat door Samson altijd Koffie werd genoemd. Haar vind ik nog altijd een bijzonder knappe vrouw, al is ze eigenlijk mijn type niet.»

HUMO Hoezo?

Destadsbader «Ze is niet blond, hè (lacht). Dit klinkt nu stom, maar als ik ergens binnenkom, zie ik onbewust eerst de blonde vrouwen.»

HUMO Help me even, want ik ben het vergeten: mocht ik het nu over je liefdesleven hebben, of juist niet?

Destadsbader (lacht) « Op dit moment is Nona mijn enige levensgezellin. (Streelt over de kop van zijn shih tzu) Braaf, Nonaatje.»


Ruth Becquart ‘Mannen met baarden’

Wie in nauwelijks één jaar grote rollen speelt in ‘Chaussée d’Amour’, ‘Dode hoek’, ‘Gent west’, ‘Over water’ en ‘De dag’, en nog een Franse tournee afwerkt met theatergezelschap STAN, mag als professionele actrice bepaald niet klagen. Toch, Ruth Becquart?

Ruth Becquart «Zéker niet. Vooral als je weet dat ik 42 ben: te oud voor jonge rollen, te jong voor oude rollen. Dat zou in de nabije toekomst weleens een probleem kunnen vormen, al probeer ik me daar niet te druk over te maken. Ik ben nu trouwens een filmscenario aan het schrijven. Een paar weken geleden heb ik er een subsidiedossier voor ingeleverd bij het Vlaams Audiovisueel Fonds. Spannend... Ik heb al wel vaker wat geschreven, maar ik was altijd te verlegen om er iets mee te doen. Een tijdje terug heb ik mijn gêne toch maar overboord gegooid.»

HUMO Wat voor een film wordt het?

Becquart «Een thriller. Maar meer wil ik er echt niet over zeggen. Alleen nog dat Nathalie Basteyns me helpt. En dat mijn man (muzikant Stijn Cole, red.) ook weleens iets naleest. Daarna gaan we steevast op restaurant om het te bespreken.»

HUMO Wat eet je dan?

Becquart «Het liefst Japans. Ik hou van die zuivere, verfijnde smaak.»

HUMO Drink je daar graag iets bij?

Becquart «Ja, natuurlijk. Al drink ik met mate. Ik heb een tekort aan vitamine B12, waardoor mijn lijf alcohol niet zo goed kan verwerken. In de zeldzame gevallen dat ik me toch eens laat gaan, bekoop ik dat met een walgelijke kater: dan lig ik de hele dag ziek op bed. Wat alcohol betreft, ben ik dus een watje, zij het een inconsequent watje.»

HUMO Rook je?

Becquart «Ik ben een jaar of tien geleden gestopt. Maar goed ook, want ik rookte als een Turk. Op de toneelschool was dat normaal, hè. Daar rookten we zelfs tijdens de balletles: om negen uur ’s ochtends stonden we al in ons balletpakje door het open raam te paffen. Op den duur rookte ik tot wel twee pakjes per dag: echt niet oké.»

HUMO Hoe ben je gestopt?

Becquart «Ik heb verscheidene pogingen ondernomen. De allereerste keer, toen ik net met Stijn samen was, heb ik me door mijn schoonvader laten hypnotiseren.»

HUMO Pardon?

Becquart «Het idee was dat ik via een trap naar mijn onderbewustzijn zou afdalen, en dat ik me moest inbeelden dat ik in een prachtige kamer terechtkwam, waar roken niet bestond. Daar moest ik me dan op een witleren sofa neervlijen. Het lukte allemaal perfect, alleen zag ik mezelf meteen een sigaret en een aansteker bovenhalen op die witleren sofa (lacht).

»Uiteindelijk ben ik pas gestopt toen mijn huisdokter me een grafiek liet zien die toonde hoe lang je lichaam moet recupereren van een sigaret in vergelijking met een glas wijn. Ik dacht: ‘Het is genoeg geweest.’ Sindsdien heb ik niet meer gerookt.»

