null Beeld

Tussen Hemel & Hel: Wouter Van Besien, Nicky Degrendele en Spinvis

Deze week in Tussen Hemel & Hel: trippen op gedroogde paddenstoelen, ontbijten met haar tussen de tanden en een hoogst gênant Patti Smith-momentje. En ’s werelds laatste liefhebber van ossentong in maderasaus. Herwig Van Hove? Lees verder!

'Een echte koningin, daar word ik best geil van. Maar ze moet haar kroontje ophouden'


Wouter Van Besien ‘Zonder geld op café’

Als om in de verf te zetten dat hij, inwijkeling of niet, wel degelijk een echte Antwerpenaar is, bestelt de groene kandidaat-burgemeester Wouter Van Besien op het Zurenborgse terras van afspraak een bolleke. Alle vergelijkingen met Kris Peeters – daar wil hij toch eventjes de nadruk op leggen – berusten echter louter op toeval.

Wouter Van Besien «Op een zonnig terras in Antwerpen drink ik gewoon graag een bolleke. Op andere momenten mag het ook wat straffer: blauwe Chimay, Duvel, af en toe een frisse saison. Op het verrassingsfeest voor mijn 45ste verjaardag, anderhalf jaar geleden, hadden de genodigden ofwel speciaalbier bij, ofwel cd’s – ik hou van muziek.»

HUMO Vooral van Billy Bragg, meen ik me van een oud interview te herinneren.

Van Besien (knikt) «In het vierde middelbaar zijn we met de klas naar Londen geweest, daar heb ik toen ‘Talking with the Taxman About Poetry’ gekocht. Sindsdien ben ik een Billy Bragg-adept: hij is een linkse politieke activist, maar met humor en met veel aandacht voor de liefde. Ik ga altijd kijken wanneer hij in onze contreien optreedt. Eind vorig jaar nog in De Roma: toen heb ik na afloop van het concert een halfuur met hem van gedachten kunnen wisselen in de backstage. Een fijn gesprek, onder meer over de brexit – één van zijn nieuwe nummers heet trouwens ‘Full English Brexit’ – en ik heb hem laten beloven dat hij ooit nog eens groen zal stemmen.»

HUMO A propos, wat is uw culinaire top?

Van Besien «Ik ben een pastaman. Het vooruitzicht op lekkere pastagerechten in alle soorten en maten is voor mij al reden genoeg om in de zomer naar Italië op vakantie te gaan. Het nadeel is alleen dat ik het brood daar niet lust: ’t is me te droog, te weinig gezouten. Erg jammer, want ik ben een groot liefhebber van krakend vers brood, bij voorkeur met wat boter en een stukje kaas. Niet dat ik zoiets ooit zou doen, maar eigenlijk zou ik na elke broodmaaltijd de rest van het brood kunnen weggooien en een vers brood kopen voor de volgende maaltijd.

»Wat ik ook graag eet – en ik weet dat ik daarin vrij uniek ben – is ossentong in maderasaus. Mijn moeder maakte dat vroeger weleens klaar bij feestelijke gelegenheden, en ik ben er verzot op gebleven. Ook nadat zij ermee was opgehouden, wegens ‘niet meer van deze tijd’. Lang heb ik gedacht dat ik ’s werelds laatste liefhebber van ossentong in maderasaus was, ook al omdat er behoorlijk raar op werd gereageerd als ik iemand over mijn voorkeur vertelde. Maar dat veranderde toen we met drie gezinnen samen in een huis zijn gaan wonen op de Turnhoutsebaan in Borgerhout. Ik ben daar aan de praat geraakt met Germaine, de moeder van onze buurvrouw, die tot mijn verrassing plots liet vallen dat ze niets liever doet dan ossentong in maderasaus klaarmaken. ‘Alleen is het zo spijtig dat niemand het nog wil eten.’»

HUMO Eén en één maakt twee.

Van Besien «Inderdaad, want sindsdien houden we met de twee andere gezinnen in dat gebouw ieder jaar een Ossentong in Maderasaus-Dag, ook al wonen we er niet meer. Dan komen we samen bij Germaine om onze buikjes rond te eten.»

HUMO Hoe ziet uw hemel op aarde eruit?

