Tv-review: 'Man Bijt Hond' op Vier

Een oude hond leer je geen nieuwe truken. Man bijt hond, nog steeds op hetzelfde niveau als de Guldensporenslag wanneer het over ‘de Vlaamse identiteit’ gaat, is met zijn debuut op Vier aan z’n zéstiende seizoen toe. Dat is 77 jaar in hondenjaren, mocht het u interesseren.

Toen Man bijt hond nog een hok had staan aan de Reyerslaan maakte het met Blokken en Het journaal deel uit van een onklopbare trojka op vlak van kijkcijfers. Wie daarbij de locomotief was en wie de wagon, klonk toen af en toe de vraag. Sinds donderdagavond maakt het geen moer meer uit: de hond is van de leiband. Man bijt hond is nog steeds van het beste dat ooit op de Vlaamse televisie vertoond is.

Ondanks de radicale verhuis voelde het nog allemaal even vertrouwd aan als een jarenoude onderbroek. Zo is de begingeneriek nog altijd onmiskenbaar Man bijt hond en de rubrieken blinken nog altijd uit in simpliciteit. Het onderdeel waarin Stijn Meuris elke week hetzelfde boek achterlaat bij een andere kunstenaar, die dan naar believen een pagina mag vullen, bestaat bijvoorbeeld al járen. Bij lagereschoolmeisjes wordt het een poëzieboek genoemd. En toch zijn we nu al benieuwd naar het eindresultaat.

Nog zo oersimpel dat het geniaal is: Man kijkt rond, de rubriek waarin kijkers Instagram-foto’s van eender wat in hun omgeving mogen doorsturen. De makers kiezen er twee uit per week en gaan vervolgens op zoek naar het verhaal erachter. We kwamen zo terecht bij een man die van z’n zieke moeder de wat malle vraag had gekregen om voor haar tuinkabouters te zorgen, maar dat deed met zo’n toewijding dat je er stil van werd.

Nog zo eentje waar je alleen maar naar kon kijken en zwijgen: de piano. Zet ergens een instrument neer, kijk wat er gebeurt, klaar. Het resultaat was goud: gewone mensen die virtuoos werden.

Maar wat bij ons het langste bleef nazinderen was het lijvige deel waarin de bewoners van een flatgebouw in Oostende 24 uur lang gevolgd werden. Lachen en huilen in hetzelfde gebouw: het beste decor voor de mooiste tragedie en de grappigste komedie is nog altijd gewoon een huiskamer, een keuken, een zicht op zee.

Wat even mooi is: de makers laten de mens in zijn waarde. Je ruikt de kronkel en de kreuk wel, je kan er af en toe eens naar gissen, maar meer niet. De camera is geen beitel die inkapt en tranen wil zien, maar iemand die handen schudt en schouders klopt met warme ovenwanten aan.

De keffer is een volgroeide Deense dog geworden: niet langer twintig minuutjes per dag maar een dik uur, eens per week. Dat betekent dat de makers qua tempo nog meer op de rem kunnen staan. Wat ons betreft doen ze maar: Man bijt hond is nooit een programma geweest voor wie snel even twintig minuten over heeft.

Nee, voor Man bijt hond neem je je tijd, je gaat ervoor zitten. Man bijt hond is geen Ferrari of een Porsche, het is een oldtimer met comfortabele zetels, heerlijke muziek in de radio, een kaart van Vlaanderen in het handschoenkastje en een grootmoeder in de passagierszetel. En het voelt goed. Zo goed. De lelijke hond is mooier dan ooit.

En ja, die vier sterren hierboven zijn enkel en alleen maar omdat het een Woestijnvisprogramma is. Niet omdat het van het beste is dat ooit voor de Vlaamse televisie gemaakt is, niet omdat je bij het kijken meer dan eens een krop in de keel voelt steken en zéker niet omdat het zo verdomd mooi is om naar te kijken. U hebt ons door. Als u ons nu wilt excuseren, wij moeten een grote zak geld gaan ophalen.


Concept?

Wekelijks magazine


Wanneer is de volgende aflevering?

Vier, 21.45, donderdag


Quote uit het pogramma?

‘Dat steekt zo nauw niet. Dat zijn ook maar mensen zoals wij.’– Het koppel uit het Europacentrum stuurt een brief naar de koning en raakt het niet eens over de aanspreking.


De beste tweet over het programma?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234