null Beeld

Tv-review: 'De Chadli's' op Canvas

Niet 'De Pfaffs' dus, maar 'De Chadli's'. Geen soap, maar een docu, over een alleenstaande Luikse moeder en haar vijf kinderen, waarvan er één moet kiezen of hij nu voor de nationale ploeg van Marokko gaat voetballen of voor die van België.

Eind 2010 moest Nacer Chadli kiezen: de nationale ploeg van Marokko, waar Eric Gerets coach was, of de Rode Duivels van Georges Leekens. In het topvoetbal is dat ondertussen een klassiek dilemma. 'Het is alsof je zegt: kies tussen je twee broers. Dat kan niet, ik hou van allebei,' zegt Chadli erover in de film. En dan heeft hij nog geluk: zijn moeder, twee broers en twee zussen zetten hem niet onder druk en de Marokkaanse voetbalbond zwaait - voor zover we weten - niet met euro's en villa's zoals ze bij Mehdi Carcela hadden gedaan en en later bij Zakaria Bakkali zouden doen. Het is helemaal aan hem.

En toch is die keuze niet echt spannend. Als Chadli zegt: 'Ik was vijf toen we verhuisden naar een wijk met minder vreemdelingen,' verraadt hij al veel. Als het over integratie gaat, gebruikt zijn jongste zus niet het woord 'aanpassen' maar 'versmelten'. Naast de kan muntthee staat een schaal Belgische wafels en de platenspeler van mama draait Julio Iglesias. Zij is het - vrijgevochten moslima, mooie madam met een ferm gedacht - die haar kinderen uit het vaak beklemmende isolement van de migrantengemeeschap trok. Leunen op anderen is haar ding niet, en op je laten leunen nog veel minder.

De verre vader - uit heimwee naar Marokko terug gekeerd - lijkt voor Nacer de grootste emotionele hinderpaal. Elke jeugdwedstrijd was hij er geweest, zelfs al was het 150 kilometer rijden, en altijd had hij goede voetbalraad voor zijn zoon. En plots - Nacer was veertien - was hij weg. Nacer zag ervan af, ging slechter voetballen, werd bij Standard doorgestuurd en stond op het punt met de sport te kappen. Nu is het aan hem om zijn vader teleur te stellen, hij belt hem zijn keuze voor de Rode Duivels door, maar de zachte stem waarmee hij dat doet, smeekt nog altijd om goedkeuring.

En toch is dit geen film over Nacer Chadli geworden, maar een gezinsportret. Misschien wel noodgedwongen, want zelf blijft hij blijft bijna de hele tijd door een gesloten oester. Zijn moeder, oudste broer en jongste zus praten veel vrijer. Zij maken de film, en op die manier toch weer een portret van de voetballer. Wie 'De Chadli's' heeft gezien, zal begrijpen waar zijn fiere rechte rug vandaan komt, zijn vechtlust op het veld, zijn laag straatgehalte, de klasse die hij bijna altijd en overal uitstraalt. En waarom hij voor de Rode Duivels heeft gekozen.


Quote

'Kies voor België, dan houden ze mij niet meer tegen aan de douane.' Een broer van Nacer.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234