Van Besien «Ik voel me het gelukkigst wanneer mijn vrouw, mijn vier kinderen en ik rond de keukentafel zitten, en iedereen tijdens de maaltijd begint te vertellen over wat hij of zij die dag heeft gedaan. Het gaat vaak heel breed, want we hebben een turnster, een voetballer en een filmliefhebber aan tafel zitten, en ons Wisa (3) vertelt graag wat ze op school heeft geleerd. Ik voel me dan altijd geweldig in m’n element, omdat iedereen open en geïnteresseerd is.

»De hel op aarde, dat is voor mij precies het tegenovergestelde van de situatie die ik net heb beschreven: desinteresse, haat, vooroordelen, wij-zij-denken. Als ik dat toch eventjes politiek mag vertalen?»

HUMO Heel eventjes dan.

Van Besien «Vlaams Belang heeft een tijdje geleden een levensgrote affiche opgehangen in hartje Borgerhout – al 24 jaar mijn woonplaats – met in het groot het woord ‘Borgerokko’, en daaronder de slagzin ‘Crimigranten buiten’. Ik gruw daarvan. Een samenleving waarin mensen zo met de vinger worden gewezen, waarin gevoelens van haat zo worden opgepompt, daarin wil ik niet leven.»

HUMO Nu we het toch over politiek hebben: krijgt u weleens commentaar op het feit dat u, als voorvechter van groene waarden, vier kinderen hebt?

Van Besien «Het gebeurt weleens dat een internettrol daar een opmerking over maakt, ja. Maar zulke zaken laat ik niet aan mijn hart komen. Om eerlijk te zijn: ze kunnen m’n gat kussen. Ik heb ook nog nooit iemand geblokkeerd op Twitter of zo, ze doen maar.»

HUMO Waar kunt u zich wel aan ergeren?

Van Besien «Aan hardrijders in de bebouwde kom, die heb je veel te veel in Borgerhout. Mannen – het zijn altijd mannen – die hun mannelijkheid willen bewijzen, en daarbij geen rekening houden met het feit dat er mensen in zo’n straat wonen, dat er fietsers rijden en kinderen spelen. De straat is van hen, zo lijken ze te redeneren. Ik roep die jongens altijd na: ‘Stop daarmee, doe dat niet!’ Wat uiteraard niet al te veel effect sorteert, maar goed.»

HUMO Ergert uw naaste omgeving zich ook weleens aan u?

Van Besien «Ik denk het wel, ja. Het overkomt me bijvoorbeeld af en toe dat ik geen geld op zak heb wanneer ik met vrienden op café ben. Dat is zowel voor mij als voor hen gênant, al weten ze wel dat het niet slecht bedoeld is, en dat ik mijn misstap altijd zal rechtzetten wanneer ik wel geld bij me heb.»

HUMO Leest u graag?

Van Besien «Ja, al wil het lezen tegenwoordig weleens in de verdrukking raken door Netflix. Vroeger nam ik altijd een boek mee in bed, nu haal ik vaker de tablet boven om naar een serie te kijken. Maar op de trein lees ik nog altijd. Ik ben met name fan van Sandro Veronesi en Paul Auster: als er iets nieuws van hen uitkomt, lees ik het meteen. In beide gevallen ben ik door één specifiek boek fan geworden: bij Veronesi was dat ‘Kalme chaos’, bij Auster ‘De gesloten kamer’. Telkens klopte gewoonweg alles.»

HUMO Hebt u iets met de schone kunsten?

Van Besien «Ik heb wel iets met schilderkunst. Van twee schilderijen in het bijzonder ben ik danig onder de indruk geraakt toen ik ze in het echt zag: ‘Guernica’ van Pablo Picasso, dat ik een paar jaar geleden in Madrid heb gezien, en ‘De intrede van Christus in Brussel’ van James Ensor, dat ik vorige zomer in Los Angeles heb mogen aanschouwen. Echt waar, dat was mo-nu-men-taal. Al was er ook iets in mij dat zei: ‘Dat schilderij zou eigenlijk in Oostende moeten hangen.’»

undefined

'Mijn kinderen durven in de weekends weleens tot twee uur 's middags te slapen: jalóérs dat ik ben!'

