null Beeld

Tv-review: 'Bye bye mama' op één

Het vermogen tot dampende jongenslol en schelmachtige lichtheid staat op elk CV dat indruk wil maken - toch in mijn wereld. Wonen daar ook: Daan en Yves uit 'Bye Bye Mama'.

Gek toch hoe de wereldreis van decadent privilege voor gefortuneerde bobo's verkleurd is tot verplicht af te vinken item op het todolijstje van de twintiger die het leven en de liefde nog even wil uitstellen. Hoe dat woord aan inflatie onderhevig is, ook: één continent grondig uitspellen heet nu ook globetrotten. Anyway: Daan en Yves, twee twentysomethings die naar met een schimmig pilsbier aangelengd joie de vivre ruiken, trokken acht maanden naar Ver Van Hier, legden die anarchistische jongenstrip vast met een handycam, en schopten het met de gemonteerde zwik tot de late avond van Eén. En deden zo m'n mondhoeken krullen van plaatsvervangende luim.

In de eerste aflevering plantte het duo zijn vrijbuitersvlag in Nieuw-Zeeland. We zagen Daan en Yves die voor 3.400 dollar een auto kochten en voor 't eerst links reden, Daan en Yves die - één van de opdrachten die ze van thuis hadden meegekregen - met 150 kilometer per uur aan canyon swinging deden, Daan en Yves die onprettige klussen verrichtten op een boerderij, Daan en Yves die pindakaas in plaats van boter gebruikten bij het koken op een gasvuurtje, en Daan en Yves die innig tevreden met het leven rondlummelden.

'Bye Bye Mama' is amateuristisch, heeft een puberaal lijfgeurtje en werd ontdaan van elk storend elementje ernst - en heet in mijn twentysomething-kop dus héérlijk. Er zit vaart in het ding, en het heeft een kekke soundtrack ('Ass Like That' van Eminem terwijl één van de twee de anus van een koe schoonveegt: een leerstoel Landbouw en Samenleving aan de KUL zal 't het duo niet opleveren, mijn gulle lach wél). Bovendien zijn Daan en Yves in hun nonchalante jongensachtigheid twee lui om van te houden. Dat ze hun hele jeugd trouw aan de moederborst genaamd De Kempen hingen, helpt: ze praten het taaltje dat je desgewenst kan indrinken langs de zijlijn van een miniemenwedstrijd van KVV Blauwvoet Oevel - Kempisch dat nooit de deur uitgaat zonder het epitheton sappig. Als de twee de kijker toespreken doet het wat denken aan de inboorling die voor gastheer mocht spelen in 'Het Dorp', de onvolprezen 'Man Bijt Hond'-rubriek, en het kommerloze on the road zijn ademt het sfeertje van 'Ten oorlog'.

De grote gein zat 'm in de staart: middels een videoboodschap gaf de altijd wel van een pilsje sippende tuinman annex Joy Anna Thielemans-berijder Bartel Van Riet - klaarblijkelijk een goeie vriend van het duo - de opdracht om hem geweldig aan het lachen te maken. Prompt kregen we 'Groenhand', een verneukeratieve, verrukkelijk puberale persiflage op 'Groenland' - jongenslol, maar verdomd goeie jongenslol.


Quote

'Meine kak hee nei oewek al bang', 'Nei meuge welle hier al de stroont zitte wegspuite die de kujjen hemme uitgescheten' en 'Nei mutte kik opnieuvs kakken. Wa is me da hie toch?': Daan en Yves hebben nooit helemaal afscheid genomen van hun anale fase.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234