Tv-review: 'Alloo uit de gevangenis' op vtm

Was alle human interest maar zo eerlijk als die van Luk Alloo. Afstandelijk als het moet, betrokken waar nodig, altijd met de juiste vragen en met een oprechtheid die stilaan zeldzaam mag worden genoemd.

In zijn nieuwe reeks zoekt Alloo de gevangenen terug op die hij de vorige keer nog in hun cel bezocht. U mag dat recyclage vinden, maar hey, we horen u ook niet klagen over het zoveelste seizoen van De Slimste Mens. Voorlopig zit er nog rek op de 'gevangenis'-formule: straks zijn de vrouwelijke gedetineerden aan de beurt, binnenkort de buitenlandse. De niche die Alloo voor zichzelf heeft bedacht, blijft nog wel even bollen.

Heeft iemand zich overigens al gewaagd aan een vergelijking met dat andere justitieprogramma? Welaan dan: 'Alloo uit de gevangenis' en 'De rechtbank' verhouden zich tot elkaar zoals rock 'n roll tot klassiek. Alloo komt dan ook uit de Jambers-school: stoere look, meewandelende camera, het gemaakt-geïmproviseerde gesprek. Maar waar zijn leermeester bleef peuteren naar saillante details, bestrijkt Alloo een ander palet: dat van de gedienstige, bescheiden reporter. Eén keer raden wie onze voorkeur wegdraagt.

Het is precies die dosering die 'Alloo uit de gevangenis' zo draaglijk maakt. Alleen zo kon de 74-jarige Clement bekennen dat hij best fier was toen een krant hem omschreef als een gentleman-dief, omdat hij als overvaller nooit geweld heeft gebruikt. 'We hebben ooit zelfs een bank niét gedaan omdat een vrouwelijke beambte in verwachting was.' Net toen het gesprek zeemzoet dreigde te worden, vroeg Alloo de ex-bajesklant op de man af of hij in de gevangenis heeft gewerkt om zijn advocaat te betalen. 'Neen, ik had nog wat liggen.' Bam.

De containerheler die zijn kans schoon zag om zijn vermeende onschuld nog eens in de verf te zetten en die tot vervelens toe bleef piepen dat hij echt, nee helemaal niets te maken had met Barry, zoon van de vermoorde Nederlandse topcrimineel John Mieremet, kreeg van Alloo wat hem toekwam: een herinnering aan zijn 28 eerdere veroordelingen. 'Is dat crimineel? Nie zwanzen, hè Luk!' Verder was de inmiddels overleden rechter een 'trut', de rechtbank een 'strontkasteel' en omschreef hij zichzelf op de schaal van zware jongens als een 'doetje'.

Alloo deed er het zwijgen toe. Google even op 'Franciscus Bleys' en u zal begrijpen waarom. Soms moet een vraag gewoon niet gesteld worden.


Quote

'Ik had een late roeping. De ene wordt dan pastoor, de andere bankovervaller'. Clement verklaart hoe hij op zijn zestigste in het milieu rolde.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234