HUMO Wat is voor u het hoogste lichamelijke genot?

Van Besien «Seks is uiteraard plezierig, en maakt nu eenmaal deel uit van het leven. Maar wat ik ook graag doe, is slapen. Zéér verfrissend, vind ik, en ondergewaardeerd. Vooral uitslapen vind ik heerlijk, alleen lukt me dat al jaren niet meer: mijn bioritme bepaalt in mijn plaats dat ik na zeven, hooguit acht uur wakker word. Mijn kinderen durven in de weekends weleens tot twee uur ’s middags te slapen: jalóérs dat ik ben! Dan denk ik: ‘Dat wil ik ook!’»

HUMO Over lichamelijk genot gesproken, hebt u zich ooit met drugs ingelaten?

Van Besien «Nee. Of ja, één keer, toen ik in Engeland studeerde, in Hull. We hebben toen eens met enkele vrienden de trein naar Manchester genomen om er een weekendje bij een vriendin van een vriendin te logeren. ‘Ik heb hier nog wat magische paddenstoelen liggen,’ zei ze. ‘Kom, laten we wat hallucineren.’ Bon, die paddenstoelen waren al oud en verdroogd, en ze hadden geen effect meer. Wel raar gedroomd, die nacht.»

HUMO Voor de draad ermee: wie is uw favoriete onenightstand?

Van Besien (schraapt de keel) «Daar heb ik over nagedacht. Kijk, voor het puur seksuele genot zou ik het niet moeten doen, want ik ben meer dan tevreden met mijn vrouw. Daarom heb ik na lang wikken en wegen gekozen voor koningin Mathilde

HUMO Niemand minder!

Van Besien «Het idee erachter is dat ik als republikein in alle intimiteit met haar zou willen praten over de gouden kooi waar ze nu al zoveel jaren in leeft, los van alle andere nachtelijke activiteiten die we kunnen beleven. Mijn mening, als politicus, is dat we koningen en koninginnen zouden moeten bevrijden van hun ellendige taak, en ik zou haar daar graag van willen overtuigen. Ik had ook aan een soundtrack gedacht: ‘Koningin voor een nacht’ van Conny Fabry

HUMO Vindt u Mathilde ook daadwerkelijk aantrekkelijk?

Van Besien (wikt zijn woorden) «Ze komt enigszins gereserveerd en afstandelijk over. Maar daarom mag het voor mij ook een triootje zijn, en wel met koningin Máxima. En in mijn ultieme fantasie komt ook Queen Elizabeth langs. (Ziet onze opgetrokken wenkbrauw) Alleen voor het ontbijt, hè. Anders zou het wat raar zijn, natuurlijk.»


Nicky Degrendele ‘Spieren en blauwe ogen’

undefined

null Beeld

Baanwielrenster Nicky Degrendele ziet eruit als een zorgeloos lachebekje, maar op de piste verandert ze in een eerzuchtige tijgerin. Op haar 21ste heeft ze al een WK-titel op haar naam staan, en vorige week behaalde ze een zilveren medaille op het EK in Glasgow.

Nicky Degrendele «Op het moment zelf was ik er niet zo blij mee: als ik daar dan toch sta, had ik liever op het hoogste schavotje willen klimmen. Ondertussen heb ik het wel kunnen relativeren. Ik mag best trots zijn, want ik was zonder verwachtingen naar Glasgow getrokken. Een zilveren medaille is altijd mooi en houdt me scherp in de voorbereiding voor de Olympische Spelen in 2020.»

HUMO Waarom had je niets van het EK verwacht?

Degrendele «Ik was pas terug van drie maanden in Japan. Ik heb daar deelgenomen aan vijf keirin-toernooien, een discipline in het baanwielrennen waarin ik in Apeldoorn dit jaar wereldkampioen ben geworden. Ik ben erg vermoeid teruggekomen, vooral door de jetlag en het warme, vochtige weer ginder. Mijn benen wilden niet mee, waardoor mijn tijden op de training niet al te goed waren. In Glasgow heb ik gevochten voor het goud en op het einde van de laatste bocht had ik het gevoel dat het zou lukken. Maar Mathilde Gros, een vriendin van me, reed net iets beter.»

