Tv-review: 'Bart & Siska' op Eén

Van een valse start gesproken: nog geen minuut was er voorbij toen Humo in 'Bart en Siska' de schuld voor de uit zijn oevers tredende populariteit van Bartel Van Riet in de schoenen geschoven kreeg. Doet niemand ongestraft!

Je zal maar een spiksplinternieuwe talkshow op Eén presenteren en daags voor je eerste aflevering de wereld zien vergaan in één van de buurlanden. Er kon dus niet om Parijs heen gefietst worden in de eerste aflevering van 'Bart en Siska' - alleen al de titel verraadt een zekere mate van gemoedelijkheid. Dus werd, om één en andere gruwel te duiden, gekeken in de richting van minister van Binnenlandse Zaken én Veiligheid Jan Jambon - wie kent 'm niet - en Karine Claassen, reporter voor ‘Terzake' die net die dag in Parijs op pad was. Bart Peeters sneed het gesprek aan, en een schijnbaar ernstig onderonsje was het gevolg. 'Bart Peeters en ernst,' horen we u nu monkelen, en toch. Hij raakte er wonderwel mee weg.

Nu moet het eerste waar Bart Peeters niét mee weg raakt op televisie nog uitgevonden worden - of het zou al een wandeling langs de VTM-studio's moeten zijn. Maar toch: het was wennen om Peeters, ooit en wellicht voor altijd Jos Bosmans, zo'n minister van Binnenlandse Zaken te zien interpelleren naar de kiesheid van het politiek recupereren van openbaar menselijk leed. Jambon paste zich echter probleemloos aan, en danste handig rond het gevaar om een antwoord te moeten geven: hij beriep zich op het recht geen commentaar te geven op de interne politiek van wat tenslotte toch een ander land was. Dat niet eens zó aandachtige kijkers zich voor de vuist weg enkele soortgelijke pogingen hadden kunnen herinneren die niet eens zó ver van huis gedaan werden, kwam niet ter sprake. Bart en Siska lieten begaan - 'Vrijheid van meningsuiting,' werd er vast gedacht.

Zwaar onderwerp, maar hoe langer het over al dat leed ging, hoe minder we greep op het gesprek kregen. Of we nu naar een poging tot een ernstig interview zaten te kijken, dan wel naar een vrijblijvende wandeling langs de actualiteit - 'Reyers laat' of 'Café Corsari' - konden we steeds minder inschatten. Dat Peeters het na een tijdje toch niet meer kon laten in die kenmerkende lach van 'm te schieten, hielp de zaak ook al niet vooruit. We vergaven het 'm wel - er is veel dat je Bart Peeters vergeeft, ook een wandeling langs de VTM-studio's - maar we raakten er niet verder mee.

Waar we wél iets mee konden: Herman Brusselmans, die een stukje poëzie kwam voordragen waar echo's vanuit Parijs anno 2015 in te horen waren. 'Misschien wel de meest doeltreffende manier om over Parijs anno 2015 te praten,' daagde het.

Er was ook Arne Quinze, die uitgenodigd was omdat zijn kunstwerk in Bergen door instabiliteit gevaarlijk was geworden, en dan maar preventief afgebroken werd. Nu is in een ideale wereld alle goede kunst gevaarlijk, maar zoals 'The Passenger' toevallige voorbijgangers naar het leven begon te staan, was het wellicht iets van het goede te veel. Een spijtige zaak, niet het minst voor Quinze zelf, die dat uiteraard ook jammer vond blijkens zijn interview - hoe zou je zelf zijn. Maar daar bleef het ook bij: wrok werd er niet gekoesterd en vingerwijzingen waren er al helemaal niet. Allemaal erg keurig, maar je zal er maar een talkshow mee moeten vullen.

Gelukkig had Quinze ook net een dochtertje gekregen met An Lemmens, wat dan weer een goede gelegenheid was om hem vanwege de VRT op te zadelen met een kruippakje en een gigantische teddybeer. Het aantal meervoudige beenbreuken door al dat overvloedig struikelen over de scheidingslijn tussen 'ernstig gesprek' en 'licht vertier' konden we ondertussen niet meer bijhouden, en we stopten al helemaal met turven toen Peeters vervolgens zijn stem leende aan een zwart-witfoto van Paul Vanden Boeynants, die tussendoor even kwam vertellen dat 'curryworsten voortaan op kosten van de ziekenkas ook anaal ingebracht zouden kunnen worden'. Kijk, wij vonden 'm wel lollig, maar wat het zat te doen in een talkshow, tussen een item over terreurdreigingen en eentje over transgenderisme? Het zal ons een curryworst in de reet douwen.

Arne Quinze, zo herinnerde Bart Peeters ons eraan, was ook leverancier van kunst op Tomorrowland. 'Want die moet er ook zijn, en van die dj's zal het toch niet komen,' aldus de gelegenheidstalkshowhost. Ons lijkt het dan weer dat er ooit eens een steengoede talkshow op Eén zou moeten komen. Maar van Bart en Siska zal die, onzes inziens, wellicht niet komen.

Quote

'Ben jij een voorvechter van meer begrip voor transgenders?' - Siska Schoeters - er lijkt nog wat werk aan haar interviewtechniek - stelt een vraag aan een transgender. Het antwoord: 'Anders zat ik hier niet, me dunkt.'

Tweet

Voor de duidelijkheid: die vraag viel wel degelijk in het item over transgenderisme.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234