TV-review: 'Demoustier' op vtm

Die avond op vtm: een vrouw kreeg er stevig van langs met een zweep op de blote billen, terwijl naast haar Daniel Demoustier, er – haha! - geboeid naar zat te kijken. Demoustier, vooral bekend als cameraman die de brandhaarden ’s werelds op beeld vastlegt, legt zich dezer dagen namelijk toe op het vereeuwigen van Vreemd Vlaanderen in zijn eigen magazine.

Laten we dus maar meteen wat open deuren intrappen: Demoustier roept méér dan één herinnering op aan ‘Jambers’, het programma én de man. Die schuurpapieren baard, bijvoorbeeld, en de manier waarop ook hij altijd prominent in beeld wandelt. In één shot zagen we Demoustier zelfs in een kenschetsende leren jekker rondwandelen. Het onderwerp dat maandagavond op tafel lag, deed alvast ook al très Jambers aan: de wereld van de sm. Die kreeg volgens Demoustier immers ‘steeds meer aandacht in de media’, waarop hij er dan maar een reportage aan wijdde, als was het om zijn punt te bewijzen.

Zo kwam het dat Demoustier aanbelde bij een vrouw die de kneepjes – haha, we kunnen ze blijven verzinnen – van het vak genegen was. Ze was net aan de afwas toe van haar tepelklemmen, die ze naar eigen zeggen overigens gewoon uit Ikea gehaald had. En alsof ze haar filosofie van huis-tuin-keuken-sm wilde illustreren, troonde ze Demoustier meteen mee naar de plaatselijke doe-het-zelfzaak om ‘gereedschap’ in te slaan. ‘Man bijt hond’ mag dan ondertussen wel stof gebeten hebben, the spirit lives on. Meer dan ooit.

Een ander hoogtepunt zagen we toen Demoustier aanklopte bij een schemerig winkeltje in het Antwerpse. De uitbater – een Nederlander, als dat iets uitmaakt – gaf hem een workshop in sm-materiaal, inclusief de goeie ouwe mattenklopper. Elke merkwaardigheid in de winkel beschrijven zou ons te ver leiden, maar weet dat er ook iets was met een tuinkabouter die in bepaalde lichaamsopeningen ingebracht moest worden. We herinnerden ons plots John Cleese als Basil Fawlty, die ooit het onsterfelijke dreigement maakte iemand te zullen penetreren met een tuinkabouter. Het moest niet veel gekker worden.

Dat deed het gelukkig ook niet, buiten die keer dan dat sub David, zoals bijna elke interviewee volkomen herkenbaar in beeld, tijdens zijn rammeling even uit de rol viel en bezorgd uitte: ‘pas op voor de tv, hè’. Je verzint het niet. Na afloop bleek sm veel met politiek gemeen te hebben. Zo draaide alles om ‘macht’, volgens de ingewijden, en werd er voortdurend geschermd met termen als ‘verantwoordelijkheid’ en ‘veiligheid’.

Veel meer dan dat zijn we niet te weten gekomen. Dat de wereld van de sm een merkwaardigheid is die een reportage kan dragen, daar zijn we van overtuigd. Het ‘hoe’ kregen we, maar van het ‘waarom’ hadden we liever wat meer gezien. Of, zoals een bebaarde reporter met leren jekker het ooit zei ‘wat drijft hen?’. Helemaal kwamen we het niet te weten die bont en blauwe maandag.

Quote

‘Van sm had ik vroeger nooit gehoord. Ik ben van Hemiksem.’– Oké, Hemiksem is niet Barcelona, maar twéé keer aan Fawlty Towers moeten denken tijdens een reportage over sm? Toch wat veel.

Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234