HUMO Is het makkelijker om te verliezen van iemand die je sympathiek vindt?

Degrendele «Mathilde en ik zijn goede vriendinnen naast de piste, maar op de piste bestaat vriendschap niet. Ik gun haar de titel, maar mocht ik de wedstrijd opnieuw kunnen rijden, dan zou ik haar maar al te graag kloppen.»

HUMO Je wordt de keizerin van de keirin genoemd. Verslind je graag tegenstanders?

Degrendele «Naar het schijnt word ik een andere mens als ik een rugnummer draag. Technisch directeur Frederik Broché van Belgian Cycling, zoals de wielerbond nu heet, noemt me een killer. Is dat een compliment? Ik weet het niet. Ik ben gewoon zo en het levert resultaten op, dus waarom zou ik mezelf veranderen?»

HUMO Wat is jouw definitie van de hel op aarde?

Degrendele «Het moment waarop je over de meet fietst en beseft dat je niet de eerste bent. Dan denk ik: shit, hoe kon ik hier nu verliezen? Ik heb nooit tegen mijn verlies gekund. Zelfs toen ik klein was, wilde ik altijd winnen van mijn oudere zus. Ik was dat drammerige, energieke kind dat het beter wilde doen dan de anderen. Mijn zus en ik hebben een hele tijd samen gymnastiek gedaan. Blij dat ik was als zij een pasje miste en ik het wel kon! Gelukkig hebben we allebei ontdekt waar we het best in zijn. Zij is nu een gedreven thuisverpleegkundige.»

HUMO Hoe ziet jouw hemel op aarde eruit?

Degrendele «Dat is het moment waarop ik als eerste over de streep rijd, met het dubbele gevoel van ongeloof en onoverwinnelijkheid. Daarna op het podium stappen: heerlijk! Dan ben ik supertrots op mezelf, want ik ben mijn eigen grootste criticus. Ik leg de lat altijd hoog, soms te hoog.»

HUMO Ken je ook een hemel zonder fiets?

Degrendele «Ja! Om vijf uur ’s morgens de zon zien opkomen op een strand in Mexico, na een te gek strandfeestje. Het was de eerste keer na het WK dat ik uitging en het was de zaligste avond die ik ooit heb meegemaakt. Ik vind trouwens alles in of in de buurt van water tof, want ik ben een waterrat.»

HUMO Ben je daar het gelukkigst, in en rond het water?

Degrendele «Aan zee voel ik me altijd thuis. Daar kan ik volledig tot rust komen, zeker als ik alleen ben. Ik ben geen kluizenaar, maar uit een tijdelijk isolement haal ik veel energie.»

HUMO Wanneer was je het ongelukkigst?

Degrendele «Op de ochtend van oudejaar 2017. Toen stierf mijn hondje Lucky. Hij was 18 jaar oud. We zijn samen opgegroeid en met zijn dood moest ik gelijk mijn jeugd loslaten. Ergens hoop je dat je huisdieren altijd bij jou zullen blijven. Mijn mama en papa hebben nog twee honden, maar die zijn Lucky niet.»

HUMO Wat eet en drink je het liefst?

Degrendele «Voor een glaasje pinot noir mag je mij altijd wakker maken. Ik drink nooit veel, want wat heb je eraan als je met een gat in je geheugen zit? Maar een goed glas wijn doet weleens deugd.

»Op het vlak van eten vraagt de topsport wel veel van mij. In het begin had ik het daar moeilijk mee. Ik wilde frieten en hamburgers kunnen eten als ik daar zin in had. Nu haal ik één keer per jaar een pak kraakverse frieten in de frituur, en die smaken dan des te beter.»

HUMO Wat eet je vóór een belangrijke wedstrijd?

Degrendele «Meestal havermout met yoghurt. Daar kan ik lang op teren. Maar vóór de wedstrijd in Glasgow heb ik me tegoed gedaan aan rode bonen in tomatensaus en een eitje.»

HUMO Stevig!

Degrendele (lacht) «Mijn moeder is half Brits.»

HUMO Waar erger je je aan op een doordeweekse dag?