HUMO Wat verschaft jou geestelijk genot?

Becquart «Een mooie film, of een boeiend toneelstuk. Recent ben ik naar ‘JR’ van FC Bergman gaan kijken. Meer nog dan door het verhaal zelf, was ik ontzettend ontroerd door de manier waarop de makers het in elkaar hadden gezet, en hoe iedereen speelde en samenwerkte. En dit weekend heb ik ‘The Killing of a Sacred Deer’ gezien, een Grieks drama in een modern jasje. Het fascineerde me des te meer omdat ik ‘Mythos’ van Stephen Fry aan het lezen ben, een boek over de oude Griekse mythes en legendes.»

HUMO Lees je graag?

Becquart «Ja, maar tegenwoordig ben ik ’s avonds meestal te moe om te lezen. Jammer, want als kind heb ik veel en graag gelezen. Ik identificeerde me altijd met het hoofdpersonage, en beeldde me in dat ik hem of haar was. Daardoor wist ik al op jonge leeftijd dat ik actrice wilde worden.

»Ik herinner me nog goed dat ik op m’n 14de met mijn ouders op vakantie was in Frankrijk, en dat iemand me vroeg wat ik later wilde worden. ‘Je veux devenir une actrice,’ antwoordde ik, en ik werd knalrood. Waarop mijn vader al lachend: ‘Jij, actrice? Je bent zelfs al verlegen als je zoiets simpels moet zeggen!’»

HUMO Welke boeken las je zoal?

Becquart «Heel uiteenlopende dingen. Toen ik 16 werd, gaf mijn vader me ‘Narziss en Goldmund’ van Hermann Hesse: dat heb ik graag gelezen. Ik zou het aan mijn dochter Mira cadeau moeten doen, want ze wordt later dit jaar 16. Alleen houdt ze niet zo van lezen.

»Toen ik op de toneelschool zat, raadde mijn vader me aan om Jung te lezen: ‘Echt iets voor jou.’ Ik ben erin begonnen, maar ik snapte er geen bal van (lacht). Dat boek heeft jaren stof liggen vergaren, tot ik het gisteren heb opgedolven en er opnieuw in begonnen ben. Ik had een documentaire gezien over Avicii, de dj die onlangs gestorven is. Hij had het over wat Jung voor hem betekend had. En op mijn 42ste ben ik er blijkbaar wél klaar voor, want tot nog toe begrijp ik alles.

»Een buitengewoon schrijnende documentaire was dat trouwens, ik was er echt kapot van. Zo’n jonge, mooie, getalenteerde mens! Ze hebben hem in mijn ogen gewoon vermoord. Ik herkende zijn probleem ook wel een beetje: ik doe mijn job doodgraag, maar de hele wirwar errond vind ik geweldig stresserend.»

HUMO Wanneer in je leven was je het ongelukkigst?

Becquart «Waarschijnlijk in de periode dat ons huis zowat is ingestort, een jaar of vijf geleden. Naast ons waren ze een moskee aan het bouwen, en hoewel de aannemer ons telkens weer verzekerde dat er niks aan de hand was, kwamen er steeds meer barsten in de muur. Op een dag, toen ik alleen thuis was, is onze lichtkoepel naar beneden gedonderd, en werd de trap uit de muur gerukt. Heel akelig. Ik heb de brandweer gebeld, en die stond even later met een megafoon beneden: ‘Mevrouw, u moet het pand onmiddellijk verlaten!’

»Uit noodzaak hebben we drie jaar bij mijn schoonouders gewoond – anders waren we failliet geweest. Inmiddels wonen we wel weer in ons huis, maar de zaak is nog altijd niet voor de rechtbank gekomen.»

HUMO En wat was de gelukkigste tijd van je leven?

Becquart «Stijn en ik zijn al twintig jaar samen, maar pas eind vorig jaar zijn we getrouwd, in de kerstvakantie. Ons huwelijksfeest was een topper: we hebben een fantastische fuif georganiseerd voor zowat vierhonderd man, en al onze vrienden hebben gedanst alsof hun leven ervan afhing. Hartverwarmend was dat, ik heb er lang op kunnen teren.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

Becquart «Seks en yoga (lacht).»

