Tv-review: 'Kroost' op VIER

Moet er nog Piet zijn? Bij Vier lijkt het antwoord op die vraag voorlopig onveranderlijk ‘ja’. Zijn transfer moet wel erg prijzig zijn geweest, want de voormalige VTM-kok duikt tegenwoordig ongeveer in élk Vier-programma op. Na zijn dagelijkse kookmagazine ‘Smakelijk!’ en de ‘Komen eten’-spinoff ‘Chez Piet’, was Huysentruyt gisterenavond ook te zien in de tweede aflevering van ‘Kroost’. Naar verluidt duikt hij ook op als lijk in ‘Vermist’ en moest hij maar nipt de duimen leggen voor Bart Cannaerts als presentator van ‘De Pappenheimers’ - maar dat hebt u niet van ons.

‘Kroost’ is een portretreeks zoals ‘Karakters’ en ‘God en klein pierken’ er dat ook waren, al gaat ‘Kroost’ er wel prat op dat het vooral op ‘de entourage’ van zijn onderwerp focust. Bij Huysentruyt moesten we die ‘entourage’ opvatten als de vijver waarin hij zelf tot wasdom kwam, als zoon van zijn moeder en van zijn vader. Dat zijn levenswandel in grote mate beïnvloed is door die van Papa Huysentruyt, weet de regelmatige televisiekijker al langer. Dat is meteen ook onze voornaamste kritiek op deze aflevering van ‘Kroost’: veel van wat we over Piet te weten kwamen, hadden we al eens eerder gehoord. De suikerziekte, het koloniale verleden van zijn vader… Een zekere Martin Heylen was er ooit al eens naar gaan peilen, daar in de Ardèche. Aangezien ‘Kroost’ het bovenste laagje van bekende figuren wil afkrabben om er nieuwe bloot te leggen, lijkt die bedenking ons hier wel gepast.

Dat we toch geboeid bleven kijken, was te danken aan de aangename manier waarop Eric Goens zijn onderwerp aan de praat weet te krijgen, zonder daarom voortdurend naar Grote Gevoelens te peuteren. De Piet Huysentruyt in ‘Kroost’was niet het koktypetje met de belerende vinger uit ‘SOS Piet’, maar a man with a plan. Een man die bovendien heel bewust zijn leven aan het inrichten was zodat dat plan – van zijn restaurant opgedragen aan zijn vader een succes maken en een tweede, meer bedaarde carrière als tv-kok bij Vier uitbouwen – zou lukken. Huysentruyt bekeek zijn eigen leven vaak vanop een verrassend nuchtere afstand, waarbij op een zeldzaam moment zelfs plaats was voor een vleugje zelfkritiek – zoals toen hij op de jonge Piet terugkeek als ‘blind van ambitie’.

Ook fijn: de terugkeer van de familie Huysentruyt naar Congo, waar vader Walter na de revolutie berooid van terugkeerde, mondde niet uit in één lange emotionele rollercoaster. De klemtoon verschoof hier naar Moeder Huysentruyt, die de vergane glorie aldaar met een West-Vlaamse nuchterheid bekeek. Aan het vervallen zwembad blikte ze wel met heimwee terug op de decadente tijd van toen, maar nooit met die ‘krak’ in de stem waar televisiemakers anders maar wat graag hun microfoon bovenhangen.

‘Kroost’ duurde een vol uur en toch ergerden we ons niet één keer aan Piet Huysentruyt. Alleen daarvoor al verdient het alle hulde. Het bewijst ook meteen dat het succes van de eerste aflevering met Miss Popular Maggie De Block geen toevalstreffer was. Volgende week kijken we terug voor Elio Di Rupo, al kan u zijn ‘Kroost’-verhaal deze week ook al in Humo lezen. Doen? Doen!


Quote

‘Toen die koffieboom stierf, stierf ook een deel van onze vader.’ Wie Huysentruyt bezield wil zien praten, moet over eten beginnen. Of over zijn vader.


Tweet



Fragment

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234