Degrendele «Slechte automobilisten! Als ik ergens naartoe moet en op tijd vertrokken ben, beslist één of andere ambetanterik dikwijls om als een slak voor mij uit te rijden. Heel irritant. Achter het stuur heb ik een Italiaans temperament, maar een leuk muziekje kan me dan wel kalmeren.»

undefined

'Na twee weken in een hotel wil ik thuis in mijn pyjama, met mijn haar tussen mijn tanden, mijn ontbijt naar binnen werken'

HUMO Ben jij soms irritant voor je omgeving?

Degrendele «Ongetwijfeld. Vooral als ik een jetlag heb, ben ik nijdig en kan ik vervelend doen. Ik heb dan twee weken braaf in het hotel moeten ontbijten, maar thuis wil ik in mijn pyjama, met mijn haar tussen mijn tanden, mijn ontbijt naar binnen werken. Als er dan geen eitjes en yoghurt in huis zijn en ik eerst nog naar de winkel moet, ben ik niet te pruimen. Duurt niet lang, hoor! (lacht)»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

Degrendele «Ik begin te zweven wanneer iemand in mijn haar kriebelt, het liefst zo lang mogelijk. En wakker worden naast een man die ik graag zie, geeft me altijd een speciaal gevoel.»

HUMO Wie is je ideale onenightstand?

Degrendele «Mag ik een top drie geven?»

HUMO Uiteraard.

Degrendele «Chris Hemsworth vind ik wel een schone vent. Gespierd. Blauwe ogen. Meer ga ik niet zeggen (lacht). Hij speelt voortreffelijk in de Marvel-films – ik kijk sowieso liever naar actiefilms dan naar romantische komedies. Op plaats twee staat Theo James van de ‘Divergent’-filmserie. Knap, donker en met een baardje: de perfecte mysterieuze vent. Voor nummer drie kan ik niet kiezen tussen Taylor Kinney en Tom Holland

HUMO Zitten er in de Belgische wielersport mooie mannen?

Degrendele «Ja, maar die ga ik niet noemen, want dat zou onvermijdelijk ongemakkelijke situaties opleveren. Rode Duivel Yannick Carrasco zou ik weleens willen ontmoeten. Alleen speelt hij momenteel in China: een beetje ver, niet?»


Spinvis ‘Iedere ochtend een gedicht’

undefined

null Beeld

De voortreffelijke Spinvis woont onder de lichtjes onnozele schuilnaam Erik de Jong in een rijhuis in Nieuwegein, waar hij het bezoek uit België op koffie en roomsoesjes vergast. ‘’t Is verfrissend om het voor een keer eens niet over mijn liedjes te hebben, maar over wat ik graag eet.’ Kleine moeite!

HUMO Wat eet je graag?

Spinvis «Van alle keukens is de Italiaanse me het liefst. De Franse keuken is me vaak te vet en te vlezig, de Aziatische te Aziatisch. Maar de Italiaanse is voor mij precies goed. Al zou ik als galgenmaal toch voor iets Belgisch kiezen. Ik herinner me dat ik eens vlak over de grens heb opgetreden, ergens in de sinterklaastijd was het, en dat ik na afloop een portie witlof met hesp en kaassaus kreeg voorgeschoteld. Ik heb toen even gehuild van genot.»

HUMO Wat drink je daar het liefst bij?

Spinvis «Tegenwoordig drink ik het liefst witte wijn. Een riesling, of een pouilly-fumé. Ik drink wel lang niet meer zoveel als een jaar of vijf, zes geleden. Toen dreigde het de foute kant op te gaan met mijn drankverbruik. De ontlading na een optreden is natuurlijk groot, en de ijskast in de kleedkamer goedgevuld. Ik zette toen ook standaard drie flessen wodka op onze rider, tegenwoordig zijn dat twee zedige flesjes riesling. Ik hou te veel van mijn werk om het door alcohol te laten verpesten.»

HUMO Hoe ziet jouw hemel op aarde eruit?

Spinvis «Meer nog dan door het verwezenlijken van plannen voel ik me het gelukkigst wanneer ik nog veel plannen héb, en weet dat er nog dingen zitten aan te komen. De mooiste momenten beleef ik wanneer een liedje nog niet af is, en ik enthousiast ben over wat het zal worden. De hemel die nog moet komen, is altijd hemelser dan de hemel die er al is.»

