null Beeld

Tv-review: 'De laatste week' op één

'Kijk kijk, daar hebben we Kobe Ilsen weer.' Toegegeven, we hebben al doordachter opmerkingen gemaakt voor de televisie. En toch, er kwam niets anders in ons op toen we de man 'De laatste week' zagen inleiden. Aan het werk dan maar.

Tom Raes

Als eerste gast in 'De laatste week' mocht Kobe namelijk Maggie De Block ontvangen, populairste politicus in een land waarin vrijetijdscowboy Robby van 'The Voice' bedacht wordt met een gouden plaat, en de lancering van de 'Fc De Kampioenen'-film in de zalen een groter succes is dan eender welke Belgische film ooit. Maar genoeg over de Vlaamse identiteit, want weinig politici die eerder zo uitgebreid in de aandacht kwamen als De Block dit jaar, en dus was het zaak voor Kobe om vooral origineel uit de hoek te komen. Hij vroeg daarom aan de staatssecretaris of ze kon lachen met al die grappen over haar gewicht, en of ze geen gewetenswroeging had telkens ze iemand buiten de staatsgrenzen moest zetten. Jammer maar helaas.

Geen nood, want er zouden nog genoeg kansen volgen. Want als er iets was dat 'De laatste week' wel op overschot had, dan wel praatgasten. Mochten zo nog hun opwachting maken die aflevering, in geen bijzondere volgorde: Alex Agnew, Lieven Van Gils (door Kobe beschreven als 'Reyers Laat-man', vast het soort superheld dat geen cape draagt), Thibaut Courtois, Pascale Naessens, Joy Anna Thielemans en Riadh Bahri (die mochten komen praten over 'wat de sociale media zoal gedaan hadden dit jaar' - létterlijk), en Wendy Van Wanten. Bovendien mocht Paulien van 'The Voice' ons nog eens komen herinneren waarom het precies zo erg was dat Lou Reed gestorven was door 's mans 'Perfect Day' te interpreteren, en mocht niemand minder dan Prem Radhakishun uitgeleide doen.

Wat vooral opviel tijdens al die gesprekken was de mate van recyclage die erin aan bod kwam. Nogal wiedes in een programma dat vooral als doel heeft terug te blikken, horen we u nu zieden. Maar er is terugblikken en terugblikken, net zoals er een verschil is tussen reflecteren en het oppervlakkig nog eens hebben over archiefbeelden die we dit jaar al een keertje te veel gezien hebben.

Wat ons vooral bijbleef, was het gesprek met Wendy Van Wanten. Het vond in tegenstelling tot de andere interviews niet plaats in de gezelligheid van de gewone set, maar werd ergens apart gevoerd, in een donker hoekje. Ergens waar Wendy, zo vermoeden we, het beste buiten het schootsveld van Alex Agnew viel, en er geen tussenkomst kon zijn van de andere gasten. Nee, ook de VRT stoot zich geen twee keer aan dezelfde Wendy.

Het gespreksonderwerp liet zich raden: de heisa rond Wendy's ongelukkige vermelding in 'Albert II' en de koude oorlog met haar zoon, die onophoudelijk opgevoerd wordt in daarin gespecialiseerde bladen. Er ging een zekere ernst uit van het gesprek, in die mate zelfs dat Kobe voor het eerst dat ironische ondertoontje - dat hij al de hele avond droeg als was het zo'n lelijke wollen kersttrui - liet varen. Eerlijk waar: het meest diepgaande gesprek van de avond werd dat met Wendy Van Wanten.

En zo kwam er een eind aan de relevantie van 'De laatste week'. Niet met een knal, maar met een zucht. We hadden kunnen zweren dat wij 'm geslaakt hadden.


Quote

'Ik denk niet dat het toeval is dat ze ons naast elkaar gezet hebben.' - Pascale Naessens, op de dikste dagen ongeveer een halve Maggie De Block waard, wordt niet toevallig naast de staatssecretaris in de zetel geparkeerd.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234