Tv-review: 'Alleen Elvis blijft bestaan' op Canvas

Ontwaren we daar een trendje in het nieuwe televisieseizoen? Na ‘De val van 1 miljoen’ op VIER en ‘De Grote Sprong’ op VTM, waagt ook Canvas zich sinds vrijdag aan live televisie. Tonnen geld of een duikwhiplash staan er in ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ niet op het spel, maar een talkshow die rechtstreeks op antenne gaat houdt toch enkele risico’s in.

Laten we om te beginnen een kat maar gewoon een kat noemen: ondanks verwoede pogingen van de redactie om een eigen speelveldje te creëren, doet Canvas’ nieuwste heel erg denken aan ‘Zomergasten’. Thomas Vanderveken interviewt een gast, in deze eerste aflevering Luk Alloo, en gebruikt daarvoor als leidraad archieffragmenten die de gast gekozen heeft. Nu is originaliteit an sich geen noodzakelijke graadmeter voor kwaliteit – met wat kwade wil kan men in elk programma, zelfs toptelevisie als ‘Reizen Waes’, schimmen van eerdere formats detecteren -, dus op dat vlak hoort u ons niet klagen.

'Als je aan het eind het gevoel hebt dat een programma langer had mogen duren, weet je dat het goed zit.'

Wél zo’n graadmeter: of het programma ons een malle moot kan boeien – zeker op een vrijdagavond, als de werkweek ons nog net niet knock-out heeft geslagen, geen sinecure. En daar slaagde ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ verrassend goed in. Veel had te maken met de duidelijke goesting waarmee de heren Vanderveken en Alloo tegenover elkaar waren gaan zitten. Thomas Vanderveken – die met ‘Voor hetzelfde geld’ al voorzichtig zijn territorium uitbreidde – vervulde de rol van aangever met verve: solide voorbereid en onversaagd genoeg om de polemiek bij momenten goed aan te zwengelen. Soms wilde hij zijn rol van ondervrager nog wat te veel rechtvaardigen en liet hij zich een onzeker ‘Het is misschien een rare vraag’ ontvallen, maar al bij al vertoonde hij genoeg panache om zijn eerste gast de baas te kunnen. Met Luk Alloo had hij ook al meteen een gedegen tegenstander uitgenodigd, die geen gelegenheid ongebruikt liet om het gesprek van extra peper te voorzien. Vijftig is Will Tura’s bekendste schoonzoon er ondertussen, maar zijn gezicht en snel op te poken kregeligheid doen hem niet ouder dan 35 lijken.

Het vonkte goed tussen die twee, zelfs zo goed dat de premisse van ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ – slow-television, een tegengif voor de chronometergesprekjes zoals die in ‘Café Corsari’ van de band rollen – wat verloren ging. In alle ijver om de vaart er toch maar in te houden, stonden er maar liefst twaalf fragmenten op het touchscreen te wachten. En dat bleek voor een talkshow die maar net 50 minuten duurt veel te veel. Vanderveken liet zijn gast aan het eind dan maar snel de fragmenten die niet aan bod waren gekomen samenvatten. Een overijverig trekje dat voor ons niet had gehoeven.

‘Alleen Elvis blijft bestaan’ bulkte van de goede bedoelingen om de eeuwenoude talkshow nieuw leven in te blazen en slaagde daar voor het grootste deel ook in. Als je aan het eind het gevoel hebt dat een programma langer had mogen duren, weet je dat het goed zit.


Quote

‘Dan had het programma ‘Zomergasten’ geheten.’ Thomas Vanderveken pareert een opmerking van Luk Alloo over de geringe uitzendtijd. En jaagt meteen ook die roze olifant uit de kamer.


Twitter

Viel ons ook op. Wat zou Freud daar over te zeggen hebben, Sandy?


Thomas Vanderveken stel 'Alleen Elvis blijft bestaan' voor:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234