HUMO En de hel op aarde?

Spinvis «De hel op aarde heb ik zelf nog niet beleefd. Er is wel een periode geweest, ruwweg van mijn 17de tot mijn 24ste, dat ik ongelukkig was omdat ik niet wist wat ik wilde. Ik maakte wel muziek, ik schreef en ik dichtte, maar omdat je daar geen geld mee kon verdienen, werkte ik in fabrieken en op kantoor, en ook lange tijd bij de post. Daar heb ik vooral de nachtdienst gedaan: acht uur aan een stuk post sorteren, echt het werk van een chimpansee. Achteraf bekeken heb ik in die nachten wel het geestelijke kapitaal opgebouwd waar ik nog altijd uit put voor mijn teksten. Ik heb er veel gepraat met andere postsorteerders over hun angsten, hun fantasieën en hun dromen. Dat was goed voor me, weet ik nu, want sinds ik op mijn 40ste heb gedebuteerd, kom ik vooral mensen tegen die iets met muziek te maken hebben. Je kunt dat een verrijking noemen, maar tegelijk is het ook een verschraling.»

HUMO Hoe is die ongelukkige periode overgewaaid?

Spinvis «Een beetje zoals griep kan overwaaien. Ik ben langzaam maar zeker tot het besluit gekomen dat ik niks anders kon en wilde dan muziek maken, en dat gaf rust. Armoede, geen status, geen goed verhaal op familiefeestjes, maar wel rust. En aan de horizon iets van geluk.»

'Als ik op de fiets zit, heb ik een hekel aan automobilisten. Zit ik in de auto, dan heb ik een hekel aan fietsers'

HUMO Waar heb je een hekel aan?

Spinvis «Als ik op de fiets zit, heb ik een hekel aan automobilisten. Zit ik in de auto, dan heb ik een hekel aan fietsers. Ik denk dat veel mensen zo in elkaar zitten, of ze zich er nu van bewust zijn of niet.»

HUMO Ergeren je naasten zich ook weleens aan jou?

Spinvis «Ja. Vooral wanneer ik weer eens ergens anders zit met m’n gedachten. Het gebeurt dat ik hier aan de eettafel een conversatie voer met mijn vrouw, en dat ik ineens helemaal afdwaal en niet meer hoor wat ze zegt. Achteraf kom ik weleens uit de lucht gevallen, wat het alleen maar erger maakt. Zij vindt dat terecht erg vervelend, omdat mijn gedachten dan blijkbaar veel belangrijker zijn dan wat zij te vertellen heeft. Ik probeer er wel iets aan te veranderen, maar het lukt me niet.»

HUMO Lees je graag?

Spinvis «Je ziet het, hè (wijst naar zijn boekenkast). Mijn lievelingsschrijver is Gerard Reve. Van hem heb ik alles gelezen, en ik herlees het ook. Maar verder lees ik vooral poëzie. Elke dag begin of eindig ik met een gedicht. Als je dat ’s ochtends doet, dan staat je hoofd nét in de goeie stand om de rest van de dag te trotseren.

»Vanochtend heb ik een gedicht van Menno Wigman gelezen, een vriend van me die eerder dit jaar is overleden. Het heet ‘Stramien’. (Leest voor) ‘De waanzin zelf gaat goed gekleed / Zijn werk vergt tact, precisie ook / Dus kruist hij namen aan / Kamt steden uit, tast schedels af / Veegt hij zijn voeten, is het raak / Stampt het in de nok / Weer vraagt zijn vrouw naar zijn pensioen / En hij met noodweer nog op pad / Niet snik. ‘Verkeerd bedraad’ / Van Luther met zijn inktpot tot Feith / Tot Freud en jou en mij geen mens / Die zijn stramien begrijpt’. Ik vind het prettig onbegrijpelijk. Poëzie moet je mijns inziens niet uitleggen. Het is gewoon lekker, net als wijn.»

HUMO Hou je van kunst?

Spinvis «Steeds minder. Ik erger me eraan dat kunst steeds maar weer over kunst gaat.»

HUMO Verklaar je nader?

