null Beeld

Tussen vriendschap en rivaliteit: Antwerpse hiphopsensaties TheColorGrey en blackwave.

Wie denkt dat hiphop alleen uit Los Angeles en New York komt, moet dringend zijn oren laten uitspuiten. In Antwerpen is de laatste jaren een scene ontstaan die in 2017 zo’n heel klein beetje is ontploft. Toonzetter TheColorGrey dropte zijn debuutplaat ‘Rebelation’, scheerde hoge toppen op MNM en Studio Brussel, én mocht het voorprogramma van Mos Def verzorgen, terwijl blackwave. pijlsnel opgang maakte met hun door een échte jazzband gestutte liveshows (Pukkelpop!) en een beloftevolle eerste ep (‘Mic Check’). ‘België is eigenlijk te klein voor ons.’

'Als je in België wilt leven van je muziek, dan moet het een beetje mainstream zijn. Je kunt niet continu zitten te rappen over negatieve shit'

Het interview vindt plaats in Trix, en dat is voor beide groepen een speciale plek. TheColorGrey, schuilnaam van de 23-jarige Will Michiels, is er kind aan huis. Of hip gezegd: artist in residence – hij mag er vrij binnenvallen om gebruik te maken van alle apparatuur en in ruil geeft hij nu en dan een workshop. En blackwave., het zomers wapperende samenwerkingsverband tussen jonkies Willem Ardui en Jean Atohoun (iedereen zegt ‘Jay’), speelde hier nog niet zo heel lang geleden hun allereerste optreden ever.

undefined

null Beeld

Willem Ardui «Indrukwekkend was het niet: er kwam misschien dertig man opdagen – voornamelijk vrienden van ons – en het was heel brak. Maar ook een fantastische ervaring.»

Jay «Op 23 november spelen we hier onze eerste – uitverkochte – headlineshow. Leuk om hier terug te staan nu we daadwerkelijk iets kunnen (lacht).»

Will Michiels «Ik kom hier al heel lang. Toen ik vijftien, zestien jaar was, kwam ik al tracks opnemen in de studio. Het was dan ook logisch dat ik híér eerder dit jaar mijn debuutplaat kwam voorstellen. Toen vroegen ze of ik artist in residence wilde worden. Ze kennen mijn gezicht, volgen mijn muziek en geloven in mij: ik moest niet lang nadenken.»

HUMO Qua vervoer is het ook handig: je kunt gewoon met de fiets komen.

Michiels (knikt) «Ik ben een geboren Antwerpenaar, hè. Als kind woonde ik in Borgerhout, daarna ben ik naar de buurt van het Sportpaleis verhuisd. En toen mijn ouders gescheiden zijn, ben ik met mijn moeder meegegaan naar Boom. Op mijn 18de ging ik op kot in ’t stad en nu woon ik al een jaar of vier alleen, hier in de buurt.»

undefined

''Als jij een fucking goeie track dropt, dan vloek ik weleens' – 'Jullie productie is anders ook wel dope, hoor'

HUMO Waar woonden jullie, heren blackwave.?

Ardui «Ik woon al heel mijn leven in de buurt van Deurne. Leuk, hoor: op vijf minuten van het centrum van Antwerpen, maar het was toch rustig opgroeien.»

Jay «Bij mij is het iets ingewikkelder (lachje). Ik ben opgegroeid in het Franse Clamart, een buitenwijk van Parijs – ik ben dus tweetalig. Toen ik 6 was, scheidden mijn ouders en ben ik met mijn moeder mee naar België verhuisd, terwijl mijn vader ginder bleef. Tja, it is what it is.»

HUMO Beviel Gent je meteen?

Jay «Zeker. We woonden eerst op een appartement in een mooie buurt in het centrum. Daarna heeft mijn ma een huis gekocht in Sint-Amandsberg, een buurt vol allochtonen vlak bij station Gent-Dampoort – cheap as shit. Nooit problemen gehad, maar ik heb wel bijna élke Gentse school die er is aangedaan.»

HUMO Hoe komt dat?