HUMO Laten we met de seks beginnen.

Becquart «Tja, wat kan ik daarover zeggen? ’t Is leuk, gezond, intiem, fijn, heerlijk, bevrijdend.»

HUMO En yoga?

Becquart «Ik heb Latijn en Grieks gestudeerd, en ik heb altijd gedacht dat ik een heel rationeel wezen was. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat ik veel meer intuïtief dan rationeel ben. Zonder al te zweverig te willen klinken: ik heb het gevoel dat mijn lichaam me helpt om dingen te begrijpen. Vooral yoga – ashtanga, in mijn geval – helpt me daarbij. In principe doe ik het zes dagen op de zeven, telkens anderhalf uur, al lukt dat me lang niet altijd.

»Ik werk ook graag in mijn stadstuintje – het is mijn stiekeme droom om ooit op het platteland te wonen en een grotere tuin te hebben. Na dat fiasco met ons huis was onze tuin ook volledig naar de kloten, maar inmiddels heb ik ’m opnieuw aangelegd, met wilde prairieplanten. Ze staan zó hoog: echt super. Héérlijk vind ik het om er wat in te rommelen, en onkruid te wieden en zo. Ik heb ook een tijdje groenten verbouwd. Iedere ochtend ging ik in mijn onderbroek naar buiten om te kijken of mijn radijzen al waren gegroeid. Maar ik ben ermee gestopt, want de slakken aten alles op.»

HUMO Nu dan, je favoriete onenightstand graag.

Becquart «Joaquin Phoenix! Hem vind ik echt het einde. Hij acteert geweldig én zijn looks spreken me aan: hij is een lelijke knapperd, of een knappe lelijkerd, en daar val ik op. Hij kan er gewéldig slecht uitzien, met die bochel en die rare hazenlip, maar hij blijft een ongelooflijk charismatische man.»

HUMO Heb je hem liefst met, of zonder baard?

Becquart «Met! Ik hou van mannen met baarden. En dat mag een beetje een ruwe baard zijn, ik val niet op afgelikte types.»

HUMO Kies ook eens iemand van hier.

Becquart (na lang nadenken) «Admiral Freebee. Wel een beetje raar om hem te nemen, want hij is een goeie vriend van m’n eigen vent. Maar bon, voor één keer moet dat kunnen. Toch?»


Gilles Van Bouwel ‘Marathon tegen mijn zin’

‘Sorry dat ik zo zweet, hoor,’ zegt Gilles Van Bouwel, terwijl hij ons een hand reikt die inderdaad wat nattig aanvoelt. ‘Ik kom net terug van de crossfit.’ Omdat wíj het allicht nooit tot ‘Slimste mens ter wereld’ zullen schoppen, is meteen onze eerste vraag:

HUMO Wat is crossfit?

Gilles Van Bouwel «Een intense soort fitness die cardio-oefeningen combineert met gewichtheffen, en waarbij er om de drie minuten een coach bij je komt staan om te zeggen wat je eventueel fout doet. Ik doe het vijf keer per week, om in vorm te blijven.»

HUMO Haal je er lichamelijk genot uit?

Van Bouwel «O nee, absoluut niet (lacht). De sfeer is tof, maar de sport op zich kan me gestolen worden.

»Een jaar of vier geleden heb ik een marathon gelopen, want dat stond op mijn bucketlist. Om me voor te bereiden, was ik negen maanden lang vier keer per week gaan hardlopen. Letterlijk iedere keer deed ik dat met gruwelijke tegenzin. De runner’s high is mij volslagen onbekend, ik dacht alleen maar: ‘Waarom doe ik dit in godsnaam?’»

HUMO Hoe is die marathon afgelopen?

Van Bouwel «Ha! Eén van jouw vragen is wat voor mij de hel op aarde is, hè? Die marathon lopen kwam in de buurt.

