Tv-review: het tweede seizoen van 'Spitsbroers' op VTM

Voor lui die niet graag de hele negentig minuten uitzitten hier al de samenvatting: het tempo zat goed, er werden fijne één-tweetjes uitgewisseld en af en toe stampte iemand een pegel binnen. Het tweede seizoen van ‘Spitsbroers’ begon leuk; de drie punten zijn verdiend.

Een eerste pegel ging al in de eerste minuut binnen, wanneer KRC Genk-topspits Dennis Moerman (Oscar Willems) in zijn Ferrari bediend werd door een beaat glimlachend modelletje op de passagiersstoel. Wat ze in het circuit heden ‘een Wayne Rooney’tje’ noemen. Die voetballers toch! De jongere Moerman heeft het sinds de seizoensfinale van twee jaar geleden – in tv-time zijn we een maand of negen verder – helemaal gemaakt: hij heeft het lijf van de gemiddelde Cristiano Ronaldo, is topschutter in de Jupiler Pro League en wint vlotjes de Gouden Schoen. In zijn kleedkamer zet hij streepjes voor elke deerne bij wie hij een penalty kon binnentrappen. Een toptransfer naar het buitenland lonkt.

De oudere Moerman, Alan (Joren Seldeslachts), zit intussen in een sukkelstraatje. Hij heeft net een poos in de cel gezeten voor autodiefstal en keert met een enkelband terug naar zijn liefje Nina (Lynn Van Royen, ook al z’n amour in ‘Beau Séjour’). Zijn ouders hebben voor hem een job geregeld bij de lokale carwash, waar zijn baas – onder het motto: when it rains, it pours – door Iwein Segers wordt gespeeld. Hij woont bij zijn vrolijk verwarde bomma (Sien Eggers natuurlijk) en overschrijdt al meteen z’n avondklok, waardoor zijn weekendprivileges worden ingetrokken. Maar hij is wél een goeie gast, dat zie je – zo bevestigden enkele goed geïnformeerde vriendinnen – in zijn bodemloze ogen. ‘Spitsbroers’ is overigens, zo vonden zij ook, het interessantst wanneer hij in beeld is.

Op hun beste momenten kijken Kristof Hoefkens en zijn half dozijn medescenaristen graag met een scherp oog naar de banale machowereld die het voetbal heet te zijn. Op weekdagen wordt er uitgebreid gefeest (‘niemand gaat hier nuchter naar huis’) en alle venten begroeten elkaar zoals Sonny Corleone uit ‘The Godfather’: met een brede grijns, een paar vriendschappelijke duwtjes tegen de borst en een liefdevolle hoofdhoudgreep. Wanneer Alan en Dennis elkaar terugzien, staan ze lijdzaam kop tegen kop dingen te zeggen zoals ‘dikke’ en ‘felle’. Eigenlijk wel mooi, want hoe communiceren door testosteron gedreven YOLO’ers die nooit hebben léren communiceren? Zo, waarschijnlijk.

Twee dingen die, net als in vorig seizoen, lichte stoorzenders blijven: het wedstrijdcommentaar, dat eerder doet denken aan een potje ‘FIFA 17’ dan aan the real deal – Dirk Deferme is er een groot poëet bij – en de opzichtige comic relief-personages van Sien Eggers en vooral Gökhan Girginol (als de continu kwetterende Ibi). Vlaamse producties zijn er als de dood voor om drama gewoon drama te laten zijn, ook al is het maar voor vijf minuutjes. Verder best een goeie vondst: die twee flikken die op Dennis’ tuinfeestje gesust worden met een glas cava en vijf scènes verder vrolijk méé staan te dansen.

Het belangrijkste is dat het grondwerk voor boeiend broederdrama gelegd is: Alan zoekt naar geluk terwijl Dennis steeds verder afdwaalt in de decadentie, met Radjaanse hoeveelheden achterover gekapte biertjes én een plan om de Versuz te kopen. Benieuwd wat dat gaat geven de komende weken, ook al omdat er in de laatste seconden nog iets dramatisch gebeurde met Roel Thevenage, het meest voetballerige personage van allemaal, gespeeld door Louis Talpe (in deze reeks net de broer van Toby Alderweireld!). De twist – Thevenages been wordt in twee gebroken door een speler van KV Mechelen – is goed nieuws voor Talpe omdat zijn personage, wiens zielsbodem zo ongeveer even diep reikte als een flesje Bacardi Breezer, zichzelf opeens zal moeten gaan heruitvinden. Én het bevestigde nog maar eens het aloude voetbaladagio dat KV Mechelen altijd suckt.

Praktisch gezien laat dit tweede seizoen van ‘Spitsbroers’ zich bekijken als een kruisbestuiving tussen ‘Entourage’-in-de-Belgische-voetballerij en het type sportdrama waarin broerrelaties centraal staan, zoals ‘Warrior’ en ‘The Fighter’. Niks mis mee. En als u ons nu wil excuseren: wij gaan champagne drinken met Eden Hazard. Tot morgen!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234