Jay «Ik hield van experimenteren. Ik wou zien wat ik kon en niet kon. ’t Is niet dat ik voortdurend werd buitengezet. Ik was zelfs bijna altijd geslaagd. Maar dan werd mijn interesse alweer geprikkeld door iets anders. Ik heb eerst Latijn gedaan, dan moderne wetenschappen, dan wetenschappen-sport, dan grafische vormgeving, dan architectuur en dan audiovisuele media (lacht). Grafiek en audiovisuele media heb ik uiteindelijk nog afgemaakt. En nu studeer ik deeltijds Engels aan de UA.»

HUMO En jullie? Hebben jullie ook zo’n hobbelig schoolparcours afgelegd?

Ardui «Ik ben net met filosofie begonnen en dat is niet simpel, want muziek komt op de eerste plaats. Maar daarvoor verliep alles vlot. In het middelbaar heb ik zes jaar Grieks-Latijn gedaan. Ik wou dat al van in de lagere school omdat ik zo van taal hou.»

Michiels (lacht) «Meen je dat?»

HUMO Jij was minder happig op school?

Michiels «Dat was niks voor mij, ik ben nooit een goeie student geweest. Als jonge kerel had ik maar twee passies: voetbal en muziek. Dáár lag mijn toekomst.»

HUMO Je zou nog op hoog niveau gevoetbald hebben.

Michiels «Ja, mijn hele tienertijd. Mijn laatste club op niveau was Westerlo, toen die nog in eerste klasse speelden. Ik speelde bij de jeugd en deed ervaring op bij de beloften.»

HUMO Wat heeft je uiteindelijk voor muziek doen kiezen?

Michiels «Ik ben van nature nogal lui en voor voetbal bleek ik toch net iets te weinig gedisciplineerd (lacht). En bij Westerlo deed ik ook nog eens een blessure op, waardoor ik aan het eind van het jaar weg zou moeten. Daardoor ben ik een beetje de motivatie verloren. Nu speel ik voor de fun in derde provinciale, al heb ik amper nog tijd om te gaan trainen.»

HUMO Hoe zit het met jullie muzikale opvoeding?

Jay «Van mijn vader herinner ik me dat hij veel Lauryn Hill opzette. Bij mijn moeder zal het vooral U2 of zo geweest zijn. Maar ik heb snel mijn eigen muziek ontdekt. In het middelbaar begon ik rond te hangen met enkele oudere jongens die mij lieten kennismaken met N.W.A.: het begin van alles! Eazy-E was mijn held omdat zijn hoge stemgeluid heel erg leek op dat van mij: ik begon ’m meteen na te rappen. Zo schaafde ik ook aan mijn Amerikaanse accent.»

Michiels «Ik deed dat ook. Zo leer je de moeilijke woorden uitspreken. En ik keek naar Amerikaanse films met mijn grote held Robert De Niro, die ik dan ook probeerde te imiteren (grijnst).»

Ardui «Bij mij stond altijd Klara op. Op mijn vijfde ben ik met viool begonnen. Mijn ouders vertellen altijd dat dat mijn eigen idee was, dus ik zal hen maar geloven (lacht).»

Michiels «Ik kom uit een heel muzikale familie. Mijn oma is klassiek geschoold – ze speelt Beethoven, Bach, Mozart en Chopin – en mijn vader, die zelf ook voor de fun wat muziek maakte, luisterde naar alles: Bob Marley, David Bowie, Marvin Gaye, Led Zeppelin… Van toen ik jong was, werd ik blootgesteld aan alle mogelijke genres. Zo zette mijn moeder, die Congolese is, vaak Afrikaanse muziek op: Koffi Olomide en Werrason. Ik werd bestóókt (lacht).»

HUMO Wanneer zijn jullie zelf hiphop beginnen te maken?

Michiels «Heel vroeg al. Ik moet een jaar of negen zijn geweest. Mijn vader kwam thuis met ‘The Marshall Mathers LP’ van Eminem: tóén wist ik dat rappen echt mijn ding was. Ik begon meteen mijn eigen rhymes te schrijven, in het Nederlands. Ik had het minikeyboard van mijn broer gekregen, en mijn vader had een pc staan met simpele muzieksoftware. Daarmee ben ik beatjes beginnen te maken. Die pc staat trouwens nog altijd ergens in de kelder bij mijn moeder. Ik weet zeker dat al mijn tracks uit de periode 2004-2005 er nog opstaan. Als ik mezelf ooit eens hard wil uitlachen, dan probeer ik ’m eens op te starten (lacht).»