»Ik heb ’m uitgelopen, in vier uur dertien, maar ik weet nog dat ik op een bepaald moment dacht: ‘Gilles, je gaat nu een afspraak maken met jezelf. Waarschijnlijk zul je wat je nu meemaakt binnen een paar uur, of binnen een paar dagen, kunnen relativeren en zeggen: ‘Ach, het viel wel mee.’ Maar als iemand je ooit vraagt hoe het was, dan ga je antwoorden dat dit het ergste is dat je ooit gedaan hebt.’ Het was meer dan vreselijk. Máár ik heb het van mijn bucketlist kunnen schrappen.»

HUMO Wat staat er nog op je bucketlist? Parachutespringen?

Van Bouwel «Heb ik al gedaan. Net als benjispringen, in een kooi naar haaien duiken, luchtballonvaren, diepzeeduiken en de Rubiks kubus oplossen. Ik wil wel nog het Kanaal over zwemmen.»

HUMO Dat meen je niet.

Van Bouwel «Jawel! En ik wil ook de Mile High Club vervoegen. En een hole-in-one maken. En meedoen met La Tomatina, of met die stierenrennen door de straten van Pamplona. En ik wil ook ooit een wereldrecord vestigen, maakt niet uit waarmee.»

HUMO Met wie zou je de Mile High Club willen vervoegen, gesteld dat de sky de limit was?

Van Bouwel «Mag ik je nu al mijn favoriete onenightstand geven? Wel, ik ga niet onnozel doen door een onbereikbare buitenlander te kiezen. Ik ga voluit voor Joris Hessels van ‘Radio Gaga’. Een knappe en tegelijk heel toffe man – ik heb hem al een paar keer ontmoet. Wat ook voor hem spreekt, is dat hij uit het Waasland komt, de streek waar de leukste mensen van Vlaanderen vandaan komen, met het mooiste accent.

»Mag ik toch ook nog even een internationale onenightstand kiezen?»

HUMO Natuurlijk.

Van Bouwel «Tim Hofman, de Nederlander van #BOOS, die ‘Spuiten en slikken’ heeft gepresenteerd. Ik vind hem heel grappig, met hem zou ik me vast een avond lang rot kunnen amuseren.»

'Ik snap niet dat mensen 150 euro kunnen uitgeven aan één maaltijd in een sterrenrestaurant: wat je allemaal niet met dat bedrag kunt doen! ''

HUMO Ben jij een spuiter en/of een slikker?

Van Bouwel (lacht) «Als je daarmee wil vragen of ik drugs gebruik, dan is het antwoord nee. De enige drug die ik gebruik, is alcohol. Ik hou me vrij goed aan mijn regel om niet te drinken tijdens de week, maar in het weekend blijft het niet bij vijf pinten. Mijn probleem – enfin, probleem – is dat ik nog nooit een kater heb gehad. Toen ik studeerde in Leuven, ging ik uit tot zes uur ’s ochtends, sliep ik tot één uur ’s middags, en zat ik een uur later zonder problemen te studeren.»

HUMO Handig.

Van Bouwel «Het kan van pas komen, ja. Zoals die keer toen ik met vrienden de Monopoly Pub Crawl heb gedaan in Londen: in één dag moesten we alle straten van het Monopolybord aandoen, en in elke straat moesten we in een pub een halve pint drinken. Zowat 28 halve pints heb ik toen achterover geklokt – een halve pint is een gewoon pintje bij ons. Pas op, het duurde wel van negen uur ’s ochtends tot één uur ’s nachts, en we zijn in die tijd drie keer gaan eten.»

HUMO Eet je graag?

Van Bouwel «Neen (lacht). Uitgebreid tafelen vind ik tijdverlies. Ik eet vooral om voedingsstoffen binnen te krijgen. Thuis eet ik vaak rechtopstaand, terwijl ik met mijn vrije hand op m’n laptop aan het tokkelen ben. Ik snap niet dat mensen 150 euro kunnen uitgeven aan één maaltijd in een sterrenrestaurant: wat je allemaal niet met dat bedrag kunt doen! Al geef ik toe dat ik wel vaak bij McDonald’s langsga, voor een Generous Jack of een Big Mac. Ik volg een soort dieet waarbij ik door de week geen suikers eet, maar gelukkig heb ik iedere week één dag waarop ik mag zondigen.»

