null Beeld

Tussen plein en vrees: Bill Ryder-Jones 'De voorbije tien jaar leken nog het meest op een nachtmerrie'

Aan de westkust van Groot-Brittannië ligt het pittoreske badstadje West Kirby. Het kille water klotst er onophoudelijk tegen de kades, en in de verte ligt Liverpool, de dichtstbijzijnde stad van betekenis. Wie er opgroeit, verveelt zich doorgaans dood, of begint muziek te spelen, met de blik op voornoemde stad. Bill Ryder-Jones – ex-gitarist van The Coral – deed beide, en vereeuwigt zijn jeugd nu op ‘West Kirby County Primary’.

Tom Raes

Ryder-Jones komt ‘West Kirby County Primary’ (drieënhalve ster in deze kolomen én een staande ovatie van al onze nekharen) op 11 december live brengen op het Glimps Festival in Gent. Boffen, want Ryder-Jones tourt nog maar een klein jaar rond met z’n muziek: de jaren ervoor had hij het te druk met angstaanvallen en depressies pareren, die hand in hand gingen met een ernstig geval van agorafobie ofte pleinvrees.

HUMO Is het zo erg als ik het me voorstel, optreden met pleinvrees?

Bill Ryder-Jones «Het was afschuwelijk. De ergste periode was toen ik nog bij The Coral speelde (Ryder-Jones verliet de groep in 2008, red.). Dat was ook de reden waarom ik uiteindelijk uit de band gestapt ben: ik stak elke dag zoveel energie in mezelf proberen te kalmeren dat ik volledig uitgeput was toen ik het podium op moest.»

HUMO Hoe gaat het nu met je?

Ryder-Jones «Veel beter, dank je. Sinds ik aanvaard heb dat zulke angsten deel uitmaken van wie ik ben, heb ik er vrede mee. Tot voor enkele jaren had ik nooit durven denken dat ik me ooit zoals nu zou kunnen voelen. De voorbije tien jaar leken soms nog het meest op een nachtmerrie. Ik heb zo lang niet kunnen doen wat ik het liefst deed: muziek spelen.»

HUMO Jij bent opgegroeid in West Kirby. Wat voor een plaats is het?

Ryder-Jones «Het is er vooral erg stil: één grote buitenwijk waar allemaal deftige mensen wonen, en waar de jeugd zich doorgaans dood verveelt. Wat doe je dan als je jong bent? Muziek maken, of naar Liverpool trekken om daar iets te beleven. Dat deed ik ook, maar als dertiger ben ik ondertussen vreemd genoeg de charme van West Kirby gaan inzien. Die stilte heeft iets heel aparts.»

HUMO Misschien is het de leeftijd?

Ryder-Jones «Dat zou best kunnen.»

HUMO Je hebt de plaat opgenomen in je ouderlijke huis. Dat hoor je niet als je ze beluistert, maar het decor had wel degelijk een meerwaarde: veel nummers op de plaat gaan over je kindertijd.

Ryder-Jones «Mijn vorige plaat heb ik er ook opgenomen. Veel van mijn nummers gaan inderdaad over gebeurtenissen die zich daar hebben afgespeeld, of gaan over mensen die er wonen of die er ooit gewoond hebben. Ik heb er geen studio of zo. Het is er niet al te groot, maar ik hou net van het idee dat je er pakweg geen gigantisch drumstel naar binnen kunt sleuren: je moet werken met wat je hebt, en voor de rest moet je oplossingen bedenken. Maar dat is oké, ik ben sowieso geen fan van platen die te groots klinken.»

HUMO Het klinkt anders meer als een ongemak.

Ryder-Jones «Ik moet ook niet overdrijven: in de eerste plaats is het erg praktisch om bij je ouders thuis op te nemen (lacht). Ik kan er zoveel tijd doorbrengen als ik maar wil, en gratis! Probeer dat maar eens in een opnamestudio. Toen ik net uit The Coral gestapt was, was het ook de enige plaats waar ik al m’n versterkers en zo kwijt kon. Dus als ik iets wou opnemen, deed ik dat gewoon daar.»

HUMO De thema’s die je op ‘West Kirby County Primary’ bezingt, zijn vaak erg persoonlijk. ‘Daniel’ is geschreven vanuit het perspectief van ouders die een kind verliezen aan de zee – in casu jouw ouders en je broer.

Ryder-Jones «Ik sta niet echt stil bij hoe intiem iets klinkt voor iemand anders. Ik zou ook niet anders kunnen schrijven: ik pen mijn nummers niet omdat de song toevallig een tekst nodig heeft, maar net om er iets in kwijt te kunnen. Als ik over iets loop te tobben, probeer ik het van me af te schrijven, om er op die manier hopelijk een streep onder te kunnen trekken.»

HUMO Dat klinkt een beetje als therapie.

Ryder-Jones «Nee, zo zie ik het niet. Als je in therapie bent, leer je altijd iets bij over jezelf. Dat is niet het geval als ik een nummer schrijf. Het is een manier om dingen achter me te laten, en om er ondanks alles toch iets positiefs van te maken. Ik ben zo tot het inzicht gekomen dat, als iemand je de kans geeft om over je muziek te praten, je die misschien ook moet grijpen. Ik heb lang geen interviews gedaan, maar nu zie ik het als een buitenkans om het over mijn muziek te mogen hebben.

»Weet je, ik ben al meer dan de helft van m’n leven muzikant – toen ik begon in The Coral, was ik amper 16. Je zou denken dat ik wel vroeger tot dat inzicht had kunnen komen. Misschien is het wel gewoon de leeftijd (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234