Ardui «Bij mij heeft het even geduurd voor ik hiphop kon appreciëren. De eerste keer dat ik ondersteboven was van een héle hiphopplaat, was toen ik ‘Madvillainy’ van Madvillain hoorde. Dat was een eyeopener: ik wist niet dat hiphop zo experimenteel, zo radicaal kon zijn. Madlib is een waanzinnige producer. Via MF Doom en J. Dilla kwam ik dan ook bij het meer mainstream spul uit. Nu luister ik naar alles.

»Zelf ben ik ermee begonnen toen mijn moeder een iMac met GarageBand kocht. Ik bakte er heel lang niks van. Toen het uiteindelijk een béétje begon te marcheren, ging ik op YouTube op zoek naar rappers met wie ik kon samenwerken. Ik ben toen uitgekomen bij de Antwerpenaar Darrell Cole: ik heb hem een bericht gestuurd, maar hij heeft daar nooit op gereageerd (iedereen lacht).»

undefined

'De energie in de ­Vlaamse hiphop­scene zit heel goed. We hebben veel goeie artiesten die elkaar naar een hoger niveau tillen'

Michiels «Dat was vijf jaar geleden, zeker? Ja, toen was Darrell hier echt the man, hè: hij kwam op JIM, naast Nelly en Snoop Dogg. Hij zal die beats waarschijnlijk niet eens gecheckt hebben.»

Ardui «Ik neem het hem niet kwalijk: ze trokken op niks (lacht). Een paar jaar later ben ik dan op de rapper Caleborate gestoten. Ik stuurde ’m een berichtje: ‘Hey man, check out my beats!’ (lachje) Hij zag er wel iets in en moedigde me aan om te blijven werken. Hij is degene die mij heeft gemotiveerd: zonder hem had ik het nu wellicht allang opgegeven. Later heb ik beats gemaakt voor zijn eerste twee platen, en op ‘Mic Check’ doet hij mee op twee nummers.»

undefined

HUMO Hoelang kennen Jay en jij elkaar al?

Jay «Even lang als blackwave. bestaat. Zo’n anderhalf jaar dus.»

Ardui (knikt) «We hadden een gezamenlijke kennis via mijn vorige groep en zijn via het internet met elkaar beginnen te praten. Echte millennials (lachje). We wisselden zo wat ideeën uit en van het één kwam het ander. We maakten samen muziek nog vóór we elkaar echt ontmoet hadden.»

Jay «Onze tracks klonken cool en we dachten: waarom niet? Een band is fucking cool.»

undefined


Rivaliteit

HUMO Durven jullie – TheColorGrey en blackwave. – elkaar tracks door te sturen of om een professionele mening te vragen?

Michiels «Ik heb altijd de neiging gehad om mijn muziek voor mezelf te houden. Dat is gewoon mijn persoonlijkheid. Alles gaat in een kluis, en pas wanneer het af is, kom ik ermee naar buiten. Alleen mensen die héél dicht bij mij staan, zoals mijn gitarist Niel Soetaert – met wie ik heel nauw samenwerk – en mijn manager, krijgen af en toe iets te horen.»

Jay «Wij werken ook op die manier. Je wilt geen onafgewerkt product laten horen.»

Michiels «Nee. Zo zal ik nooit demo’s uitbrengen. Soms stop ik wél onafgewerkte tracks in een liveshow, om te checken hoe de crowd erop reageert.»

Ardui «De vriendschapsband tussen Vlaamse hiphoppers wordt wat aangedikt door de media. We hebben elkaar graag, maar zó goed kennen we elkaar nu ook weer niet.»

HUMO Maken jullie deel uit van een brotherhood of zijn jullie concurrenten?

null Beeld

Ardui «Beide, denk ik. Als we een goeie show zien van elkaar, dan gaan we dat natuurlijk zeggen, maar tegelijk is er ook rivaliteit. Als TheColorGrey een track dropt waarvan ik denk: ‘Damn, dit is fucking goed’, dan word ik daardoor geprikkeld.»

Michiels (knikt) «‘I gotta step my game up.’»

