null Beeld

Tv-review: 'Convoi exceptionnel' op Eén

Het was een donkere avond in oktober, en we zaten met de pen in de aanslag te wachten om het volgende tv-programma op ons lijstje van commentaar te voorzien. ‘Convoi exceptionnel’, heette het. Op jongerenzender TMF, weliswaar.

Jammer maar helaas: het programma hebben we die avond mysterieus genoeg nooit zien voorbijkomen. In de ether verschwunden, namen we aan. Wie schetst onze verbazing toen we maanden later plots lucht kregen van een programma op Eén met de naam ‘Convoi exceptionnel’. We kregen een tweede kans – het bleek inderdaad te gaan om the one that got away.

Het verhaal was eveneens hetzelfde gebleven: drie studenten geneeskunde trekken door Tanzania met een ambulance tot de zwaailichten gevuld met medicijnen. Bedoeling is om die op het einde van de reis te schenken aan een ziekenhuis, de ziekenwagen krijgen ze er in één moeite bij. Onderweg bezoeken de drie ontwikkelingsprojecten die op hun pad liggen.

Het begon al snel te dagen waarom we donderdag op Eén naar ‘Convoi exceptionnel’ zaten te kijken, en niet op een of andere jongerenzender. Ontwikkelingsprojecten? Goede doelen? Daar kennen ze wel iets van bij de openbare omroep – denk ‘Beroepen zonder grenzen’.

Gesmeerd liep het echter allerminst voor de weldoeners. Hun goed humeur kreeg kort na aankomst, nog voor de reis goed en wel begonnen was, al een flinke knauw. Door een bureaucratische kronkel die vast meer op improvisatie berustte dan op wetgeving, moesten de heren maar liefst 5.000 euro ophoesten om hun eigen auto, die ze vooraf verscheept hadden, weer terug te krijgen. Een goede daad blijft nooit onbestraft, luidt het spreekwoord. Meer motivatie hadden wij – notoire plooiers - niet nodig gehad om stante pede weer rechtsomkeer te maken.

Maar het slijk der aarde zal altijd onderdoen voor een jongensdroom, en al zeker als die droom op goede bedoelingen is gebouwd. Euforie dus toen het stel vrienden na twee dagen papierwerk en een smak losgeld eindelijk hun ambulance van de havenparking kon rijden. Ontnuchtering toen de volgende ochtend dan weer bleek dat de ambulance wel eerst vakkundig leeggeroofd was, en dat alles met ook maar een béétje waarde nu wellicht de ronde deed op de zwarte markt van Dar es Salaam. Hoe luidde dat spreekwoord ook weer? O ja: geen goede daad blijft onbestraft.

De drie slaagden er tegen het einde van de eerste aflevering toch nog in een ontwikkelingsproject te bezoeken, maar vreemd genoeg voelden we de aandacht verslappen eens alles weer koek en ei was en er weer lustig goed gedoeld kon worden. Is het verkeerd om te hopen dat die aardige jongens in de volgende afleveringen nog wat tegenspoed op hun weg vinden? Hoe dan ook, geen onaardig halfuurtje.

Quote

‘Ik heb het hem eerst moeten uitleggen: hier in Afrika is iedereen zwart.’ – De jongens waren een eind weg van Boechout, en dat liet zich merken.

Tweet

De vraag:

Het antwoord:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234