null Beeld

TV-review: '1 op 10' op Eén

1 op 10 Vlamingen leeft onder de armoedegrens. En na een paar stabiele jaren lijkt het er nu ook op dat dat percentage de komende jaren nog zal toenemen. Eén geeft met een reportagereeks waarin ze vijf ‘arme’ jongeren portretteert, die armoede een gezicht.

Katrien Verschoren

We gebruiken hier aanhalingstekens omdat arm zo’n abstract en niet makkelijk te vatten begrip is. Ben je bijvoorbeeld arm als je jezelf niet arm vindt? Michael Delissen, 19 en de hoofdrolspeler in dit eerste portret door Kara Van Es, zou nog ’t liefst degene die zegt dat hij in armoede leeft in elkaar slaan. Zijn woorden worden meteen gevolgd door een schelmse lach, maar hij meent het wél.

Op de lagere school werd Michael gepest waardoor hij een hekel kreeg aan naar school gaan. In het middelbaar startte hij met BSO automechanica maar door ‘een brief die de directeur kreeg vanuit Brussel’ moest hij naar het Buso (buitengewoon secundair onderwijs) en daar is hij naar eigen zeggen ‘nog dommer geworden’. Een uitspraak waaruit onmacht en frustratie spreekt.

Toch krijg je de indruk dat de cascade van miserie voor Michael daar gestagneerd is. Zijn portret is er allesbehalve één van iemand die vruchteloos tegen de stroming in probeert te zwemmen maar hopeloos ten onder gaat. Hij werkt bij de groendienst van Brasschaat maar het zijn vooral zijn hobby’s en interesses die boven het stereotype idee van armoede doen uitstijgen. Via Recht-op, ‘een vereniging waar armen het woord nemen’, volgt hij gitaarles, met Tutti Fratelli, een sociaal-artistieke werkplaats onder de artistieke leiding van Reinhilde Decleir, staat hij op de planken, hij voetbalt en hij restaureert antieke treinen.

De reportage vertrekt niet van de vraag wat Michael nu arm maakt, ze vertrekt net van het tegenovergestelde. Wanneer hij zegt dat zijn eerste loon (1.100 euro) na één dag al op was, aan sigaretten en een ticketje voor een voetbalwedstrijd, vragen ze niet door. Wanneer hij zegt dat hij vooral veel van huis weg wil zijn, kan dat verschillende redenen hebben, maar die hoeven we niet te weten. Wat ze/we wel willen weten is hoe Michael zijn toekomst ziet.

En hij droomt van een baan als treinmachinist. Daarom spaart hij nu, om terug te gaan studeren en bij de nmbs aan de slag te kunnen. Hij droomt van een lief waar hij gitaar voor kan spelen en van weer te verhuizen naar ‘den Dam’ in Antwerpen, want ‘daar hoort hij thuis’. Als je ‘m daarna al zingend op de bühne ziet staan, merk je dat dit een portret de clichés over armoede van deurwaarders en doorrookte gordijnen overstijgt, en het beeld schetste van een 19-jarige kerel die meer is dan die 1 op 10.

(Via www.1op10.be komen we te weten dat Michael ondertussen met z’n lief in Merksem woont, nog steeds in de jongerenwerking van Recht-op zit en op 15 en 16 maart in de Bourla staat met ‘Diep in mijn hart’, een productie van Tutti Fratelli.)

Quote uit het programma?

“Armoede, dat betekent meer dan alleen maar geen geld hebben.” En dat is meteen het antwoord op de vraag waarom Michael niet arm genoemd wil worden.

De beste tweet over het programma?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234