Jay «Die energie zit in Vlaanderen heel goed. We hebben veel goeie artiesten – Darrell Cole, Amo Achille, Coely... – die elkaar allemaal naar een hoger niveau pushen. We willen elkaar een stapje voor zijn.»

HUMO Heb je al eens gevloekt over specifieke nummers van elkaar?

Ardui «Ja, ik vind ‘On & On’ een dikke track. En je hebt vanochtend een Studio Brussel-sessie gedaan waar ik wel jaloers op was (lacht).»

Michiels (blaast) «Néé, die was afschuwelijk, man! Er is van alles misgelopen. Opeens viel het geluid van de beat weg in mijn koptelefoon, waardoor ik niks meer hoorde. Maar het was een livesessie, dus ik moest wel verder rappen. Verschrikkelijk: live naast de beat rappen, dat wil je écht niet.»

Jay «Fucked up, man.»

Michiels «Er bleek gewoon een kabel kapot te zijn die het bij de soundcheck nog prima deed. Uiteindelijk heb ik nog een tweede poging gedaan, maar ik was niet meer chill op dat moment.»

Ardui «’t Was toch goed, hoor.»

HUMO TheColorGrey is een soloproject, maar blackwave. is een duo. Zijn jullie het altijd eens over de richting van een nummer?

Jay «Meestal wel. En als we een andere mening hebben, dan helpt dat ons vooruit. Als hij a zegt en ik zeg b, dan komen we soms uit bij geheime optie c, die veel beter is dan wat we al hadden (lachje). Snap je?»

Michiels «Is dat dan een compromis?»

Ardui «Nee. Door te discussiëren leg je soms zwaktes in nummers bloot. En zo blijf je zoeken naar iets helemaal anders, totdat het goed zit.»

Michiels (neemt het interview even over) «Hebben jullie soms tracks die de ene maar niks vindt, maar die je toch uitbrengt omdat de ander hélemaal overtuigd is?»

Ardui «Nee. Maar om eerlijk te zijn: bij alle tracks die we releasen, heb ik nog altijd het gevoel dat het… wel goed is, maar niet goed genoeg.»

Jay «Onze ep bijvoorbeeld: we kunnen beter. Het zijn wel dope tracks, maar we kunnen er allebei niet honderd procent wild over zijn.»

Michiels «Ik ken het gevoel. Maar je moet óóit iets uitbrengen…»

Ardui «Als we hard blijven werken, zullen we steeds betere muziek maken, zoveel is zeker. De recente track ‘Elusive’ bijvoorbeeld vind ik al een stuk straffer.»

Michiels «Jij producet alles, toch?»

Ardui «Ja.»

Michiels (knikt goedkeurend) «Fucking dope productie, man, echt waar.»

HUMO Wil jullie succes zeggen dat Vlaanderen eindelijk klaar is voor hiphop?

Jay «Meer en meer. Maar nog niet helemaal.»

Ardui «Het heeft bijvoorbeeld veel te lang geduurd voor de nummers van TheColorGrey op de radio kwamen.»

Michiels «Ik denk, heel eerlijk, dat Vlaanderen nooit helemáál klaar zal zijn voor hiphop. Ik zie het hier nooit even populair worden als in Nederland. Die zijn met alles mee vanaf moment één.»

Ardui (denkt na) «Aan de andere kant is muzieksmaak dankzij het internet niet meer zo streekgebonden. Dus ik denk, of hoop, dat hiphop nog een stuk populairder zal worden wanneer onze generatie opgroeit. En zelfs op de radio worden artiesten als Anderson .Paak en Kendrick Lamar nu toch opgepikt door mensen die vroeger nooit naar het genre zouden hebben geluisterd?»

Michiels «Tja, Kendrick is zo groot dat je er niet meer omheen kunt. Maar Vlaanderen is er altijd het laatst bij. Minder bekende artiesten worden in Nederland geboekt járen voor ze naar hier komen. En als ze komen, is de ticketverkoop vaak teleurstellend.»

undefined

'Van mening verschillen helpt ons vooruit. Als Willem a zegt en ik zeg b, dan komen we soms uit bij geheime optie c.' Jay

HUMO Ook vreemd: als je in Antwerpen of in Brussel naar een hiphopconcert gaat, dan is het publiek voor minstens drie vierde blank.