HUMO Hoe stel jij je de hemel en de hel op aarde voor?

Van Bouwel «De hemel is het moment waarop ik in de bioscoop zit en de lichten gaan uit. Ik kan mezelf echt verliezen in films. Ik ga zeker twee of drie keer per maand naar de bioscoop. Het liefst zie ik grote spektakelfilms of komedies, maar ik ben ook een groot liefhebber van horror. Hoewel ik daar eigenlijk niet tegen kan: ik zit vaak de hele film uit met mijn oren dichtgestopt en mijn ogen tot spleetjes geknepen. Ik heb mijn moeder ooit meegesleept naar ‘Paranormal Activity’ – bar slechte film, trouwens – en op het einde draaiden de rijen voor ons zich collectief om, zodat ze konden zien wie die twee onnozelaars waren die de hele film lang hadden zitten gillen en krijsen. Eén vrouw is zelfs op ons afgestapt: ‘Jullie hebben mijn filmavond verpest.’

»De hel op aarde is onderweg zijn. Mijn reis begint pas wanneer ik op mijn bestemming ben, de rit of de vlucht erheen vind ik een gruwel. Ik woon sinds een tijdje vlakbij het station, dus nu neem ik meestal de trein naar het werk. Die rit probeer ik aangenaam door te komen met een boek of met slapen. Ik val gelukkig snel in slaap, alleen slaap ik zo diep dat ik mijn wekker moet zetten of ik beland in Wallonië.»

HUMO Welke boeken lees je zoal op de trein?

Van Bouwel «Geen grote literatuur, geef mij maar thrillers. Vooral whodunits vind ik heerlijk. Daarom spreekt ‘De mol’ me zo aan.

»Als kind ging ik wekelijks naar de bibliotheek in Merksem: ik nam dan het maximum aantal boeken mee – vijf – en de week erop had ik die allemaal uit. Als kind heb ik bijna alle boeken van Agatha Christie gelezen. En het klinkt misschien heel nerdy, maar ik maakte fiches van alle verdachten. Daarop schreef ik waarom ze de dader zouden kunnen zijn, en waarom niet: zo probeerde ik zelf de oplossing gevonden te hebben voor ik het boek uit had. Ik was er best goed in, ik had rechercheur kunnen worden.»

HUMO Hou je ook van kunst?

Van Bouwel «Ik ken er niet veel van, maar ik kan er wel van genieten. Toen ik voor Unilever werkte in Parijs, ging ik regelmatig in het Louvre rondkuieren – onder de 26 mag je daar gratis binnen. Daar hing een waanzinnig groot schilderij, ‘Het vlot van de Medusa’ van Géricault, waar ik urenlang naar kon zitten kijken. Zo gedetailleerd! Geweldig fascinerend.»

HUMO Laten we eindigen waar we begonnen zijn: bij het hoogste lichamelijke genot.

Van Bouwel «Ik vind het zalig wanneer ze bij de kapper m’n haren wassen. Ze gebruiken lekker warm water en ze masseren altijd mijn hoofdhuid.

»Ik kus ook graag. Niet dat er veel onenightstands uit zijn voortgekomen – echt waar niet – maar als studenten heb ik wat afgekust op cantussen en feestjes.»

HUMO Enkel met jongens, of ook met meisjes?

Van Bouwel «Voorál met meisjes. Ik ben pas op mijn 23ste uit de kast gekomen: vóór die tijd had ik misschien drie of vier keer met een jongen gekust, met meisjes een veelvoud daarvan.»

HUMO Allerlaatste vraagje. Ben je ooit in Bouwel geweest?

Van Bouwel «Nee (lacht luid). Maar misschien is dat nog iets voor mijn bucketlist.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234