null Beeld

Tv-review: 'Jambers in de politiek' op VTM

'Maar ga dan toch fietsen als je je verveelt! Of ga bij een wandelclub, of doe desnoods aan filatelie!' Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en Paul Jambers - plots weer met de geestdrift van Pieken Paultje - liet de smeekbedes van zijn Pascale links liggen en stoof de deur uit richting Wetstraat, waar, zo had hij horen waaien, tussen nu en volgende week iets groots te gebeuren stond.

Die begintune! Die lijzige voice-over! Dat camerawerk, minstens even ongeschoren als de man zelf! De programmabeschrijving mocht dan nog zo duidelijk stellen dat het om politici zou gaan in 'Jambers in de politiek', élk programma met 'Jambers' in de titel gaat in wezen toch nog altijd over Jambers zelf. En dus mochten we 'm weer graag zien kuieren in het schootsveld van de camera, handen op de rug, aldoor halve en hele vragen uit de lucht plukkend. Misschien wel de laatste anomalie in de hedendaagse journalistiek, denk je dan, en tussendoor vraag je je almaar af of dat nu een goede zaak is of niet.

Jambers mocht in de eerste minuten op de koffie bij Bart De Wever, burgemeester van Antwerpen en eigenaar van wat vast een mooi CV moet zijn. De Wever bevond zich in Zwitserland: op vakantie, maar niet op de latten. Dat was hem immers verboden door zijn dokters, die hem even tevoren nog de spoedafdeling hadden uitgestuurd met de boodschap het alsjeblieft toch een beetje rustig aan te doen. Tevergeefs, wellicht. Maar wat moet zo'n dokter anders.

Maar je krijgt de Vlaams-nationalist dan wel uit Vlaanderen, omgekeerd is een ander paar mouwen. En dus zat De Wever met het hoofd al in de naderende campagne. Een campagne waarvan hij het verloop maar somber inzag, of zo deed hij ons toch geloven - 'dingen somber inzien' vind je wellicht terug onder het titeltje 'persoonlijke interesses' in 's mans weelderige curriculum vitae. Dat het een zware campagne zou worden, dat zijn partij kampte met een psychologisch nadeel, en dat het medialandschap hem allesbehalve gunstig gezind was. 'Niet één kwaliteitskrant staat aan onze kant', klonk het. We wisten het niet zeker, maar we meenden plots een innige band te voelen ontstaan met Bart De Wever. Het medialandschap is ons immers ook al lang niet meer goedgezind, om maar te zwijgen van de kwaliteitskranten.

Hoewel het hoofdvogel De Wever was die de eerste aflevering mocht inluiden, heeft Jambers bij het plannen van zijn politiek veelluik er toch voor gekozen om geen afzonderlijke thema-afleveringen te maken. Zo komt het dat politici van allerlei strekkingen door elkaar te zien waren, en elkaar zelfs een paar keer voor de voeten kwamen lopen. Het ene moment stond Onze Held nog een toespraak van Kris Peeters te ondergaan, het andere stond hij alweer in de beginselen van Maggie De Block te roeren. Een bontgekleurd kluwen waar je als kijker je weg door moest vinden. Gelukkig bracht een snedige montage soelaas, en kreeg het geheel zo in één moeite ook een zekere vaart mee.

Handig, want eens je er stil bij stond, kwam je tot de vaststelling dat er eigenlijk geen knijt gebeurde in 'Jambers in de politiek'. Johan Vande Lanotte ontbeet en wandelde naar de Wetstraat, Kris Peeters mocht zijn fitnessruimte tonen en ging een rondje joggen. De spanning van de campagne werd hier en daar eens aangehaald, maar was vooralsnog nergens te bespeuren. Nu, misschien was dat ook de bedoeling niet, misschien was het Jambers wel te doen om de méns achter de politicus. Alleen: na de eerste aflevering begon je stilaan het vermoeden te krijgen dat er achter sommige politici gewoon geen mensen schuilgaan - of niet van het soort waarbij een documentaire gebaat was.

En toch, er was één mooi moment te herkennen in de eerste aflevering, en dan nog wel in de anders weinig uitnodigende vorm van Gerolf Annemans. Jambers volgde Annemans naar de vtm-gebouwen, waar de Vlaams Belang-voorzitter geinterviewd zou worden in het middagjournaal. Annemans kwam opgelucht uit de studio, hij had zijn zegje kunnen doen. Tot zijn oog viel op één van de vele televisieschermen rondom hem: er was een panda op te zien, die onder luid gejoel een podium besteeg, zijn kop afzette en waarempel een Vlaams-nationalist bleek te bevatten. Maar dan wel een Vlaams-nationalist van een andere partij. Annemans zag de bui al hangen, en mompelde beteuterd: 'Ik doe altijd maar debatten, en hij daar daagt nooit op.'

Er volgen nog vier afleveringen 'Jambers in de politiek', tijd zat om voor memorabele televisie te zorgen. We zullen ze ook alle vier meemaken, nemen we ons voor, al is het maar om Pieken Paultje nog eens te zien spitten naar wat een mens drijft. Het zal snel genoeg 25 mei zijn.


Quote

'Ik doe geen markten, hè. Zeg ze dat maar.' - Maggie De Block weigert principieel markten aan te doen voor haar campagne. Waarom kwamen we echter niet te weten.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234