Tv-film: Temple Grandin

Bij ons is ze wat minder bekend, maar in de VS is de 67-jarige Temple Grandin een begrip. Grandin was ooit een zwaar autistisch kind dat door haar toegewijde moeder van een levenslang verblijf in een instelling werd gered; nu is ze een internationaal gerenommeerde hoogleraar in de dierenwetenschappen, en geeft ze over de hele wereld lezingen over autisme en over dierenrechten.

Hoe één en ander zo gekomen is, ziet u in de puike biografische televisiefilm ‘Temple Grandin’ (rake titel!), waarin de hoofdrol wordt vertolkt door de van ‘Homeland’ bekende Claire Danes.

Temple Grandin «Toen ik de film voor het eerst zag, kon ik amper geloven hoe goed Claire mijn jongere zelf had neergezet: alsof ik in een teletijdmachine was gestapt! Op dat grote scherm terugzien hoe in mijn leven de grote ommekeer had plaatsgevonden, dat was het indrukwekkendst. Vijftien was ik, en ik verbleef de hele zomer lang op de ranch van mijn tante in Arizona: ik mocht er het vee verzorgen, en paardrijden en zo. Op zekere dag zag ik hoe enkele koeien die zich onrustig gedroegen naar een groot apparaat met twee houten wanden werden geleid. De wanden werden dichtgedraaid, zodat de beesten geen kant meer op konden. Merkwaardig genoeg leken ze daarvan te kalmeren: het apparaat functioneerde als het ware als een knuffelmachine. Nu was ik zelf bang van menselijke knuffels, maar omdat ik regelmatig te kampen had met gruwelijke angstaanvallen, bouwde ik een gelijkaardige knuffelmachine voor mezelf. En bij mij werkte het net zo goed als bij die koeien: ik werd er ook kalm van. Toen begon ik me af te vragen of er niet meer overeenkomsten zouden kunnen zijn tussen de gevoelens van iemand met autisme zoals ik, en de gevoelens van een koe. Ik ben toen naar een slachthuis gegaan, en daar heb ik foto’s genomen van het volledige traject dat een koe er aflegt. Op mijn knieën, zodat ik alles vanuit het perspectief van de koe kon bekijken. Zo ben ik erachter gekomen dat koeien voor precies dezelfde prikkels overgevoelig zijn als autisten: plotse lichtflitsen, gerasp over een metalen grid, geroep en getier. Die inzichten hebben tot een beslissende conclusie geleid: ik zou mijn leven besteden aan het bouwen van het meest diervriendelijke slachthuis dat de wereld ooit gezien heeft. Op dit moment ben ik nog altijd bezig met de verfijning, maar ik mag toch zeggen dat ik geslaagd ben in mijn opzet: meer dan de helft van de slachthuizen in de Verenigde Staten is door mij ontworpen.»

- Is het niet nog diervriendelijker om dieren gewoon níét te slachten?

Grandin «Neen. Alles wat leeft, gaat ooit dood, en de alternatieven zijn zeker niet beter. Verslonden worden door een leeuw, hoe denk je dat dat voelt? De natuur is wreder dan slachthuizen, of althans dan míjn slachthuizen: daar steek ik mijn hand voor in het vuur. Ik wil het leven van die dieren dus niet redden; ik wil hun laatste minuten enkel aangenamer maken.»

- U spant zich niet alleen in voor diervriendelijker slachthuizen, u maakt zich ook sterk voor de emancipatie van autisten.

Grandin «Autisten zijn nodig in deze wereld, want zonder autisten zouden we er amper op vooruitgaan. Neem nu de holbewoners. Wie kwam er als eerste op het idee om een stenen speer te maken, denk je? Niet de yakkity yaks, de babbelaars en kletsers, dat is wel zeker. Neen, het was iemand met asperger die stilletjes in een hoek van z’n grot zat uit te vissen hoe je uit een stuk rots een speerpunt kon beitelen. Sterker: zonder iemand met autistische kenmerken zou je niet eens een opnameapparaatje hebben om dit gesprek op te nemen. Autisme is een vloek, daar is iedereen het wel over eens, maar wat meer mensen zouden moeten beseffen: het is tegelijk ook een zegen.»


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234