null Beeld

TV-review: 'Meet the Izzards' op BBC1

Wat een welgemikte fluim al niet vermag. Aan de hand van één speekselstaal achterhalen waar je voorouders zoal uitgehangen hebben: het kan tegenwoordig. In ‘Meet The Izzards’ gaat komiek Eddie Izzard op zoek naar zijn eigen oerbeginselen, die uitgepluisd worden aan de hand van zijn DNA. Rochelt u mee?

‘Acteur, komiek, travestiet en begenadigd marathonloper.’ Treffender dan de introductie uit ‘Meet The Izzards’ kunnen we Eddie Izzard moeilijk beschrijven. Izzard is als comedian hét voorbeeld voor een hele generatie jongere collega’s, Alex Agnew bijvoorbeeld – de brulboei met bakkebaarden staat zo in april in ’s mans voorprogramma in het Sportpaleis.

Desondanks is ‘Meet The Izzards’ geen rondje stand-up van Izzard. Het is eerder een mooi staaltje van een andere kunst, die ze daar over de plas bijna even goed onder de knie hebben als kurkdroge humor: de kijker iets bijbrengen zonder dat hij het zelf helemaal doorheeft, met de behendigheid van een gauwdief die niet steelt maar geeft. Als er iets is dat good old Auntie Beeb wel kan, is het haar publiek iets bijbrengen zonder te vervallen in schooltelevisie of in – godbetert – infotainment.

In het eerste deel van de tweedelige reeks ging Izzard achter de bloedlijn aan die door zijn familie langs moederskant liep. Het bracht hem naar Namibië, waar volgens de voice-over de wortels van het hele mensdom in de grond liggen.

Izzard besloot ze op te graven op een bepaald moment – of hij groef naar water, dat kan ook - maar hij deed het in elk geval op zijn manier: met blote handen en gelakte vingernagels. Nooit gedacht dat we het zouden voelen voor een man met regenboognagels, maar ziedaar: respect.

Ver moet ‘Meet The Izzards’ niet zoeken naar inspiratie: een vleugje van David Attenboroughs ‘Africa’ hier, een ferme scheut ‘Who Do You Think You Are’ daar. Maar storen doet dat allerminst, met zulke kleppers in de stal zou je het bijna abnormaal vinden dat er bij de BBC niet wat vaker leentjebuur gespeeld wordt bij de eigen producties.

De zoektocht naar zijn voorouders bracht Izzard naar de kust van de Rode Zee. Langs daar ging het naar Turkije, over de Bosporus, door Pompeï, waar Eddie prompt een schedel van één specifieke voorouder in de handen geduwd kreeg. In de vulkaanas gebleven, klonk het.

Izzard werd stil, staarde naar de hersenpan in zijn handen en mompelde iets. Of het grappig was, konden we niet horen, maar het was in elk geval geméénd. Of wij zelf voorvaderen delen met Izzard weten we niet, maar we werden er toch ook even stil van. Mooie televisie.

De reis ging vervolgens ook nog naar Denemarken, waar ooit nog Vikings met felgelakte hoorns op de helm rondliepen, als we van Izzards stamboom mogen uitgaan. Maar de boodschap was al vroeger in het programma duidelijk geworden: we zijn allemaal familie. Meliger kan bijna niet, nee. Maar als de zin uitgesproken wordt door een wetenschapper in witte jas met een klembord in de handen moet er wel iets van waar zijn.

Zal ‘Meet The Izzards’ nu een soort van wereldvrede brengen? Zo eentje met rondedansen en regenbogen? We houden er onze adem niet voor in. Maar we hebben toch maar mooi een uurtje genoten, én bijgeleerd. Maar hou het stil.


Quote uit het programma

‘Crazy, I know. But good crazy’ – Izzard verklaart zijn kleurrijke vingernagels aan zijn Namibische verwanten. Bleek dat lachen met mannen die hun nagels lakken een universeel gegeven is.


De beste tweet over het programma

Zie je wel.

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234