null Beeld

Tv-review: 'De leraarskamer' op Canvas

Na meneer pastoor, meneer doktoor en meneer de burgemeester is er nu ook meneer zonder meer: de leraar die vertelt. En vertelt. Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan.

sso

In de eerste aflevering van 'De leraarskamer' ging het over mei '68. Turbulente tijden waarover in onze familie al straffere verhalen zijn opgedist dan wat de leraars uit hun mouw schudden – 'Communistische leraar ontslagen in normaalschool!' – maar wij hadden dan ook Jazz Bilzen. 'Heeft dat wel plaatsgevonden in mijn school?', opperde een leraar over de studentenstakingen van toen. 'Brugge was een te kleine stad, ik werkte in een te eenvoudige school om grondige veranderingen te verwachten.'

Behalve in Bilzen was het destijds ook druk in Leuven: de communautaire koorts greep er wild om zich heen, de Vlaamsgezinde colleges surften mee op de golf van de ontvoogding. Flamingantisme ging toen nog gewoon over taal en cultuur, volksverheffing was het doel. Maar de studentenoproer die als een olievlek uitdijde naar scholen in de provincies had meer te maken met protest tegen het gezag – tegen de leraars – dan met een Vlaamse reflex.

'Politiek gemotiveerd waren ze niet', schamperde een leraar over zijn leerling-betogers. 'Beetje flamingant, maar vooral uit op een avontuur.' Opgehitst door het rode boekje voor scholieren gingen de jongens van het college protesteren. De meisjes, tot dan altijd onbereikbaar achter de muren van die andere school, stapten met rode wangen mee op de bus die naar Leuven reed. De leraar: 'Ze waren niet links, niet rechts, hoogstens wat averechts.' De seuten die achterbleven, maakten misbaar door uit de les te blijven en te gaan breien. Het was de tijd van de sit-ins, de Vlaming werd een geweten geschopt door de Elegasten.

'De leraarskamer' is ambachtelijk en met zorg gemaakt. De begingeneriek, met lange travels door gangen en klassen, en daaronder een schoolkoor gemonteerd – mooi gedaan. Dat en passant ook de ontstaansgeschiedenis wordt geschetst van leerlingenraden, oudercomités en directiecomités – mooi meegenomen. Maar gepensioneerde leraars die terugblikken op hun loopbaan blijven wat ze zijn: oude leraars die, euh, terugblikken.

Zoals dat gaat met nostalgie dient consumptie ervan slechts met mate te gebeuren. Het treft dus dat 'De leraarskamer' slechts een half uur duurt. Maar zeven afleveringen én een compilatie? Misschien is de 'meneer'-formule van De Raconteurs stilaan opgebruikt.


Quote

'Ze waren niet links, niet rechts, hoogstens wat averechts.' Een mei '68-leraar had het niet hoog op met de motieven van zijn leerling-betogers

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234