null Beeld

Tv-review: 'Moone Boy' op Acht

‘Moone Boy’, de nieuwe komische reeks op Acht, zou geïnspireerd zijn op de jeugd van co-scenarist en acteur Chris O’Dowd. Na de eerste aflevering wilden we O’Dowd vooral troostend tegen ons hart drukken – zijn kinderjaren leken ons bepaald geen pretje! Gelukkig heeft hij er wel een pracht van een comedyserie uit gesponnen.

De Moone Boy uit de titel luistert voluit naar de naam Martin Paul Kenny Dalgish Moone en is een twaalfjarig Iers kereltje dat geen vlieg kwaad zou doen. Sterker nog, Martin is het soort jongetje dat, als hij een dood vogeltje op straat ziet liggen, spontaan mond-op-mondbeademing toepast om het kleine ding nog te redden. Martin is dus ook het soort jongetje in wie pestkoppen het gedroomde doelwit zien. In die hoedanigheid deed hij ons wel wat denken aan die andere roodgemutste duts, Marcus, de jongen die vriendschap sluit met Hugh Grant in ‘About a Boy’.

Met dat grote verschil dat de volwassen vriend die Martin erop na houdt – Sean, een rol van Chris O’Dowd – enkel in zijn hoofd bestaat. Sean is Martins manier om de grote boze wereld aan te kunnen. Op school wachten hem dus steevast een stel pestkoppen op, maar ook thuis is het niet veel beter, met drie puberende zussen die om ter norst uit hun zwartgeverfde ogen staren. Hoewel de situaties in ‘Moone Boy’ soms even dik worden aangezet als hun kijkers, vormden die familietaferelen wel herkenbaar materiaal voor iedereen die ooit voor de Afstandsbediening of de Beste Plaats in de Zetel heeft moeten vechten.

De humor in ‘Moone Boy’ is van een voortdurend exquis niveau en kan nog het best omschreven worden als bitterzoet. Martin lijkt met zijn bolle wangen, hoog stemmetje en koddig huppelpasje zo uit een prentenboek weggewandeld. Ook de vormgeving van de reeks ruikt naar weemoedig jeugdsentiment: O’Dowd lardeert de belevenissen van zijn jonge held met geanimeerde stukjes waarin dieren kunnen praten en pestkoppen met een stylo een kopje kleiner worden gemaakt. Maar onder dat stroperig laagje steken vlijmscherpe grappen. De voice-over waarin O’Dowd als imaginaire vriend de belevenissen van Martin becommentarieert is ronduit hilarisch – opener: ‘Ever wanted to be the imaginary friend of an idiot boy in the west of Ireland? Me neither, but there you go’. En ook de bromance-verhaallijn waarin Martins vader verwikkeld raakte leverde genoeglijk gniffelmateriaal op. Wij zien onze oudeheer alvast nooit meer op dezelfde manier naar zijn wekelijks pokeravondje vertrekken.

Conclusie: als u de kleine maar zeer fijne zender Acht nog steeds niet ontdekt hebt, is ‘Moone Boy’ de perfecte uitvlucht om daar eens dringend verandering in te brengen. Wij kijken alvast uit naar meer – en kijk: net nu bereikt ons het bericht dat ‘Moone Boy’ niet alleen een Emmy heeft gewonnen maar ook al zeker drie seizoenen krijgt. Tally-ho!


Quote

‘Nobody bullies my boy. Except his sister.’ Vader Moone komt op voor zijn zoon, binnen de grenzen van het mogelijke toch.


Tweet

Als meneer Fry het zegt, is't waar!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234