null Beeld

TV-review: Idool 2011 (vtm, woensdag, 20.45)

Humo bekijkt voor u het nieuwe tv-seizoen, zo hoeft u dat niet meer te doen. Of misschien wel? Deze keer voor u besproken: 'Idool 2011'op vtm.

Jeroen Maris


Concept

De moeder aller talentenjachten (de vader blijft in het verborgene)


Met

De Koenen en Krissen Wauters, een jury, en al dan niet begenadigde zangers/zangeressen


Review

'What a wonderful world' zong Louis Armstrong eens, en die prachtsong kwam weer naar boven in de eerste aflevering van 'Idool 2011', de enige tv-talentenjacht die naam waardig. Hij werd gezongen door Juan Manuel Palomo, een jonge gast met Chileens bloed.

Zijn vader was kleinkunstenaar geweest onder Pinochet, en had dus moeten vluchten. Dat hele levensverhaal interesseerde me gek genoeg meer dan de vraag of Manuel straks 'Idool' wint - misschien moet een jonge filmstudent er zijn eindwerk maar eens aan wijden.

Passons: ik zat nog altijd naar 'Idool 2011' te kijken, en dat was heus geen calvarietocht. Er zat een aangenaam tempo in, en de jury deed zijn werk naar behoren - al zat Wouter Van Belle net iets te patserig zijn halve tv-seizoen of fame voor te bereiden, en leek Joepie-hoofdredacteur Sylvia Van Driessche louter oog te hebben voor puppyoogjes, ideale maten en op een centerfold van Joepie passende jongenslijven.

Algemeen viel trouwens op dat anno 2011 het woord persoonlijkheid gebruikt wordt wanneer eigenlijk looks wordt bedoeld. Maar genoeg gezeurd: op het metier van presentatoren Koen en Kris Wauters valt nauwelijks wat af te dingen, er zat op 't eerste gehoor best wel wat kwaliteit tussen de kandidaten, en het blijft aandoenlijke televisie als strontnerveuze ouders zoon- of dochterlief richting jurylokaaltje zien verdwijnen.

De pineut van deze eerste aflevering was Terry Van Kerrebroeck, die zich, ongetwijfeld met het oog op de Amerikaanse markt, de nom de plume Thierry Segers had aangemeten. Vooraf pochte hij dat hij tweede was geworden in een zangwedstrijd van Bobbejaanland, vlotjes feesttenten deed vollopen en eigenlijk al gewoon Idool 2011 wás.

Het onvermijdelijke gebeurde: Thierry bracht een versie van 'Ik heb de hele nacht liggen dromen' die bepaald niet tot vingerknippen aanzette, en de jury verkneukelde zich in zoveel dorpse onhandigheid. Sylvia Van Driessche zat zichzelf ostentatief een cassant hennetje te vinden toen ze gewag maakte van 'het zattecafézangersgevoel', en Thierry - of was het weer Terry? - ontstak in een bitse colère.

Of ze die getatoeëerde solsleutel op zijn pols niet zagen, het teken dat muziek zijn leven was? En dat ze goed moesten weten dat hij diezelfde avond een feesttent met meer dan duizend toeschouwers in lichterlaaie zou zetten! Er sprak een indegloriaanse tristesse uit het tafereel: de wat dommige, weinig toonvaste charmezanger-met-overmoed die het opnam tegen vier juryleden die niet leken te beseffen dat ze zelf ook maar gedresseerde circuspaardjes zijn - wie wil lachen met de Vlaamse klei, kan beter zorgen dat de eigen schoenen proper zijn.

Maar afgezien daarvan was dit dus een interessante, opvallend knap gemonteerde kick-off. Ik werd zelfs helemaal van mijn apropos gebracht toen Shari, een hupse brok donker naturel, in de huid van Amy Winehouse kroop: onbeholpen schoonheid. Ik heb de hele nacht liggen dromen, lieve Shari: je won het ding, verliet zo snel mogelijk het circus, en werd vervolgens de Amy van Vlaanderen.


Quote

'Je hebt alles uit de kast gehaald. Het mag er weer in.' - geestigheidje van de jury.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234