null Beeld

TV-review: ‘Beroepen zonder grenzen’ op Eén

Vergisten we ons of leek die kaduke Peugeot 205 wel erg veel op onze eerste occasie? Hoe dan ook, de eerste aflevering van ‘Beroepen zonder grenzen’ bracht ons naar waar uw oude wagen aankomt nadat die ‘op de boot gezet’ is: Ouagadougou, Burkina Faso. Where cars go to die.

Tom Raes

Stof genoeg om een programma uit te puren, zou je denken. Maar daarom werkt ú niet voor tv. Ziet u, een beetje televisiemaker gooit daar namelijk nog eens vier echte garagisten tegenaan, aangezien weinig mensen beroepshalve zo verontwaardigd uit de hoek kunnen komen als garagehouders. Ooit eens van de onze nét geen klappen gekregen toen we in de lente nog met winterbanden rondtuften.

Maar een écht goeie televisiemaker maakt er vier West-Vlaamse garagisten van. West-Vlamingen zijn namelijk de jokers van televisieland: altijd prijs want altijd hilarisch. En zo hebben die hongerlijdende ondertitelaars ook nog eens iets om handen.

De eerste aflevering van ‘Beroepen zonder grenzen’ bewees tijdens de eerste seconden al meteen dat die opzet er een was die niet fout kon lopen. De manier waarop de vier garagisten al in een plooi lagen bij het zien van de collage van een Mercedes die hen van het vliegveld kwam halen: het werkte erg aanstekelijk. En dan hadden ze nog niet eens kennis gemaakt met wat ze in de brousse ‘een garage’ noemen: een ommuurd pleintje met drie á vier verspreide autowrakken. Wel een béétje sneu voor de chauffeur van de Mercedes in kwestie – dan ga je al eens vier buitenlanders vrijwillig van het vliegveld halen, staan ze nog met je voiture te lachen ook.

Maar het lachen verging de vier nog sneller dan een garagist u een groot onderhoud probeert aan te smeren. Want ‘Beroepen zonder grenzen’ is dan wel reality-tv, het is het soort reality dat een boodschap inhoudt: dat we het hier uiteindelijk nog niet zo slecht hebben in ons drijfnat waaigat, wat u ook moge beweren als uw wekker afgaat ’s morgens.

Gelukkig mijden de makers daarbij de stroop, bijna een unicum bij reality met een moraal, en wordt het nooit tranentrekkende televisie. Het is nochtans makkelijk de kijker te doen treuren om iemand die honderd kilometer rijdt om een auto te depanneren en ten slotte zélf stilvalt in het midden van de brousse – zoals gebeurde in de aflevering. Maar het gevoel dat we overhielden aan ‘Beroepen zonder grenzen’ was er niet een van medelijden. Het was meer bewondering voor de noodgedwongen doe-het-zelvers en – we durven het bijna niet zeggen – een lichte schaamte om de panische angst die we doorstaan als dat lichtje op ons dashbord niet meteen weer uitgaat.

‘Het is niet helemaal volgens de regels van de kunst’, mijmerde garagist Pascal, die een beetje beteuterd stond te kijken naar de Peugeot 205 die op zijn zij in het rode zand lag. ‘Maar het rijdt’. Ook niet helemaal volgens de regels van de kunst, dit programma. Maar bollen doet het zeker.


Quote

‘Ey mo die planché is vort!’ – West-Vlaams voor ‘Zeg eens, die bodem is helemaal doorgeroest.’


Tweet


Bekijk een fragment:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234