null Beeld

Tv-review: 'De uitverkorenen' op VTM

Zoals Nick Drake zong: 'I was made to love magic'. Nick Drake, die hadden we gisterenavond beter nog eens opgezet, in plaats van 'De uitverkorenen'.

Stefaan Werbrouck

Zelden is een programma omgeven door zoveel mysterie op het tv-scherm gekomen als ‘De uitverkorenen’, zelden kon je je na de eerste aflevering zo hard afvragen waar alle geheimdoenerij voor nodig was. Behalve dan misschien om te voorkomen dat het dagen voor de start vooral zou gaan over hoe het concept wel erg dicht aanleunt bij dat van het meest succesvolle Eén-programma van 2016, ‘Sorry voor alles’. Enkele gewone Vlamingen die zich hebben ingeschreven voor een tv-programma en plotseling in hun dagelijkse leven te maken krijgen met bizarre gebeurtenissen zonder te weten dat alles in scène is gezet, het klinkt vertrouwd.

Niet dat ik goochelaar Nicholas en de makers ervan wil beschuldigen leentjebuur te hebben gespeeld, integendeel: ‘De uitverkorenen’ was al in voorbereiding toen ‘Sorry voor alles’ op één begon, en ook die show was op zich maar een uitvergroting van de verborgencameraprogramma’s die al sinds decennia op televisie te zien zijn. Alleen viel de vergelijking met ‘Sorry voor alles’ in de eerste aflevering wel danig in het nadeel van ‘De uitverkorenen’ uit.Terwijl ‘Sorry voor alles’ bijvoorbeeld de koe in elke aflevering meteen bij horens vatte – een kandidaat werd binnengeleid in de studio, het doek ging op, de show begon – kregen we hier eerst een uitgebreide uitleg over hoe Nicholas de deelnemers tot bij hem had gekregen. ‘Putpocketing’ was de term die daarbij iets te vaak viel, het procédé waarbij de goochelaar ongemerkt een visitekaartje in de zak van een toevallige voorbijganger stak, met daarop de vraag om zich in te schrijven voor een niet nader genoemd tv-programma. Het was nodeloos ingewikkeld - een oproep online had hetzelfde effect gehad – en het bleef vooral maar duren; eigenlijk werd het pas leuk toen Nicholas iets te opzichtig een gsm in de handtas van een vrouw liet vallen - hij wou haar later telefonisch uitnodigen - en bijna op zijn gezicht kreeg van haar vriend.

Ook toen 'De uitverkorenen' echt van start ging - we waren ondertussen een reclameblok verder - ging het niveau niet meteen steil de hoogte in. Op basis van een vragenlijst die alle deelnemers hadden ingevuld, bedacht Nicholas enkele trucs om de eerste twee kandidaten, Alexine en Nikki, in het ootje te nemen. Op zich waren die niet slecht - zeker de scène waarin Alexine in een koffiebar enkele instructies volgde om haar ring uit te doen en een seconde later diezelfde ring in een lamp zag hangen was knap gedaan - maar opnieuw misten we de dingetjes die van 'Sorry voor alles' wél een goed en vooral boeiend programma maakten: tempo, inside jokes, oog voor details, de manier waarop er naar een finale werd toegewerkt. 'De uitverkorenen' bleef te veel gewoon een goochelprogramma, waarin toevallig altijd dezelfde mensen het slachtoffer waren.


Quote

'Het pakketje ligt in je auto!'

Voor haar eerste 'magisch moment' mocht Alexine op de computer van haar werk iets bestellen in haar 'favoriete webwinkel', waarna Nicholas ervoor zorgde dat het pakketje - merknaam duidelijk in beeld - tien seconden later al op haar achterbank lag. Ook op vlak van product placement kan een beetje goocheltalent van pas komen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234