Tv-review: 'Olalala' op Canvas

Dat het geen programma ging worden voor échte muziekquizzers. Dat het toch in de eerste plaats plezierig moest blijven. En dat het scoren dus voornamelijk op humoristische wijze zou gebeuren. De tonnen overtollig besteld strooizout voor een nooit opgedaagde horrorwinter als metafoor voor puur encyclopedische muziekweetjes: onnodig rond te strooien.

Lui die elk weekend voor niets minder dan de eerste plaats op de lokale muziekquiz strijden en die daar bij wijze van voorbereiding ettelijke uren voor tussen hun fichebakken slijten, zouden dus op hun honger blijven zitten. Beetje jammer, wij pikken zulke wijsheden immers graag op om ze later, diep in de nacht, aan de toog te verkondigen. Wist ú trouwens dat 'Sepultura' Portugees is voor 'graftombe'?

Nu, het is al gebleken dat een panelshow met kandidaten die gezegend zijn met een snedige tong en een bovengemiddelde verbale prestatiedrang, alleraardigste en bijzonder vermakelijke tv oplevert. Meer nog, vervang de wetenschap in ‘Scheire en de Schepping’ door muziek en u zou daar wel eens een prima programma-idee in handen kunnen hebben.

Dat dachten de makers van Olalala kennelijk ook, want in de eerste aflevering bestonden de panels uit usual suspects Tom Waes, Bart De Pauw en Henk Rijkckaert, aangevuld met Ronny Mosuse, de muzikale zwarte parel van Antwerpen en omstreken. De Scheire van dienst kwam onder de naam Schoeters, specifieker: Siska Schoeters. Die doorstond de overgang van radio naar tv trouwens met verve. Als we onze ogen sloten, werden we meteen een aantal weken naar het verleden gekatapulteerd, waar Siska ons elke ochtend ad rem en met een tomeloze energie de prut uit de ogen praatte.

Al snel bleek dat een handvol vlotte kerels en een uitstekende Siska Schoeters niet genoeg zijn om een onderhoudende én tegelijk ook interessante popquiz in elkaar te boksen. Het leek wel of de haantjes in de panels was opgedragen om werkelijk álles wat in hun kop opkwam uit te spuwen. Dat werkte bij momenten erg vermakelijk, maar het werd ook vaak moeilijk om geconcentreerd te blijven volgen, laat staan te begrijpen wat ze zeiden. Net een keertje te veel ‘doe toch eens kalm’ tussen onze tanden gemompeld om nog écht te kunnen ontspannen.

We hadden dat teveel aan ‘doe toch eens kalm’ toegeeflijkerwijs kunnen relativeren als het afgewisseld zou worden met een gemoedelijke ‘allez zeg, goed om weten’, maar die kleine aha-erlebenissen gaven verstek vanavond. Eén keertje poogde quizfanaat en weetjesmens Bart De Pauw ons tegemoet te komen – Otis Redding stierf voor het finaliseren van zijn ‘Sitting on the Dock of the Bay’ waardoor de rest van het nummer werd ‘ingefloten’ – maar dat wisten we dan jammer genoeg al. En, we willen hier nu niet de wijsneus uithangen (maar doen het uiteraard toch), dat gold voor zo ongeveer de hele quiz.

De verschillende rondes werden met sneltreinvaart op ons afgevuurd maar waren te vaak een gecanvasiseerde versie van Biebaloela-, Swingpaleis- en, God beware, Notenclub-onderdelen. Er mag dan nog zoveel geginnegapt en verbaal gescoord worden, als een programma ons, al is het maar een fractie van een seconde, aan Anja Daems doet denken, is het spreekwoordelijke kalf verzopen.


Quote

“Gebraden eend met pruimensaaaaus”, aldus Jan Hautekiet op de tonen van Daydream van The Wallace Collection. We geven het toe, deze opgave deed ons toch even met de handen in het haar zitten.


Tweet

Dat is niet lief, Volly. Even vaak zijn negers wél leuk.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234