Spinvis «Onlangs zag ik een theaterstuk over Carlo Gesualdo, een Italiaanse renaissancecomponist van koormuziek die niet alleen hemelse madrigalen uit zijn mouw schudde, maar tegelijk ook z’n vrouw en haar minnaar heeft vermoord. Een boeiend verhaal, leek mij, maar dat werd amper verteld: ’t was meer een experimentele zoektocht naar hoe je theater maakt. Kijk, honderd jaar geleden was het urinoir van Marcel Duchamp een eindpunt, maar sindsdien borduren veel kunstenaars nog altijd voort op datzelfde idee van antikunst, ‘om de mensen te laten nadenken’. Maar ik wíl helemaal niet meer nadenken over wat kunst is, en ik wil al evenmin dat kunst me ‘een spiegel voorhoudt’. Ik wil gewoon iets zien wat me raakt.»

HUMO Vertel me eens, wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

Spinvis «Ja, hèhè, wat denk je? Al is in ijskoud water zwemmen een goeie tweede. Je huid krimpt van de kou, maar een minuut later voelt het goed en denk je: wat was nou het probleem? Hetzelfde principe geldt ook voor een moeilijke piano- of gitaarpartij. Soms denk je: ‘Dit kan ik nooit.’ Maar je oefent en je oefent, en twee weken later zit het in je vingers en speel je het zonder erover na te denken. Zoiets geeft een kick die enigszins te vergelijken is met tafeltennis.»

HUMO Tafeltennis?

Spinvis «Ik hou van tafeltennis – vroeger deed ik het hier in een club in Nieuwegein, nu soms in de studio. Als je het een beetje kunt, merk je dat je handen sneller worden dan je gedachten, dat je lichaam dingen doet die je niet van tevoren bedacht hebt. Heerlijk vind ik dat.

»Met zingen werkt het ook ongeveer zo. Het overkomt me op het podium weleens dat ik even afgeleid ben, en dat ik twee coupletten later ineens tot de vaststelling kom: ‘Hé, ik heb die twee coupletten gezongen zonder dat ik erbij stilstond.’ Die teksten zitten in mijn motorisch geheugen opgeslagen, denk ik, en mijn mond maakt automatisch de juiste bewegingen.»

HUMO Nooit een Patti Smith-momentje meegemaakt, waarbij je je tekst vergat?

Spinvis «O man, ja. Een jaar of zes geleden kreeg Leonard Nolens de Prijs der Nederlandse Letteren uitgereikt in het koninklijk paleis in Amsterdam, door koningin Beatrix. Aan mij was gevraagd om iets van Nolens op muziek te zetten, wat ik had gedaan met een gedicht over een veld met blaffende honden. Ik had de tekst goed in m’n hoofd gestampt, maar toen ik daar stond met de koningin op vijf meter van m’n neus, en een geïnteresseerd kijkende meneer Nolens naast haar, wist ik het ineens niet meer. Het enige wat ik me nog kon herinneren, was ‘de blaffende hond’ (lacht). Zo heb ik dus een tijdje ‘De blaffende hond, de blaffende hond, de blaffende hond’ staan kwelen, en dat was het dan. Na afloop mocht ik een minuutje met de koningin praten. Ze zei: ‘Zeg, zo’n tekst onthouden, dat is best wel moeilijk, hè?’ Ik denk dus dat ze het wel doorhad – je bent niet voor niks koningin, natuurlijk.»

HUMO Wie is tot slot je favoriete onenightstand?

Spinvis «Ik weet niet hoe ze heet, maar ze fietst hier weleens door de straat (grinnikt). Verder heb ik ook iets met tragische vrouwen, zoals bijvoorbeeld Françoise Dorléac, de zus van Catherine Deneuve. Ze was een betere actrice, en nog mooier, maar ze is op jonge leeftijd omgekomen in een tragisch auto-ongeluk. ’t Is net alsof je die tragiek al in haar ogen ziet wanneer je een foto van haar bekijkt.»

HUMO Kies ook eens iemand die nog leeft?

Spinvis «Sabine Hagedoren, die weervrouw? Ja, die vind ik leuk. En o ja, jullie koningin, la reine Mathilde. Een echte koningin, ik word daar best geil van.»

HUMO Mag ze haar kroontje ophouden tijdens het minnespel?

Spinvis «Ze mag niet, ze móét.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234