Michiels «Kleurlingen luisteren het meest naar hiphop, maar ze gaan bijna nooit naar concerten. Als ik optreed, zie ik óók heel weinig black in het publiek. Ik heb geen idee waaraan het ligt, maar ik vind het wel heel jammer.»


Subtiele boodschap

HUMO Over de grote plas is hiphop hoe langer hoe meer de stem van onderdrukt zwart Amerika. Voelen jullie een zeker sociaal bewustzijn?

Ardui «Ik zat er wel een beetje mee in mijn maag dat ik, als blanke Vlaming uit een welgesteld gezin, hiphop zou gaan maken. Ik luister naar artiesten die uit een totaal andere cultuur komen en die worstelen met problemen waar ik geen benul van heb. Ons nummer ‘Hands Up!’ is daarom zo’n beetje mijn ode aan die cultuur. Ik probeer met die zaken bezig te zijn.»

Michiels «Da’s wel nice. Respect dat je het zo benadert. Maar ik vind het ook net mooi dat muziek er dan voor zorgt dat je die cultuur gaat ontdekken, en aandacht hebt voor de problemen ervan.

»Mijn eigen teksten zijn over het algemeen niet echt sociaal-politiek getint. Toen ik vijftien, zestien jaar was, waren al mijn lyrics wél superdonker, en gingen ze over hoe slecht de maatschappij was. Nu zal ik eerder subtiele lijntjes droppen, waardoor je wel, als je aandachtig luistert, kunt horen hoe ik over bepaalde zaken denk – in ‘On & On’ zit er zo eentje, luister maar. Maar om eerlijk te zijn: als je in België wilt kunnen leven van je muziek, dan moet het een beetje mainstream zijn. Je kunt niet continu zitten te rappen over negatieve shit; dat wordt hier niet gepikt. Ooit wil ik daar verder in gaan. Als ik op een niveau kom waarbij ik denk: ‘Nu kan ik me alles permitteren,’ dan ga ik sowieso meer maatschappelijke topics aansnijden.»

Ardui «Er valt wel iets te zeggen voor je huidige aanpak. Als je in een supercatchy nummer als ‘On & On’ tóch kritiek kunt verwerken, dan komt het bij des te meer mensen binnen.»

HUMO Wij noemen 2017 nu jullie doorbraakjaar, maar zijn jullie er zelf tevreden over?

Jay «Sowieso. Alles is veel beter verlopen dan ik had durven te denken.»

Ardui «Toen we ons eerste nummer dropten, droomden we ervan om in 2018 eventuéél Pukkelpop aan te doen. Als we goed zouden blijven werken. Maar opeens kregen we deze zomer al een uitnodiging. En we worden gespeeld op de radio!»

Michiels «Ik ben ook best tevreden. Maar uiteindelijk ben ik nooit écht tevreden. Volgend jaar hoop ik weer beter te doen. En het jaar daarna nóg beter.»

HUMO Hoever reiken jullie ambities?

Jay «World domination.»

Michiels «Ik wil de grens over. Ik ben ervan overtuigd dat mijn sound kan aanslaan in het buitenland, ook al willen de labels dat hier voorlopig nog niet snappen. En ik heb het dan nog niet eens over Amerika: in Europa touren en in verschillende landen op de radio komen – náám maken – is voorlopig goed genoeg.»

Ardui «Buitenlanders bezien ons als een klein land – te klein – en wij beginnen ook te merken dat onze grenzen beknellend zijn. We moeten vérder kijken.

»Mijn ultieme doel is om een plaat uit te brengen waarover ik écht tevreden ben. De perfecte plaat. Een meesterwerk. Ik vrees dat dat onmogelijk is, maar dáár werk ik naartoe.»

Michiels «Je muziek kan in je eigen ogen nooit perfect zijn. Maar misschien wel in de ogen van anderen. En daar neem ik ook al vrede mee.»

TheColorGrey speelt op vrijdag 24 november in Het Bos (Antwerpen) en op 30 november in de Ancienne Belgique (Brussel); blackwave. speelt op donderdag 23 november in Trix (Borgerhout) en donderdag 26 april op Les Nuits Botanique (Brussel).

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234